Σε κινητά μνημεία ανακηρύχθηκαν 5 έργα του Θεόφιλου (Χατζημιχαήλ) που ανήκουν στο Μουσείο Νεοελληνικής Τέχνης του Δήμου Ρόδου

Με από­φα­ση της Υπουρ­γού Πο­λι­τι­σμού, κας Λίνας Μεν­δώ­νη, συ­νο­λι­κά 45 έργα του με­γά­λου Έλ­λη­να λαϊ­κού ζω­γρά­φου, ανα­κη­ρύ­χθη­καν σε κι­νη­τά μνη­μεία, «διότι απο­τε­λούν χα­ρα­κτη­ρι­στι­κά και αξιό­λο­γα έργα του ζω­γρά­φου Θε­ό­φι­λου Χα­τζη­μι­χα­ήλ με ιδιαί­τε­ρη ση­μα­σία για την ιστο­ρία της νε­ο­ελ­λη­νι­κής τέ­χνης και τη νε­ό­τε­ρη πο­λι­τι­στι­κή κλη­ρο­νο­μιά της Ελ­λά­δος».

Από αυτά, τα 5 ανή­κουν στη Συλ­λο­γή του Μου­σεί­ου Νε­ο­ελ­λη­νι­κής Τέ­χνης του Δήμου Ρόδου και πρό­κει­ται για τα έργα: «Ο Λή­σταρ­χος Χρή­στος Νά­τσιος Ντα­βέ­λης το 1855», ««Αντά­μω­σις Ερω­το­κρί­του και Αρε­τούσ­σης», ««Ο Ήρως Μιλ­τιά­δης Για­τα­γά­νας», ««Ο Παύ­λος Μελάς ζέζας πεσών εν­δό­ξω παρά την Στάτ­τι­σαν πόλιν της Κα­στο­ρί­ας» και «Ο Γε­ώρ­γιος Κα­ραϊ­σκά­κης κα­τα­διώ­κων τον Κιού­τα­χη εν ξυ­φή­ρεις». Η θε­μα­το­λο­γία των έργων δια­τρέ­χει την σύγ­χρο­νη Ελ­λη­νι­κή ιστο­ρία και απο­τε­λούν εξαι­ρε­τι­κά δείγ­μα­τα της τέ­χνης του Θε­ό­φι­λου. Αξί­ζει να ση­μειω­θεί, ότι με εξαί­ρε­ση ένα έργο που εκτί­θε­ται στη Μυ­τι­λή­νη, όλα τα υπό­λοι­πα από τα ανα­κη­ρυ­χθέ­ντα ως μνη­μεία έργα βρί­σκο­νται στο Μου­σείο Νε­ώ­τε­ρου Ελ­λη­νι­κού Πο­λι­τι­σμού στην Αθήνα.

Τα έργα απο­κτή­θη­καν και εντά­χθη­καν στην συλ­λο­γή της τότε Δη­μο­τι­κής Πι­να­κο­θή­κης Ρόδου από τα πρώτα χρό­νια της, στις αρχές της δε­κα­ε­τί­ας του 1960. Και τα πέντε έργα απο­τε­λούν δω­ρε­ές με­γά­λων επι­χει­ρή­σε­ων και εκλε­κτών συ­μπο­λι­τών μας, οι οποί­οι αγό­ρα­σαν και στη συ­νέ­χεια δώ­ρι­σαν τα έργα στην Πι­να­κο­θή­κη, καθ’ υπό­δει­ξη του τότε Νο­μάρ­χη Δω­δε­κα­νή­σου και ιδρυ­τή της, Αν­δρέα Ιω­άν­νου.

Το όραμα του Αν­δρέα Ιω­άν­νου για τη δη­μιουρ­γία ενός εμ­βλη­μα­τι­κού Μου­σεί­ου Νε­ό­τε­ρης Τέ­χνης και η εμπράγ­μα­τη υπο­στή­ρι­ξη που είχε από την το­πι­κή κοι­νω­νία και τον επι­χει­ρη­μα­τι­κό κόσμο της Ρόδου, που μέσα από δω­ρε­ές έθεσε τις βά­σεις για τη δη­μιουρ­γία της μο­να­δι­κής αυτής συλ­λο­γής, δι­καιώ­νο­νται 60 πε­ρί­που χρό­νια μετά, με ακόμη μία ανα­γνώ­ρι­ση της αξίας των έργων που έχει στην κα­το­χή του το Μου­σείο.

Το Μου­σείο Νε­ο­ελ­λη­νι­κής Τέ­χνης του Δήμου Ρόδου απο­τε­λεί ένα από τα ση­μα­ντι­κό­τε­ρα ση­μεία ανα­φο­ράς για την Νε­ο­ελ­λη­νι­κή Τέχνη, το με­γα­λύ­τε­ρο εκτός Αθη­νών, και στό­χος είναι τα μο­να­δι­κά του έργα να είναι δια­θέ­σι­μα και πάλι μέσα από τις μό­νι­μες εκ­θέ­σεις του, τις εκ­δό­σεις του και σύγ­χρο­να ψη­φια­κά μέσα.

Εκ μέ­ρους του Διοι­κη­τι­κού Συμ­βου­λί­ου,

του Μου­σεί­ου Νε­ο­ελ­λη­νι­κής Τέ­χνης, Δήμου Ρόδου

Η Πρό­ε­δρος

Σου­μέ­λα Κα­ρα­χά­λιου – Κα­μπου­ρο­πού­λου