“Υποψήφιοι και κόμματα που συνεργάζονται, αλλά ντρέπονται να το ομολογήσουν!”

Άρθρο του Περι­φε­ρεια­κού Συμ­βού­λου και Εντε­ταλ­μέ­νου Μετα­φο­ρών & Επι­κοι­νω­νιών Δωδε­κα­νή­σου, Χρήστου Μπάρδου

   Στον αέρα το αφήγημα των μετρ της πολι­τι­κής εξα­πά­τη­σης της κοινής γνώμης

 Αν θα πρέπει να περι­γρα­φεί σε μια μόνο φράση το παρά­δοξο που χαρα­κτη­ρί­ζει την περίοδο προ των περι­φε­ρεια­κών εκλογών στο Νότιο Αιγαίο, αυτή θα ήταν “υπο­ψή­φιοι και κόμματα που συνερ­γά­ζο­νται, αλλά ντρέ­πο­νται να το ομο­λο­γή­σουν”!

Κατά μια δεύτερη ανά­γνωση, η λέξη “ντροπή” θα μπο­ρούσε κάλ­λι­στα να αντι­κα­τα­στα­θεί από τη λέξη “κου­το­πο­νη­ριά”, η οποία στην προ­κει­μένη περί­πτωση είναι μάλλον και η πιο ακριβής, αφού το “κρυφτό που παίζουν ή που νομί­ζουν ότι παίζουν, έχει τη σκο­πι­μό­τητά του και για τις δύο πλευρές.

Η μια πλευρά είναι ο ΣΥΡΙΖΑ και η άλλη, η περι­φε­ρειακή παρά­ταξη “Συμ­μα­χία” με επι­κε­φα­λής τον Μανώλη Γλυνό, που στην ουσία πρό­κει­ται για την μετάλ­λαξη της παρά­τα­ξης Μαχαι­ρίδη, τα στελέχη της οποίας έχει σε ένα βαθμό απορ­ρο­φή­σει. Δίπλα τους για να κρατάνε το… φανάρι, στελέχη που ισχυ­ρί­ζο­νται ότι ανήκουν στο χώρο της Νέας Δημο­κρα­τίας, αλλά πολε­μάνε μέχρις εσχάτων και κατά πάγια τακτική τις επι­λο­γές του κόμ­μα­τος.

Η «Συμ­μα­χία» των ετε­ρό­κλη­των πολι­τι­κών δυνά­μεων, αγω­νί­ζε­ται να περάσει την εικόνα της ανε­ξάρ­τη­της, δήθεν ακομ­μά­τι­στης υπο­ψη­φιό­τη­τας. Η δια­δρομή αυτή πέρασε από πολλά στάδια.

Το φαιδρόν του πράγ­μα­τος ξεκί­νησε πολύ νωρίς, όταν η Νομαρ­χιακή Επι­τροπή του ΚΙΝΑΛ που συνε­δρί­ασε πριν από αρκε­τούς μήνες για να απο­φα­σί­σει την στήριξη του Μανώλη Γλυνού, δέχθηκε… επί­πληξη διότι χαλούσε το αφήγημα της δήθεν ακομ­μά­τι­στης υπο­ψη­φιό­τη­τας και ανα­δι­πλώ­θηκε εγκαι­νιά­ζο­ντας με ανα­κοί­νωσή της μια νέα ορο­λο­γία, ότι “επι­κρο­τεί” την υπο­ψη­φιό­τητα Γλυνού, μια ει μη τι άλλο πανελ­λα­δική πρω­το­τυ­πία!

Η δήθεν ακομ­μά­τι­στη παρά­ταξη Γλυνού,  είναι “κοινό μυστικό”, ότι επε­δί­ωξε τότε και είχε επαφές με στελέχη του ΣΥΡΙΖΑ στα Δωδε­κά­νησα, από όπου ζήτησε τη στήριξη του κυβερ­νώ­ντος κόμ­μα­τος, υπό τον όρο αυτή να δοθεί στα… μου­λω­χτά και να μην γίνει καμία ανα­κοί­νωση επι­σή­μως!

Φαί­νε­ται πως αυτό βόλευε τελικά και τις δύο πλευρές, που κάθε μια για τους δικούς της λόγους, απο­φεύ­γουν συστη­μα­τικά να επι­βε­βαιώ­σουν τη συνερ­γα­σία.

Ο μεν ΣΥΡΙΖΑ για λόγους πρεστίζ, γιατί νόμιζε ότι με το να απο­φεύ­γει να ομο­λο­γή­σει ότι στη­ρί­ζει τον υπο­ψή­φιο του ΚΙΝΑΛ, θα κατα­φέ­ρει καλύψει την αδυ­να­μία του να κατε­βά­σει δικό του υπο­ψή­φιο, με δυνα­μική ανάλογη ενός κόμ­μα­τος που κυβερνά.

Ο δε Γλυνός, να καρ­πω­θεί ό,τι μπορεί από τον ΣΥΡΙΖΑ, αλλά όχι και να φορ­τω­θεί τη φθορά του κυβερ­νώ­ντος κόμ­μα­τος!

Οι λόγοι που ο ΣΥΡΙΖΑ σύρθηκε σε μια τόσο εξευ­τε­λι­στική γι αυτόν δια­δι­κα­σία, δεν είναι της παρού­σης.  Σημασία έχει ότι υπέκυψε. Κατέ­φυγε μάλιστα στο φτηνό τέχνα­σμα μιας fake «πρω­το­βου­λίας πολιτών», που ως δια μαγείας είδαν στην υπο­ψη­φιό­τητα Γλυνού την… πεμ­πτου­σία της αυτο­διοί­κη­σης και έσπευ­σαν να δηλώ­σουν στήριξη. Τους διέφυγε βέβαια μια λεπτο­μέ­ρεια: Το δήθεν πολι­τικό μανι­φέ­στο της «πρω­το­βου­λίας πολιτών»  εστάλη στα ΜΜΕ από το e-mail του Συντο­νι­στή της Νομαρ­χια­κής Επι­τρο­πής του ΣΥΡΙΖΑ. Και όταν ορι­σμένα ΜΜΕ έγραψαν στους τίτλους τους το προ­φα­νές,  ότι ο ΣΥΡΙΖΑ στη­ρί­ζει Γλυνό, έντρο­μοι οι συγ­γε­νείς της «Συμ­μα­χίας» έπαιρ­ναν τηλέ­φωνα στα δημο­σιο­γρα­φικά γραφεία, ζητώ­ντας να κατέβη ο τίτλος γιατί χαλούσε το αφήγημα! Το αφήγημα της δήθεν «ανε­ξάρ­τη­της» υπο­ψη­φιό­τη­τας της παρά­τα­ξης Γλυνού, σε μια απέλ­πιδα προ­σπά­θεια να δια­σω­θεί από τον δια­φαι­νό­μενο εκλο­γικό δια­συρμό, επι­λέ­γο­ντας την τακτική του ψαρέ­μα­τος σε θολά νερά.

Ακο­λού­θη­σαν βέβαια άλλες δύο συνε­ντεύ­ξεις του Συντο­νι­στή του ΣΥΡΙΖΑ, όπου ανέφερε ότι ο εκλε­κτός τους είναι ο Μανώλης Γλυνός.

Προς διάσωση του αφη­γή­μα­τος της “ανε­ξαρ­τη­σίας”, έσπευ­σαν με υπερ­βάλ­λο­ντα ζήλο στελέχη της Νέας Δημο­κρα­τίας και ΜΜΕ, που για τους δικούς τους λόγους, πολε­μούν μετά μανίας τον εν ενερ­γεία Περι­φε­ρειάρχη, Γιώργο Χατζη­μάρκο, συμ­με­τέ­χο­ντας στη «συμ­μα­χία» των  εμπαθών και  των παρα­πο­νού­με­νων,  που δεν δια­θέ­τουν ίχνος πολι­τι­κού υπο­βά­θρου, ούτε πολι­τι­κής συνοχής και συνά­φειας.

Παρόλα τα παρα­πάνω, το θράσος τους περισ­σεύει.

Είναι οι μετρ της πολι­τι­κής εξα­πά­τη­σης των πολιτών του Νοτίου Αιγαίου, είναι αυτοί που με θράσος απύθ­μενο κουνούν επι­κρι­τικά το δάχτυλο σε εκεί­νους που επι­λέ­γουν την καθα­ρό­τητα και την ειλι­κρί­νεια στη σχέση τους με την κοι­νω­νία.

Δεν είναι μεμπτή η συνερ­γα­σία υπο­ψη­φίων της αυτο­διοί­κη­σης και κομ­μά­των. Ανέ­κα­θεν συνέ­βαινε και πάντα θα συμ­βαί­νει. Στον ένα ή τον άλλο βαθμό.

Μεμπτό και κατα­κρι­τέο είναι το ψεύδος. Μεμπτή και κατα­κρι­τέα είναι η εξα­πά­τηση της κοινής γνώμης.

Οι κου­το­πο­νη­ριές των ανα­κοι­νώ­σεων ανύ­παρ­κτων «πρω­το­βου­λιών πολιτών» που υπο­γρά­φο­νται από κομ­μα­τικά στελέχη δεν ξεγε­λούν κανένα, αντι­θέ­τως, προ­κα­λούν θυμηδία.

Οι μεγα­λό­στο­μες δηλώ­σεις «δεν έχουμε ανάγκη κανένα κόμμα», που ακού­γο­νται από την πλευρά Γλυνού, προ­κα­λούν οργή, όταν μάλιστα είναι γνωστό το παρα­σκή­νιο.

Και δεν είναι το μόνο ψέμα που η «Συμ­μα­χία» έχει  πει στους πολίτες. Το μεγα­λύ­τερο από όλα είναι ποια συμ­φέ­ρο­ντα εκπρο­σω­πεί και υπη­ρε­τεί και ποιοι υπα­γο­ρεύ­ουν την ατζέντα της στο δημόσιο διάλογο.

Με το ψέμα, τη λάσπη και την εξα­πά­τηση που καθη­με­ρινά δηλη­τη­ριά­ζουν την πολι­τική ζωή του τόπου, δεν μπορούν να ελπί­ζουν σε τίποτα περισ­σό­τερο από τον πλήρη εκλο­γικό εξευ­τε­λι­σμό. Στο ψέμα και τη λάσπη τους θα βου­λιά­ξουν. Το ξέρουν, το βλέπουν το περι­μέ­νουν  και γι αυτό επι­τί­θε­νται με τέτοια σφο­δρό­τητα κατά της σημε­ρι­νής Περι­φε­ρεια­κής Αρχής και προ­σω­πικά κατά του Γιώργου Χατζη­μάρ­κου, αλλά με πυρά άσφαιρα, χωρίς πολι­τικό περιε­χό­μενο.

Οι πολίτες του Νοτίου Αιγαίου δεν έχουν κανένα λόγο να δεχτούν το ψέμα και την εξα­πά­τηση, αλλά ούτε και εμπι­στεύ­ο­νται το μέλλον του τόπου τους σε  ευκαι­ρια­κές «συμ­μα­χίες» μειω­μέ­νης εκτί­μη­σης και αυτο­ε­κτί­μη­σης, ως προϊόν ετε­ρό­κλη­των σκο­πι­μο­τή­των, που κάθε πλευρά  για λογα­ρια­σμό της εξυ­πη­ρε­τεί.

Οι πολίτες του Νοτίου Αιγαίου δεν είναι ανόητοι να μην αντι­λαμ­βά­νο­νται τα φούμαρα περί δήθεν ανε­ξάρ­τη­των υπο­ψη­φίων που κινού­νται στα θολά νερά της υπο­κρι­σίας προς αλίευση ψήφων, ενώ υπο­κρύ­πτουν ένα οργιώ­δες παρα­σκή­νιο παρα-πολιτικής συναλ­λα­γής.

Άλλωστε, σε καμία περί­πτωση δεν απο­τε­λούν πρόοδο, ούτε φυγή προς τα εμπρός, τα  άχρηστα υλικά  ενός πεπα­λαιω­μέ­νου  τοπικού συστή­μα­τος εξου­σίας, που κρίθηκε κατε­δα­φι­στέο.

 

Χρήστος Μπάρδος