Ολως αναρμοδίως επιλαμβάνεται ο Δήμος Ρόδου υποθέσεως της Μεσαιωνικής Πόλης και της Λίνδου

Αναρ­μο­δίως επι­λαμ­βά­νε­ται η δημο­τική αρχή για την επιβολή διοι­κη­τι­κών κυρώ­σεων σε κατα­στή­ματα υγειο­νο­μι­κού ενδια­φέ­ρο­ντος αλλά και σε εμπο­ρικά κατα­στή­ματα, που παρα­βαί­νουν τις οικείες δια­τά­ξεις εντός του αρχαιο­λο­γι­κού χώρου της Μεσαιω­νι­κής Πόλης αλλά και στον οικισμό της Λίνδου!.

Οι διοι­κη­τι­κές κυρώ­σεις, που επι­βάλ­λο­νται από τη δημο­τική αρχή ως και οι έλεγχοι, που προη­γού­νται, είναι παντε­λώς παρά­νο­μοι, πράγμα που είναι σε γνώση της νομικής υπη­ρε­σίας από τον Απρίλιο του 2014, μετά την έκδοση σχε­τι­κής από­φα­σης του Συμ­βου­λίου της Επι­κρα­τείας.

Το θέμα θεω­ρεί­ται εξαι­ρε­τικά σοβαρό, αν ανα­λο­γι­στεί κανείς ότι η δημο­τική αρχή έχει παρα­νό­μως και κατα­χρη­στι­κώς ανα­λά­βει το έργο του «ευπρε­πι­σμού» της Μεσαιω­νι­κής Πόλης, παρότι την απο­κλει­στική αρμο­διό­τητα προς τούτο έχει μόνο η αρχαιο­λο­γική υπη­ρε­σία.

Σημειώ­νε­ται ότι όλες οι άδειες υγειο­νο­μι­κού ενδια­φέ­ρο­ντος που έχουν εκδοθεί από το Δήμο Ρόδου, μετά την 28η Μαΐου 2009 στη Μεσαιω­νική Πόλη είναι κυριο­λε­κτικά στον «αέρα», ενώ παρα­νό­μως εξα­κο­λου­θεί να επι­λαμ­βά­νε­ται θεμάτων που αφορούν τη λει­τουρ­γία του συνόλου των κατα­στη­μά­των των δύο περιο­χών, η Επι­τροπή Ποιό­τη­τας Ζωής!!

Την 28η Μαΐου 2009, κηρύ­χθηκε συγκε­κρι­μένα ως αρχαιο­λο­γι­κός χώρος, η Μεσαιω­νική Πόλη και από την 7η Σεπτεμ­βρίου 2009 η 4η Εφορεία Βυζα­ντι­νών Αρχαιο­τή­των είχε κατα­στή­σει σαφές ότι «αρμο­διό­τητα χορή­γη­σης αδειών ίδρυσης και λει­τουρ­γίας καθώς και ανά­κλη­σης αυτών εντός της Μεσαιω­νι­κής Πόλης έχει απο­κλει­στικά και μόνο η Αρχαιο­λο­γία».

Από εκεί και πέρα ο οικι­σμός της Λίνδου έχει κηρυ­χθεί «ιστο­ρικό δια­τη­ρη­τέο συγκρό­τημα» από το έτος 1960 (με τη με αριθμό 94262/ 5720/28-12-1959 απόφαση δημο­σιευ­θείσα στο Φ.Ε.Κ. 24Β/22-1-1960).

Το 2003 η ευρύ­τερη περιοχή, συμπε­ρι­λαμ­βα­νο­μέ­νου του οικι­σμού, κηρύ­χθηκε ως «αρχαιο­λο­γι­κός χώρος» βάσει του άρθρου 14 του Ν.3028/2002 «για την προ­στα­σία των αρχαιο­τή­των και εν γένει της Πολι­τι­στι­κής Κλη­ρο­νο­μιάς», η Λίνδος απο­τε­λεί δε «ενεργό οικισμό εντός αρχαιο­λο­γι­κού χώρου», και επο­μέ­νως, σύμφωνα με το άρθρο 14 §5 του ιδίου νόμου, στους αρχαιο­λο­γι­κούς χώρους απα­γο­ρεύ­ο­νται δρα­στη­ριό­τη­τες καθώς και χρήσεις κτι­σμά­των, των ελεύ­θε­ρων χώρων τους και των κοι­νό­χρη­στων χώρων, οι οποίες δεν εναρ­μο­νί­ζο­νται με το χαρα­κτήρα και τη δομή των επι­μέ­ρους κτι­σμά­των ή χώρων ή του συνόλου.

Στην παρά­γραφο δε 8 του ιδίου άρθρου προ­βλέ­πε­ται ότι για τον καθο­ρι­σμό της χρήσης κτί­σμα­τος ή ελεύ­θε­ρου χώρου ή κοι­νό­χρη­στου χώρου ενός αρχαιο­λο­γι­κού οικι­σμού χορη­γεί­ται άδεια με απόφαση του Υπουρ­γού Πολι­τι­σμού, η οποία εκδί­δε­ται ύστερα από γνώμη του Συμ­βου­λίου.

Επο­μέ­νως, καθ’ ύλην αρμόδιο για τη χορή­γηση αδειών λει­τουρ­γίας κατα­στη­μά­των υγειο­νο­μι­κού ενδια­φέ­ρο­ντος ήδη, από το έτος 2003, μέχρι και σήμερα, είναι το Υπουρ­γείο Πολι­τι­σμού μέσω του συλ­λο­γι­κού οργάνου του, το οποίο, στην περί­πτωση της Λίνδου είναι το Τοπικό Συμ­βού­λιο Μνη­μείων Δωδε­κα­νή­σου.

Όπως δε προ­κύ­πτει από εγκύ­κλιο του Υπουρ­γείου Πολι­τι­σμού με αριθμό ΥΠΠΟ/ΓΔΑΠΚ /ΑΡΧ/Β1/Φ40/105606/5210/12-12-2005, το Υπουρ­γείο Πολι­τι­σμού (δια της εδρεύ­ου­σας στη Ρόδο 4ης Εφο­ρείας Βυζα­ντι­νών Αρχαιο­τή­των), δικαιού­ται σε ανά­κληση αδειών τις οποίες το ίδιο, υπό το νέο νομο­θε­τικό καθε­στώς, χορή­γησε σε κατα­στή­ματα υγειο­νο­μι­κού ενδια­φέ­ρο­ντος, εφόσον δια­πι­στώ­νουν παρά­βαση της αρχαιο­λο­γι­κής νομο­θε­σίας από την κατα­σκευή αυθαί­ρε­των κτι­σμά­των ή την αλλαγή της επι­τρε­πό­με­νης από την έγκριση χρήσης, ή την παρά­βαση των τεθέ­ντων όρων λει­τουρ­γίας κατά την αρχαιο­λο­γική νομο­θε­σία.

Η ανά­κληση δε αυτή σύμφωνα με την ανωτέρω εγκύ­κλιο, χωρεί ανε­ξάρ­τητα από την ισχύ της πολε­ο­δο­μι­κής ή άλλης άδειας, δημιουρ­γεί­ται δε υπο­χρέ­ωση στην Πολε­ο­δο­μία και τον εκά­στοτε Δήμο να ανα­κα­λέ­σουν και τη χορη­γη­θείσα από την πλευρά τους άδεια. (βλ. σχετ. ΣτΕ 1317/1976 και ΣτΕ 1495/1980).

Επίσης, το Υπουρ­γείο Πολι­τι­σμού έχει το δικαί­ωμα να δια­τά­ξει τη διακοπή λει­τουρ­γίας ενός κατα­στή­μα­τος υγειο­νο­μι­κού ενδια­φέ­ρο­ντος, εφόσον δια­πι­στω­θεί, έστω και εκ των υστέρων, ότι η λει­τουρ­γία του προ­κα­λεί ή δύναται να προ­κα­λέ­σει άμεση ή έμμεση βλάβη σε μνημείο, αρχαιο­λο­γικό χώρο ή ιστο­ρικό τόπο, ή ότι παρα­βιά­στηκε όρος που τέθηκε από την αρχαιο­λο­γική υπη­ρε­σία κατά τη χορή­γηση της άδειας.

Με Εισαγ­γε­λική διάταξη έχει κριθεί ότι οι άδειες λει­τουρ­γίας που δια­θέ­τουν τα κατα­στή­ματα υγειο­νο­μι­κού ενδια­φέ­ρο­ντος στη Λίνδο, που έχουν χορη­γη­θεί στους ιδιο­κτή­τες τους κατά το χρονικό διά­στημα προ­γε­νέ­στερο του έτους 2003, από τον αρμόδιο τότε Δήμο (ή Κοι­νό­τητα παλαιό­τερα) Λίνδου, δεν χάνουν την ισχύ τους αυτο­δί­καια με την κήρυξη της Λίνδου ως ιστο­ρι­κού αρχαιο­λο­γι­κού χώρου ήδη από το έτος 2003, έκτοτε δε, η αρμόδια πλέον 4η Εφορεία Βυζα­ντι­νών Αρχαιο­τή­των είναι εκείνη που νομι­μο­ποιεί­ται σε ελέγ­χους νομι­μό­τη­τας της λει­τουρ­γίας των κατα­στη­μά­των υγειο­νο­μι­κού ενδια­φέ­ρο­ντος που λει­τουρ­γούν στον οικισμό Λίνδου, και ειδι­κό­τερα σε έλεγχο πολε­ο­δο­μι­κών παρα­βά­σεων και παρα­βί­α­σης ή ουσιώ­δους τρο­πο­ποί­η­σης των όρων λει­τουρ­γίας τους κατά παρά­βαση των αρχαιο­λο­γι­κών δια­τά­ξεων.

Στην περί­πτωση της Μεσαιω­νι­κής Πόλης το καθε­στώς είναι ακριβώς το ίδιο.

Με την υπ΄α­ριθμ. ΥΠΠΟ/ ΓΔΑΠΚ/ΑΡΧ/Β1/Φ29/ 48764 /2052 απόφαση που δημο­σιεύ­θηκε στο αριθμ. πρωτ. Α.Α.Π. 277/2009 ΦΕΚ είχε εγκρι­θεί η οριο­θέ­τηση της Μεσαιω­νι­κής Πόλης της Ρόδου ως αρχαιο­λο­γι­κού χώρου.

Για την έκδοση της ως άνω από­φα­σης ελή­φθη­σαν υπόψιν οι δια­τά­ξεις του ν. 3028/2002 «Για την προ­στα­σία των Αρχαιο­τή­των και εν γένει της Πολι­τι­στι­κής Κλη­ρο­νο­μιάς», η υπ’ αριθμ. ΥΑ 94262/5720/ 28.12.1959 (ΦΕΚ 24/Β/ 22.1.1960) υπουρ­γική απόφαση κήρυξης ιστο­ρι­κών δια­τη­ρη­τέων μνη­μείων Πόλεως Ρόδου, η εγγραφή της Μεσαιω­νι­κής πόλης της Ρόδου στον Κατά­λογο της Παγκό­σμιας Κλη­ρο­νο­μιάς της UNESCO αλλά και η ομόφωνη γνω­μο­δό­τηση του Κεντρι­κού Αρχαιο­λο­γι­κού Συμ­βου­λίου, όπως δια­τυ­πώ­θηκε στην υπ’ αριθμ. 12/7.4.2009 συνε­δρία του.

Μετά την έκδοση της ως άνω από­φα­σης η Μεσαιω­νική Πόλη της Ρόδου είναι οριο­θε­τη­μέ­νος αρχαιο­λο­γι­κός χώρος. Αυτό αυτό­ματα σημαί­νει ότι όλες οι άδειες ίδρυσης και λει­τουρ­γίας κατα­στη­μά­των υγειο­νο­μι­κού ενδια­φέ­ρο­ντος εντός του αρχαιο­λο­γι­κού χώρου της Μεσαιω­νι­κής Πόλης χορη­γού­νται απο­κλει­στικά από τον Yπουργό Πολι­τι­σμού, όπως προ­α­να­φέρ­θηκε.