Brexit: Tι αλλάζει για Ελληνες εργαζόμενους και φοιτητές

Βίζα για τα­ξί­δια, κα­τάρ­γη­ση επι­δο­μά­των και αυ­τό­μα­τη αύ­ξη­ση δι­δά­κτρων του­λά­χι­στον κατά 6.000 ευρώ στα πα­νε­πι­στή­μια – Τι ση­μαί­νει για χι­λιά­δες συ­μπα­τριώ­τες μας η έξο­δος της Βρε­τα­νί­ας από την ΕΕ

Με­γά­λες αυ­ξή­σεις στα δί­δα­κτρα των πα­νε­πι­στη­μί­ων, απο­κλει­σμός από φοι­τη­τι­κά δά­νεια, βίζα με το στα­γο­νό­με­τρο και κα­τάρ­γη­ση βα­σι­κών προ­νο­μί­ων για τους ερ­γα­ζο­μέ­νους, μαζί με μια σειρά από δυ­σε­πί­λυ­τα προ­βλή­μα­τα φέρ­νει για τους Ελ­λη­νες το Brexit. Η εν­δε­χό­με­νη έξο­δος της Βρε­τα­νί­ας από την Ευ­ρω­παϊ­κή Ενωση δεν είναι μόνο ένα πο­λι­τι­κό ζή­τη­μα της Ευ­ρώ­πης. Απει­λεί όχι μόνο τη συ­νο­χή της Ε.Ε., αλλά και το μέλ­λον πολ­λών Ελ­λή­νων.

Σε αβε­βαιό­τη­τα και αγω­νία για το μέλ­λον τους βρί­σκο­νται χι­λιά­δες ελ­λη­νι­κές οι­κο­γέ­νειες εν ανα­μο­νή του δη­μο­ψη­φί­σμα­τος της 23ης Ιου­νί­ου στη Βρε­τα­νία. Διότι στην πε­ρί­πτω­ση που ο βρε­τα­νι­κός λαός επι­λέ­ξει το Brexit, δη­λα­δή την έξοδο της χώρας από την Ευ­ρω­παϊ­κή Ενωση, τότε οι συν­θή­κες για τους αλ­λο­δα­πούς που σπου­δά­ζουν ή ερ­γά­ζο­νται στο Ηνω­μέ­νο Βα­σί­λειο εν­δέ­χε­ται να αλ­λά­ξουν άρδην. Επι­γραμ­μα­τι­κά, για τους μεν φοι­τη­τές υπάρ­χει ο κίν­δυ­νος με­γά­λης αύ­ξη­σης στα πα­νε­πι­στη­μια­κά δί­δα­κτρα, έως και κατά 30%-40% πε­ρί­που. Επί­σης, σχε­δόν εξί­σου ση­μα­ντι­κός θα είναι ο απο­κλει­σμός από τα φοι­τη­τι­κά δά­νεια, από τα οποία εξαρ­τά­ται η συ­νέ­χι­ση της φοί­τη­σης για την πλειο­νό­τη­τα των σπου­δα­στών. Αυτά θα συμ­βούν στην πε­ρί­πτω­ση που το Brexit θε­σμο­θε­τη­θεί μέσω μιας νέας νο­μο­θε­σί­ας, η οποία θα αντι­με­τω­πί­ζει τους Ελ­λη­νες σπου­δα­στές ως κοι­νούς αλ­λο­δα­πούς. Μέχρι στιγ­μής οι Ελ­λη­νες -όπως και όλοι οι Ευ­ρω­παί­οι πο­λί­τες της Ε.Ε.- χρε­ώ­νο­νται επί ίσοις όροις με τους γη­γε­νείς Βρε­τα­νούς και έχουν πρό­σβα­ση στα φοι­τη­τι­κά δά­νεια, ενώ όλοι οι υπό­λοι­ποι ξένοι φοι­τη­τές στη Βρε­τα­νία θε­ω­ρού­νται «international students» και χρε­ώ­νο­νται με πολύ υψη­λό­τε­ρα δί­δα­κτρα.

Για τους δε Ελ­λη­νες ερ­γα­ζο­μέ­νους στη Βρε­τα­νία, τα πράγ­μα­τα μπο­ρεί να είναι ακόμη χει­ρό­τε­ρα και πολύ πιο πε­ρί­πλο­κα. Το Brexit εν­δέ­χε­ται να τους με­τα­τρέ­ψει σε «ερ­γα­ζο­μέ­νους β’ κα­τη­γο­ρί­ας», εφό­σον για την πρό­σλη­ψή τους θα υπάρ­χουν προ­α­παι­τού­με­να (αυ­στη­ρά ει­σο­δη­μα­τι­κά κρι­τή­ρια, μορ­φω­τι­κό επί­πε­δο κ.λπ.), ενός κά­ποιου εί­δους βίζα, η οποία θα χο­ρη­γεί­ται με αυ­στη­ρά κρι­τή­ρια, αλλά και μια σειρά από γρα­φειο­κρα­τι­κές δια­δι­κα­σί­ες ως την τε­λι­κή τους αδειο­δό­τη­ση για ερ­γα­σία στη Βρε­τα­νία. Οι ίδιοι οι Ελ­λη­νες ερ­γα­ζό­με­νοι στο Ηνω­μέ­νο Βα­σί­λειο θα έχουν εν­δε­χο­μέ­νως πε­ριο­ρι­σμέ­νη πρό­σβα­ση στις πα­ρο­χές του κοι­νω­νι­κού κρά­τους και, κυ­ρί­ως, στα επι­δό­μα­τα, καθώς και λι­γό­τε­ρο ευ­νοϊ­κές συν­θή­κες ερ­γα­σί­ας σε σχέση με τους Βρε­τα­νούς.

Βε­βαί­ως, όπως επι­ση­μαί­νει στο «ΘΕΜΑ» ο κ. Αλέ­ξιος Γε­ωρ­γιά­δης, σύμ­βου­λος Τύπου της ελ­λη­νι­κής πρε­σβεί­ας στο Λον­δί­νο, «τί­πο­τα δεν έχει απο­σα­φη­νι­στεί προς το παρόν, καθώς σε πε­ρί­πτω­ση που το δη­μο­ψή­φι­σμα κα­τα­λή­ξει υπέρ του Brexit θα υπάρ­ξει διε­τής δια­πραγ­μά­τευ­ση με­τα­ξύ Ηνω­μέ­νου Βα­σι­λεί­ου και Ε.Ε. για μια σειρά ζη­τη­μά­των, με­τα­ξύ των οποί­ων και το Με­τα­να­στευ­τι­κό».

Πά­ντως, ενόσω η Βρε­τα­νία οδεύ­ει προς την κρί­σι­μη εκλο­γή, η ανη­συ­χία των Ελ­λή­νων αυ­ξά­νε­ται μέρα με τη μέρα. Θα έλεγε κα­νείς ότι ο φόβος για με­γά­λες ανα­τρο­πές είναι πλή­ρως συ­ντο­νι­σμέ­νος με την εκτί­μη­ση ότι η επι­λο­γή του Brexit κερ­δί­ζει έδα­φος. Ενώ απο­μέ­νουν μόλις 11 ημέ­ρες έως τις 23/6, οι δη­μο­σκο­πή­σεις δεί­χνουν την επι­λο­γή «Stay» («Να μεί­νου­με στην Ε.Ε.») στο 45% και «Leave» («Να φύ­γου­με») στο 43%. Οσο και αν αυτό δεν εξυ­πη­ρε­τεί κα­θό­λου τους Ελ­λη­νες που καθ’ οιον­δή­πο­τε τρόπο εξαρ­τώ­νται από τη Βρε­τα­νία, φαί­νε­ται ότι τα επι­χει­ρή­μα­τα των ευ­ρω­παϊ­στών δεν έχουν πεί­σει την πλειο­νό­τη­τα των ψη­φο­φό­ρων.

Η δρ Χρύσα Λα­μπρι­νά­κου, ερευ­νή­τρια στο τμήμα Πο­λι­τι­κών Επι­στη­μών του Κο­λε­γί­ου Μπίρ­κμπεκ του Λον­δί­νου, η οποία με­λε­τά το φαι­νό­με­νο του Brexit, με­τα­φέ­ρει στο «ΘΕΜΑ» τη διά­χυ­τη απο­γο­ή­τευ­ση από την εκ­στρα­τεία υπέρ της πα­ρα­μο­νής: «Η κα­μπά­νια όσων υπο­στη­ρί­ζουν το “Stay” βα­σί­ζε­ται στην καλ­λιέρ­γεια του φόβου για τις συ­νέ­πειες και είναι πάρα πολύ κακή.

Γι’ αυτό έχει το αντί­θε­το απο­τέ­λε­σμα από αυτό που επι­διώ­κει. Υπάρ­χει η αί­σθη­ση ότι ο πρω­θυ­πουρ­γός Ντέι­βιντ Κά­με­ρον δεν πεί­θει κα­θό­λου και άρα πολ­λοί σκέ­φτο­νται να ψη­φί­σουν υπέρ του Brexit μόνο και μόνο επει­δή έχουν απο­γοη­τευ­τεί από την κυ­βέρ­νη­ση».

Αντι­θέ­τως, το «Leave» προ­ε­λαύ­νει, με πο­λιορ­κη­τι­κό κριό το Με­τα­να­στευ­τι­κό και την όξυν­ση των πνευ­μά­των ενα­ντί­ον των ξένων, με το απλοϊ­κό κλισέ «να φύ­γουν αυτοί που μας παίρ­νουν τις δου­λειές μας». Αυτό, προ­φα­νώς, αφορά και τους Ελ­λη­νες οι­κο­νο­μι­κούς με­τα­νά­στες. Οι θια­σώ­τες της εξό­δου της Βρε­τα­νί­ας από την Ε.Ε. επι­μέ­νουν ότι το Brexit είναι ο μόνος τρό­πος να πε­ριο­ρι­στεί η αθρόα με­τα­να­στευ­τι­κή ροή προς τη χώρα. Ωστό­σο, οι υπέρ­μα­χοι της πα­ρα­μο­νής αντι­τάσ­σουν το επι­χεί­ρη­μα ότι οι μισοί με­τα­νά­στες που εγκα­θί­στα­νται στη χώρα δεν προ­έρ­χο­νται από κράτη της Ε.Ε. Οι Αρχές του Ηνω­μέ­νου Βα­σι­λεί­ου έχουν δι­καί­ω­μα να αρ­νη­θούν την εί­σο­δο στη χώρα σε οποιον­δή­πο­τε προ­έρ­χε­ται από κρά­τος εκτός Ευ­ρω­παϊ­κής Ενω­σης, κάτι που, αντι­κει­με­νι­κά, δεν δι­καιού­νται να κά­νουν με τους υπη­κό­ους της Ε.Ε., οι οποί­οι κά­νουν χρήση του δι­καιώ­μα­τος ελεύ­θε­ρης με­τα­κί­νη­σης. Επί­σης, και ίσως αυτό να είναι το πιο ση­μα­ντι­κό, βάσει με­τρή­σε­ων, ιδιαί­τε­ρα οι νε­οει­σερ­χό­με­νοι με­τα­νά­στες επι­βα­ρύ­νο­νται πολύ πε­ρισ­σό­τε­ρο με τη φο­ρο­λό­γη­ση από ό,τι επι­βα­ρύ­νουν εκεί­νοι το εθνι­κό σύ­στη­μα υγεί­ας, εφό­σον κά­νουν μικρή χρήση των δη­μο­σί­ων αγα­θών. Αντι­θέ­τως ερ­γά­ζο­νται, πα­ρά­γουν και απο­δί­δουν τους φό­ρους που τους ανα­λο­γούν στο βρε­τα­νι­κό κρά­τος.

Τι θα γίνει με τους φοι­τη­τές

Εως το 2015 οι Ελ­λη­νες συ­νέ­θε­ταν την πέμ­πτη κατά σειρά πο­λυ­πλη­θέ­στε­ρη ομάδα αλ­λο­δα­πών σπου­δα­στών στα ανώ­τα­τα εκ­παι­δευ­τι­κά ιδρύ­μα­τα της Βρε­τα­νί­ας. Σύμ­φω­να με επί­ση­μα στοι­χεία για το ακα­δη­μαϊ­κό έτος 2014-15, στα βρε­τα­νι­κά πα­νε­πι­στή­μια εγ­γρά­φη­καν 10.130 Ελ­λη­νες φοι­τη­τές, σχε­δόν όσοι ήταν και οι Ιτα­λοί συ­νά­δελ­φοί τους. Δε­δο­μέ­νης της πλη­θυ­σμια­κής δια­φο­ράς των δύο χωρών (Ελ­λά­δα: 11 εκα­τομ­μύ­ρια κά­τοι­κοι, Ιτα­λία: 60 εκα­τομ­μύ­ρια), το μέγα πλή­θος των Ελ­λή­νων σπου­δα­στών συ­νι­στά πει­στή­ριο του μα­γνη­τι­σμού που ασκούν τα βρε­τα­νι­κά ΑΕΙ στους συ­μπα­τριώ­τες μας. Σε μια κατά προ­σέγ­γι­ση εκτί­μη­ση, ο κ. Γε­ωρ­γιά­δης υπο­λο­γί­ζει το σύ­νο­λο των Ελ­λή­νων σπου­δα­στών (και πα­νε­πι­στη­μια­κών λει­τουρ­γών δια­φό­ρων βαθ­μί­δων) σε πε­ρί­που 35.000 άτομα – αν και δεν είναι εξα­κρι­βω­μέ­νο πόσοι πα­ρα­μέ­νουν ή έχουν επι­στρέ­ψει στην Ελ­λά­δα.

Οι συ­νέ­πειες της εξό­δου της Βρε­τα­νί­ας από την Ε.Ε. για τους Ελ­λη­νες φοι­τη­τές και τις οι­κο­γέ­νειές τους θα γί­νουν άμεσα αντι­λη­πτές αν αρ­χί­σει να υλο­ποιεί­ται στην πράξη η δια­φο­ρο­ποί­η­ση ανά­με­σα στους αυ­τό­χθο­νες Βρε­τα­νούς και τους αλ­λο­δα­πούς. Δεν απο­κλεί­ε­ται κα­θό­λου ότι ύστε­ρα από το Brexit οι Ελ­λη­νες σπου­δα­στές θα θε­ω­ρού­νται «overseas students», δη­λα­δή απλώς ξένοι, προ­ερ­χό­με­νοι από χώρες εκτός των βρε­τα­νι­κών νήσων και άρα δεν θα έχουν συμ­με­το­χή στα προ­νό­μια των «home students», δη­λα­δή εκεί­νων που σπου­δά­ζουν στην πα­τρί­δα τους, τη Βρε­τα­νία. Σε αυτή τη δεύ­τε­ρη κα­τη­γο­ρία έως σή­με­ρα ανή­κουν οι γη­γε­νείς Βρε­τα­νοί και οι υπή­κο­οι χωρών της Ευ­ρω­παϊ­κής Ενω­σης. Εφό­σον η ανώ­τα­τη παι­δεία στο Ηνω­μέ­νο Βα­σί­λειο είναι μόνο κατ’ εξαί­ρε­ση δω­ρε­άν -καί­τοι κρα­τι­κά επι­χο­ρη­γού­με­νη- για τους «home students» όπως και για κάθε Ελ­λη­να ή Ευ­ρω­παίο φοι­τη­τή από την Ε.Ε., τα δί­δα­κτρα κατά προ­σέγ­γι­ση είναι της τάξης των 11.500 ευρώ ετη­σί­ως. Για τους «overseas» ή «international students» το ποσό αυτό είναι αυ­ξη­μέ­νο κατά πε­ρί­που 6.000 ευρώ.

Μο­λο­νό­τι οι δια­βαθ­μί­σεις είναι σχε­δόν ατε­λεί­ω­τες, ανα­λό­γως της πο­λι­τι­κής κάθε πα­νε­πι­στη­μί­ου στο Λον­δί­νο, στην κε­ντρι­κή Αγ­γλία, στη Σκο­τία κ.λπ., η δια­φο­ρά στα δί­δα­κτρα απο­τυ­πώ­νει το πόσο μπο­ρεί να κο­στί­σει το Brexit στους φοι­τη­τές που δεν έχουν βρε­τα­νι­κή υπη­κο­ό­τη­τα. Αλλά θα αρ­κού­σε μόνο ο απο­κλει­σμός των Ελ­λή­νων φοι­τη­τών από τη δυ­να­τό­τη­τα να λά­βουν δά­νειο για να φα­νούν άμεσα οι αρ­νη­τι­κές συ­νέ­πειες του Brexit. Με το υψηλό κό­στος ζωής στη Βρε­τα­νία, οι πε­ρισ­σό­τε­ροι σπου­δα­στές βα­σί­ζο­νται στα φοι­τη­τι­κά δά­νεια προ­κει­μέ­νου να ολο­κλη­ρώ­σουν τη φοί­τη­σή τους. Σαν κοι­νοί «αλ­λο­δα­ποί», χωρίς δι­καί­ω­μα λήψης δα­νεί­ου και με αυ­ξη­μέ­να δί­δα­κτρα, οι Ελ­λη­νες φοι­τη­τές δεν θα έχουν άλλη επι­λο­γή από το να εγκα­τα­λεί­ψουν τη Βρε­τα­νία.

Παρ’ όλα αυτά, ο κ. Αρι­στεί­δης Μα­δέλ­λης, υπεύ­θυ­νος του ορ­γα­νι­σμού studiesinuk.net που ανα­λαμ­βά­νει να διευ­κο­λύ­νει τις δια­δι­κα­σί­ες για τους Ελ­λη­νες οι οποί­οι επι­θυ­μούν να σπου­δά­σουν στη Βρε­τα­νία, δη­λώ­νει στο «ΘΕΜΑ»: «Οι Βρε­τα­νοί μάς έχουν δια­βε­βαιώ­σει εγ­γρά­φως ότι στην ουσία δεν πρό­κει­ται να αλ­λά­ξει τί­πο­τα αν στο δη­μο­ψή­φι­σμα επι­κρα­τή­σει το “ναι στο Brexit”».

Είναι αυ­το­νό­η­το ότι οι φοι­τη­τές απο­τε­λούν μια ση­μα­ντι­κή πηγή εσό­δων για το βρε­τα­νι­κό κρά­τος, την οποία δεν θα θυ­σί­α­ζε, ακόμη και αν η λαϊκή βού­λη­ση είναι υπέρ του δια­ζυ­γί­ου με την Ε.Ε. Και είναι επί­σης σαφές ότι, σε πε­ρί­πτω­ση με­γά­λης και από­το­μης αύ­ξη­σης των δι­δά­κτρων, οι εν­δια­φε­ρό­με­νοι να φοι­τή­σουν στη Βρε­τα­νία θα στρα­φούν σε άλλα πα­νε­πι­στή­μια, στην Ευ­ρώ­πη, στις ΗΠΑ ή οπου­δή­πο­τε αλλού. Με άλλα λόγια, οι πα­ρε­νέρ­γειες του Brexit στην ει­σα­γω­γή φοι­τη­τών θα πλή­ξει την αντα­γω­νι­στι­κό­τη­τα των βρε­τα­νι­κών ΑΕΙ, κα­θα­ρώς από επι­χει­ρη­μα­τι­κή άποψη. Και δεν είναι διό­λου τυ­χαίο το ότι ακόμη και μόνο η συ­ζή­τη­ση περί απο­χώ­ρη­σης από την Ε.Ε., κα­ταρ­χήν, απο­θαρ­ρύ­νει τους σπου­δα­στές.

Πο­λυά­ριθ­μα δη­μο­σιεύ­μα­τα σε βρε­τα­νι­κά ΜΜΕ κα­τα­γρά­φουν την αρ­νη­τι­κή τάση, με­τα­φέ­ρο­ντας δε­δο­μέ­να από έρευ­νες και δη­μο­σκο­πή­σεις. Και πέρα από την πο­σο­τι­κή ζημιά, υπο­γραμ­μί­ζε­ται συχνά και η ποιο­τι­κή: Οι φοι­τη­τές από χώρες της Ε.Ε. αντι­προ­σω­πεύ­ουν μόλις το 5% του συ­νό­λου των προ­πτυ­χια­κών σπου­δα­στών στα βρε­τα­νι­κά ΑΕΙ. Ομως, επει­δή αυτοί είναι κατά κα­νό­να πιο επι­με­λείς και συ­νή­θως δια­θέ­τουν με­γα­λύ­τε­ρες δυ­να­τό­τη­τες, σχε­δόν όλοι σκο­πεύ­ουν να πα­ρα­μεί­νουν στη Βρε­τα­νία για με­τα­πτυ­χια­κά, έρευ­να, επαγ­γελ­μα­τι­κή απο­κα­τά­στα­ση κ.λπ., συμ­βάλ­λο­ντας στην ενί­σχυ­ση της χώρας με πρώ­της γραμ­μής επι­στή­μο­νες. Σε ό,τι αφορά το αμι­γώς πρα­κτι­κό επί­πε­δο, η Βρε­τα­νία, ούτως ή άλλως, δεν συμ­με­τέ­χει στην Ευ­ρω­ζώ­νη, οπότε το Brexit δεν πρό­κει­ται να επι­φέ­ρει καμία δια­φο­ρά σε ό,τι αφορά το συ­νάλ­λαγ­μα. Οι όποιες επι­πτώ­σεις θα συ­ναρ­τώ­νται με το πώς θα δια­μορ­φω­θεί η ισο­τι­μία ευρώ και λίρας στην εποχή μετά την από­σχι­ση.

Δυ­σκο­λί­ες για τους ερ­γα­ζο­μέ­νους

Στην πε­ρί­πτω­ση που ο βρε­τα­νι­κός λαός επι­λέ­ξει το Brexit, το πι­θα­νό­τε­ρο είναι ότι θα κα­τα­στεί υπο­χρε­ω­τι­κή η βίζα για κα­θέ­ναν από τους 1,6 εκα­τομ­μύ­ρια αλ­λο­δα­πούς ερ­γα­ζο­μέ­νους. Σύμ­φω­να με την εκτί­μη­ση του Ιδρύ­μα­τος Κοι­νω­νι­κής Αγο­ράς (Social Market Foundation), το 88% των ξένων που απα­σχο­λού­νται σή­με­ρα στη Βρε­τα­νία δεν θα πλη­ροί τα κρι­τή­ρια γι’ αυτή την άδεια ερ­γα­σί­ας.

Ο κ. Χα­ρά­λα­μπος Τσαρ­δα­νί­δης, διευ­θυ­ντής του Ιν­στι­τού­του Διε­θνών Οι­κο­νο­μι­κών Σχέ­σε­ων και ανα­πλη­ρω­τής κα­θη­γη­τής στο τμήμα Με­σο­γεια­κών Σπου­δών του Πα­νε­πι­στη­μί­ου Αι­γαί­ου, θε­ω­ρεί ότι «για τους Ελ­λη­νες ερ­γα­ζο­μέ­νους στη Βρε­τα­νία τα πράγ­μα­τα δυ­σκο­λεύ­ουν – κι αυτό είναι κάτι που έχει ήδη δρο­μο­λο­γη­θεί με τη συμ­φω­νία της 20ής Φε­βρουα­ρί­ου ανά­με­σα στην Ευ­ρω­παϊ­κή Ενωση και τη Βρε­τα­νία. Οι συν­θή­κες είναι κιό­λας λι­γό­τε­ρο ευ­νοϊ­κές για τους νέους με­τα­νά­στες από την Ελ­λά­δα και την Ε.Ε. Για πα­ρά­δειγ­μα δεν δι­καιού­νται πλέον το τρί­μη­νο επί­δο­μα ανερ­γί­ας έως ότου βρουν δου­λειά. Ενώ αν δεν έχουν βρει δου­λειά εντός εξα­μή­νου, θα πρέ­πει να φύ­γουν αμέ­σως από τη χώρα. Φυ­σι­κά, σε πε­ρί­πτω­ση Brexit, η κα­τά­στα­ση θα γίνει ακόμη πιο δύ­σκο­λη, όχι μόνο για κάθε Ελ­λη­να που θα ανα­ζη­τή­σει ερ­γα­σία, αλλά και για κάθε Ευ­ρω­παίο πο­λί­τη».

Στις 20 Φε­βρουα­ρί­ου ο Βρε­τα­νός πρω­θυ­πουρ­γός ανα­κοί­νω­σε ότι η συμ­φω­νία που πέ­τυ­χε με την Ε.Ε. έθετε τη Βρε­τα­νία σε ένα ει­δι­κό, προ­νο­μια­κό κα­θε­στώς, κάτι που, όπως ο ίδιος φι­λο­δο­ξού­σε, θα σί­γα­ζε τις πιο ακραί­ες συ­ντη­ρη­τι­κές φωνές στη χώρα του που ωρύ­ο­νται υπο­στη­ρί­ζο­ντας με πάθος το Brexit. Ο κ. Ντέι­βιντ Κά­με­ρον ζή­τη­σε τη συ­γκα­τά­θε­ση των Ευ­ρω­παί­ων εταί­ρων προ­κει­μέ­νου να ασκή­σει μια πιο αυ­στη­ρή πο­λι­τι­κή ελέγ­χου του με­τα­να­στευ­τι­κού ζη­τή­μα­τος, ώστε να υπάρ­ξει απο­τε­λε­σμα­τι­κή πε­ρι­φρού­ρη­ση των βρε­τα­νι­κών συ­νό­ρων. Χα­ρα­κτη­ρι­στι­κά, επε­δί­ω­ξε την εφαρ­μο­γή ενός υπο­χρε­ω­τι­κού ελά­χι­στου δια­στή­μα­τος πα­ρα­μο­νής με­τα­να­στών, πριν τους πα­ρα­χω­ρη­θεί το δι­καί­ω­μα να λαμ­βά­νουν στε­γα­στι­κά δά­νεια και να στέλ­νουν εμ­βά­σμα­τα στα παι­διά τους βάσει του σχε­τι­κού επι­δό­μα­τος από το βρε­τα­νι­κό κρά­τος. Το διά­στη­μα που πρό­τει­νε ήταν τα τέσ­σε­ρα χρό­νια, τε­λι­κά όμως υπήρ­ξε ένα «μα­γεί­ρε­μα», καθώς τα πιο αυ­στη­ρά μέτρα που ει­ση­γή­θη­κε ο κ. Κά­με­ρον προ­σέ­κρου­σαν στη σθε­να­ρή άρ­νη­ση της πο­λω­νι­κής κυ­βέρ­νη­σης και ορι­σμέ­νων άλλων χωρών. Πα­ρε­μπι­πτό­ντως, οι Πο­λω­νοί κα­τέ­χουν την πρώτη θέση ανά­με­σα στις πο­λυ­πλη­θείς πα­ροι­κί­ες αλ­λο­δα­πών στη Βρε­τα­νία.

Σε ό,τι αφορά τους Ελ­λη­νες, οι συ­μπα­τριώ­τες μας που ζουν μό­νι­μα και ερ­γά­ζο­νται στο Ηνω­μέ­νο Βα­σί­λειο είναι 52.000 άτομα, σύμ­φω­να με τα τε­λευ­ταία επί­ση­μα στα­τι­στι­κά στοι­χεία τα οποία κα­λύ­πτουν το διά­στη­μα έως το τέλος του 2014. Ωστό­σο, η έξαρ­ση του με­τα­να­στευ­τι­κού ρεύ­μα­τος από την Ελ­λά­δα προς τη Βρε­τα­νία ση­μειώ­θη­κε το 2015, όταν το Grexit και όχι το Brexit ήταν πιο κοντά από ποτέ. Πε­ρισ­σό­τε­ροι από 10.500 Ελ­λη­νες έλα­βαν τον Εθνι­κό Αριθ­μό Ασφά­λι­σης, τον βρε­τα­νι­κό ΑΜΚΑ, χωρίς τον οποίο δεν θα μπο­ρού­σαν να ερ­γα­στούν. Για τους αν­θρώ­πους αυ­τούς, οι πε­ρισ­σό­τε­ροι εκ των οποί­ων απέ­δρα­σαν από την Ελ­λά­δα και ήταν δια­τε­θει­μέ­νοι να κά­νουν οποια­δή­πο­τε δου­λειά για να επι­βιώ­σουν, το Brexit είναι ένας νέος εφιάλ­της. Και η μόνη πα­ρη­γο­ριά είναι ίσως η εκτί­μη­ση της δρος Λα­μπρι­νά­κου: «Το τι θα εφαρ­μο­στεί στην πράξη θα φανεί μετά από δύο χρό­νια το νω­ρί­τε­ρο.

Διότι, αν τε­λι­κά επι­κρα­τή­σει το “Leave”, είναι απί­θα­νο να λη­φθούν μέτρα κα­τευ­θεί­αν από την επό­με­νη μέρα. Θα υπάρ­ξει μια δια­πραγ­μά­τευ­ση ανά­με­σα στη Βρε­τα­νία και την Ε.Ε., του­λά­χι­στον δύο ετών, αν όχι πε­ρισ­σό­τε­ρο. Το κρί­σι­μο στοι­χείο είναι το ποια κυ­βέρ­νη­ση θα κάνει αυτή τη δια­πραγ­μά­τευ­ση και με τι εί­δους αι­τή­μα­τα. Διότι, αν επι­κρα­τή­σει το “όχι στο Brexit” στο δη­μο­ψή­φι­σμα, το πι­θα­νό­τε­ρο είναι ότι ο Κά­με­ρον θα πα­ραι­τη­θεί. Και ύστε­ρα, αν η Βρε­τα­νία πει “όχι στην Ευ­ρώ­πη”, ίσως υπάρ­ξει ένα δεύ­τε­ρο δη­μο­ψή­φι­σμα, για την ανε­ξαρ­τη­σία της Σκο­τί­ας. Η οποία λέει “ναι στην Ε.Ε.”. Οπότε, το τι θα γίνει με τους Ελ­λη­νες της Βρε­τα­νί­ας, τους φοι­τη­τές και τους ερ­γα­ζο­μέ­νους, είναι κομ­μά­τι ενός πολύ με­γά­λου και σύν­θε­του παζλ».

prototmema.gr