Δένδιας: Δεν τρέφουμε αυταπάτες για τις πάγιες τουρκικές θέσεις

«Θε­ω­ρού­με ότι, στην πα­ρού­σα φάση, το εν γένει βελ­τιω­μέ­νο κλίμα στις δι­με­ρείς μας σχέ­σεις θα μπο­ρού­σε να αξιο­ποι­η­θεί για την οι­κο­δό­μη­ση ενός ανοι­κτού διαύ­λου επι­κοι­νω­νί­ας με­τα­ξύ των δύο χωρών», επι­ση­μαί­νει ο υπουρ­γός Εξω­τε­ρι­κών.

Την ετοι­μό­τη­τα της Ελ­λά­δας για επί­τευ­ξη λύσης στην ελ­λη­νο­τουρ­κι­κή δια­φο­ρά στη βάση του διε­θνούς δι­καί­ου υπο­γραμ­μί­ζει ο υπουρ­γός Εξω­τε­ρι­κών Νίκος Δέν­διας σε συ­νέ­ντευ­ξή του στην εφη­με­ρί­δα «ΝΕΑ Σαβ­βα­το­κύ­ρια­κο», το­νί­ζο­ντας ωστό­σο ότι αυτό εξαρ­τά­ται από τη βού­λη­ση της Τουρ­κί­ας.

«Χωρίς να τρέ­φου­με αυ­τα­πά­τες όσον αφορά στις πά­γιες τουρ­κι­κές θέ­σεις, θε­ω­ρού­με ότι, στην πα­ρού­σα φάση, το εν γένει βελ­τιω­μέ­νο κλίμα στις δι­με­ρείς μας σχέ­σεις θα μπο­ρού­σε να αξιο­ποι­η­θεί για την οι­κο­δό­μη­ση ενός ανοι­κτού διαύ­λου επι­κοι­νω­νί­ας με­τα­ξύ των δύο χωρών», επι­ση­μαί­νει χα­ρα­κτη­ρι­στι­κά ο κ. Δέν­διας.

«Και στο απώ­τε­ρο μέλ­λον, θα μπο­ρού­σε εν­δε­χο­μέ­νως να οδη­γή­σει στη δρο­μο­λό­γη­ση ενός σο­βα­ρού και ει­λι­κρι­νούς δια­λό­γου με στόχο μία συμ­φω­νία για την επί­λυ­ση της μόνης δια­φο­ράς μας, βάσει του Διε­θνούς Δι­καί­ου και του Διε­θνούς Δι­καί­ου της θά­λασ­σας», προ­σθέ­τει.

Ο υπουρ­γός Εξω­τε­ρι­κών ανα­φέ­ρει τις Συμ­φω­νί­ες με την Αί­γυ­πτο και την Ιτα­λία ως πα­ρά­δειγ­μα, «διότι στις πε­ρι­πτώ­σεις αυτές μπο­ρέ­σα­με να εξα­σφα­λί­σου­με αίσια έκ­βα­ση σε χρο­νί­ζου­σες δια­πραγ­μα­τεύ­σεις, μέσα από εντα­τι­κό και εποι­κο­δο­μη­τι­κό διά­λο­γο, επι­τυγ­χά­νο­ντας λύ­σεις στη βάση του Διε­θνούς Δι­καί­ου και του Διε­θνούς Δι­καί­ου της Θά­λασ­σας».

«Αυτή είναι, άλ­λω­στε, η πάγια θέση της χώρας μας: η επί­λυ­ση των θε­μά­των που αφο­ρούν την οριο­θέ­τη­ση υφα­λο­κρη­πί­δας και ΑΟΖ στη βάση του Διε­θνούς Δι­καί­ου και του Διε­θνούς Δι­καί­ου της Θά­λασ­σας», επι­ση­μαί­νει και προ­σθέ­τει:

«Προ­φα­νώς, το ίδιο επι­θυ­μού­με να συμ­βεί και στην πε­ρί­πτω­ση της μίας και μόνης δια­φο­ράς μας με την Τουρ­κία. Τώρα, το αν αυτό θα συμ­βεί, εξαρ­τά­ται πρω­τί­στως από την ετοι­μό­τη­τα της άλλης πλευ­ράς. Εμείς, από τη μεριά μας, οφεί­λου­με να αξιο­ποι­ή­σου­με κάθε δυ­να­τό­τη­τα και κάθε πα­ρά­θυ­ρο ευ­και­ρί­ας προς αυτήν την κα­τεύ­θυν­ση. Με σύ­νε­ση, με αυ­το­πε­ποί­θη­ση, με σο­βα­ρό­τη­τα και χωρίς να καλ­λιερ­γού­με υπερ­βο­λι­κές προσ­δο­κί­ες».

Ανα­φε­ρό­με­νος στη θη­τεία του στο υπουρ­γείο Εξω­τε­ρι­κών, ο κ. Δέν­διας ση­μειώ­νει ότι τα τέσ­σε­ρα χρό­νια οι εξε­λί­ξεις έχουν δι­καιώ­σει, σε με­γά­λο βαθμό, τις κύ­ριες επι­λο­γές στην άσκη­ση εξω­τε­ρι­κής πο­λι­τι­κής.

«Κύριο μέ­λη­μά μας ήταν η διεύ­ρυν­ση και εμ­βά­θυν­ση του πε­δί­ου άσκη­σης της ελ­λη­νι­κής εξω­τε­ρι­κής πο­λι­τι­κής, καθώς και η επέ­κτα­ση και αξιο­ποί­η­ση των συμ­μα­χιών της χώρας μας, με στόχο την απο­τε­λε­σμα­τι­κή αντι­με­τώ­πι­ση κάθε πρό­κλη­σης».

Ει­δι­κό­τε­ρα για την Τουρ­κία, επι­ση­μαί­νει «ότι οι απο­φά­σεις και οι κι­νή­σεις μου υπα­γο­ρεύ­ο­νταν πάντα από την εδραία πε­ποί­θη­ση ότι πρέ­πει να ερ­γα­σθού­με συ­στη­μα­τι­κά για τη δια­μόρ­φω­ση των συν­θη­κών που θα κα­τα­στή­σουν εφι­κτό τον ου­σια­στι­κό και απο­τε­λε­σμα­τι­κό διά­λο­γο για την επί­λυ­ση της δια­φο­ράς μας σχε­τι­κά με την οριο­θέ­τη­ση υφα­λο­κρη­πί­δας και ΑΟΖ, στη βάση πάντα του Διε­θνούς Δι­καί­ου και του Διε­θνούς Δι­καί­ου της Θά­λασ­σας».

Ερω­τη­θείς για την Ακρο­δε­ξιά στην Ελ­λά­δα και αν αυτή πε­ριο­ρί­ζε­ται στο «κόμμα Κα­σι­διά­ρη», ο κ. Δέν­διας το­νί­ζει: «Η Ακρο­δε­ξιά στην Ελ­λά­δα σαφώς και δεν πε­ριο­ρί­ζε­ται στο κόμμα Κα­σι­διά­ρη. Δεν τί­θε­ται όμως ζή­τη­μα γε­νι­κό­τε­ρης ποι­νι­κο­ποί­η­σης ιδεών, όσο απο­κρου­στι­κές και αν είναι αυτές».

Όμως, όπως ανα­φέ­ρει, «στην πε­ρί­πτω­ση των νε­ο­να­ζι­στι­κών μορ­φω­μά­των υπάρ­χουν συ­γκε­κρι­μέ­νες εγκλη­μα­τι­κές ενέρ­γειες που τε­λέ­σθη­καν υπό τον μαν­δύα του κόμ­μα­τος και τεκ­μαί­ρε­ται απει­λή -πάλι με συ­γκε­κρι­μέ­νες πρά­ξεις- κατά του δη­μο­κρα­τι­κού πο­λι­τεύ­μα­τος».

«Θέλω να πι­στεύω ότι το πο­λι­τι­κό σύ­στη­μα δεν φο­βά­ται να αντι­με­τω­πί­σει υπαρ­ξια­κά ζη­τή­μα­τα για την ίδια τη Δη­μο­κρα­τία μας. Είναι αλή­θεια όμως, ότι δεν επέ­δει­ξε την απαι­τού­με­νη ομο­ψυ­χία στο ζή­τη­μα αυτό», υπο­γραμ­μί­ζει και προ­σθέ­τει:

«Θέλω ακόμη να πι­στεύω ότι οι ”ορ­φα­νές ψήφοι”, όπως τις απο­κα­λεί­τε, ήταν κυ­ρί­ως ένα δη­μο­σκο­πι­κό φαι­νό­με­νο έκ­φρα­σης ”ανέ­ξο­δης” δια­μαρ­τυ­ρί­ας παρά μία πραγ­μα­τι­κή πρό­θε­ση ψήφου, όπως και ότι δεν θα δια­νοη­θεί κα­νείς να ”παί­ξει παι­χνί­δια” με έμ­με­ση στή­ρι­ξη από νε­ο­να­ζι­στι­κά μορ­φώ­μα­τα, μετά την από­φα­ση του αρ­μό­διου Τμή­μα­τος του Αρεί­ου Πάγου».