Συμβιβασμός ή σύγκρουση και εκλογές!

Aθήνα, 14

Η ανα­κοί­νωση της κατά­θε­σης των δύο νομο­σχε­δίων για το ασφα­λι­στικό και το φορο­λο­γικό από την πλευρά της ελλη­νι­κής κυβέρ­νη­σης μετά την διακοπή των συνο­μι­λιών με τους δανει­στές, δημιούρ­γησε νέα δεδο­μένα στο ήδη τετα­μένο κλίμα της δια­πραγ­μά­τευ­σης μεταξύ Αθήνας και δανει­στών.

Την …επι­θε­τική κίνηση της Αθήνας ακο­λού­θησε το ταξίδι – αστραπή του Αλέξη Τσίπρα στο Παρίσι όπου συνα­ντή­θηκε με τον Φ. Ολάντ σε μία προ­σπά­θεια ανα­ζή­τη­σης συμ­μά­χων ενόψει της ερχό­με­νης εβδο­μά­δας που ανα­μέ­νε­ται να ξαναρ­χί­σει η δια­πραγ­μά­τευση για την πρώτη αξιο­λό­γηση. Το Μαξίμου ξανα­παί­ζει το χαρτί της πολι­τι­κής δια­πραγ­μά­τευ­σης όπως και το καλο­καίρι του 2015 αυτήν τη φορά όμως με δύο νέα δεδο­μένα: η ελλη­νική πλευρά δείχνει να θέλει την ολο­κλή­ρωση των δια­πραγ­μα­τεύ­σεων άμεσα για να μην αντι­με­τω­πί­σει το καθε­στώς της οικο­νο­μι­κής ασφυ­ξίας και των άδειων ταμείων αλλά χωρίς να έχει στο πλευρό της την Γερ­μα­νία που κρατά απο­στά­σεις από τις κινή­σεις της Αθήνας και έχοντας αντί­παλο τον μέχρι χτες σύμμαχο ΔΝΤ για το εύρος και την ένταση των μέτρων.

Στην συνά­ντηση του Αλέξη Τσίπρα με τον Φ. Ολάντ κυβερ­νη­τι­κές πηγές εξέ­φρα­ζαν την ικα­νο­ποί­ησή τους για τις συνο­μι­λίες με τον Γάλλο Πρόεδρο, όπου δια­πι­στώ­θηκε – όπως ανέ­φε­ραν – ταύτιση στην ανάγκη να ολο­κλη­ρω­θούν οι δια­πραγ­μα­τεύ­σεις εντός της επό­με­νης εβδο­μά­δας. Από την πλευρά της κυβέρ­νη­σης μάλιστα, ως από­δειξη του καλού κλί­μα­τος μεταξύ των δύο αντρών, ανα­δεί­χτηκε το γεγονός ότι ο Φ. Ολάντ έσπασε το πρω­τό­κολλο και συνό­δευσε τον Αλέξη Τσίπρα μέχρι το αυτο­κί­νητό του.

Δεν υπήρξαν δηλώ­σεις

Όμως για πρώτη φορά μετά την συνά­ντηση των δύο αντρών, δεν υπήρξαν επί­ση­μες δηλώ­σεις γεγονός που προ­κά­λεσε έκπληξη καθώς η ελλη­νική πλευρά ανα­ζη­τούσε μία θετική επίσημη δήλωση από τον Γάλλο Πρόεδρο ενόψει του σκληρού μπρα ντε φερ που ανα­μέ­νε­ται να ακο­λου­θή­σει τις επό­με­νες ημέρες.

Την ίδια στιγμή όμως τα μηνύ­ματα από τον σκληρό πυρήνα της Κομι­σιόν, το Βερο­λίνο και το ΔΝΤ είναι αρνη­τικά για την κίνηση της Αθήνας. Οι Γερ­μα­νοί αξιω­μα­τού­χοι ούτε λίγο ούτε πολύ λένε ότι γνω­ρί­ζουν την τακτική της ελλη­νι­κής κυβέρ­νη­σης απα­ξιώ­νο­ντας την επι­θε­τική κίνηση του Μαξίμου. Ο Β. Σόιμπλε κόβει κάθε συζή­τηση για το χρέος και η Αν. Μέρκελ δεν έχει ακόμη μιλήσει για το ελλη­νικό θέμα. Το μέλος του Δ.Σ της ΕΚΤ Μπ. Κερέ έχει ταυ­τι­στεί με την άποψη του ΔΝΤ για σκληρά μέρα και ο Π. Μοσκο­βισί δήλωσε με νόημα ότι χρειά­ζε­ται αυτο­συ­γκρά­τηση και όχι μονο­με­ρείς κινή­σεις.

Σε αυτό το πλαίσιο που έχει δια­μορ­φω­θεί στην Ευρώπη με το προ­σφυ­γικό να απο­τε­λεί πληγή για την Ε.Ε. και την Μ. Βρε­τα­νία να κινεί­ται στους ρυθμούς του δημο­ψη­φί­σμα­τος για το Brexit ο Αλέξης Τσίπρας μοιάζει να έχει επι­λέ­ξει την ζαριά του «όλα για όλα».

Τρία σενάρια

Σε αυτήν την συγκυ­ρία ανοί­γο­νται τρία σενάρια για την εξέλιξη των δια­πραγ­μα­τεύ­σεων:

– Επώ­δυ­νος συμ­βι­βα­σμός: σε αυτήν την περί­πτωση το αρραγές μέτωπο των δανει­στών πιθα­νό­τατα να πείσει την κυβέρ­νηση να προ­σέλ­θει σε έναν συμ­βι­βα­σμό προ­κει­μέ­νου να μην βρεθεί αντι­μέ­τωπη ξανά με τα άδεια κρατικά ταμεία όπως το καλο­καίρι του 2015, και την πιθα­νό­τητα ενός νέου Grexit. Παρά το γεγονός ότι κυβερ­νη­τι­κές πηγές υπο­στη­ρί­ζουν ότι η επι­θε­τική κίνηση των νομο­σχε­δίων απο­φα­σί­στηκε μετά από το κλεί­σιμο του ματιού δύο εκ των τεσ­σά­ρων θεσμών, μέρα με την ημέρα φαί­νε­ται ότι οι δανει­στές συγκλί­νουν στην ίδια γραμμή για το ελλη­νικό ζήτημα. Ούτε το προ­σφυ­γικό, ούτε o κίν­δυ­νος Brexit φαί­νε­ται να μπορούν να αλλά­ξουν την γραμμή των δανει­στών. Σε αυτό το σενάριο εκφρά­ζε­ται η ελπίδα ότι ο Αλέξης Τσίπρας θα προ­σπα­θή­σει να δικαιο­λο­γή­σει την επιβολή των σκληρών μέτρων που θα συμ­φω­νη­θούν στην προ­ο­πτική συμ­φω­νίας για την διευ­θέ­τηση του χρέους με επι­μή­κυνση του χρόνου και μείωση των επι­το­κίων. Μία τέτοια προ­ο­πτική ακόμα και εάν ανα­φέ­ρε­ται στο μέλλον εκτι­μά­ται ότι θα δώσει επι­χει­ρή­ματα στην κυβέρ­νηση να προ­χω­ρή­σει σε έναν επώδυνο συμ­βι­βα­σμό.

– Νέες καθυ­στε­ρή­σεις και άδεια ταμεία: το 2ο σενάριο περι­λαμ­βά­νει τα στοι­χεία της δια­πραγ­μά­τευ­σης του 2015 με συνέ­χιση των καθυ­στε­ρή­σεων και από τις δύο πλευρές και την ελλη­νική κυβέρ­νηση να βρί­σκε­ται αντι­μέ­τωπη με τον εφιάλτη του Grexit και την απειλή να μην μπορεί να πλη­ρώ­σει μισθούς και συντά­ξεις. Αυτό το σενάριο απεύ­χε­ται η ελλη­νική πλευρά αν και η επι­θε­τική κίνηση της κατά­θε­σης των δύο νομο­σχε­δίων προϊ­δε­ά­ζει για συνέ­χιση των δια­πραγ­μα­τεύ­σεων πέραν του Πάσχα όπου και σε αυτήν την περί­πτωση είναι πιθανός ένας επώ­δυ­νος συμ­βι­βα­σμός τον Μάιο.

– Μετω­πική σύγκρουση και εκλογές: Σύμφωνα με το 3ο σενάριο η κυβέρ­νηση έχει δια­γνώ­σει ότι δεν έχει πλέον στη­ρίγ­ματα ούτε στην Ε.Ε. ούτε στο ΔΝΤ και επι­λέ­γει το χαρτί της σύγκρου­σης με τους δανει­στές. Η ανα­κοί­νωση των δύο νομο­σχε­δίων έστειλε ένα μήνυμα στο εσω­τε­ρικό του κυβερ­νώ­ντος κόμ­μα­τος και στους πολίτες ότι η κυβέρ­νηση είναι απο­φα­σι­σμένη να ψηφίσει σκληρά μέτρα αλλά θέτο­ντας κόκ­κι­νες γραμμές στους δανει­στές. Με αυτόν τον τρόπο το Μαξίμου στο­χο­ποιεί την αντι­πο­λί­τευση ότι ταυ­τί­ζε­ται με τους δανει­στές και δια­μορ­φώ­νει ένα δικομ­μα­τικό περι­βάλ­λον σκληρής αντι­πα­ρά­θε­σης προ­κη­ρύσ­σο­ντας εκλογές. «Εάν ψηφί­σουμε τα σκληρά μέτρα χωρίς ανταλ­λάγ­ματα όπως είναι το χρέος, θα έχουμε το μέλλον της κυβέρ­νη­σης και του ΠΑΣΟΚ επί Γ. Παπαν­δρέου. Εάν τελικά επι­λε­γούν οι κάλπες, που θα είναι μία απόφαση η οποία θα ληφθεί μετά τις 22 Απρι­λίου, τότε ο ΣΥΡΙΖΑ κατο­χυ­ρώ­νει ένα σημα­ντικό ποσοστό στην ελλη­νική κοι­νω­νία και προ­ο­πτικά μπορεί να διεκ­δι­κή­σει εκ νέου την δια­κυ­βέρ­νηση του τόπου με αξιώ­σεις», σημειώ­νει στο TheTOC.gr υψη­λό­βαθμο κομ­μα­τικό στέ­λε­χος που έχει ταχθεί υπέρ της διε­ξό­δου των εκλογών.

Απορ­ρί­πτει ενδε­χό­μενο

πολι­τι­κής συμ­φω­νίας

το Βερο­λίνο

Σύμφωνα με την DW, μόλις προ δύο ημερών ο Γερ­μα­νός υπουρ­γός Οικο­νο­μι­κών τόνιζε προς το Reuters ότι θεωρεί πιθανή την επί­τευξη συμ­φω­νίας μέχρι το τέλος Απρι­λίου, ότι «κανείς δεν ζητά από την Ελλάδα να εφαρ­μό­σει κατά γράμμα» όλα τα μεμο­νω­μένα σημεία της συμ­φω­νίας αλλά ότι στο τέλος πρέπει απλώς να «ακο­λου­θεί­ται η γενι­κό­τερη κατεύ­θυνση» που συμ­φω­νή­θηκε το περα­σμένο καλο­καίρι. Εντέλει «θα πρέπει να βγαί­νουν οι εξι­σώ­σεις», όπως είπε πρό­σφατα και η καγκε­λά­ριος Άγκελα Μέρκελ. Αυτό σίγουρα δεν μετα­φρά­ζε­ται σε «εκπτώ­σεις» επί του συμπε­φω­νη­μέ­νου προ­γράμ­μα­τος, εντού­τοις σε μια αρκετά πιο ευέ­λι­κτη ανά­γνωση και εφαρ­μογή του. Σε κάθε περί­πτωση το Βερο­λίνο ζητά να τηρηθεί αυστηρά το τυπικό μέρος της υπό­θε­σης, η συμ­φω­νη­θείσα δηλαδή δια­δι­κα­σία της αξιο­λό­γη­σης, απορ­ρί­πτο­ντας ουσια­στικά το ενδε­χό­μενο μιας πολι­τι­κής συμ­φω­νίας αφού με τον τρόπο αυτό θα υπο­νο­μευό­ταν η συμ­φω­νία της Ελλάδας με τους θεσμούς, ανα­φέ­ρει η DW.

Η Μέρκελ θέλει να απο­φύ­γει

ανα­ζω­πύ­ρωση της κρίσης

Αυτό που θέλει πάση θυσία να απο­φύ­γει το Βερο­λίνο στην παρούσα φάση -εν μέσω του προ­σφυ­γι­κού αλλά και της διαρ­κούς τρο­μο­κρα­τι­κής απειλής- είναι μια ενδε­χό­μενη ανα­ζω­πύ­ρωση της ελλη­νι­κής κρίσης, ανα­φέ­ρει η DW και προ­σθέ­τει:

Εκείνο που πραγ­μα­τικά απεύ­χο­νται στη γερ­μα­νική πρω­τεύ­ουσα είναι ένα κλίμα κιν­δυ­νο­λο­γίας που αρχίζει να καλ­λιερ­γεί­ται από ορι­σμένα γερ­μα­νικά μέσα ενη­μέ­ρω­σης, τα οποία κάνουν λόγο για την «απειλή ενός νέου καυτού ελλη­νι­κού καλο­και­ριού» και μιας «νέας ελλη­νι­κής κρίσης».Σε αυτά τα συμ­φρα­ζό­μενα θα πρέπει να αξιο­λο­γη­θούν οι γενι­κό­τερα συμ­φι­λιω­τι­κοί τόνοι του Β. Σόιμπλε το τελευ­ταίο διά­στημα. Ο Γερ­μα­νός υπουρ­γός Οικο­νο­μι­κών έχει τονίσει επα­νει­λημ­μέ­νως ότι τους τελευ­ταί­ους μήνες η Ελλάδα έχει πετύχει πολλά στο πεδίο των μεταρ­ρυθ­μί­σεων, ότι υπάρχει αξιο­ση­μεί­ωτη πρόοδος και πως θα πρέπει να ληφθεί υπόψη και ο ιδιαί­τερα επι­βα­ρυ­ντι­κός για τη χώρα και την οικο­νο­μία της παρά­γο­ντας της προ­σφυ­γι­κής κρίσης.

«Βόμβα» Λαγκάρντ

για πρω­το­γε­νές πλε­ό­να­σμα:

Μη δια­τη­ρή­σι­μος ο στόχος

Η γενική διευ­θύ­ντρια του ΔΝΤ, μιλώ­ντας στο πλαίσιο συνέ­ντευ­ξης Τύπου στην Ουά­σινγ­κτον, εξέ­φρασε τον “σκε­πτι­κι­σμό” της για το κατά πόσο είναι εφικτός ο στόχος του πρω­το­γε­νούς πλε­ο­νά­σμα­τος 3,5% του ΑΕΠ έως το 2018. Επι­προ­σθέ­τως χαρα­κτή­ρισε μη δια­τη­ρή­σιμο τον στόχο του πρω­το­γε­νούς πλε­ο­νά­σμα­τος.

Η ίδια απα­ντώ­ντας σε σχετική ερώτηση υπο­γράμ­μισε την ανάγκη να ολο­κλη­ρω­θεί η αξιο­λό­γηση το ταχύ­τερο δανατό, ανα­φέ­ρο­ντας χαρα­κτη­ρι­στικά ότι «το τελευ­ταίο πράγμα που έχει ανάγκη αυτή τη στιγμή η Ελλάδα είναι μία ακόμη καθυ­στέ­ρηση» και προ­σθέ­το­ντας ότι σε αυτό συμ­φω­νεί με την ελλη­νική κυβέρ­νηση.

Παράλ­ληλα επι­σή­μανε ότι η ίδια ανέφερε πως η Ελλάδα χρειά­ζε­ται «στα­θε­ρό­τητα, βιω­σι­μό­τητα και εθνική κυριαρ­χία» και πως γι’ αυτό θα πρέπει να γίνουν ρεα­λι­στι­κές υπο­θέ­σεις για τα μακρο­οι­κο­νο­μικά μεγέθη, το είδος των μέτρων.

Ταυ­το­χρό­νως για το χρέος απαι­τεί­ται μία λύση η οποία θα αφορά τόσο στις λήξεις των ομο­λό­γων, αλλά και στο ύψος των επι­το­κίων. Επα­νέ­λαβε δε τη γνωστή θέση του ΔΝΤ περί της ανάγκης ύπαρξης δύο πυλώνων, στους οποίους θα στη­ρι­χθεί το ελλη­νικό πρό­γραμμα, ήτοι τις μεταρ­ρυθ­μί­σεις και την ελά­φρυνση του χρέους. Προ­σέ­θεσε, όμως, ότι απαι­τού­νται και “ρεα­λι­στι­κές προ­σεγ­γί­σεις”. Δια­βε­βαί­ωσε ότι το ΔΝΤ κάνει ότι είναι δυνατόν προς την κατεύ­θυνση αυτή, κατα­βάλ­λο­ντας μάλιστα κοπιώδη προ­σπά­θεια.