Γερμανικά ΜΜΕ: Ενόψει θερμού φθινοπώρου λόγω Ελλάδας;

«Κρίση διαρ­κεί­ας με­τα­ξύ εταί­ρων» είναι ο τί­τλος εκτε­νούς άρ­θρου στην οι­κο­νο­μι­κή εφη­με­ρί­δα Handelsblatt, που ανα­φέ­ρε­ται στη δια­μά­χη με­τα­ξύ ΔΝΤ και Γερ­μα­νί­ας. Σύμ­φω­να με τους συ­ντά­κτες του άρ­θρου, η δια­μά­χη αυτή οφεί­λε­ται σε δυο, κυ­ρί­ως, λό­γους: αφε­νός αφορά τη χρη­μα­το­δό­τη­ση του ΔΝΤ και ει­δι­κό­τε­ρα τα χρή­μα­τα που είχαν δια­θέ­σει βιο­μη­χα­νι­κές χώρες στο Τα­μείο στο από­γειο της ευ­ρω­παϊ­κής κρί­σης χρέ­ους για πε­ρι­πτώ­σεις έκτα­κτης ανά­γκης. Την ώρα που η Ουά­σιγ­κτον ζητά να πα­ρα­τα­θούν τα δά­νεια αυτά, το Βε­ρο­λί­νο αντι­στέ­κε­ται σθε­να­ρά, εκτι­μώ­ντας ότι το ΔΝΤ δια­θέ­τει στην πα­ρού­σα φάση επαρ­κείς πό­ρους.

«Ακόμη κι αν η σύ­γκρου­ση αυτή όμως (…) κα­τα­λή­ξει σε ένα αίσιο τέλος», ση­μειώ­νει η εφη­με­ρί­δα, «Βε­ρο­λί­νο και Ουά­σιγ­κτον βρί­σκο­νται στα πρό­θυ­ρα ενός θερ­μού φθι­νο­πώ­ρου. Το αρ­γό­τε­ρο τότε θα επα­νέλ­θει στο τρα­πέ­ζι το θέμα της Ελ­λά­δας. Το φθι­νό­πω­ρο θα πα­ρου­σια­στεί μια νέα ανά­λυ­ση για τη βιω­σι­μό­τη­τα του ελ­λη­νι­κού χρέ­ους, η οποία θα συ­νυ­πο­λο­γί­ζει τις ευ­ρω­παϊ­κές προ­τά­σεις για την ελά­φρυν­ση του χρέ­ους. Ήδη το­νί­ζε­ται όμως ότι το ΔΝΤ πι­θα­νό­τα­τα δεν θα αρ­κε­στεί στις έως τώρα δε­σμεύ­σεις των Ευ­ρω­παί­ων. Η Ουά­σιγ­κτον εμ­φα­νί­ζε­ται ενο­χλη­μέ­νη έως και εκνευ­ρι­σμέ­νη με το γε­γο­νός ότι η γερ­μα­νι­κή κυ­βέρ­νη­ση πα­ρου­σί­α­σε την πρό­σφα­τη συμ­φω­νία για την Ελ­λά­δα ως δικό της θρί­αμ­βο και ήττα για το ΔΝΤ. Αυτό ανα­μέ­νε­ται να γίνει σαφές και στις δια­πραγ­μα­τεύ­σεις του φθι­νο­πώ­ρου. Η Ουά­σιγ­κτον έχει το­νί­σει επα­νει­λημ­μέ­νως ότι δεν συμ­με­τέ­χει ακόμη στο πα­κέ­το διά­σω­σης της Ελ­λά­δας. Το ερώ­τη­μα ωστό­σο είναι πόσο αξιό­πι­στη είναι αυτή η απει­λή. Εντέ­λει το ΔΝΤ δε­σμεύ­ε­ται από τα συμ­φέ­ρο­ντα των χωρών μελών του. Αμε­ρι­κα­νοί και Ευ­ρω­παί­οι δια­θέ­τουν την πλειο­ψη­φία. Το διοι­κη­τι­κό προ­σω­πι­κό του ΔΝΤ, με το οποίο υπήρ­ξαν τε­λευ­ταία τόσο με­γά­λες δια­μά­χες, είναι μι­σθω­τοί υπάλ­λη­λοι των χωρών μελών, λέει το Βε­ρο­λί­νο. Η διευ­κρί­νι­ση αυτή λέει αρ­κε­τά για το κλίμα που επι­κρα­τεί στην πα­ρού­σα φάση», πα­ρα­τη­ρεί η Handelsblatt.

Ο «κα­τα­στρο­φι­κός ανα­χρο­νι­σμός» των ΗΠΑ

Κυ­ρί­αρ­χο θέμα στα σχό­λια του ευ­ρω­παϊ­κού τύπου σή­με­ρα το μα­κε­λειό στο Ορ­λά­ντο των ΗΠΑ, με τους Times του Λον­δί­νου να υπο­στη­ρί­ζουν ότι «(…) η προ­ε­κλο­γι­κή αξί­ω­ση του Τραμπ να απα­γο­ρεύ­ε­ται στους μου­σουλ­μά­νους η εί­σο­δος στην αμε­ρι­κα­νι­κή επι­κρά­τεια δεν θα είχε απο­τρέ­ψει το μα­κε­λειό στο νυ­χτε­ρι­νό κλαμπ της Φλό­ρι­ντα. Ο άν­δρας που ταυ­το­ποι­ή­θη­κε ως ο ένο­πλος δρά­στης, ο Ομάρ Ματίν, ήταν αμε­ρι­κα­νός πο­λί­της που γεν­νή­θη­κε στη Νέα Υόρκη και όχι αλ­λο­δα­πός ει­σβο­λέ­ας».

Η αυ­στρια­κή Die Presse σχο­λιά­ζει: «(…) Το ερώ­τη­μα γιατί κά­ποιος με αυτή την προϊ­στο­ρία δεν στε­ρεί­ται της δυ­να­τό­τη­τας αγο­ράς μά­χι­μου οπλι­σμού δεν μπο­ρεί να το εξη­γή­σει πι­θα­νό­τα­τα ούτε το λόμπι της βιο­μη­χα­νί­ας όπλων. Οι τρε­λοί έχουν πολύ εύ­κο­λα πρό­σβα­ση σε όπλα στις ΗΠΑ. Μπο­ρεί αυτό να δι­καιο­λο­γεί­ται ιστο­ρι­κά και να είναι και συ­νταγ­μα­τι­κά κα­το­χυ­ρω­μέ­νο. Με δε­δο­μέ­νο τον με­γά­λο αριθ­μό μα­κε­λειών (…), όμως, που συ­γκλο­νί­ζουν τις ΗΠΑ εδώ και χρό­νια, η χώρα της ελευ­θε­ρί­ας θα πρέ­πει να βάλει τέλος σε αυτό τον κα­τα­στρο­φι­κό ανα­χρο­νι­σμό».

Υπερ­βο­λι­κές οι προει­δο­ποι­ή­σεις Τουσκ

Στο επί­κε­ντρο του σχο­λια­σμού σή­με­ρα και το επι­κεί­με­νο δη­μο­ψή­φι­σμα στη Με­γά­λη Βρε­τα­νία, με πολ­λούς ανα­λυ­τές να επι­κρί­νουν τις προει­δο­ποι­ή­σεις του προ­έ­δρου του Ευ­ρω­παϊ­κού Συμ­βου­λί­ου Τουσκ για τον κίν­δυ­νο κα­τάρ­ρευ­σης του «συ­νο­λι­κού πο­λι­τι­κού πο­λι­τι­σμού της Δύσης» σε πε­ρί­πτω­ση Brexit.

Κατά την Frankfurter Allgemeine Zeitung, ο πο­λι­τι­σμός αυτός «έχει τα θε­μέ­λιά του στη διά­κρι­ση των εξου­σιών, στο δι­καί­ω­μα του εκλέ­γειν και εκλέ­γε­σθαι, στην ισό­τη­τα, την ελευ­θε­ρία της έκ­φρα­σης και σε άλλα θε­με­λιώ­δη δι­καιώ­μα­τα. Εν­δε­χό­με­νη έξο­δος της Με­γά­λης Βρε­τα­νί­ας από την ΕΕ δεν θα έθετε εν αμ­φι­βό­λω τί­πο­τε από όλα αυτά, ούτε στη συ­γκε­κρι­μέ­νη αλλά ούτε και σε καμία άλλη ευ­ρω­παϊ­κή χώρα. Πέραν αυτού οι Βρυ­ξέλ­λες δεν θα πρέ­πει να έχουν όμως ψευ­δαι­σθή­σεις: ακόμη κι αν οι Βρε­τα­νοί πουν ‘ναι’ στις 23 Ιου­νί­ου, η ΕΕ δεν θα μπο­ρεί να συ­νε­χί­σει σαν να μην συ­νέ­βη τί­πο­τα. Θα πρέ­πει να ξα­να­κερ­δί­σει τους πο­λί­τες για το ευ­ρω­παϊ­κό εγ­χεί­ρη­μα και δη όχι μόνο τους Βρε­τα­νούς».

dw.de.com