Στο Καζίνο της Ρόδου το μόνο που δεν ποντάρει κανείς είναι ημερομηνία

Στη ρουλέτα του Δημοτικού Συμβουλίου η μπίλια έπεσε ξανά στο «αναβάλλεται». Οι δικηγόροι της εταιρείας επικαλέστηκαν κώλυμα παρουσίας και το Σώμα δέχτηκε ευγενικά, οπότε η απόφαση για τη μίσθωση του ακινήτου μετατέθηκε για κάποια μελλοντική συνεδρίαση που δεν έχει ούτε ημερομηνία ούτε λεπτομέρειες, δηλαδή το αγαπημένο είδος συνεδρίασης της ελληνικής αυτοδιοίκησης. Ο δήμαρχος Αλέξανδρος Κολιάδης πάντως ανέβασε τον πήχη σαν παίκτης που πάει all in: συλλογική σύμβαση για το προσωπικό, επενδύσεις τουλάχιστον 6 εκατομμυρίων μέσα σε 5 χρόνια αντί για τα 30 που πρότεινε αρχικά η εταιρεία (γιατί προφανώς κάποιος σκέφτηκε ότι μια ανακαίνιση διάρκειας 3 δεκαετιών είναι λογικό χρονοδιάγραμμα), ξεκαθάρισμα της εκκρεμότητας του ΔΗΦΟΔΩ και μίσθωμα 625.000 ευρώ με στόχο συνολικά έσοδα κοντά στο 1 εκατομμύριο.

Και κάπου εκεί, στην κερκίδα αυτού του πόκερ, κάθονται πάνω από 200 εργαζόμενοι που περιμένουν να υπογράψει ο Δήμος για να υπογράψουν κι αυτοί. Ο πρόεδρος του Σωματείου Γιώργος Φραντζολάκης λέει ότι με την εταιρεία έχουν ήδη κλείσει πλάνο με αυξήσεις και επιδόματα, αλλά όλα κρέμονται από τη συμφωνία Δήμου και επιχείρησης. Ζητούν δε την επαναφορά της σύμβασης που έληξε το 2015, δηλαδή περιμένουν 11 χρόνια να ξαναποκτήσουν κάτι που ήδη είχαν.

Σε ένα καζίνο η αναμονή κοστίζει μάρκες, εδώ κοστίζει μισθούς και έσοδα, αλλά το κρουπιέρικο «rien ne va plus» δεν το λέει κανείς.