Covid-19: Περίπου ο μισός πλανήτης έχει ζητήσει οικονομική βοήθεια από το ΔΝΤ

Το Διεθνές Νομι­σμα­τικό Ταμείο έχει προει­δο­ποι­ή­σει ότι το σοκ για την παγκό­σμια οικο­νο­μία εξαι­τίας της παν­δη­μίας του κορω­νοϊού θα είναι μεγα­λύ­τερο από τη Μεγάλη Ύφεση της δεκα­ε­τίας του ’30.  Αυτό το σοκ, σε συν­δυα­σμό με τη δρα­μα­τική μείωση στις τιμές πρώτων υλών, γονα­τί­ζει ήδη τις ευά­λω­τες οικο­νο­μίες, έχοντας στείλει ήδη στην «αγκαλιά» του ΔΝΤ περίπου τις μισές χώρες ανά τον κόσμο.

Σε κάθε γωνιά του πλανήτη οι κυβερ­νή­σεις επι­βάλ­λουν άνευ προη­γου­μέ­νου περιο­ρι­στικά μέτρα, ώστε να απο­τρέ­ψουν την εξά­πλωση του ιού, κλεί­νο­ντας τα σύνορα, απα­γο­ρεύ­ο­ντας κοι­νω­νι­κές συνα­θροί­σεις και βάζο­ντας προ­σω­ρινό «λουκέτο» σε εργο­στά­σια και επι­χει­ρή­σεις λια­νι­κής.

Οι αδύ­να­μες οικο­νο­μίες κυρίως σε Μέση Ανατολή, Ασία και Αφρική «λυγί­ζουν» υπό το βάρος του lockdown. Η δρα­μα­τική υπο­χώ­ρηση στις τιμές εμπο­ρευ­μά­των και πετρε­λαίου –γεγονός που «μετα­φρά­ζε­ται» σε μειω­μένα έσοδα από εξα­γω­γές πρώτων υλών- προ­σθέ­τει ακόμη μια αρνη­τική συνι­στώσα σε μια ήδη πολύ δύσκολη εξίσωση.

Για αρκετές χώρες δεν υπάρχει άλλη επιλογή, παρά μόνο το να ζητή­σουν οικο­νο­μική βοήθεια από το ΔΝΤ. Έως και τις 9 Απρι­λίου, περισ­σό­τερα από 90 κράτη έχουν υπο­βά­λει επι­σή­μως αίτημα ή έχουν εκδη­λώ­σει ενδια­φέ­ρον για χρη­μα­το­δό­τηση από το ΔΝΤ, αριθμός που ισο­δυ­να­μεί σχεδόν με το ήμισυ των χωρών του κόσμου. Σχεδόν το 60% αφορά χώρες χαμηλού εισο­δή­μα­τος και 40% ανα­δυό­με­νες αγορές, σύμφωνα με τα στοι­χεία του ίδιου του ΔΝΤ.

Το χτύπημα για τις ανα­δυό­με­νες είναι ιδιαί­τερα ισχυρό, καθώς οι ανη­συ­χίες για παγκό­σμια ύφεση προ­κα­λούν ανα­τα­ρά­ξεις στις διε­θνείς αγορές και στροφή των επεν­δυ­τών μακριά από το ρίσκο, πυρο­δο­τώ­ντας μαζικές εκροές κεφα­λαίων από νομί­σματα και μετοχές ανα­δυο­μέ­νων οικο­νο­μιών. Από τον Ιανουά­ριο, περίπου 96 δισ. δολάρια έκαναν «φτερά» από τις ανα­δυό­με­νες, σύμφωνα με στοι­χεία του Διε­θνούς Χρη­μα­το­πι­στω­τι­κού Ινστι­τού­του(IIF), ποσό τρι­πλά­σιο σε σύγκριση με τις εκροές 26 δισ. δολα­ρίων στη διάρ­κεια της πιστω­τι­κής κρίσης του 2008.

Το ΔΝΤ έχει διπλα­σιά­σει το μέγεθος των δια­θέ­σι­μων πιστω­τι­κών διευ­κο­λύν­σεων από τα 50 στα 100 δισ. δολάρια, είχε τονίσει πρό­σφατα η γενική διευ­θύ­ντρια του Ταμείου, Κρι­στα­λίνα Γκε­ορ­γκί­εβα. Και ήδη τα αιτή­ματα για οικο­νο­μική βοήθεια υπο­λο­γί­ζο­νται στα 20 δισ. δολάρια. Το χρήμα έχει ήδη αρχίσει να ρέει -120 εκατ. δολάρια προς το Κιρ­γι­στάν, 166 εκατ. δολάρια προς Μαδα­γα­σκάρη, 109 εκατ. δολάρια προς Ρουάντα, 143 εκατ. δολάρια προς την Ονδούρα, 115 εκατ. δολάρια προς Τσαντ.

Με βάση τις έως τώρα εκτι­μή­σεις του ΔΝΤ, η ζήτηση για έκτακτη χρη­μα­το­δό­τηση για την αντι­με­τώ­πιση της κρίσης λόγω Covid-19 υπο­λο­γί­ζε­ται στα 100 δισ. δολάρια. Ο συγκε­κρι­μέ­νος όμως αριθμός δεν απο­τε­λεί ασφαλή πρό­βλεψη, με το ΔΝΤ να ανα­μέ­νει σημα­ντική αύξηση της ζήτησης για δάνεια ή κάποιας μορφής χρη­μα­το­δό­τηση τους επό­με­νους μήνες.

Η κ. Γκε­ορ­γκί­εβα έχει επα­νει­λημ­μέ­νως τονίσει ότι το Ταμείο δια­θέ­τει επαρ­κείς πόρους, με δανειο­δο­τική ικα­νό­τητα που μπορεί να φθάσει έως και το 1 τρισ. δολάρια για τη στήριξη των χωρών-μελών στις προ­σπά­θειες αντι­με­τώ­πι­σης των οικο­νο­μι­κών και κοι­νω­νι­κών επι­πτώ­σεων από την εξά­πλωση του Covid-19. Έως τώρα, έχει δια­θέ­σει το ένα-πέμπτο του συνο­λι­κού ποσού.

Παρά τις προει­δο­ποι­ή­σεις των διεθνών οργα­νι­σμών –και του ίδιου του ΔΝΤ- για βαθιά ύφεση, ακόμη δεν υπάρχει κάποια ασφαλής πρό­βλεψη για το οικο­νο­μικό κόστος των μέτρων και το μέγεθος της ζημιάς. Η προσοχή στρέ­φε­ται στις ανα­θε­ω­ρη­μέ­νες προ­βλέ­ψεις του ΔΝΤ για τις παγκό­σμιες οικο­νο­μι­κές προ­ο­πτι­κές(World Economic Outlook) που θα δοθούν την Τρίτη, 14 Απρι­λίου στη δημο­σιό­τητα.

Αυτό που είναι σαφές είναι ότι έχουμε εισέλ­θει σε ύφεση εξίσου βαθιά ή ακόμη και χει­ρό­τερη από την ύφεση του 2009. Το μέγεθος και έκταση της ύφεσης, καθώς και η φύση της μερικής ανά­καμ­ψης που ανα­μέ­νε­ται για το 2021 θα εξαρ­τη­θεί από δύο παρά­γο­ντες, σημειώ­νει το ΔΝΤ: Τη συλ­λο­γική ικα­νό­τητα ανά­σχε­σης του Covid-19 και τα μέτρα που έχουν ληφθεί για τη στήριξη νοι­κο­κυ­ριών και επι­χει­ρή­σεων, σε συν­δυα­σμό με τις δράσεις των κεντρι­κών τρα­πε­ζών ώστε να απο­φευ­χθούν προ­βλή­ματα ρευ­στό­τη­τας.

Πολλές χώρες έχουν λάβει έκτακτα και άνευ προη­γου­μέ­νου μέτρα τόσο για τη στήριξη των οικο­νο­μιών όσο και το να θέσουν θεμέλια για την επα­νεκ­κί­νηση της οικο­νο­μι­κής δρα­στη­ριό­τη­τας. Τα μέτρα δημο­σιο­νο­μι­κής στή­ρι­ξης από τις εθνικές αρχές ανά τον κόσμο υπο­λο­γί­ζο­νται από το ΔΝΤ στα 8 τρισ. δολάρια. Στη «μάχη» κατά του Covid-19 και οι κεντρι­κές τρά­πε­ζες, με χαλά­ρωση της νομι­σμα­τι­κής πολι­τι­κής και ενέσεις ρευ­στό­τη­τας.

Το ΔΝΤ θεωρεί επι­τα­κτική ανάγκη τη στήριξη των ανα­δυο­μέ­νων και ανα­πτυσ­σο­μέ­νων χωρών, καθώς είναι περισ­σό­τερο ευά­λω­τες από ό,τι οι ανε­πτυγ­μέ­νες οικο­νο­μίες. Γι’ αυτές τις χώρες, το χτύπημα είναι ιδιαί­τερα ισχυρό, με έλλειψη ιατρι­κού εξο­πλι­σμού, αιφ­νί­δια «παρά­λυση» της παγκό­σμιας οικο­νο­μίας, μαζικές εκροές κεφα­λαίων και απότομη βουτιά στις τιμές των εμπο­ρευ­μά­των.

naftemporiki.gr