Κατατέθηκε αγωγή «αστόργου δωρεάς»

Ενώπιον του Μονο­με­λούς Πρω­το­δι­κείου Ρόδου με τη δια­δι­κα­σία της εκού­σιας δικαιο­δο­σίας συζη­τή­θηκε η αγωγή μέμψης αστόρ­γου δωρεάς και ανα­γνώ­ρι­σης νόμιμου μερι­διού­χου κατιό­ντος, μιας ομο­γε­νούς από της ΗΠΑ κατά δύο κατοί­κων της Ρόδου, που κλη­ρο­νό­μη­σαν την περιου­σία του πατέρα της.

Την 27η Μαΐου 2008 απε­βί­ωσε στη Ρόδο, ο πατέρας της, χωρίς να αφήσει εκτός από την κόρη του, άλλα παιδιά.

Με την πρώτη του σύζυγο και μητέρα της ενά­γου­σας είχαν δια­ζευ­κτεί  από πολλού, ενώ η δεύτερη σύζυγός του προ­α­πε­βί­ωσε στη Ρόδο, την 28η Ιουλίου 2003, χωρίς να αφήσει κανένα παιδί από τον γάμο της με τον πατέρα της ή με άλλον.

Ο κλη­ρο­νο­μού­με­νος – πατέρας της ενά­γου­σας, ήταν Αμε­ρι­κα­νός υπήκοος και ζούσε στα νεανικά του χρόνια στην Αμερική, όπου γνώρισε και παντρεύ­τηκε την μητέρα της. Ύστερα από τον χωρισμό του, γνώρισε και παντρεύ­τηκε στις Η.Π.Α. την δεύτερή του σύζυγο και απο­φά­σι­σαν το έτος 2000 να επι­στρέ­ψουν στην Ελλάδα και να ζήσουν το υπό­λοιπο της ζωής τους στον τόπο κατα­γω­γής της συζύγου του, στη Ρόδο.

Δεδο­μέ­νου, ότι ο γάμος του με την δεύτερή του σύζυγο ήταν άτεκνος και επειδή η κόρη του ζει στην Αμερική με τον σύζυγο και τις δύο κόρες της, από τον θάνατο της συζύγου του πατέρα της, την 28η Ιουλίου 2003, ο κλη­ρο­νο­μού­με­νος, ηλικίας τότε 77 ετών, παρέ­μεινε, όπως υπο­στη­ρί­ζει, μόνος χωρίς ψυχο­λο­γική και συναι­σθη­μα­τική υπο­στή­ριξη πλησίον συγ­γε­νι­κού προ­σώ­που σε καθη­με­ρινή βάση, όπως είχε ανάγκη.

Η κόρη του υπο­στη­ρί­ζει ότι δεν επι­θυ­μούσε να επι­στρέ­ψει στις Η.Π.Α., αφού είχε συνη­θί­σει τον τρόπο ζωής στην Ρόδο και ήταν ευχα­ρι­στη­μέ­νος με αυτόν. Σ’ αυτή την ευαί­σθητη περίοδο της ζωής του ο πατέρας της φέρεται να γνώρισε τους ενα­γό­με­νους.

Σύμφωνα με  τους ισχυ­ρι­σμούς της, εκμε­τα­λευό­με­νοι την ευάλωτη ψυχο­λο­γική και συναι­σθη­μα­τική του κατά­σταση, επι­χεί­ρη­σαν και τελικά κατά­φε­ραν, να τον κλη­ρο­νο­μή­σουν.

Ως Αμε­ρι­κα­νός υπήκοος, συντα­ξιού­χος, ελάμ­βανε σύνταξη μηνιαία περί τα 2.000 $, είχε ιδιό­κτητο σπίτι και πλήρη ιατρο­φαρ­μα­κευ­τική περί­θαλψη, μη έχοντας ανάγκη οικο­νο­μι­κής ή άλλης συν­δρο­μής.

Ένα έτος περίπου πριν από τον θάνατό του και συγκε­κρι­μένα στις 14 Μαρτίου 2007, εκχώ­ρισε με δωρεά εν ζωή, στους ενα­γό­με­νους, την οικία του.

Πλέον σε συνε­δρί­αση του Μονο­με­λούς Πρω­το­δι­κείου Ρόδου, δημο­σιεύ­τηκε μυστική διαθήκη του απο­βιώ­σα­ντος, στην οποία κατα­λεί­πο­νται μονα­δι­κοί κλη­ρο­νό­μοι του, οι ενα­γό­με­νοι, σε ολό­κληρη την περιου­σία του.

Η κόρη του διεκ­δι­κεί με την αγωγή της το μισό της κλη­ρο­νο­μίας. Υπο­στη­ρί­ζει ότι σε τρα­πε­ζικό λογα­ρια­σμό που είχε ύψους εκα­το­ντά­δων χιλιά­δων ευρώ, φέρο­νταν κατα­χω­ρη­μέ­νοι ως συν­δι­καιού­χοι οι ενα­γό­με­νοι.

Θεωρεί ότι ο πατέρας της παρε­βί­ασε τις δια­τά­ξεις για τη νόμιμη μοίρα με τη γενό­μενη δωρεά προς τους ενα­γό­με­νους και την εγκα­τά­σταση αυτών ως μονα­δι­κών κλη­ρο­νό­μων, σύμφωνα με την διαθήκη του.

Ως συνή­γο­ρος της κόρης παρέστη ο δικη­γό­ρος κ. Βασίλης Καβου­ριού και των ενα­γό­με­νων ο δικη­γό­ρος κ. Σταύρος Νικο­λέν­δρης.