Ποιος είναι ο «άτακτος» Αρμένιος μεγιστάνας που αγοράζει μετά μανίας ελληνικό χρέος

Ο Πολ Καζά­ριαν, πρό­ε­δρος και διευ­θύ­νων σύμ­βου­λος της Japonica Partners, άφησε άφωνους άλλους μεγα­λο­ε­πεν­δυ­τές όταν από το 2012 άρχιζε να αγο­ρά­ζει μετά μανίας ελλη­νικά ομόλογα.

Έχει έρθει πολλές φορές μυστικά στην Αθήνα για να συνα­ντη­θεί με επι­φα­νείς Ελληνες επι­χει­ρη­μα­τίες και τρα­πε­ζί­τες, ενώ έχει κάνει διεθνή καμπά­νια για το ελλη­νικό χρέος.

Ο 60χρόνος πρώην investment banker της Goldman Sachs, που κυκλο­φο­ρεί πάντα με τα μεγάλα στρογ­γυλά γυαλιά όρασης με τον χονδρό σκελετό, είναι αρμε­νι­κής κατα­γω­γής χρη­μα­τι­στής και φέρεται να έχει δια­συν­δέ­σεις σε Ινδία, Σιγκα­πούρη και φυσικά στις Ηνω­μέ­νες Πολι­τείες. Με την «εισβολή» του στην ελλη­νική αγορά ομο­λό­γων προ­κά­λεσε ποικίλα σχόλια στον διεθνή Τύπο αλλά και στον κύκλο των ανα­λυ­τών που προ­σπα­θούν να κατα­λά­βουν τις κινή­σεις του.

Η ιστορία του άτακτου Αρμέ­νιου μεγα­λο­ε­πεν­δυτή

Όλα ξεκί­νη­σαν το 1915 όταν ο παππούς του, ο Τσάρλι Καζά­ριαν εγκα­τέ­λειψε την Τουρκία για να γλι­τώ­σει από τη γενο­κτο­νία ενα­ντίον των Αρμε­νίων. Προη­γου­μέ­νως είχε δει τους Τούρ­κους να σκο­τώ­νουν την πρώτη γυναίκα του και τους δύο γιους του ύστερα από φρικτά βασα­νι­στή­ρια.

Στις ΗΠΑ, όπου βρέθηκε, ξανα­πα­ντρεύ­τηκε και απέ­κτησε γιους και κατόπιν εγγόνια. Ενα από αυτά είναι και ο γνωστός σε εμάς Πολ, που έμεινε στο ίδιο σπίτι με τους γονείς και τους παπ­πού­δες του για αρκετά χρόνια πριν σπου­δά­σει πολι­τι­κές επι­στή­μες.

Η οδός όπου βρι­σκό­ταν το πατρικό του σπίτι ονο­μα­ζό­ταν Japonica Street και γύρω από αυτήν κινείτο η αρμε­νική κοι­νό­τητα της πόλης του Rhode Island.

O Πολ επέλεξε να δώσει στην επεν­δυ­τική εται­ρεία που ίδρυσε το όνομα της οδού όπου μεγά­λωσε, εξ ου και το όνομα Japonica Partners.

Μετά το Brown University, συνέ­χισε τις σπουδές του στο Columbia Business School στη Νέα Υόρκη, όπου πιθανόν έγινε κοι­νω­νός της επεν­δυ­τι­κής σκέψης του Μπέν­ζα­μιν Γκράχαμ.

Μετά την απο­φοί­τησή του, ο νεαρός τότε Πολ Καζά­ριαν δούλεψε για την Goldman Sachs στον τομέα της επεν­δυ­τι­κής τρα­πε­ζι­κής, με ειδί­κευση στις εξα­γο­ρές και συγ­χω­νεύ­σεις, αλλά δεν άντεξε και για μεγάλο χρονικό διά­στημα. Εκεί γνω­ρί­στηκε με έναν δικη­γόρο που ειδι­κευό­ταν στις χρε­ο­κο­πίες επι­χει­ρή­σεων και έμελλε να γίνει βασικός εταίρος του στην Japonica Partners λίγα χρόνια αργό­τερα.

Δεν άργησε να προ­χω­ρή­σει και να κάνει το πρώτο deal με τη Japonica Partners. Σε ηλικία 33 ετών κατέ­θεσε πρόταση επι­θε­τι­κής εξα­γο­ράς για την εται­ρεία σιδη­ρο­δρό­μων CNW corp, κίνηση που τον βοήθησε να ανα­λά­βει και τις τύχες του ομίλου παρα­γω­γής ηλε­κτρι­κών ειδών Sunbeam στις αρχές του ’90.

Η Sunbeam έμελε να είναι αυτή που θα τον απο­γειώ­σει, αλλά ταυ­τό­χρονα έφερε την επι­φά­νεια το εκρη­κτικό και εκκε­ντρικό του χαρα­κτήρα του.

Όταν πήρε τη Sunbeam που ήταν διάσημη για τις τοστέ­ριες και τα… μπλέ­ντερ είχε ζημιές 95 εκατ. δολα­ρίων. Δύο χρόνια μετά εμφά­νισε κέρδη 123 εκατ. δολα­ρίων και ο ίδιος έβγαλε 1,6 δισ. δολάρια που­λώ­ντας την, μια υπόθεση που πλέον διδά­σκε­ται στο Χάρ­βαρντ!

Τι έγινε όμως αυτά τα δύο χρόνια; Όπως απο­κά­λυψε η Wall Street Journal ο Καζά­ριαν ήταν το χει­ρό­τερο αφε­ντικό που θα μπο­ρού­σαν να έχουν ποτέ οι εργα­ζό­με­νοι και όσοι τον γνώ­ρι­σαν έκαναν λόγο για μία παρα­νοϊκή ιδιο­φυΐα…

Ήταν αυταρ­χι­κός, φώναζε και έβριζε, πείραζε γυναί­κες ακόμα και στο δρόμο (όχι υπαλ­λή­λους), ενώ περι­γρά­φουν ένα περι­στα­τικό όπου έβγαλε όπλο και πυρο­βό­λησε άδειες καρέ­κλες κατά τη διάρ­κεια ενός μίτινγκ… Η εφη­με­ρίδα έγραψε τότε ότι ο Καζά­ριαν πυρο­βο­λούσε φωνά­ζο­ντας «Να πεθά­νεις! Να πεθά­νεις!».

Όπως ήταν φυσικό δεν άντεξε για πολύ στο τιμόνι της εται­ρείας. Οι έξι βασικοί διευ­θυ­ντές συνω­μό­τη­σαν ενα­ντίον του και τον έδιωξαν!

Η σχέση του με την Ελλάδα

Σε υπέ­ρο­γκα κέρδη από το θετικό σενάριο για την Ελλάδα ελπίζει ο μεγα­λο­ε­πεν­δυ­τής και αυτό έχει αγο­ρά­σει αρκετά δισ. ελλη­νι­κού χρέους.

Εχοντας απο­κτή­σει ελλη­νικά ομόλογα το καλο­καίρι του 2012, όταν οι αγορές «έκαιγαν» και οι πιθα­νό­τη­τες εξόδου της Ελλάδας από το ευρώ βρί­σκο­νταν στα ύψη, συνε­χί­ζει να αγο­ρά­ζει χρέος ακόμα και σήμερα.

Ο ίδιος θεωρεί πως το ελλη­νικό χρέος είναι βιώσιμο και έχει το δικό του τρόπου υπο­λο­γι­σμού. «Αν το υπο­λο­γί­ζετε ως ποσοστό του ΑΕΠ φτάνει στο 175%. Αν όμως εκτι­μη­θεί με βάση τα διεθνή πρότυπα στα­τι­στι­κής απει­κό­νι­σης, δια­μορ­φώ­νε­ται κάτω από το 60%, πολύ χαμη­λό­τερα από άλλες ευρω­παϊ­κές χώρες» λέει. Πρό­κει­ται για μια μεθο­δο­λο­γία που βασί­ζε­ται στα International Public Sector Accounting Standards ή, εν συντο­μία, IPSAS. Μάλιστα σύμφωνα με τους υπο­λο­γι­σμούς του το ελλη­νικό χρέος είναι στο 18% του ΑΕΠ.

Σύμφωνα με τα στοι­χεία που παρου­σί­ασε ο ίδιος, με τη χρήση της ίδιας μεθο­δο­λο­γίας, το δημόσιο χρέος της Ιρλαν­δίας ανέρ­χε­ται στο 78% του ΑΕΠ, της Ιταλίας στο 112%, της Ισπα­νίας στο 63% και της Πορ­το­γα­λίας στο 74%.

Ο Πολ Καζά­ριαν, μάλιστα δεν πτο­ή­θηκε ούτε από τη ρήξη στην οποία ήρθαν πρό­σφατα οι δια­πραγ­μα­τεύ­σεις μεταξύ της Ελλάδας και των Ευρω­παίων. Όπως έλεγε προ ημερών η Ελλάδα υπο­φέ­ρει τώρα από μια σκη­νο­θε­τη­μένη έλλειψη ρευ­στό­τη­τας.

Δεν είναι πρό­βλημα χρέους, είναι πρό­βλημα δια­χεί­ρι­σης δήλωσε χαρα­κτη­ρι­στικά ο Καζά­ριαν, ο οποίος αγόρασε ελλη­νι­κούς τίτλους 4 δισ. ευρώ το 2013, σε συνέ­ντευξη στο Bloomberg. Ερω­τη­θείς αν ο νέος Έλληνας υπουρ­γός Οικο­νο­μι­κών, Ευκλεί­δης Τσα­κα­λώ­τος απο­τε­λεί την κατάλ­ληλη επιλογή ο Καζά­ριαν απά­ντησε: «Έχει εμπει­ρία στα χρη­μα­το­οι­κο­νο­μικά, λογι­στικά ή στη δια­χεί­ριση προ­σπα­θειών ανά­καμ­ψης; Νομίζω ότι η απά­ντηση προ­κύ­πτει από μόνη της χωρίς να χρειά­ζε­ται να κάνω κάποιο σχόλιο».

Η ελλη­νική κυβέρ­νηση στο δρόμο του Καζά­ριαν

Στα… ψιλά πέρασε το γεγονός ότι η ελλη­νική κυβέρ­νηση ετοι­μά­ζε­ται για τα IPSAS. Την εισα­γωγή των Διεθνών Λογι­στι­κών Προ­τύ­πων στο Δημόσιο και την ανα­μόρ­φωση της δημο­σιο­νο­μι­κής νομο­θε­σίας, ετοι­μά­ζει το υπουρ­γείο Οικο­νο­μι­κών με απόφαση του Ανα­πλη­ρωτή Υπουρ­γού Οικο­νο­μι­κών Δημήτρη Μάρδα και συγκρο­τού­νται ομάδες εργα­σίας για την επι­τά­χυνση του έργου της δια­μόρ­φω­σης ενός νέου πλαι­σίου για την παρα­κο­λού­θηση των δημο­σίων λογι­στι­κών.

Η ανα­κοί­νωση του υπουρ­γείου οικο­νο­μι­κών τον Μάιο ανέφερε: «Με αφε­τη­ρία την υπο­χρέ­ωση της χώρας να ενσω­μα­τώ­σει την Οδηγία 2011/85 στο εθνικό δίκαιο, καθώς και να εξει­δι­κεύ­σει ορι­σμέ­νες δια­τά­ξεις Ευρω­παϊ­κών Κανο­νι­σμών, ο νόμος του δημό­σιου λογι­στι­κού 2362/95 καταρ­γή­θηκε και αντι­κα­τα­στά­θηκε από το νέο νομο­θε­τικό πλαίσιο του 4270/14 που ψηφί­στηκε τον Ιούνιο 2014 από τη Βουλή. Βρι­σκό­μα­στε τώρα στη δεύτερη φάση, κάποιων τρο­πο­ποι­ή­σεων στη δημο­σιο­νο­μική νομο­θε­σία. Τα σημεία στα οποία επι­κε­ντρώ­νο­νται οι ανα­γκαίες αλλαγές είναι μεταξύ άλλων τα θέματα ελέγχου και δια­δι­κα­σίας πλη­ρω­μής δαπανών, τα επόμενα βήματα για το ρόλο του υπο­λό­γου στις πλη­ρω­μές του ΠΔΕ και για τις Ανε­ξάρ­τη­τες αρχές η δια­φά­νεια στην προ­ε­τοι­μα­σία και την έγκριση των προ­ϋ­πο­λο­γι­σμών στο πλαίσιο ενί­σχυ­σης της ανε­ξαρ­τη­σίας τους».

Σύμφωνα με τον κ. Μάρδα: «Η υιο­θέ­τηση των Διεθνών Λογι­στι­κών Προ­τύ­πων για το Δημόσιο Τομέα (International Public Sector Accounting Standards – IPSAS) ξεχω­ρί­ζει ως το σημα­ντι­κό­τερο βήμα προόδου και εξέ­λι­ξης στη δημο­σιο­νο­μική λογι­στική, ενι­σχύ­ο­ντας τη δια­φά­νεια και την αξιο­πι­στία των δημο­σίων οικο­νο­μι­κών, με παράλ­ληλη συμβολή στην παγκό­σμια ανά­πτυξη και ευη­με­ρία μέσω της σύγκλι­σης και εναρ­μό­νι­σης των δημό­σιων συστη­μά­των λογι­στι­κής στις διά­φο­ρες χώρες και οργα­νι­σμούς».

Περισ­σό­τε­ρες από 80 χώρες αλλά και διε­θνείς οργα­νι­σμοί, όπως η Ευρω­παϊκή Ένωση και το Συμ­βού­λιο της Ευρώπης, το ΝΑΤΟ, ο ΟΟΣΑ, η Παγκό­σμια Τράπεζα και τα Ηνωμένα Έθνη, έχουν ήδη υιο­θε­τή­σει τα IPSAS.

Σε ευρω­παϊκό επίπεδο οι περισ­σό­τε­ρες χώρες εξα­κο­λου­θούν να καταρ­τί­ζουν τις οικο­νο­μι­κές τους κατα­στά­σεις βασι­σμέ­νες στη λογι­στική ταμεια­κής βάσης, ενώ χώρες όπως η Ολλαν­δία, η Γαλλία, η Ελβετία, η Σουηδία, η Φιν­λαν­δία, το Ηνωμένο Βασί­λειο, η Αυστρία, η Ιταλία, η Ισπανία, η Ρου­μα­νία και η Ρωσία έχουν υιο­θε­τή­σει (ή υιο­θε­τούν) τα IPSAS σύμφωνα με τη λογι­στική δεδου­λευ­μέ­νης βάσης.

Αξίζει να σημειω­θεί ότι σημα­ντικά διεθνή οικο­νο­μικά όργανα, όπως το ΔΝΤ (Διεθνές Νομι­σμα­τικό Ταμείο) και η Παγκό­σμια Τράπεζα, είναι στην πρώτη γραμμή για την έγκριση της λογι­στι­κής δεδου­λευ­μέ­νης βάσης στο δημόσιο τομέα και την εφαρ­μογή των IPSAS.

Η βασική διαφορά των IPSAS από την κατα­γραφή του χρέους σε ονο­μα­στι­κές τιμές(τιμές ιστο­ρι­κού κόστους) είναι ότι στα IPSAS το χρέος κατα­γρά­φε­ται σε όρους Καθαρής Παρού­σας Αξίας λαμ­βά­νο­ντας υπόψη την τρέ­χουσα αξία του χρέους προ­ε­ξο­φλη­μένη κατά τη διάρ­κεια λήξης των δανείων με βάση το επι­τό­κιο της αγοράς, συμπε­ρι­λαμ­βα­νο­μέ­νων και των παρα­γώ­γων πράξεων δια­χεί­ρι­σης.

Με την εφαρ­μογή των IPSAS οποια­δή­ποτε μετα­βολή των συμ­βα­τι­κών όρων κυρίως των δια­πραγ­μα­τεύ­σι­μων δευ­τε­ρο­γε­νώς δανείων (ομόλογα, έντοκα γραμ­μά­τια, κλπ) όπως μετα­βολή της διάρ­κειας απο­πλη­ρω­μής, μετα­βολή των επι­το­κίων, παροχή ή μη περιό­δων χάριτος, κλπ, λαμ­βά­νο­νται υπόψη και μετα­βά­λουν αντί­στοιχα το συνο­λικό Δημόσιο χρέος σε αντί­θεση με την κατα­γραφή του χρέους σε ονο­μα­στι­κές τιμές.

Όπως έγραψε πρό­σφατα στη Wall Street Journal ο Simon Nixon οι κυβερ­νή­σεις της ευρω­ζώ­νης έχουν απο­κλεί­σει την υιο­θέ­τηση των Διεθνών Λογι­στι­κών Προ­τύ­πων Δημο­σίου Τομέα (International Public Sector Accounting Standards) , ένα σύνολο παγκό­σμιων κανόνων που ακο­λου­θεί κατά πόδας τα Διεθνή Πρότυπα Χρη­μα­το­οι­κο­νο­μι­κής Πλη­ρο­φό­ρη­σης που χρη­σι­μο­ποιού­νται ευρέως στον τομέα των επι­χει­ρή­σεων, παρά τα σαφή οφέλη που έχουν φέρει σε χώρες που τα υιο­θέ­τη­σαν, συμπε­ρι­λαμ­βα­νο­μέ­νης της Νέας Ζηλαν­δίας, της Αυστρα­λίας και της Ελβε­τίας.

Αντ’ αυτού, η Ε.Ε. τώρα εξε­τά­ζει το κατά πόσο θα εισάγει τα δικά της Ευρω­παικά Λογι­στικά Πρότυπα Δημό­σιου Τομέα (European Public Sector Accounting Standards), τη δεύτερη καλύ­τερη επιλογή που θα επι­τρέ­ψει στην Ε.Ε να δια­τη­ρή­σει τον έλεγχο.

Για πολλούς παρα­τη­ρη­τές, αυτή η απρο­θυ­μία ορι­σμέ­νων χωρών να απο­δε­χτούν ακόμα και τα EPSAS φαί­νε­ται κοντό­φθαλμη. Ωστόσο ενι­σχύ­ε­ται η δυνα­μική των IPSAS ως ένα νέο παγκό­σμιο πρότυπο που υπο­στη­ρί­ζε­ται από μια συμ­μα­χία διεθνών οργα­νι­σμών, συμπε­ρι­λαμ­βα­νο­μέ­νου του ΔΝΤ, της Παγκό­σμιας Τρά­πε­ζας, του Οργα­νι­σμού Οικο­νο­μι­κής Συνερ­γα­σίας και Ανά­πτυ­ξης και της Διε­θνούς Ομο­σπον­δίας Λογι­στών.

newsbeast.gr