Le Monde: «Στρατηγικός» ο ρόλος του τρίτου κόμματος των ελληνικών εκλογών

Στο «στρα­τη­γικό» ρόλο που θα κληθεί να παίξει το κόμμα που θα έλθει τρίτο στην εκλογές της 25ης Ιανουα­ρίου στην Ελλάδα, ανα­φέ­ρε­ται σημε­ρινό δημο­σί­ευμα της εφη­με­ρί­δας «Λε Μοντ».

Με βάση τις δημο­σκο­πή­σεις, η εφη­με­ρίδα εκτιμά ότι «κανένα κόμμα δεν θα μπο­ρέ­σει να πετύχει αυτο­δυ­να­μία», γι αυτό και το ρόλο του «ρυθ­μι­στή» θα κληθεί να παίξει ένα από τα τρία κόμματα που διεκ­δι­κούν την τρίτη θέση, με ποσοστά μεταξύ 3,5% και 7%. Σύμφωνα με την «Μοντ» τα κόμματα είναι το ΠΟΤΑΜΙ, η Χρυσή Αυγή και το ΚΚΕ, δίνο­ντας ιδιαί­τερη έμφαση στο ΠΟΤΑΜΙ.

Το δημο­σί­ευμα δίνει στη συνέ­χεια, το ιστο­ρικό ίδρυσης του κόμ­μα­τος του Σταύρου Θεο­δω­ράκη καθώς και την εκλο­γική δια­δι­κα­σία στην Ελλάδα. Μιλάει για την προ­ε­κλο­γική συμ­φω­νία του Θεο­δω­ράκη με το μικρό φιλε­λεύ­θερο κόμμα ΔΡΑΣΗ, ενώ μετα­φέ­ρει μετε­κλο­γικά, πιθανές άλλες συνερ­γα­σίες, με βάση «την ανα­γκαιό­τητα μεταρ­ρύθ­μι­σης της λει­τουρ­γίας του κράτους» που με σθένος υπο­στη­ρί­ζει ο κ. Θεο­δω­ρά­κης.

Το δημο­σί­ευμα ανα­φέ­ρε­ται τέλος στο νέο κόμμα του Γιώργου Παπαν­δρέου, σημειώ­νο­ντας ότι με 2,5% που του δίνουν οι σφυγ­μο­με­τρή­σεις, προ­φα­νώς δεν θα μπο­ρέ­σει να μπει στη Βουλή.

Σε άλλο άρθρο γνώμης, η Μοντ ανα­ρω­τιέ­ται πώς θα ήταν τα πράγ­ματα για την Ελλάδα, εάν το χρη­μα­το­πι­στω­τικό κέντρο (CITY) ήταν στην Αθήνα και όχι στο Λονδίνο.

Σύμφωνα με το δημο­σί­ευμα, θεω­ρεί­ται σίγουρο ότι η άποψη των επεν­δυ­τών για την οικο­νο­μία της Ελλάδας, θα ήταν δια­φο­ρε­τική.

Σήμερα οι επεν­δυ­τές του CITY ζουν και εργά­ζο­νται στη Μ. Βρε­τα­νία, μιλούν τη γλώσσα, πράγμα που τους βοηθά να κατα­νο­ούν καλύ­τερα την τοπική πραγ­μα­τι­κό­τητα.

«Δύο εβδο­μά­δες πριν τις εκλογές υψηλού ρίσκου στην Ελλάδα, επα­νέρ­χε­ται η νευ­ρι­κό­τητα απέ­να­ντι στην ευρω­ζώνη», λέει η Μοντ.

«Για άλλη μια φορά η τύχη της χώρας περνά μεταξύ άλλων από το CITY. Γιατί εκεί θα παι­χτούν δισε­κα­τομ­μύ­ρια ευρώ του ελλη­νι­κού χρέους, με συνέ­πεια τα επι­τό­κια των ελλη­νι­κών ομο­λό­γων να ανε­βο­κα­τε­βαί­νουν και η σπέ­κουλα να δίνει και παίρνει…»

Ο συντά­κτης του άρθρου Ερίκ Αλμπέρ, υπο­γραμ­μί­ζει ότι, πλην εξαι­ρέ­σεων, η γλώσσα στην οποία γίνο­νται τα πάντα είναι τα αγγλικά. Με αυτές τις συν­θή­κες, το βάρος του αγγλο­σα­ξω­νι­κού τύπου – Financial Times, Wall Street Journal, Bloomberg, Reuters – είναι κεφα­λαιώ­δες γιατί ανα­δει­κνύει μια συγκε­κρι­μένη εικόνα για κάθε χώρα, που ενίοτε μπορεί να απο­δει­χθεί άδικη.

«Η Ελλάδα, η γλώσσα της οποίας δε μιλιέ­ται πολύ, μπορεί να βρί­σκε­ται σε αυτή την κατη­γο­ρία. Με το να ζούν στο Λονδίνο οι επεν­δυ­τές κατα­νο­ούν από ένστι­κτο τις διά­φο­ρες τοπικές απο­χρώ­σεις», λέει ο συντά­κτης για να υπο­γραμ­μί­σει στην κατα­λη­κτική του φράση: «Η Ελλάδα και η ευρω­ζώνη αντι­με­τω­πί­ζο­νται ενστι­κτω­δώς με καχυ­πο­ψία, με δεδο­μένο μάλιστα ότι η γεω­γρα­φική τους θέση καθιστά το έργο ακόμα πιο δύσκολο».

Καθη­με­ρινή