Απάντηση στον επικεφαλής της Ν.Δ Λέρου, Αντιπρόεδρο τού Δ.Σ του Νοσοκομείου από την Ένωση Ιατρών Κρατικού Θεραπευτηρίου Λέρου

Από την Ένωση Γιατρών Κρα­τι­κού Θερα­πευ­τη­ρίου  Λέρου ανα­κοι­νώ­θη­καν τα εξής:

Όχι, αυτό δεν είναι «συντή­ρηση». Όταν σοβάδες και υλικά πέφτουν από την οροφή σε χώρο που λει­τουρ­γεί, αυτό σημαί­νει χρόνια απουσία προ­λη­πτι­κού ελέγχου και εγκα­τά­λειψη.

Η πραγ­μα­τική συντή­ρηση γίνεται πριν υπάρξει κίν­δυ­νος, με στα­τι­κές μελέτες, προ­γραμ­μα­τι­σμό και σαφή ευθύνη. Οι φωτο­γρα­φίες δεί­χνουν την αλήθεια: φθορά χρόνων, υγρασία και απο­σά­θρωση.

Το ερώτημα είναι σαφές και δημόσιο: Πότε πραγ­μα­το­ποι­ή­θηκε η τελευ­ταία πλήρης στατική και τεχνική επι­θε­ώ­ρηση των κτιρίων του Νοσο­κο­μείου Λέρου;

Το πρό­σφατο περι­στα­τικό απο­κόλ­λη­σης υλικών από την οροφή σε χώρο του Νοσο­κο­μείου δεν απο­τε­λεί «εργα­σίες συντή­ρη­σης», όπως παρου­σιά­στηκε. Όταν σοβάδες και δομικά στοι­χεία πέφτουν από μόνα τους, αυτό σημαί­νει υπο­βάθ­μιση και χρόνια έλλειψη προ­λη­πτι­κού ελέγχου και όχι προ­γραμ­μα­τι­σμένη απο­κα­τά­σταση.

Αλήθεια: αν είχαν γίνει πραγ­μα­τι­κές εργα­σίες συντή­ρη­σης, θα έπεφταν κάθε τόσο οροφές;

Η συντή­ρηση προ­λαμ­βά­νει – δεν ακο­λου­θεί την κατάρ­ρευση.

Τι είδους «πρόληψη» είναι αυτή που αρχίζει μετά την πτώση της οροφής; Αυτό δεν είναι συντή­ρηση, είναι αντι­με­τώ­πιση ζημιάς που δημιουρ­γή­θηκε από χρόνια εγκα­τά­λειψη.

Ας αφήσουν λοιπόν τα κομ­μα­τικά στελέχη τής Ν.Δ  τα παρα­μύ­θια.

Όταν οι οροφές πέφτουν, δεν υπάρχει συντή­ρηση – υπάρχει ευθύνη.

Αν πραγ­μα­τικά υπήρχε συντή­ρηση θα υπήρχαν:

– Τακτι­κές στα­τι­κές και τεχνι­κές μελέτες.

– Προ­γραμ­μα­τι­σμός και προ­λη­πτική επι­θε­ώ­ρηση.

– Κατα­γε­γραμ­μένα πρω­τό­κολλα ασφα­λείας.

– Άμεση απο­κα­τά­σταση μικρών φθορών πριν εξε­λι­χθούν σε κιν­δύ­νους.

 

Αντι­θέ­τως, η οροφή υπο­χώ­ρησε ξαφνικά και ο χώρος δεν είχε απο­κλει­στεί προ­λη­πτικά. Οι φωτο­γρα­φίες απο­τυ­πώ­νουν χρόνια υγρασία, φθορά και απουσία συντή­ρη­σης.

Κι επειδή όλα αυτά παρου­σιά­ζο­νται ως “κανο­νι­κές εργα­σίες συντή­ρη­σης”, ας γίνει μια απλή ενη­μέ­ρωση: Πότε ακριβώς είναι προ­γραμ­μα­τι­σμένη η συντή­ρηση των κτηρίων του Νοσο­κο­μείου; Υπάρχει χρο­νο­διά­γραμμα; Υπάρχει μελέτη; Για να ξέρουμε κι εμείς δηλαδή, να μην πέφτουμε πάνω της τυχαία.

Και αφού όλα «λει­τουρ­γούν κανο­νικά», ας μας πουν επίσης:

– Γιατί το Οδο­ντια­τρείο εξα­κο­λου­θεί να λει­τουρ­γεί στον χώρο όπου έπεσε η οροφή;

– Η πτώση ταβα­νιού στα Τακτικά Εξω­τε­ρικά Ιατρεία ήταν κι αυτή μέρος της “συντή­ρη­σης”;

– Η πτώση ταβα­νιού στην Παι­δια­τρική επίσης;

– Εκείνη στο ΤΑΜΕΑ έξω από τα μπάνια τών ασθενών ;

Κι επειδή τελευ­ταία ακούμε ότι όλα αυτά είναι “μέρος εργα­σιών συντή­ρη­σης” φαί­νε­ται πώς εφαρ­μό­ζε­ται μια νέα σχολή τεχνι­κής πρό­λη­ψης : Πρώτα κατα­ρέει ο χώρος, μετά θυμό­μα­στε ότι υπήρχε φθορά. Πρώτα κιν­δυ­νεύ­ουν εργα­ζό­με­νοι και ασθε­νείς, μετά μπαί­νουν κορ­δέ­λες. Αν αυτή η λογική ονο­μά­ζε­ται συντή­ρηση, τότε όντως “όλα πάνε καλά”. Μόνο πού η πραγ­μα­τι­κό­τητα λέει πως ονο­μά­ζε­ται εγκα­τά­λειψη.

” ε και τι εγινε;” Δεν χρειά­ζε­ται να συμ­φω­νεί η πραγ­μα­τι­κό­τητα -αρκεί να συμ­φω­νεί η αφήγηση. Ποιος ασχο­λεί­ται με την πραγ­μα­τι­κό­τητα, οταν υπάρ­χουν δελτία τύπου; Σημασία δέν εχει τι συμ­βαί­νει, αλλά τι λέμε ότι συμ­βαί­νει . Ο υπουρ­γός υγείας διδά­σκει και οι ακό­λου­θοι μαθαί­νουν γρήγορα.

Το κρίσιμο ερώτημα είναι: Πότε έγινε η τελευ­ταία ολο­κλη­ρω­μένη στατική επι­θε­ώ­ρηση των κτιρίων του νοσο­κο­μείου; Με ποιες μελέτες και ποιών τις υπο­γρα­φές; Αν δεν υπάρχει επίσημη τεκ­μη­ρί­ωση, δεν μιλάμε για συντή­ρηση, αλλά για εγκα­τά­λειψη.

Το Νοσο­κο­μείο της Λέρου στε­γά­ζει κρί­σι­μες δομές και ανθρώ­πους που εργά­ζο­νται και νοση­λεύ­ο­νται καθη­με­ρινά. Η ασφά­λεια δεν μπορεί να αντι­με­τω­πί­ζε­ται με πρό­χει­ρες δηλώ­σεις.

Απαι­τούμε:

1. Άμεση διε­νέρ­γεια πλήρους στα­τι­κής και τεχνι­κής επι­θε­ώ­ρη­σης όλων των κτιρίων.

2. Κατά­θεση των μελετών στις επι­στη­μο­νι­κές επι­τρο­πές και ενη­μέ­ρωση των εργα­ζο­μέ­νων.

3. Προ­γραμ­μα­τι­σμό και χρη­μα­το­δό­τηση για πραγ­μα­τική, όχι απο­σπα­σμα­τική συντή­ρηση.