Το Αφγανόπουλο που επέστρεψε μετά 10 χρόνια στην Πάτμο να ευχαριστήσει τον άνθρωπο του το βοήθησε

της Σμα­ρά­γδας Μου­λιάτη

Μια πολύ συγκι­νη­τική ιστορία με πρω­τα­γω­νι­στή ένα Αφγα­νό­πουλο ξετυ­λί­χτηκε τις τελευ­ταίες μέρες στο νησί μας.

Αφγα­νό­πουλο που πριν 10 χρόνια πέρασε σαν λαθρο­με­τα­νά­στης από το νησί μας, επέ­στρεψε   να  ευχα­ρι­στή­σει έναν   συμπα­τριώτη μας που του έκανε τα εισι­τή­ρια να πάει στον Πειραιά και να τα επι­στρέ­ψει.

Ήταν χει­μώ­νας του 2008 τότε που οι ροές των λαθρο­με­τα­να­στών από το Αφγα­νι­στάν, Πακι­στάν κ.λ.π ήτανε καθη­με­ρι­νές. Στο Αγα­θο­νήσι  έφθασαν μαζί με άλλους και τρία 12 χρονα παιδιά   και μετα­φέρ­θη­καν στην Πάτμο. Ήταν η εποχή που στοι­βά­ζο­νταν στα κρα­τη­τή­ρια της αστυ­νο­μίας, μέχρις ότου αφεθούν ελεύ­θε­ροι. Από την εποχή εκείνη έχουμε κατα­γρά­ψει άπειρες  εικόνες .

Τα τρία παιδιά είχαν φύγει από το Αφγα­νι­στάν με προ­τροπή  των γονιών τους.  Διέ­σχι­σαν με πολλούς τρόπους και μέσα, τις χώρες και πέρασαν στην Τουρκία. Από κει πλή­ρω­σαν έναν δια­κι­νητή και τους μετέ­φερε με πολλούς άλλους στο Αγα­θο­νήσι.

Στην Πάτμο μετά τα κρα­τη­τή­ρια της αστυ­νο­μίας διέ­μει­ναν στο ξενο­δο­χείο Summer της Ιεράς Μονής που το διέθεσε για να μείνουν τα παιδιά που ήταν ασυ­νό­δευτα.

Τα παιδιά κυκλο­φο­ρού­σαν ελεύ­θερα. Μια μέρα πλη­σί­ασε ένα συμπα­τριώτη μας που τον έβλεπε πρώτη φορά και του είπε ότι θέλει να πάει στον Πειραιά αλλά δεν έχει χρήματα για τα εισι­τή­ρια. Τότε ο συμπα­τριώ­της μας  του έβγαλε τα εισι­τή­ρια και δεν το  ξανα­είδε.

Από κει τα τρία παιδιά έφυγαν από την Πάτμο για τον Πειραιά ανα­κα­τε­μένα με ένα γκρούπ Για­πω­νέ­ζων και όταν έφθασαν σοτν Πειραιά χώρησαν. Το ένα από αυτά ο 22χρονος σήμερα Αφγανός περι­πλα­νή­θηκε σε όλη σχεδόν την Ελλάδα δου­λεύ­ο­ντας σε διά­φο­ρες δου­λειές όπως χωράφια κ.λ.π.

Έφυγε μέσα σε κοντέι­νερ που ήταν ασφυ­κτικά γεμάτο μαζί με άλλους . Πήγε Ιταλία όπου και κει περι­πλα­νή­θηκε μέχρι που κατέ­ληξε στις Βρυ­ξέ­λες. Εκεί μία οικο­γέ­νεια τον ανέλαβε και τον έστειλε σε σχολείο. Τώρα σπου­δά­ζει μηχα­νι­κός και εργά­ζε­ται. Με τα χρήματα που κερ­δί­ζει απο­φά­σισε να έρθει στην Ελλάδα για να βρει το νησί και τον άνθρωπο που του έκανε τα εισι­τή­ρια για να πάει να βρει το όνειρο του.

Τον συνα­ντή­σαμε στην πλατεία της Σκάλας όπου πριν από λίγο είχε συνα­ντή­σει τον συμπα­τριώτη μας.

Ήταν πολύ συγκι­νη­μέ­νος. Μας διη­γή­θηκε την περι­πέ­τεια του και τη δια­δρομή του στην Ελευ­θε­ρία, η οποία ήταν γεμάτη αγκάθια αλλά ευτυχώς με happy end.

Ο 12 χρονος τότε Αφγανός δεν ήξερε το όνομα του νησιού μας αλλά συγκρά­τησε το τοπίο και τα κτίρια. Μέσα από το google earth έψαχνε να κατα­λά­βει ποιο ήταν  το νησί που έμεινε  για αρκετό καιρό και ένας άνθρω­πος του έκανε τα εισι­τή­ρια για να φύγει για τον Πειραιά, και πως λεγόταν. Από κει γνώρισε το κτίριο της καζάρ­μας που στε­γά­ζε­ται  η αστυ­νο­μία και έμαθε ότι λέγεται ΠΑΤΜΟΣ. Πήρε το καράβι από τον Πειραιά και ήρθε να συνα­ντή­σει τον άνθρωπο που τον βοήθησε στα 12, να ελευ­θε­ρω­θεί και να πραγ­μα­τοπ­πι­ή­σει το όνειρο του.

Με περι­γρα­φές γιατί δεν ήξερε ούτε το όνομα του, τον βρήκε και τον  συνά­ντησε. Και όπως δια­πι­στώ­σαμε μεγάλη ήταν η συγκί­νηση και των δύο. Το βράδυ της ίδιας μέρας το Αφγα­νό­πουλο έφυγε από το νησί ευχα­ρι­στη­μέ­νος γιατί  γνώρισε καλύ­τερα τον ευερ­γέτη του και του εξέ­φρασε την ευγνω­μο­σύνη του.

Από επι­θυ­μία του συμπα­τριώτη μας,  δεν απο­κα­λύ­ψαμε το όνομα του.

Πηγή patmostimes.gr