H ομιλία του Αλέξη Τσίπρα στο Ροδίνι (φώτο)

“Tο Grexit το έστει­λαν στα σκου­πί­δια οι ίδιοι οι Ευρω­παίοι”, τόνισε από τη Ρόδο ο πρό­ε­δρος του ΣΥΡΙΖΑ, Αλέξης Τσίπρας, σημειώ­νο­ντας ότι “κορυ­φαίοι παρά­γο­ντες της Ευρώπης, δια­νο­ού­με­νοι, οικο­νο­μο­λό­γοι δια­ψεύ­δουν την κιν­δυ­νο­λο­γία του κυρίου Σαμαρά”.

Ο κ. Τσίπρας επι­σή­μανε ότι “ακόμα και οι σκληροί του Βερο­λί­νου δεν μνη­μο­νεύ­ουν πια” το Grexit, ενώ πρό­σθεσε ότι “τη φυγή των κατα­θέ­σεων την έστει­λαν στα αζήτητα οι ίδιοι οι κατα­θέ­τες” και “την ασφά­λεια του τρα­πε­ζι­κού συστή­μα­τος την εγγυά­ται πια η ίδια η Ευρω­παϊκή Κεντρική Τράπεζα”, αλλά και ο ΣΥΡΙΖΑ και “όχι εκείνοι που προ­πα­γαν­δί­ζουν τα άδεια ΑΤΜ, επειδή είναι άδειοι από επι­χει­ρή­ματα”.

Υπο­στή­ριξε μάλιστα ότι “όλο και περισ­σό­τερα ευρω­παϊκά μέσα ενη­μέ­ρω­σης θεωρούν τον ΣΥΡΙΖΑ όχι πρό­βλημα. Αλλά λύση. Όχι απειλή, αλλά ευκαι­ρία για την ανα­γκαία αλλαγή πορείας στην Ευρώπη” και απο­κά­λυψε ότι έχει μιλήσει και προ­σω­πικά με αρκε­τούς Ευρω­παί­ους παρά­γο­ντες αυτόν τον καιρό.

“Όλοι πια ξέρουν τις θέσεις μας, αλλά ελά­χι­στοι τις αντι­με­τω­πί­ζουν όπως το 2012. Τότε τα έδιναν όλα για να μην νικήσει ο ΣΥΡΙΖΑ. Τώρα ξέρουν ότι η νίκη μας είναι ανα­πό­φευ­κτη. Ότι ο ελλη­νι­κός λαός είναι απο­φα­σι­σμέ­νος. Ότι το 2015 δεν 2012. Όχι μόνο για μας τους Έλληνες, αλλά ακόμα και γι’ αυτούς. Δηλώ­νουν λοιπόν έτοιμοι να δια­πραγ­μα­τευ­τούν με τη νέα ελλη­νική κυβέρ­νηση. Και αν δείτε τις επί­ση­μες δηλώ­σεις τους, ήδη δια­πραγ­μα­τεύ­ο­νται. Σε μας απευ­θύ­νο­νται πλέον όλοι. Ακόμα κι εκείνοι που εμφα­νί­ζο­νται άκαμ­πτοι, σηκώ­νουν σήμερα ψηλά τον πήχη, για να κερ­δί­σουν αύριο περισ­σό­τερα. Αλλά έχουνε πια οι φύλακες την γνώση. Και ο νοών νοήτω”, είπε.

Ο κ. Τσίπρας τόνισε ότι ο ΣΥΡΙΖΑ θα τηρήσει τις δεσμεύ­σεις του, ενώ υπο­σχέ­θηκε, εκτός των άλλων, ότι από τις 26 Ιανουα­ρίου θα κλείσει κάθε συζή­τηση για αύξηση του ΦΠΑ στις νησιω­τι­κές περιο­χές.

Ανα­λυ­τικά ολό­κληρη η ομιλία του προ­έ­δρου του ΣΥΡΙΖΑ, Αλέξη Τσίπρα:

«Φίλες και φίλοι Συντρό­φισ­σες και σύντρο­φοι,

Χαί­ρο­μαι που βρί­σκο­μαι στο νησί σας. Χαί­ρο­μαι που βρί­σκο­μαι στα Δωδε­κά­νησα της ομορ­φιάς, του πολι­τι­σμού, και της Ιστο­ρίας. Και χαί­ρο­μαι διπλά γιατί έχω την ευκαι­ρία να σας μετα­φέρω μήνυμα νίκης απ’ όλη την Ελλάδα. Δέκα και μία μείνανε για τη μεγάλη νίκη του λαού και της δημο­κρα­τίας.

Δέκα και μία μέρα για να ξανα­γρά­ψει ο λαός μας ιστορία, να σηκώσει το κεφάλι ψηλά, με περη­φά­νια και αξιο­πρέ­πεια. Για να πάρει μια βαθιά ανάσα ζωής.

Η ελπίδα έρχεται. Ο φόβος φεύγει. Η αλλαγή έρχεται. Οι πολι­τι­κές της κατα­στρο­φής φεύγουν. Ο ΣΥΡΙΖΑ έρχεται. Η τρόικα φεύγει. Και παίρνει μαζί της και το διε­φθαρ­μένο, το δια­πλε­κό­μενο πολι­τικό προ­σω­πικό που έριξε την Ελλάδα στα βράχια.

Επι­τρέψτε, όμως, μου να αρχίσω με ένα γεγονός της επι­και­ρό­τη­τας. Χθες ήρθε άρον-άρον στη χώρα μας ο δεξιός πρω­θυ­πουρ­γός της Ισπα­νίας για να εκφρά­σει την υπο­στή­ριξή του στον κύριο Σαμαρά. Είδαμε και τους δυο να δηλώ­νουν πόσο σωστή είναι η πολι­τική που επέβαλε τα τελευ­ταία χρόνια η συγκυ­βέρ­νηση στην Ελλάδα. Πόσο ευερ­γε­τική και ωφέλιμη. Και πως πρέπει να συνε­χι­στεί. Όπως ακριβώς και στην Ισπανία.

Τί ακριβώς όμως κάνει ο κ. Ραχόι στην Ισπανία και ανα­μέ­νε­ται σύντομα να έχει την ίδια τύχη που σε λίγες μέρες θα έχει ο κ. Σαμαράς στην Ελλάδα; Ξεσπι­τώ­νει από τα σπίτια τους, από τη πρώτη τους κατοι­κία, χιλιά­δες Ισπα­νούς μερο­κα­μα­τιά­ρη­δες, ανθρώ­πους της μεσαίας τάξης που έκαναν το λάθος να πάρουν δάνεια από τις τρά­πε­ζες, πριν τη κρίση, και τώρα δε μπορούν πια να τα απο­πλη­ρώ­σουν.

Ποιόν λοιπόν έφερε να τον υπο­στη­ρί­ξει ο κος Σαμαράς; Τον πρω­θυ­πουργό των πλει­στη­ρια­σμών και των εξώσεων. Ίσως με αυτόν το τρόπο να ήθελε υπο­συ­νεί­δητα να συμ­βο­λί­σει, αυτό που περι­μέ­νει και τους Έλληνες, αν επα­νε­κλε­γεί και συνε­χί­σει την εφαρ­μογή των μνη­μο­νίων.

Διότι οι πλει­στη­ρια­σμοί απε­λευ­θε­ρώ­θη­καν από 1 Ιανουα­ρίου του 2015. Και οι δυο σχε­τι­κές τρο­πο­λο­γίες που κατα­θέ­σαμε στη Βουλή για παρά­ταση της ανα­στο­λής κατα­ψη­φί­στη­καν από τη Νέα Δημο­κρα­τία. Και τα κοράκια των distress funds είναι έτοιμα να πέσουν πάνω στους δανειο­λή­πτες για να τους πάρουν τα σπίτια.

Αυτό είναι το ατύχημα που δε θα συμβεί στη πατρίδα μας, κ. Σαμαρά. Να επα­νε­κλε­γείτε και να αντι­γρά­ψετε τον φίλο σας τον Ραχόι, πετώ­ντας έξω από τα σπίτια τους, στο δρόμο, χιλιά­δες χρε­ο­κο­πη­μέ­νους δανειο­λή­πτες. Αυτό θα απο­τρέ­ψει ο λαός μας με τη ψήφο του, στις 25 Γενάρη.

Αυτό θα απο­τρέ­ψει ο ΣΥΡΙΖΑ, από τις 26. Γιατί με το ΣΥΡΙΖΑ, κανένα σπίτι σε χέρια τρα­πε­ζίτη. Τελεία και παύλα.

Ο ΣΥΡΙΖΑ, φίλες και φίλοι, δεσμεύ­ε­ται να βάλει τέρμα σ’ αυτήν την κοι­νω­νική τρα­γω­δία στην Ελλάδα. Ανοί­γο­ντας έτσι το δρόμο και για τους λαούς της υπό­λοι­πης Ευρώπης. Ο ιδρώτας των λαών δεν μπορεί και δεν πρέπει να γίνεται πλούτος των λίγων. Η δική μας, λοιπόν, μάχη δεν είναι μόνο μάχη της Ελλάδας. Είναι μάχη και της Ισπα­νίας. Είναι μάχη όλων των λαών του ευρω­παϊ­κού νότου. Είναι μάχη για τη λύση του προ­βλή­μα­τος του χρέους που βυθίζει την Ελλάδα, την Ισπανία, την Πορ­το­γα­λία, στην ύφεση και στη φτώχεια. Είναι μάχη για μια δικαιό­τερη Ευρώπη.

Η νίκη μας, θα είναι ταυ­τό­χρονα και νίκη των λαών της Ευρώπης και ιδιαί­τερα του ευρω­παϊ­κού Νότου. Και για όσους γνω­ρί­ζουν Ισπα­νικά, έχω μια μονο­λε­κτική απά­ντηση: Podemos. Σας λέει τίποτα αυτό κ. Ραχόι; Podemos, που πάει να πει μπο­ρούμε. Μπο­ρούμε να τους νική­σουμε και θα τους νική­σουμε. Μπο­ρούμε να τα κατα­φέ­ρουμε και θα τα κατα­φέ­ρουμε. Οι Έλληνες, οι Ισπανοί, οι Πορ­το­γά­λοι, οι Ιταλοί, όλοι οι λαοί της Ευρώπης. Μπο­ρούμε, όρθιοι, ενω­μέ­νοι, απο­φα­σι­σμέ­νοι να διεκ­δι­κή­σουμε το δίκιο και την αξιο­πρέ­πειά μας.

Φίλες και φίλοι,

Μόνο οι μύωπες του συντη­ρη­τι­σμού δεν βλέπουν τι γίνεται αυτή τη στιγμή στην ήπειρό μας. Δεν είναι μόνο στην Ισπανία που το Podemos, που γεν­νή­θηκε στις πλα­τείες της αγα­νά­κτη­σης, είναι ήδη πρώτο κόμμα. Και το κόμμα του κυρίου Ραχόι, τρίτο. Στην Πορ­το­γα­λία, στην Ιταλία, στην Ιρλαν­δία, πνέει ισχυρός άνεμος αλλαγής. Μια νέα πραγ­μα­τι­κό­τητα που δια­μορ­φώ­νε­ται. Κι αυτή η πραγ­μα­τι­κό­τητα έχει ήδη την αντα­νά­κλασή της σε όλο το ευρω­παϊκό οικο­δό­μημα.

Κορυ­φαίοι παρά­γο­ντες της Ευρώπης, δια­νο­ού­με­νοι, οικο­νο­μο­λό­γοι δια­ψεύ­δουν την κιν­δυ­νο­λο­γία του κυρίου Σαμαρά. Το ζήτημα του αβίωτου χρέους μπαίνει πια στην ατζέντα. Όλο και περισ­σό­τερα ευρω­παϊκά μέσα ενη­μέ­ρω­σης θεωρούν τον ΣΥΡΙΖΑ όχι πρό­βλημα. Αλλά λύση.

Όχι απειλή, αλλά ευκαι­ρία για την ανα­γκαία αλλαγή πορείας στην Ευρώπη. Μπορώ να σας απο­κα­λύψω ότι έχω μιλήσει και προ­σω­πικά με αρκε­τούς Ευρω­παί­ους παρά­γο­ντες αυτό τον καιρό.

Και ξέρετε κάτι; Όλοι πια ξέρουν τις θέσεις μας, αλλά ελά­χι­στοι τις αντι­με­τω­πί­ζουν όπως το 2012. Τότε τα έδιναν όλα για να μην νικήσει ο ΣΥΡΙΖΑ. Τώρα ξέρουν ότι η νίκη μας είναι ανα­πό­φευ­κτη. Ότι ο ελλη­νι­κός λαός είναι απο­φα­σι­σμέ­νος. Ότι το 2015 δεν είναι 2012. Όχι μόνο για μας τους Έλληνες, αλλά ακόμα και γι’ αυτούς.

Δηλώ­νουν λοιπόν έτοιμοι να δια­πραγ­μα­τευ­τούν με τη νέα ελλη­νική κυβέρ­νηση. Και αν δείτε τις επί­ση­μες δηλώ­σεις τους, ήδη δια­πραγ­μα­τεύ­ο­νται. Σε μας απευ­θύ­νο­νται πλέον όλοι. Ακόμα κι εκείνοι που εμφα­νί­ζο­νται άκαμ­πτοι, σηκώ­νουν σήμερα ψηλά τον πήχη, για να κερ­δί­σουν αύριο περισ­σό­τερα. Αλλά έχουνε πια οι φύλακες την γνώση. Και ο νοών νοήτω…

Θέλω όμως από δω, από τη Ρόδο, από τα Δωδε­κά­νησα, που η ομορφιά και η ιστορία τους απο­τε­λούν μαγνήτη για όλους τους Ευρω­παί­ους, να δια­κη­ρύξω ότι: Είμαστε έτοιμοι να δια­πραγ­μα­τευ­τούμε με καλή πίστη. Αλλά με ένα κρι­τή­ριο: Το καλό του ελλη­νι­κού λαού και της πατρί­δας.

Είμαστε έτοιμοι να δώσουμε σε όλα τα ευρω­παϊκά όργανα και τους θεσμούς τη μάχη. Με ηρεμία και απο­φα­σι­στι­κό­τητα. Αλλά με γνώμονα την απαλ­λαγή της Ελλάδας από την ομηρεία του χρέους. Και την απαλ­λαγή της Ευρώπης από μια πολι­τική που τη διαλύει.

Δεν πάει άλλο με το βραχνά του χρέους και των μνη­μο­νίων της κατα­στρο­φής. Αυτό οφεί­λουν να το κατα­λά­βουν όλοι. Εμείς δεν έχουμε σκοπό ούτε να εκβιά­σουμε, ούτε να τρο­μο­κρα­τή­σουμε κανέναν. Αλλά δεν υπάρχει περί­πτωση και να δεχτούμε από κανέναν, από­πει­ρες εκβια­σμού και τρο­μο­κρά­τη­σης. Εις βάρος μας. Αλλά κυρίως εις βάρος των Ελλήνων που αύριο θα εκπρο­σω­πούμε. Εις βάρος εκείνων που δεν μπορούν πια να αντέ­ξουν άλλη φτώχεια κι άλλη ταπεί­νωση. Εις βάρος τελικά της Ελλάδας. Αυτό με την κυβέρ­νηση του ΣΥΡΙΖΑ δεν πρό­κει­ται να συμβεί. Και δε θα συμβεί. Θα ήταν ανόητος και επι­κίν­δυ­νος για την Ευρώπη αυτός που θα τολ­μούσε και να το σκεφτεί. Γιατί η Ευρώπη δεν είναι μόνο το χρη­μα­τι­στικό κεφά­λαιο και οι συντη­ρη­τι­κοί πολι­τι­κοί του εκφρα­στές. Δεν είναι μόνο οι ηθικοί και φυσικοί αυτουρ­γοί της λιτό­τη­τας. Δεν είναι μόνο οι θια­σώ­τες του κρυφού ή φανερού εθνι­κι­στι­κού εγω­ι­σμού.

Η Ευρώπη είναι και οι λαοί της. Η Ευρώπη είναι και ο δια­φω­τι­σμός. Η Ευρώπη είναι και ο πολι­τι­σμός και οι κατα­κτή­σει των λαών της. Η Ευρώπη είμαστε κι εμείς. Κι εσείς όλοι. Αυτή η Ευρώπη, η δική μας Ευρώπη της προόδου και των λαών, βρί­σκε­ται ήδη σε αγω­νι­στική κίνηση. Προσ­δοκά τη νίκη του ΣΥΡΙΖΑ. Χαι­ρε­τί­ζει ήδη τη νίκη του ΣΥΡΙΖΑ. Θεωρεί δική της τη νίκη του ΣΥΡΙΖΑ. Και είναι απο­φα­σι­σμένη να βάλει τέλος στην κακο­ποί­ηση μιας χώρας από το καθε­στώς της δια­πλο­κής, της δια­φθο­ράς, και της τοκο­γλυ­φίας. Και στην κακο­ποί­ηση της ευρω­παϊ­κής αλλη­λεγ­γύης από το μπλοκ του σκο­τα­δι­σμού.

Φίλες και φίλοι,

Δυστυ­χώς σ’ αυτό το μαύρο μπλοκ έχουν περί­ο­πτη θέση ο κύριος Σαμαράς και οι σύμ­μα­χοί του. Που επέ­βα­λαν στην Ελλάδα τα τελευ­ταία χρόνια τον πιο αντι­δρα­στικό σκο­τα­δι­σμό. Δια­λύ­ο­ντας την οικο­νο­μία. Συν­θλί­βο­ντας τους πιο αδύ­να­μους. Δια­λύ­ο­ντας την κοι­νω­νία. Ακόμα και τις ανθρώ­πι­νες σχέσεις. Και μετα­τρέ­πο­ντας τη δημο­κρα­τία σε ένα παι­γνίδι δια­πλο­κής, υπό­γειων δια­δρο­μών, πράξεων νομο­θε­τι­κού περιε­χο­μέ­νου, αυταρ­χι­σμού και σκαν­δά­λων.

Αυτό τον σκο­τα­δι­σμό των ιδεών τους, της πολι­τι­κής τους, των μνη­μο­νίων τους, θέλουν να συνε­χί­σουν με την προ­ε­κλο­γική προ­πα­γάνδα του φόβου. Ται­ρια­στά πράγ­ματα. Μαύρο μπλοκ, μαύρη πολι­τική, μαύρη προ­πα­γάνδα.

Ξέρετε, βέβαια, πια όλοι ότι ο φόβος, που οδήγησε στο εκλο­γικό απο­τέ­λε­σμα του 2012, έχει πια πεθάνει. Το βλέπετε γύρω σας. Στα πρόσωπα, στα λόγια, στην απόφαση της αλλαγής. Το Grexit το έστει­λαν στα σκου­πί­δια οι ίδιοι οι Ευρω­παίοι. Ακόμα και οι σκληροί του Βερο­λί­νου δεν το μνη­μο­νεύ­ουν πια. Τη φυγή των κατα­θέ­σεων την έστει­λαν στα αζήτητα οι ίδιοι οι κατα­θέ­τες. Και την ασφά­λεια του τρα­πε­ζι­κού συστή­μα­τος την εγγυά­ται πια η ίδια η Ευρω­παϊκή Κεντρική Τράπεζα. Και φυσικά την εγγυά­ται με τον πιο απόλυτο και απο­φα­σι­στικό τρόπο ο ΣΥΡΙΖΑ. Και όχι εκείνοι που προ­πα­γαν­δί­ζουν τα άδεια ΑΤΜ, επειδή είναι άδειοι από επι­χει­ρή­ματα.

Επι­τρέψτε μου, όμως, να πω δυο λόγια για το φόβο που τόσο καιρό, με τόση αφρο­σύνη και έλλειψη ευθύνης, καλ­λιερ­γεί ο κύριος Σαμαράς. Ανα­μα­σούν οι συνέ­νο­χοί του. Και ανα­πα­ρά­γουν τα ΜΜΕ της δια­πλο­κής. Τι ακριβώς λένε. Τι εννοούν; Και τι επι­διώ­κουν; Λένε ότι αν αντι­στα­θούμε στις παρά­λο­γες και απάν­θρω­πες πολι­τι­κές θα μας πνίξουν οι αγορές. Λένε ότι αν έχουμε κόκ­κι­νες γραμμές θα μας τιμω­ρή­σουν οι πιστω­τές. Λένε ότι αν δεν κάνουμε ότι μας επι­βά­λουν, θα πέσει φωτιά να μας κάψει.

Τα λένε αυτά και εννοούν ότι πρέπει να καθί­σουμε ως λαός να μας σφάξουν οι σύγ­χρο­νοι αγάδες. Για να αγιά­σουμε. Εννοούν να μην αντι­στα­θούμε. Εννοούν να μην δια­πραγ­μα­τευ­τούμε σκληρά. Και επι­διώ­κουν έτσι να κερ­δί­σουν τη στήριξη υπο­ταγ­μέ­νων ανθρώ­πων σε μια υπο­ταγ­μένη πολι­τική. Την ψήφο ενός γονα­τι­σμέ­νου λαού σε γονα­τι­σμέ­νους πολι­τι­κούς.

Μόνο που κρίνουν εξ ιδίων. Επειδή οι ίδιοι παρα­μέ­νουν γονα­τι­στοί, προ­πα­γαν­δί­ζουν τη γονυ­κλι­σία ως εθνική ανα­γκαιό­τητα.

Ο ελλη­νι­κός λαός, όμως, δεν είναι γονα­τι­σμέ­νος. Είναι όρθιος. Οι Έλληνες είναι όρθιοι και έτοιμοι να διεκ­δι­κή­σουν και να επι­βά­λουν τη σωτηρία της χώρας τους. Και ο ΣΥΡΙΖΑ είναι έτοιμος να κάνει πολι­τική πράξη έναν νέο πατριω­τι­σμό. Για την κοι­νω­νική σωτηρία. Για την εθνική ανα­γέν­νηση. Για την αξιο­πρέ­πεια του λαού μας.

Φίλες και φίλοι, πολίτες της Ρόδου,

Ας αφή­σουμε τον κύριο Σαμαρά και τους αυτουρ­γούς των μνη­μο­νίων παρέα με το φόβο. Το δικό τους φόβο αυτή τη φορά. Μπροστά στη βέβαιη ήττα. Και ας κοι­τά­ξουμε μπροστά. Η Ελλάδα μετράει την πολι­τική τους από τις πληγές της. Μετράει το πολι­τικό τους ανά­στημα από τη σχέση τους με την ηθική και την αλήθεια. Και τους βρίσκει ελλι­πείς. Μετράει την αξιο­πι­στία τους από τις δεκάδες υπο­σχέ­σεις χωρίς αντί­κρι­σμα. Και τους βρίσκει εθι­σμέ­νους στην εξα­πά­τηση. Για αυτό η Ελλάδα τελειώ­νει μ’ αυτούς στις 25 του Γενάρη. Και μπαίνει από τις 26 του Γενάρη σε ένα άλλο δρόμο. Εδώ δεν μιλάμε για κάποια εναλ­λαγή κυβέρ­νη­σης. Δεν μιλάμε για καρέ­κλες. Μιλάμε για μια μεγάλη και δύσκολη αλλαγή. Για απαλ­λαγή από το καρ­κί­νωμα της δια­φθο­ράς. Για εκμη­δέ­νιση της δια­πλο­κής. Για δικαιο­σύνη και κάθαρση. Για δημο­κρα­τία σε όλο το πλάτος και το βάθος της κοι­νω­νίας. Για κατάρ­γηση και συστη­μα­τικό ξήλωμα του καθε­στώ­τος των μνη­μο­νίων. Για μέτρα ανα­κού­φι­σης εκα­το­ντά­δων χιλιά­δων οικο­γε­νειών που ζουν στο σκοτάδι, στο κρύο, και στην πείνα.

Για προ­ο­δευ­τι­κές αλλαγές στην Παιδεία και στην Υγεία. Για αντι­με­τώ­πιση της ανθρω­πι­στι­κής κρίσης. Για ανάνηψη και ανά­καμψη της οικο­νο­μίας. Για ριζική δημο­κρα­τική μεταρ­ρύθ­μιση του κράτους. Για πάταξη της φορο­δια­φυ­γής. Και για απο­φα­σι­στική και σκληρή δια­πραγ­μά­τευση που θα απαλ­λά­ξει τη χώρα και τον κάθε πολίτη από το βραχνά του αβίωτου χρέους.

Ας είμαστε ειλι­κρι­νείς, φίλες και φίλοι,

Όλα αυτά και δεκάδες άλλες προ­ο­δευ­τι­κές μεταρ­ρυθ­μί­σεις μπορούν να γίνουν, και θα γίνουν πράξη, με δυο προ­ϋ­πο­θέ­σεις:

Πρώτη προ­ϋ­πό­θεση. Η μεγάλη, αδιαμ­φι­σβή­τητη εκλο­γική νίκη του ΣΥΡΙΖΑ. Που θα εξα­σφα­λί­σει μια καθαρή πλειο­ψη­φία στη Βουλή. Εμείς δε μιλάμε και δε θέλουμε τις αυτο­δυ­να­μίες που ζήσαμε στο παρελ­θόν από τα κόμματα εξου­σίας. Δε ζητάμε λευκή επιταγή. Δε ζητάμε αυτο­δυ­να­μία αλα­ζο­νείας και συνέ­χειας του χθες. Αλλά αυτο­δυ­να­μία ρήξης με το παλιό και το φθαρ­μένο. Αυτο­δυ­να­μία όχι του ΣΥΡΙΖΑ αλλά της Ελλάδας απέ­να­ντι στους δανει­στές και τους εκπρο­σώ­πους τους. Για να διεκ­δι­κή­σουμε ως χώρα υπό­σταση ξανά στην Ευρώπη. Για να ξανα­αι­σθαν­θεί ο λαός μας περή­φανα.

Και η δεύτερη προ­ϋ­πό­θεση. Είναι ο λαός να παρα­μεί­νει όρθιος στις επάλ­ξεις της μεγάλης δημο­κρα­τι­κής μεταρ­ρύθ­μι­σης. Να πάρει στα δικά του χέρια την υπόθεση της δημο­κρα­τίας και της αλλαγής. Να πάρει από το χέρι τη δική του κυβέρ­νηση και να τη βοη­θή­σει στα δύσκολα. Όχι να ανα­θέ­σει τη δουλειά και να περι­μέ­νει απο­κα­μω­μέ­νος. Να κάνει δική του υπόθεση την υπόθεση της αξιο­πρέ­πειας, της δικαιο­σύ­νης, της προ­κο­πής. Την υπόθεση της πατρί­δας.

Εμείς φίλες και φίλοι έχουμε τη διάθεση, το θάρρος, την πείρα, την απο­φα­σι­στι­κό­τητα, να δώσουμε μάχη προόδου σε όλα τα μέτωπα. Να τα βάλουμε ακόμα και με τις παθο­γέ­νειες που καλ­λιέρ­γη­σαν χρόνια και χρόνια δικομ­μα­τι­κής εναλ­λα­γής σε ορι­σμένα τμήματα της κοι­νω­νίας. Αλλά χωρίς την ενεργή στήριξη του εργα­ζό­με­νου, του μικρο­με­σαίου, του αγρότη, του έντιμου επι­χει­ρη­μα­τία, του νέου, δεν είναι εύκολο να νικηθεί ο σκο­τα­δι­σμός. Δεν είναι εύκολη υπόθεση να γυρί­σουμε μονάχοι μας τον τροχό της ιστο­ρίας. Για να θυμηθώ λοιπόν τους ωραίους στίχους του Άγγελου Σικε­λια­νού: «Εμπρός βοηθάτε να σηκώ­σουμε τον ήλιο πάνω από την Ελλάδα». Βοηθάτε να σηκώ­σουμε τον ήλιο της ελπίδας, της δικαιο­σύ­νης, της προ­κο­πής.

Ροδίτες και Ροδί­τισ­σες,

Με το λαό όρθιο στο πλάι του, ο ΣΥΡΙΖΑ είναι έτοιμος να ανα­λά­βει τις ευθύνες του. Είμαστε έτοιμοι να αντι­με­τω­πί­σουμε την πρό­κληση της ιστο­ρίας. Με την ψήφο του λαού να ασκή­σουμε την κυβερ­νη­τική εξουσία. Για πρώτη φορά στην ιστορία.

Ιδού η Ρόδος, ιδού και το πήδημα, λένε μερικοί. Λοιπόν, ναι. Ιδού η Ρόδος. Και το πήδημα σε λίγες μέρες, με την ώθηση του ελλη­νι­κού λαού. Με τη δική σας ώθηση.

Αλλά και με τη σεμνό­τητα, την ανι­διο­τέ­λεια και την εμπι­στο­σύνη στη δύναμή σας, στη δύναμη του λαού, θέλω να σας δια­βε­βαιώσω. Θα τα κατα­φέ­ρουμε.

Μπο­ρούμε εκατό φορές καλύ­τερα από τους επαγ­γελ­μα­τίες της εξου­σίας. Χίλιες φορές καλύ­τερα από τους προ­α­γω­γούς της δια­πλο­κής. Χιλιά­δες φορές καλύ­τερα από τα τζάκια και τις δυνα­στείες. Και μπορώ να αναλάβω μια δέσμευση μπροστά σας: Τη δέσμευση ότι θα τηρή­σουμε τις δεσμεύ­σεις μας. Τη δέσμευση ότι θα πορευ­τούμε όχι μόνο για το λαό, αλλά με το λαό. Γιατί αυτός είναι η μόνη μας δύναμη.

Σας λέω λοιπόν:

Θα καταρ­γή­σουμε τα μνη­μό­νια και το καθε­στώς δου­λο­πα­ροι­κίας που έχει επι­βλη­θεί στη χώρα. Με απο­φα­σι­στι­κό­τητα και σύνεση.

Θα εφαρ­μό­σουμε στο ακέραιο το πλήρως κοστο­λο­γη­μένο πρό­γραμμα της Θεσ­σα­λο­νί­κης. Που θα ανα­κου­φί­σει την κοι­νω­νία από την τερά­στια ανθρω­πι­στική κρίση. Που θα βοη­θή­σει την οικο­νο­μία να πάρει ξανά μπροστά. Που θα αντι­με­τω­πί­σει την κοι­νω­νική μάστιγα της ανερ­γίας. Το πρό­γραμμα της Θεσ­σα­λο­νί­κης είναι η ιδρυ­τική πράξη της συμ­μα­χίας μας με την μεγάλη κοι­νω­νική πλειο­ψη­φία, για την ανόρ­θωση της χώρας. Το λέω και το εννοώ:

Μέτρα για την ανα­κού­φιση των πιο αδύ­να­μων:

Δωρεάν ρεύμα σε 300.000 νοι­κο­κυ­ριά.

Επίδομα σίτισης σε 300.000 άπορες οικο­γέ­νειες.

Δωρεάν ιατρική περί­θαλψη για όλους.

Δρα­στική μείωση συμ­με­το­χής στην φαρ­μα­κευ­τική δαπάνη.

Επίδομα στέ­γα­σης σε 25.000 οικο­γέ­νειες.

Κάρτα μετα­κί­νη­σης σε άνερ­γους και άπορους.

Κατάρ­γηση της εξί­σω­σης φόρου στο πετρε­λαίου θέρ­μαν­σης και κίνησης.

Απο­κα­τά­σταση της 13η σύντα­ξης σε συντα­ξιού­χους με σύνταξη ως 700 ευρώ.

Το λέω και το εννοώ:

Δεσμευό­μα­στε σε μια πολι­τική, που στο­χεύει στην ανά­σχεση της κατα­στρο­φής στην πραγ­μα­τική οικο­νο­μία και στη στήριξη της εργα­σίας.

Στην απο­κα­τά­σταση των συλ­λο­γι­κών συμ­βά­σεων.

Στο φραγμό στις μαζικές απο­λύ­σεις.

Στην επα­να­φορά του κατώ­τα­του μισθού στα 751 ευρώ

Στην προ­ώ­θηση ενός συνο­λι­κού σχεδίου για 300.000 νέες θέσεις εργα­σίας.

Κι αυτά θα γίνουν ανε­ξάρ­τητα από τη δια­πραγ­μά­τευση

για το χρέος.

Και ταυ­τό­χρονα θα υπάρ­ξουν άμεσα μέτρα διεύ­ρυν­σης της δημο­κρα­τίας, απο­κα­τά­στα­σης από­λυ­της δια­φά­νειας, δημιουρ­γίας αμφί­δρο­μων δεσμών μεταξύ κυβέρ­νη­σης και κοι­νω­νίας, ανα­βάθ­μι­σης της Βουλής. Και μέτρα κάθαρ­σης και δικαιο­σύ­νης. Γιατί έχει πια γίνει καθε­στώς η ασυ­δο­σία, η ατι­μω­ρη­σία για τους ισχυ­ρούς, η ασυλία για τους κρα­τού­ντες, η φορο­δια­φυγή για τους ολι­γάρ­χες, η διο­χέ­τευση δημό­σιου χρή­μα­τος στους επι­τή­δειους.

Δύσκολο; Θα το παρα­δε­χτώ. Αλλά έχουμε και τη βούληση, και την απόφαση, και τα μέσα, να χτί­σουμε σιγά-σιγά, με σεβασμό στη δημο­κρα­τία και στους θεσμούς της, αυτό που γενιές Ελλήνων ονει­ρεύ­τη­καν.

Ένα κράτος δικαίου.

Ένα κράτος απο­τε­λε­σμα­τικό.

Ένα κράτος στην υπη­ρε­σία του πολίτη.

Ένα κράτος που να υπη­ρε­τεί την πατρίδα.

Κι όχι ένα κράτος που να το υπη­ρε­τεί η πατρίδα.

Φίλες και φίλοι,

Τα Δωδε­κά­νησα είναι κομμάτι της πατρί­δας. Από τα πιο όμορφα. Και με κατοί­κους ανή­συ­χους και δημιουρ­γι­κούς. Γι’ αυτό τόσο στη Ρόδο, όσο και στα άλλα νησιά, ακόμα και στα πιο μικρά, όπως οι Λειψοί και η Τήλος, γίνεται μια αξιο­θαύ­μα­στη προ­σπά­θεια προόδου. Με πρω­το­βου­λία της τοπικής αυτο­διοί­κη­σης και των κατοί­κων. Αλλά τα έχω ακούσει πολλές φορές από τοπι­κούς άρχο­ντες και από απλούς νησιώ­τες. Και το ξέρουν βέβαια οι πάντες εδώ και σε όλη την Ελλάδα.

Το κεντρικό κράτος σας θυμάται όταν είναι να εισπρά­ξει, αλλά ξεχνάει συστη­μα­τικά τις υπο­χρε­ώ­σεις του απέ­να­ντί σας. Κι αυτές οι υπο­χρε­ώ­σεις δεν είναι μόνο οικο­νο­μι­κές. Έχουν σοβαρές, κρί­σι­μες θα έλεγα, εθνικές πτυχές. Γι’ αυτό είναι απα­ρά­δε­κτο να χρο­νί­ζει το πρό­βλημα της φτηνής και συστη­μα­τι­κής ακτο­πλοϊ­κής σύν­δε­σης με το κέντρο.

Είναι εγκλη­μα­τικό να πεθαί­νουν άνθρω­ποι σε μικρά νησιά, ακόμα και στη Ρόδο, εξαι­τίας ελλεί­ψεων στα νοσο­κο­μεία και υπο­τυ­πώ­δους ιατρι­κής κάλυψης των νησιών.

Είναι σκαν­δα­λώ­δης η δέσμευση της κυβέρ­νη­σης Σαμαρά για μεγάλη αύξηση του ΦΠΑ στον του­ρι­σμό και στα ακρι­τικά νησιά μας, που θα υλο­ποι­ή­σει αν κερ­δί­σει τις εκλογές.

Αυτή η κατά­σταση, λοιπόν, δεν μπορεί να συνε­χι­στεί. Τα Δωδε­κά­νησα μπορούν να δώσουν πολλά στην πατρίδα, αν η πατρίδα απο­φα­σί­σει να δώσει όσα πρέπει στα Δωδε­κά­νησα.

Για αυτό, λοιπόν, ο ΣΥΡΙΖΑ δεσμεύ­ε­ται ότι: Από τις 26 Ιανουα­ρίου θα κλείσει κάθε συζή­τηση για αύξηση του ΦΠΑ στις νησιω­τι­κές περιο­χές.

Και η κυβέρ­νηση που απο­χω­ρεί σε λίγες μέρες, πρέπει να απο­λο­γη­θεί για τις δεσμεύ­σεις που ανάλαβε απέ­να­ντι στην τρόικα.

Δεσμεύ­σεις που δεν πρό­κει­ται να αυξή­σουν τα δημόσια έσοδα, αλλά θα δια­λύ­σουν την τοπική οικο­νο­μία.

Θα διεκ­δι­κή­σουμε απο­φα­σι­στικά την αντι­στοί­χηση του μετα­φο­ρι­κού κόστους για εμπο­ρεύ­ματα και επι­βά­τες προς τα νησιά, με εκείνο της ηπει­ρω­τι­κής Ελλάδας. Αυτό που κωδι­κο­ποι­η­μένα έχει ονο­μα­στεί «μετα­φο­ρικό ισο­δύ­ναμο». Και για το οποίο, μέχρι σήμερα, καμία σοβαρή μελέτη δεν υπήρξε. Έτσι ώστε η Ελλάδα να διεκ­δι­κή­σει ευρω­παϊ­κούς πόρους προς αύτη την κατεύ­θυνση. Γιατί ξέρουμε σήμερα – και εσείς το ξέρετε καλύ­τερα αφού το ζείτε- ότι το λει­τουρ­γικό κόστος μιας επι­χεί­ρη­σης στα νησιά, είναι σήμερα 23% ακρι­βό­τερο από μια ίδια επι­χεί­ρηση στην ηπει­ρω­τική Ελλάδα. Και έτσι τα νησιά εξω­θού­νται στην μονο­καλ­λιέρ­γεια του του­ρι­σμού.

Θα επα­νε­ξε­τά­σουμε το θεσμικό πλαίσιο της ακτο­πλο­ΐας. Γιατί το σημε­ρινό μοντέλο έχει απο­τύ­χει. Πανά­κριβο μετα­φο­ρικό κόστος στις κανο­νι­κές γραμμές. Πανά­κρι­βες δημό­σιες επι­δο­τή­σεις στις άγονες γραμμές. Και τα νησιά να μην έχουν πλοία.

Θα εξε­τά­σουμε πολύ σοβαρά ένα νέο πρότυπο στα πλαίσια της κοι­νω­νι­κής οικο­νο­μίας. Με την συμ­με­τοχή του κράτους, της τοπικής αυτο­διοί­κη­σης και των παρα­γω­γι­κών φορέων. Μελε­τώ­ντας όμως πολύ σοβαρά τις αστο­χίες και τις αδυ­να­μίες παλιό­τε­ρων εποχών.

Δεσμευό­μα­στε ότι θα ξανα­δούμε το μοντέλο δημό­σιας διοί­κη­σης, που είναι σχε­δια­σμένο για την ηπει­ρω­τική Ελλάδα. Και το οποίο στην νησιω­τική Ελλάδα είναι αντι­λει­τουρ­γικό και δύσχρη­στο για τους πολίτες.

Και σε συνερ­γα­σία με τις τοπικές κοι­νω­νίες θα μελε­τή­σουμε κίνητρα μετε­γκα­τά­στα­σης στα νησιά προ­κει­μέ­νου να συγκρα­τή­σουμε την πλη­θυ­σμιακή αφαί­μαξη.

Αλλά δεν είναι μόνο αυτά που πρέπει να γίνουν.

Οι Δωδε­κα­νή­σιοι έχουν ανάγκη να νιώσουν ασφά­λεια στον τόπο που μένουν. Το αγαθό της Υγείας είναι το πρώτο και το σημα­ντι­κό­τερο σε οποιον­δή­ποτε τόπο. Γι’ αυτό ο δημό­σιος χαρα­κτή­ρας της Υγείας είναι αδια­πραγ­μά­τευ­τος. Το στοί­χημα για τον ΣΥΡΙΖΑ είναι να ανα­με­τρη­θεί με την σημε­ρινή οικτρή κατά­σταση στα Νοσο­κο­μεία της Δωδε­κα­νή­σου. Να απο­κα­τα­στή­σει την επαρκή και απο­τε­λε­σμα­τική λει­τουρ­γία στα Νοσο­κο­μεία της Ρόδου, της Κω, της Καλύ­μνου. Αλλά και των μονάδων υγείας στα μικρό­τερα νησιά. Γιατί αυτό δεν αφορά μόνο την ποιό­τητα της ζωής των μόνιμων κατοί­κων. Αφορά και για τους χιλιά­δες επι­σκέ­πτες της του­ρι­στι­κής περιό­δου.

Οι ισο­σκε­λι­σμέ­νοι προ­ϋ­πο­λο­γι­σμοί, φίλες και φίλοι, δεν μπορούν να επι­τευ­χθούν δια­λύ­ο­ντας τον τόπο και υπο­βαθ­μί­ζο­ντας την ποιό­τητα ζωής. Και ακόμα, έχουμε υπο­χρέ­ωση να σώσουμε την φυσική ομορφιά των νησιών από τα νύχια του ΤΑΙΠΕΔ. Από την επι­θε­τι­κό­τητα μιας του­ρι­στι­κής ανά­πτυ­ξης, εξαι­ρε­τικά επι­κερ­δούς για τα ισχυρά οικο­νο­μικά συμ­φέ­ρο­ντα. Αλλά ελά­χι­στα ωφέ­λι­μης για τον τόπο. Γιατί για εμάς ο του­ρι­σμός πρέπει να είναι μια παρα­γω­γική δρα­στη­ριό­τητα που θα είναι φιλική με την περι­βαλ­λο­ντική προ­στα­σία και την πολι­τι­στική ταυ­τό­τητα του τόπου. Που δεν θα ξεκολ­λάει κομ­μά­τια από τα νησιά για να τα παρα­δώ­σει στην απόλυτη κυριαρ­χία ιδιωτών. Που δεν θα δημιουρ­γεί κλειστά του­ρι­στικά γκέτο, περι­χα­ρα­κω­μένα από τον υπό­λοιπο τόπο. Και που, βεβαίως, θα λει­τουρ­γεί εξα­σφα­λί­ζο­ντας συν­θή­κες εργα­σια­κής αξιο­πρέ­πειας για τους ανθρώ­πους που δου­λεύ­ουν στον του­ρι­σμό.

Στην ίδια ακριβώς λογική θα υπε­ρα­σπι­στούμε τον δημόσιο χαρα­κτήρα των περι­φε­ρεια­κών αερο­δρο­μίων. Γιατί το ξεπού­λημα κάθε υπο­δο­μής δεν είναι ούτε πρόοδος, ούτε ανά­πτυξη. Είναι επι­στροφή στην φεου­δαρ­χία. Τότε που η ανώτατη αρχή εκχω­ρούσε τα περά­σματα σε φίλους της, για να τους δώσει τη δυνα­τό­τητα να πλου­τί­σουν από την φορο­λο­γία. Αρκετά λοιπόν με το παρα­μύθι των ιδιω­τι­κο­ποι­ή­σεων. Υπάρχει σήμερα κάποιος που να πιστεύει ότι αυτή η λεη­λα­σία θα φέρει ανά­πτυξη στον τόπο; Μόνο κέρδη για τους λίγους φέρνει, από την αύξηση του κόστους των υπη­ρε­σιών.

Φίλες και Φίλοι, Πολίτες της Ρόδου,

Μας περι­μέ­νουν μέρες σκληρής δου­λειάς. Το ξέρουμε και το θέλουμε. Έχουμε την όρεξη, το θάρρος, την απο­φα­σι­στι­κό­τητα να δώσουμε και να κερ­δί­σουμε τη μάχη της μεγάλης προ­ο­δευ­τι­κής αλλαγής. Υπάρ­χουν όμως κι εκείνοι που αμφι­βάλ­λουν αν θα τα κατα­φέ­ρουμε.

Επι­τρέψτε μου λοιπόν να κλείσω μ’ αυτό. Δεκα­ε­τίες ολό­κλη­ρες η Αρι­στερά δοκι­μά­στηκε στους αγώνες. Και άντεξε. Και στις κρί­σι­μες στιγμές μίλησε την γλώσσα του πατριω­τι­σμού και της εθνικής ενό­τη­τας. Σήμερα λοιπόν απλώ­νουμε το χέρι σε όλους τους πολίτες. Ακόμα και σε αυτούς που ποτέ μέχρι σήμερα δεν συνα­ντή­θη­καν μαζί μας. Και τους καλούμε να βαδί­σουμε όλοι μαζί.

Στην και­νού­ρια εποχή που θα ξεκι­νή­σει. Τους καλούμε να ενώσουν μαζί μας την φωνή τους. Την φωνή της θέλησης, της δύναμης και της αυτο­πε­ποί­θη­σης. Που θα ακου­στεί από την Ελλάδα της 25ης του Γενάρη, σε ολό­κληρη την Ευρώπη.

Καλούμε όλον τον λαό να δώσει για πρώτη φορά απλό­χερα, και χωρίς δισταγμό ισχυρή εντολή δια­κυ­βέρ­νη­σης στον ΣΥΡΙΖΑ. Ισχυρή δύναμη στον ΣΥΡΙΖΑ. Για να απο­κτή­σει αυτο­δυ­να­μία η Ελλάδα. Για να απο­κτή­σει αξιο­πρέ­πεια ο λαός μας.

Εμπρός, λοιπόν, βοηθάτε να σηκώ­σουμε τον ήλιο πάνω από την Ελλάδα.

Η ελπίδα έρχεται. Η μεγάλη ανα­τροπή έρχεται.

Γεια σας. Με την νίκη!»