Στο Καζίνο της Ρόδου το μόνο που δεν ποντάρει κανείς είναι ημερομηνία

Στη ρου­λέ­τα του Δη­μο­τι­κού Συμ­βου­λί­ου η μπί­λια έπεσε ξανά στο «ανα­βάλ­λε­ται». Οι δι­κη­γό­ροι της εται­ρεί­ας επι­κα­λέ­στη­καν κώ­λυ­μα πα­ρου­σί­ας και το Σώμα δέ­χτη­κε ευ­γε­νι­κά, οπότε η από­φα­ση για τη μί­σθω­ση του ακι­νή­του με­τα­τέ­θη­κε για κά­ποια μελ­λο­ντι­κή συ­νε­δρί­α­ση που δεν έχει ούτε ημε­ρο­μη­νία ούτε λε­πτο­μέ­ρειες, δη­λα­δή το αγα­πη­μέ­νο είδος συ­νε­δρί­α­σης της ελ­λη­νι­κής αυ­το­διοί­κη­σης. Ο δή­μαρ­χος Αλέ­ξαν­δρος Κο­λιά­δης πά­ντως ανέ­βα­σε τον πήχη σαν παί­κτης που πάει all in: συλ­λο­γι­κή σύμ­βα­ση για το προ­σω­πι­κό, επεν­δύ­σεις του­λά­χι­στον 6 εκα­τομ­μυ­ρί­ων μέσα σε 5 χρό­νια αντί για τα 30 που πρό­τει­νε αρ­χι­κά η εται­ρεία (γιατί προ­φα­νώς κά­ποιος σκέ­φτη­κε ότι μια ανα­καί­νι­ση διάρ­κειας 3 δε­κα­ε­τιών είναι λο­γι­κό χρο­νο­διά­γραμ­μα), ξε­κα­θά­ρι­σμα της εκ­κρε­μό­τη­τας του ΔΗ­ΦΟ­ΔΩ και μί­σθω­μα 625.000 ευρώ με στόχο συ­νο­λι­κά έσοδα κοντά στο 1 εκα­τομ­μύ­ριο.

Και κάπου εκεί, στην κερ­κί­δα αυτού του πόκερ, κά­θο­νται πάνω από 200 ερ­γα­ζό­με­νοι που πε­ρι­μέ­νουν να υπο­γρά­ψει ο Δήμος για να υπο­γρά­ψουν κι αυτοί. Ο πρό­ε­δρος του Σω­μα­τεί­ου Γιώρ­γος Φραν­τζο­λά­κης λέει ότι με την εται­ρεία έχουν ήδη κλεί­σει πλάνο με αυ­ξή­σεις και επι­δό­μα­τα, αλλά όλα κρέ­μο­νται από τη συμ­φω­νία Δήμου και επι­χεί­ρη­σης. Ζη­τούν δε την επα­να­φο­ρά της σύμ­βα­σης που έληξε το 2015, δη­λα­δή πε­ρι­μέ­νουν 11 χρό­νια να ξα­να­πο­κτή­σουν κάτι που ήδη είχαν.

Σε ένα κα­ζί­νο η ανα­μο­νή κο­στί­ζει μάρ­κες, εδώ κο­στί­ζει μι­σθούς και έσοδα, αλλά το κρου­πιέ­ρι­κο «rien ne va plus» δεν το λέει κα­νείς.