Βαθιές, ριζικές αλλαγές, επί της ουσίας

Ο καθη­γη­τής Γιώργος Μπα­μπι­νιώ­της δεν χρειά­ζε­ται ιδιαί­τε­ρες συστά­σεις. Η προ­σφορά του στα ελλη­νικά γράμ­ματα είναι γνωστή. Σε πρό­σφατη εμφά­νισή του σε τηλε­ο­πτικό σταθμό, με αφορμή το νομο­σχέ­διο για τα Πανε­πι­στή­μια για μια ακόμη φορά  προ­τεί­νει την ριζική αλλαγή σε ολό­κληρη τη μέση εκπαί­δευση. Σε όλο, δηλαδή, το ελλη­νικό σχολείο. Εκεί που τα παιδιά μαθαί­νουν και δια­μορ­φώ­νουν χαρα­κτήρα. Εκεί που «παι­δεύ­ο­νται» για να χρη­σι­μο­ποι­ήσω τη βασική έννοια του όρου «παιδεία». Και όπως και παλαιότερα- ανέλυσε την πρότασή του για κατάρ­γηση των Πανελ­λα­δι­κών Εξε­τά­σεων και την αντι­κα­τά­στασή τους από το ακα­δη­μαϊκό απο­λυ­τή­ριο που θα δίνουν τα λύκεια για την είσοδο στην ανώτατη εκπαί­δευση Διότι, όπως εξήγησε, μετά την έγκριση από πλευράς πολι­τείας της λει­τουρ­γίας των μη κρα­τι­κών πανε­πι­στη­μίων, είναι άμεση και επι­τα­κτική η ανάγκη της κατάρ­γη­σης τους. « Μπορεί να είναι αδιά­βλη­τες οι Πανελ­λα­δι­κές, αλλά είναι άδικες. Ξεκινά ο καθένας δια­φο­ρε­τικά από άλλο σχολείο και κατά­σταση … Είναι απάν­θρωπο. Μέσα σε ένα τρίωρο κρί­νε­ται η τύχη ενός παιδιού. Αν έχει ένα άγχος, μια ασθέ­νεια και δεν μπορεί να γράψει, υπο­χρε­ώ­νε­ται να δώσει ξανά την επόμενη χρονιά…», υπο­γράμ­μισε ο καθη­γη­τής. Με το σκε­πτικό του καθη­γητή, αλλάζει συνο­λικά η λει­τουρ­γία του λυκείου. Και όχι μόνον, αλλά και η  νοο­τρο­πία διδα­σκό­ντων και μαθητών. Γίνεται το σχολείο απε­λευ­θε­ρω­μένο, με τους μαθητές να είναι δρώντα υπο­κεί­μενα και όχι «υπό εξέταση» φοι­τη­τές. Και φυσικά, η οικο­νο­μική απε­λευ­θέ­ρωση της ελλη­νι­κής οικο­γέ­νειας θα είναι ανα­κου­φι­στική. Οι προ­τά­σεις Μπα­μπι­νιώτη, απο­τε­λούν τη σύγ­χρονη ανάγκη των μαθητών της χώρας. Ξεπερ­νούν οι προ­τά­σεις του, ανα­χρο­νι­στι­κές συνή­θειες του παρελ­θό­ντος, και μετα­τρέ­πουν το σχολείο, σε ένα σύγ­χρονο κέντρο μάθησης απε­λευ­θε­ρω­μένο από την ψυχο­λο­γική βία των εξε­τά­σεων και τη δημιουρ­γία μαθητών-«παπα­γά­λων», προ­κει­μέ­νου να περά­σουν στα ΑΕΙ. Υπάρχει ένας λογικός άνθρω­πος ο οποίος μπορεί να δια­φω­νή­σει με τη βάση των όσων είπε ο κ. Μπα­μπι­νιώ­της; Υπάρχει κάποιος ο οποίος θεωρεί πως η Παιδεία στην Ελλάδα δεν χρειά­ζε­ται βαθιές, ριζικές αλλαγές, επί της ουσίας; Είμαστε όλοι ευχα­ρι­στη­μέ­νοι με τον βαθμό των γνώσεων που απο­κτούν τα παιδιά μας;