Μία στις 4 εταιρίες δεν δημοσιεύει ισολογισμό!

Το έλ­λειμ­μα πλη­ρο­φό­ρη­σης της αγο­ράς ανέ­δει­ξε η υπό­θε­ση της Μα­ρι­νό­που­λος. Αστεί­ες οι συ­νέ­πειες του νόμου για τη μη δη­μο­σί­ευ­ση ισο­λο­γι­σμών. Δεν υπο­κα­θι­στά το έλ­λειμ­μα πλη­ρο­φό­ρη­σης το ΓΕΜΗ, ενώ έχει κα­ταρ­γη­θεί και η υπο­χρέ­ω­ση δη­μο­σί­ευ­σης στην ιστο­σε­λί­δα. Ατέρ­μο­νη η ανταλ­λα­γή χαρ­τού­ρας.

«Το 25% των Ανώ­νυ­μων Εται­ρειών (ΑΕ) και των Εται­ρειών Πε­ριο­ρι­σμέ­νης Ευ­θύ­νης (ΕΠΕ) δεν δη­μο­σιεύ­ουν εδώ και χρό­νια τις οι­κο­νο­μι­κές τους κα­τα­στά­σεις και δεν υφί­στα­νται καμία απο­λύ­τως κύ­ρω­ση». Αυτό δη­λώ­νει στο Εuro2day.gr υψη­λό­βαθ­μο στέ­λε­χος της Πε­ρι­φέ­ρειας.

«Για τις υπό­λοι­πες που δη­μο­σιεύ­ουν, οι αναρ­τή­σεις στο Γε­νι­κό Εμπο­ρι­κό Μη­τρώο (ΓΕΜΗ) γί­νο­νται αρ­κε­τούς μήνες αρ­γό­τε­ρα. Κά­ποιες φορές μπο­ρεί να χρεια­στεί κι ένας χρό­νος…». Το ΓΕΜΗ, το οποίο πα­ρου­σιά­στη­κε ως «μέγα επί­τευγ­μα» για την επι­τά­χυν­ση των δια­δι­κα­σιών και την άρση των γρα­φειο­κρα­τι­κών εμπο­δί­ων, όπως θα εξη­γή­σου­με πιο κάτω, κάθε άλλο παρά αυτό επι­τυγ­χά­νει.

Αφορ­μή για τη συ­ζή­τη­ση απο­τέ­λε­σε η μη δη­μο­σί­ευ­ση των ισο­λο­γι­σμών της «Μα­ρι­νό­που­λος» για τρία συ­νε­χό­με­να χρό­νια και τους οποί­ους κα­τέ­θε­σε στο ΓΕΜΗ την ημέρα κα­τά­θε­σης της αί­τη­σης προ­σφυ­γής στο άρθρο 99. Όπως μας ανέ­φε­ρε το ίδιος στέ­λε­χος, η Μα­ρι­νό­που­λος δεν προ­έ­βη σε καμία πα­ρα­νο­μία… Απλώς χρήση του νόμου έκανε και δεν δη­μο­σιο­ποιού­σε τα οι­κο­νο­μι­κά της στοι­χεία. Πλέον, αφού τα κα­τέ­θε­σε, κλή­θη­κε να πλη­ρώ­σει 1.350 ευρώ πρό­στι­μο, όταν προ­κύ­πτει πως χρω­στά­ει στην αγορά 1,324 δισ. ευρώ!

Ανύ­παρ­κτες οι κυ­ρώ­σεις του νόμου

«Σύμ­φω­να με το άρθρο 56 του νόμου 3604/2007:

1. Η εται­ρεία μπο­ρεί να λυθεί με δι­κα­στι­κή από­φα­ση μετά από αί­τη­ση οποιου­δή­πο­τε έχει έν­νο­μο συμ­φέ­ρον εάν: α) κατά τη σύ­στα­ση της εται­ρεί­ας δεν κα­τα­βλή­θη­κε το κε­φά­λαιο που ήταν κα­τα­βλη­τέο ολικά ή με­ρι­κά, σύμ­φω­να με τις δια­τά­ξεις του νόμου και του κα­τα­στα­τι­κού, β) η εται­ρεία δεν έχει το ελά­χι­στο κε­φά­λαιο που ορί­ζε­ται κάθε φορά από το νόμο, γ) το σύ­νο­λο των ιδίων κε­φα­λαί­ων της εται­ρεί­ας, όπως προσ­διο­ρί­ζο­νται στο υπό­δειγ­μα του ισο­λο­γι­σμού που προ­βλέ­πε­ται από το άρθρο 42γ κα­τα­στεί κα­τώ­τε­ρο τους ενός δε­κά­του (1/10) του με­το­χι­κού κε­φα­λαί­ου και η γε­νι­κή συ­νέ­λευ­ση δεν λαμ­βά­νει μέτρα κατά το άρθρο 47, δ) η εται­ρεία δεν έχει υπο­βά­λει προς κα­τα­χώ­ρι­ση οι­κο­νο­μι­κές κα­τα­στά­σεις τριών (3) του­λά­χι­στον συ­νε­χών δια­χει­ρι­στι­κών χρή­σε­ων, εγκε­κρι­μέ­νες από τη γε­νι­κή συ­νέ­λευ­ση. Έν­νο­μο συμ­φέ­ρον για τη λύση της εται­ρεί­ας έχει και ο υπουρ­γός Ανά­πτυ­ξης ή η κατά πε­ρί­πτω­ση αρ­μό­δια επο­πτεύ­ου­σα αρχή.

2. Η αί­τη­ση εκ­δι­κά­ζε­ται με τη δια­δι­κα­σία της εκού­σιας δι­καιο­δο­σί­ας από το πο­λυ­με­λές πρω­το­δι­κείο της έδρας της εται­ρεί­ας.

3. Το δι­κα­στή­ριο, πριν εκ­δώ­σει την από­φα­σή του, πα­ρέ­χει στην εται­ρεία εύ­λο­γη προ­θε­σμία για άρση των λόγων λύσης, εκτός αν αι­τιο­λο­γη­μέ­να θε­ω­ρεί ότι το μέτρο αυτό είναι άσκο­πο. Η προ­θε­σμία αυτή μπο­ρεί να είναι δύο έως έξι μήνες και μπο­ρεί να πα­ρα­τα­θεί μέχρι τρεις μήνες. Εάν πα­ρα­σχε­θεί η ανω­τέ­ρω προ­θε­σμία, το δι­κα­στή­ριο μπο­ρεί να δια­τά­ξει μέτρα για την προ­σω­ρι­νή ρύθ­μι­ση των εται­ρι­κών υπο­θέ­σε­ων».

Τι γί­νε­ται στην πε­ρί­πτω­ση που η επι­χεί­ρη­ση δεν έχει υπο­βά­λει τις οι­κο­νο­μι­κές της κα­τα­στά­σεις στην Πε­ρι­φε­ρεια­κή Διεύ­θυν­ση Ανω­νύ­μων Εται­ριών και ΕΠΕ: Αν πα­ρέλ­θει τριε­τία και η επι­χεί­ρη­ση δεν έχει υπο­βά­λει τις οι­κο­νο­μι­κές της κα­τα­στά­σεις, τότε η υπη­ρε­σία καλεί τα μέλη του διοι­κη­τι­κού συμ­βου­λί­ου της επι­χεί­ρη­σης να δώ­σουν προ­φο­ρι­κές εξη­γή­σεις για τον λόγο που δεν τις κα­τέ­θε­σαν. Σύμ­φω­να με στε­λέ­χη των υπη­ρε­σιών, τις πε­ρισ­σό­τε­ρες φορές, κα­τα­τί­θε­ται γρα­πτό υπό­μνη­μα, αλλά θα πρέ­πει να ση­μειω­θεί ότι πολ­λές φορές οι εκ­πρό­σω­ποι τη εται­ρεί­ας δεν εμ­φα­νί­ζο­νται καν.

Αν η επι­χεί­ρη­ση συμ­μορ­φω­θεί και κα­τα­θέ­σει τις οι­κο­νο­μι­κές της κα­τα­στά­σεις, τότε επι­βάλ­λο­νται τα διοι­κη­τι­κά πρό­στι­μα που ανέρ­χο­νται στα 150 ευρώ ανά κα­τη­γο­ρία εγ­γρά­φων και η υπό­θε­ση λήγει εκεί. Αν όμως δεν υπάρ­ξει συμ­μόρ­φω­ση ή μη πα­ρου­σία, ο φά­κε­λος απο­στέλ­λε­ται στο νο­μι­κό τμήμα της υπη­ρε­σί­ας, το οποίο θα πρέ­πει να τον απο­στεί­λει στο δι­κα­στή­ριο, ώστε να προ­χω­ρή­σει στη λύση της εται­ρεί­ας. Επί­σης, αν η εται­ρεία δεν υπο­βάλ­λει ποτέ οι­κο­νο­μι­κά στοι­χεία, δεν επι­δέ­χε­ται κα­νε­νός προ­στί­μου, αφού το πρό­στι­μο προ­βλέ­πε­ται μόνο για την εκ­πρό­θε­σμη υπο­βο­λή και όχι για τη μη υπο­βο­λή! Διευ­κρι­νί­ζε­ται ότι η επι­χεί­ρη­ση εν­δέ­χε­ται να έρθει αντι­μέ­τω­πη με τις συ­νέ­πειες του νόμου, εάν δεν υπο­βά­λει οι­κο­νο­μι­κά στοι­χεία για τρεις συ­νε­χό­με­νες χρή­σεις. Εάν η επι­χεί­ρη­ση δεν υπο­βάλ­λει για δύο χρή­σεις και υπο­βάλ­λει την τρίτη, βάσει νόμου δεν υπάρ­χει… κα­νέ­να πρό­βλη­μα.

Ωστό­σο, λύ­σεις εται­ρειών κατ’ αυτόν τον τρόπο δεν έχουν κα­τα­γρα­φεί τα τε­λευ­ταία χρό­νια, ή αν έχουν υπάρ­ξει, αυτές είναι ελά­χι­στες, καθώς όπως ανα­φέ­ρουν στε­λέ­χη των Διευ­θύν­σε­ων ΑΕ και ΕΠΕ των Πε­ρι­φε­ρειών, υπάρ­χει μία άτυπη δια­χρο­νι­κή «εντο­λή» από την εκά­στο­τε ηγε­σία του υπουρ­γεί­ου Ανά­πτυ­ξης, να επι­δει­κνύ­ε­ται… ελα­στι­κό­τη­τα!

Στην προ­κει­μέ­νη πε­ρί­πτω­ση της Μα­ρι­νό­που­λος, η ελα­στι­κό­τη­τα του νόμου μπο­ρεί να τι­νά­ξει με­γά­λο μέρος της αγο­ράς «στον αέρα», καθώς ου­δείς είχε ακρι­βή ει­κό­να για τα πραγ­μα­τι­κά οι­κο­νο­μι­κά δε­δο­μέ­να της επι­χεί­ρη­σης.

Με­γά­λο έλ­λειμ­μα δια­φά­νειας

Πλέον το έλ­λειμ­μα δια­φά­νειας ως προς τις οι­κο­νο­μι­κά δε­δο­μέ­να των επι­χει­ρή­σε­ων είναι με­γά­λο. Σύμ­φω­να με νο­μι­κούς και φο­ρο­τε­χν­κούς πα­ρά­γο­ντες, μετά την κα­τάρ­γη­ση της υπο­χρε­ω­τι­κό­τη­τας δη­μο­σί­ευ­σης των ισο­λο­γι­σμών στον Τύπο και ελ­λεί­ψει αυ­στη­ρού πλαι­σί­ου για την άμεση δη­μο­σί­ευ­ση του­λά­χι­στον στο ΓΕΜΗ, η κα­τά­στα­ση έχει εκτρα­πεί. Με βάση το προη­γού­με­νο πλαί­σιο, οι ΑΕ και οι ΕΠΕ, πέραν του ΓΕΜΗ, υπο­χρε­ώ­νο­νται να δη­μο­σιεύ­ουν τους ισο­λο­γι­σμούς τους και στην ιστο­σε­λί­δα τους, αλλά κι αυτό, εδώ και λίγες ημέ­ρες, απο­τε­λεί πα­ρελ­θόν.

Σύμ­φω­να με τον νόμο για την «Προ­σαρ­μο­γή της ελ­λη­νι­κής νο­μο­θε­σί­ας στις δια­τά­ξεις των άρ­θρων 19, 20, 29, 30, 33, 35, 40 έως 46 της Οδη­γί­ας 2013/34/ΕΕ σχε­τι­κά με τις ετή­σιες οι­κο­νο­μι­κές κα­τα­στά­σεις, τις ενο­ποι­η­μέ­νες οι­κο­νο­μι­κές κα­τα­στά­σεις και συ­να­φείς εκ­θέ­σεις επι­χει­ρή­σε­ων ορι­σμέ­νων μορ­φών, την τρο­πο­ποί­η­ση της Οδη­γί­ας 2006/43/ΕΚ του Ευ­ρω­παϊ­κού Κοι­νο­βου­λί­ου και του Συμ­βου­λί­ου», η δη­μο­σί­ευ­ση του ισο­λο­γι­σμού στην ιστο­σε­λί­δα δεν είναι πλέον υπο­χρε­ω­τι­κή… Η μόνη υπο­χρέ­ω­ση είναι η δη­μο­σί­ευ­ση στο ΓΕΜΗ.

Αρ­γό­συρ­τες δια­δι­κα­σί­ες

Ου­σια­στι­κά το ΓΕΜΗ, όπως λει­τουρ­γεί σή­με­ρα, κάθε άλλο παρά μη­χα­νι­σμό διευ­κό­λυν­σης για τις επι­χει­ρή­σεις απο­τε­λεί, αλλά ένα γρα­φειο­κρα­τι­κό εμπό­διο που κο­στί­ζει ακρι­βά σε χρήμα και σε χρόνο. Κι αυτό είναι κοινό μυ­στι­κό στην επι­χει­ρη­μα­τι­κή κοι­νό­τη­τα και τους λο­γι­στές, που ο όγκος δου­λειάς-τα­λαι­πω­ρί­ας τους έχει αυ­ξη­θεί.

Με το ισχύ­ον σύ­στη­μα, για να υπο­βά­λει κά­ποιος προς δη­μο­σί­ευ­ση τις οι­κο­νο­μι­κές του κα­τα­στά­σεις, ή οποιο­δή­πο­τε άλλο έγ­γρα­φο, θα πρέ­πει να επι­σκε­φτεί το ΓΕΜΗ. Εκεί κα­τα­θέ­τει τα προς δη­μο­σί­ευ­ση στοι­χεία, λαμ­βά­νει αριθ­μό πρω­το­κόλ­λου, ενώ οι υπάλ­λη­λοι του ΓΕΜΗ σκα­νά­ρουν τα έγρα­φα αν είναι σε έντυ­πη μορφή. Στη συ­νέ­χεια, προ­ω­θούν τα στοι­χεία στην οι­κεία με την πε­ριο­χή δρα­στη­ριό­τη­τας της επι­χεί­ρη­σης, διεύ­θυν­ση ΑΕ και ΕΠΕ. Η διεύ­θυν­ση προ­ω­θεί τον φά­κε­λο στον αρ­μό­διο υπάλ­λη­λο που πα­ρα­κο­λου­θεί την επι­χεί­ρη­ση. Συ­ντάσ­σε­ται πρω­τό­κολ­λο και αρ­χί­ζει ο έλεγ­χος νο­μι­μό­τη­τας των στοι­χεί­ων.

Αν τα στοι­χεία είναι πλήρη, τότε δεν υπάρ­χει κα­νέ­να πρό­βλη­μα. Η διεύ­θυν­ση ΑΕ και ΕΠΕ της πε­ρι­φέ­ρειας απο­στέ­λει σχε­τι­κό αρ­χείο στο ΓΕΜΗ, ανα­φέ­ρο­ντας ότι τα στοι­χεία μπο­ρούν να δη­μο­σιευ­θούν. Το με­γά­λο πρό­βλη­μα όμως ξε­κι­νά­ει όταν τα στοι­χεία δεν είναι πλήρη, κάτι που συμ­βαί­νει τις πε­ρισ­σό­τε­ρες φορές. Στην πε­ρί­πτω­ση αυτή κι αφού έχει προη­γη­θεί η πα­ρα­πά­νω δια­δι­κα­σία, η διεύ­θυν­ση της πε­ρι­φέ­ρειας ενη­με­ρώ­νει το ΓΕΜΗ για τι επι­πλέ­ον χρειά­ζε­ται. Οι υπάλ­λη­λοι του ΓΕΜΗ επι­κοι­νω­νούν με κάθε πρό­σφο­ρο τρόπο με τον εκ­πρό­σω­πο της επι­χεί­ρη­σης για να τον ενη­με­ρώ­σουν τι επι­πλέ­ον θα πρέ­πει να προ­σκο­μί­σουν. Ακο­λου­θώ­ντας την ίδια γρα­φειο­κρα­τι­κή δια­δι­κα­σία, ξα­να­φτά­νου­με στην πε­ρι­φε­ρεια­κή διεύ­θυν­ση, για τον εκ νέου έλεγ­χο της νο­μι­μό­τη­τας κ.ο.κ. Η ανταλ­λα­γή εγ­γρά­φων, επι­στο­λών κ.ο.κ. μπο­ρεί να έχει ως απο­τέ­λε­σμα, ένας ισο­λο­γι­σμός να δη­μο­σιευ­θεί αρ­κε­τούς μήνες μετά την κα­τά­θε­σή του.

Τι ίσχυε πριν το ΓΕΜΗ

Πριν την ίδρυ­ση του ΓΕΜΗ, σε κάθε πε­ρι­φε­ρεια­κή ενό­τη­τα όπου απα­σχο­λού­νταν και επαρ­κής αριθ­μός έμπει­ρων υπαλ­λή­λων, υπήρ­χε το­μέ­ας υπο­δο­χής, που πραγ­μα­το­ποιού­σε τον πρώτο έλεγ­χο των εγ­γρά­φων. Αν τα έγρα­φα ήταν τα ορθά, τότε η επι­χεί­ρη­ση λάμ­βα­νε αριθ­μό πρω­το­κόλ­λου και προ­χω­ρού­σε ο έλεγ­χος νο­μι­μό­τη­τας. Σε δια­φο­ρε­τι­κή πε­ρί­πτω­ση, ενη­μέ­ρω­ναν άμεσα τον επι­χει­ρη­μα­τία ή τον εκ­πρό­σω­πό του για το τι επι­πλέ­ον χρεια­ζό­ταν. Ουρές επι­χει­ρη­μα­τιών υπήρ­χαν και στις πε­ρι­φε­ρεια­κές διευ­θύν­σεις, αλλά του­λά­χι­στον πε­ρί­με­ναν στο σωστό ση­μείο.

Με την αρ­γό­συρ­τη αυτή δια­δι­κα­σία, πέραν των θε­μά­των δια­φά­νειας, προ­κύ­πτουν και μια σειρά άλλων προ­βλη­μά­των. Ένα εξ αυτών είναι οι υπο­θέ­σεις δια­γρα­φής των επι­χει­ρή­σε­ων. Όπως ανα­φέ­ρουν λο­γι­στές, μια αί­τη­ση για τη δια­κο­πή των ερ­γα­σιών της επι­χεί­ρη­σης μπο­ρεί να κα­τα­τε­θεί στο ΓΕΜΗ την 1η Ιου­λί­ου και να δη­μο­σιευ­θεί τρεις μήνες μετά, με απο­τέ­λε­σμα η οι­κεία ΔΟΥ να ανα­γνω­ρί­ζει ότι το κλεί­σι­μο της επι­χεί­ρη­σης δεν έγινε την ημέρα κα­τά­θε­σης της αί­τη­σης στο ΓΕΜΗ, αλλά την ημε­ρο­μη­νία δη­μο­σί­ευ­σης, με ό,τι αυτό συ­νε­πά­γε­ται για τον πρώην επι­χει­ρη­μα­τία…

capital.gr