Κτίρια σαν το κέλυφος του αχινού

Εν τέλει μας βρήκε εδώ το νέο έτος 2022 επι­βιώ­σα­ντες από τον Κορω­νοϊό εμβο­λια­σμέ­νους ή αρνητές ίσως και από άλλα άσχημα που ενδε­χο­μέ­νως να μην τα φαντα­στή­καμε. Μας βρήκε επίσης άλλους μονια­σμέ­νους κι άλλους αγα­να­κτι­σμέ­νους. Παντού και πάντα θα υπάρ­χουν δια­μά­χες για το κάθε τι κυρίως στην πολι­τική ζωή ειδικά όσο κοντεύει η προ­ε­κλο­γική περί­ο­δος….

Εμείς είμαστε αισιό­δο­ξοι παρά ταύτα γιατί η ελπίδα γεν­νιέ­ται και μέσα από τις στάχτες, εννο­ώ­ντας βέβαια ότι μέσα από τις δια­μά­χες για τη χρήση και τη χρη­σι­μό­τητα των ιστο­ρι­κών μας κτιρίων συνει­δη­το­ποιούμε ακόμα περισ­σό­τερο πόσο σημα­ντικά είναι για την δια­φύ­λαξη της ιστο­ρι­κής μας μνήμης. Τα ιστο­ρικά κτίρια απο­τε­λούν επι­στη­μο­νι­κές πηγές στην ιστο­ριο­γρα­φία.

Ο τόπος μας είναι ευλο­γη­μέ­νος από κάθε άποψη και αυτό οφεί­λε­ται όχι μόνο στο εύφορο κλίμα και τον φυσικό πλούτο του νησιού. Μεγάλο μέρος της ευλο­γίας που έχουμε δεχθεί ακόμα κι αν κάποιοι δεν θέλουν να το παρα­δε­χθούν είναι γιατί ακόμα και οι κατα­κτη­τές που πέρασαν από το νησί μας έδειξαν ότι λάτρε­ψαν αυτό τον τόπο μέσα από τα υπέροχα οικο­δο­μή­ματά τους αλλά και τις διοι­κη­τι­κές δομές που δημιούρ­γη­σαν σε εποχές μάλιστα που στην υπό­λοιπη Ελλάδα εξαι­τίας των κατα­στρο­φι­κών πολέμων δεν δια­τη­ρή­θη­καν.

Εμείς ζούμε καθη­με­ρινά την ιστορία όταν δια­σχί­ζουμε την πόλη μας για δια­σκέ­δαση, ψυχα­γω­γία, αθλη­τι­σμό ή για εργασία και εκπαί­δευση.

Σήμερα πολλά από τα κτίρια που μας άφησαν οι κατα­κτη­τές μας, θυμί­ζουν το κέλυφος του αχινού γιατί δυστυ­χώς δεν συντη­ρή­θη­καν ποτέ και κατα­στρά­φη­καν. Συνήθως οι προη­γού­με­νοι απο­λο­γού­νται στους επό­με­νους για τα λάθη του παρελ­θό­ντος που κάποτε ήτανε παρόν. Αυτό συνε­πά­γε­ται πως στο παρόν θα πρέπει να πρά­ξουμε τα δέοντα ώστε οι επό­με­νες γενιές να έχουν την ευλογία που έχουμε κι εμείς να μεγα­λώ­νουμε ανάμεσα σε μνημεία.

Κι αν θέλουμε να το ανα­λύ­σουμε ακόμα περισ­σό­τερο πρέπει να κατα­λά­βουμε ποιοι είμαστε εμείς οι ροδίτες με τόσο μεγάλη και μακρά ιστορία έχουμε. Ο Κτη­μα­το­λό­γιο Οθω­μα­νικό και Ιταλικό, τα Μουσεία και τα θέατρά μας, τα Βιο­μη­χα­νικά και Βιο­τε­χνικά κτίρια ή κτι­ριακά συγκρο­τή­ματα του παρελ­θό­ντος. Ακόμα και το «ταπεινό» για πολλούς Τρα­μπο­λίνο μιας και παρα­μέ­νει ασυ­ντή­ρητο πολλά χρόνια, το ανέ­δειξε φέτος η εταιρία Apple και μία φωτο­γρα­φία ήταν αρκετή ώστε να γίνει viral στο δια­δί­κτυο το νησί της Ρόδου. Για τα περισ­σό­τερα κτίρια και οικο­δο­μή­ματα δεν φθάνουν δέκα αράδες ν’ ανα­φέ­ρουμε, άλλωστε οι ειδικοί επι­στή­μο­νες έχουν τον πρώτο λόγο να μιλή­σουν γι αυτά. Αυτά τα οικο­δο­μή­ματα που ζούμε καθη­με­ρινά και θέλουμε να συντη­ρη­θούν, να ανα­δει­χθούν και να απο­κτή­σουν ζωή. Επίσης και κάποιες ιστο­ρι­κής σημα­σίας διοι­κη­τι­κές δομές επι­θυ­μούμε να υπάρξει μέριμνα από την Πολι­τεία όπως αυτή αντι­προ­σω­πεύ­ε­ται κάθε φορά ώστε να συντη­ρη­θούν και να απο­κα­τα­στα­θούν ώστε μείνουν για τις επό­με­νες γενιές για να μην ξεχά­σουμε ποιοι είμαστε εμείς οι Ροδίτες.

Ελένη Ν. Καρα­γιάννη

Από­φοιτη Τμ. Μεσο­γεια­κών Σπουδών ΠΑ Από­φοιτη ΑΣΠΑΙΤΕ ΕΠΠΑΙΚ & ΠΕΣΥΠ Αθλή­τρια Τριά­θλου