Καταγγελία για την «Οδύσσεια» ασθενούς που περίμενε επί τέσσερις μέρες ασθενοφόρο στο Νοσοκομείο Ρόδου

Αξιό­τι­με κύριε διευ­θυ­ντά της έγκρι­της εφη­με­ρί­δας «δη­μο­κρα­τι­κή».

Με αγα­νά­κτη­ση κα­ταγ­γέλ­λω την πρω­το­φα­νή τα­λαι­πω­ρία που υπέ­στη ο βαριά ασθε­νής αδελ­φός μου, Μα­νώ­λης Χα­τζη­στε­φα­νής, για τη με­τα­φο­ρά του με ασθε­νο­φό­ρο από το Νο­σο­κο­μείο Ρόδου στο σπίτι του στον Αρ­χάγ­γε­λο.

Παρά την κρι­σι­μό­τη­τα της κα­τά­στα­σής του, η έλ­λει­ψη δια­θέ­σι­μου ασθε­νο­φό­ρου στο Νο­σο­κο­μείο της Ρόδου, που είναι αρ­μό­διο και υπεύ­θυ­νο για τις δευ­τε­ρο­γε­νείς δια­κο­μι­δές, οδή­γη­σε σε αδι­καιο­λό­γη­τες κα­θυ­στε­ρή­σεις, επι­βα­ρύ­νο­ντας την ήδη επι­βα­ρυ­μέ­νη υγεία του και δο­κι­μά­ζο­ντας την υπο­μο­νή της οι­κο­γέ­νειάς μας.

Ο αδελ­φός μου, ο οποί­ος πά­σχει από σο­βα­ρά προ­βλή­μα­τα υγεί­ας και είναι κα­θη­λω­μέ­νος στο κρε­βά­τι, νο­ση­λεύ­τη­κε στην Α’ Χει­ρουρ­γι­κή Κλι­νι­κή του Νο­σο­κο­μεί­ου Ρόδου από την Πέμ­πτη 6 Μαρ­τί­ου 2025, όπου με­τα­φέρ­θη­κε με ασθε­νο­φό­ρο της ιδιω­τι­κής κλι­νι­κής Euromedica, αφού είχε υπο­βλη­θεί σε αι­μο­κά­θαρ­ση στην ιδιω­τι­κή κλι­νι­κή. Η θε­ρα­πεία αυτή είναι ανα­γκαία δύο φορές την εβδο­μά­δα. Ωστό­σο, μετά την αι­μο­κά­θαρ­ση της Πέμ­πτης λόγω επι­πλέ­ον προ­βλη­μά­των στο πόδι, κρί­θη­κε απα­ραί­τη­τη η με­τα­φο­ρά του από τη Euromedica και η νο­ση­λεία του στο Νο­σο­κο­μείο Ρόδου.

Από την Κυ­ρια­κή 9 Μαρ­τί­ου, όταν οι για­τροί μας ενη­μέ­ρω­σαν ότι μπο­ρεί να πάρει εξι­τή­ριο, ξε­κί­νη­σε μια απί­στευ­τη «Οδύσ­σεια» για τη με­τα­φο­ρά του. Δεν υπήρ­χε δια­θέ­σι­μο ασθε­νο­φό­ρο, παρά το γε­γο­νός ότι είναι άτομο με ει­δι­κές ανά­γκες και δεν μπο­ρεί να με­τα­φερ­θεί με συμ­βα­τι­κό επι­βα­τι­κό όχημα.

Η ανα­ζή­τη­ση ασθε­νο­φό­ρου του Νο­σο­κο­μεί­ου Ρόδου συ­νε­χί­στη­κε και τη Δευ­τέ­ρα 10 Μαρ­τί­ου, αλλά χωρίς απο­τέ­λε­σμα. Τε­λι­κά, μας ανα­κοι­νώ­θη­κε ότι το ασθε­νο­φό­ρο θα είναι δια­θέ­σι­μο την Τρίτη 11 Μαρ­τί­ου στις 08:00 το πρωί. Ωστό­σο, αυτή η ώρα δεν εξυ­πη­ρε­τού­σε, καθώς έπρε­πε πρώτα να ολο­κλη­ρώ­σει την αι­μο­κά­θαρ­σή του στο Νο­σο­κο­μείο Ρόδου. Ζη­τή­σα­με να γίνει η με­τα­φο­ρά αρ­γό­τε­ρα, αφού ολο­κλη­ρω­θεί η θε­ρα­πεία του, όμως ενη­με­ρω­θή­κα­με ότι κάτι τέ­τοιο δεν ήταν δυ­να­τόν.

Έτσι, ο αδελ­φός μου πα­ρέ­μει­νε νο­ση­λευό­με­νος στο νο­σο­κο­μείο, παρά το γε­γο­νός ότι είχε ήδη εκ­δο­θεί το εξι­τή­ριό του! Η ίδια κα­τά­στα­ση συ­νε­χί­στη­κε και την Τε­τάρ­τη 12 Μαρ­τί­ου. Παρά τις συ­νε­χείς κλή­σεις και πα­ρεμ­βά­σεις τόσο της οι­κο­γέ­νειάς μας όσο και του ια­τρι­κού προ­σω­πι­κού, δεν υπήρ­χε δια­θέ­σι­μο ασθε­νο­φό­ρο για να τον με­τα­φέ­ρει στο σπίτι του.

Απελ­πι­σμέ­νοι, ανα­γκα­στή­κα­με να ζη­τή­σου­με και πάλι τη βο­ή­θεια της ιδιω­τι­κής κλι­νι­κής Euromedica, η οποία τε­λι­κά ανέ­λα­βε τη με­τα­φο­ρά του την Τε­τάρ­τη 12 Μαρ­τί­ου στις 13:45 και φυ­σι­κά να πλη­ρώ­σου­με και το ανά­λο­γο αντί­τι­μο της με­τα­φο­ράς.

Μετά από τέσ­σε­ρις ημέ­ρες ανα­μο­νής και αδι­καιο­λό­γη­της τα­λαι­πω­ρί­ας, ο αδελ­φός μου μπό­ρε­σε επι­τέ­λους να επι­στρέ­ψει στο σπίτι του.

Επι­πλέ­ον, πέρα από την τα­λαι­πω­ρία για τη με­τα­φο­ρά, βρε­θή­κα­με αντι­μέ­τω­ποι και με άλλες σο­βα­ρές ελ­λεί­ψεις. Πολλά από τα ανα­λώ­σι­μα υλικά και τα απα­ραί­τη­τα φάρ­μα­κα που απαι­τού­νταν για τη θε­ρα­πεία του, έπρε­πε να τα αγο­ρά­σου­με εμείς καθώς δεν υπήρ­χαν δια­θέ­σι­μα στο Νο­σο­κο­μείο της Ρόδου.

Η κα­τά­στα­ση που επι­κρα­τεί στο Νο­σο­κο­μείο Ρόδου είναι τρα­γι­κή και εις βάρος των ασθε­νών που έχουν ανά­γκη τις υπη­ρε­σί­ες του. Είναι αδια­νό­η­το σε μια ευ­ρω­παϊ­κή χώρα να μην υπάρ­χει επαρ­κής κά­λυ­ψη σε ασθε­νο­φό­ρα για τη με­τα­φο­ρά των ασθε­νών που χρή­ζουν άμε­σης φρο­ντί­δας.

Η πο­λι­τεία οφεί­λει να ανα­λά­βει τις ευ­θύ­νες της δια­θέ­το­ντας κον­δύ­λια και προ­σω­πι­κό, για να δώσει λύση σε αυτά τα σο­βα­ρά προ­βλή­μα­τα, που θέ­τουν σε κίν­δυ­νο την υγεία και την αξιο­πρέ­πεια των πο­λι­τών που έχουν ανά­γκη τις υπη­ρε­σί­ες του κατά τα άλλα Πε­ρι­φε­ρεια­κού Νο­σο­κο­μεί­ου Ρόδου το οποίο εξυ­πη­ρε­τεί τις ανά­γκες όχι μόνο της Ρόδου αλλά και των άλλων νη­σιών του νομού Δω­δε­κα­νή­σου.

Με εκτί­μη­ση

ΜΑΡΙΑ

ΧΑ­ΤΖΗ­ΣΤΕ­ΦΑ­ΝΗ

ΑΔΕΛ­ΦΗ ΤΟΥ

ΑΣΘΕ­ΝΟΥΣ ΜΑ­ΝΩ­ΛΗ ΧΑ­ΤΖΗ­ΣΤΕ­ΦΑ­ΝΗ