Μανώλης Κεφαλογιάννης: «Ο Τούρκος πρόεδρος φαντασιώνεται τον εαυτό του σαν τον Μωάμεθ τον Πορθητή»

«Ο Τούρ­κος πρό­ε­δρος φα­ντα­σιώ­νε­ται τον εαυτό του σαν τον Μω­ά­μεθ τον Πορ­θη­τή!» ανα­φέ­ρει σε συ­νέ­ντευ­ξή του στην «δη­μο­κρα­τι­κή» ο ευ­ρω­βου­λευ­τής της Ν.Δ. κ. Μα­νώ­λης Κε­φα­λο­γιάν­νης, σχο­λιά­ζο­ντας την συ­νε­χή προ­κλη­τι­κό­τη­τα της γεί­το­νος Τουρ­κί­ας και τις επι­θέ­σεις στην χώρα μας, ενώ ανα­φέ­ρε­ται και στην Έκ­θε­ση Προ­ό­δου για την εντα­ξια­κή πο­ρεία της Τουρ­κί­ας που πα­ρου­σιά­στη­κε πρό­σφα­τα.

Σχε­τι­κά με τις εκλο­γές, ξε­κα­θα­ρί­σει πως το αί­τη­μα του ΣΥ­ΡΙ­ΖΑ για προ­σφυ­γή στις κάλ­πες, είναι ‘μάλ­λον ένα αί­τη­μα οξύ­μω­ρο…’

• Κύριε Κε­φα­λο­γιάν­νη, θα ήθελα να μας σχο­λιά­σε­τε τις εξε­λί­ξεις στα ελ­λη­νο­τουρ­κι­κά με αφορ­μή και την με­γά­λη πλέον προ­κλη­τι­κό­τη­τα της Άγκυ­ρας απέ­να­ντι στην χώρα μας. Πώς σχο­λιά­ζε­τε και την Έκ­θε­ση Προ­ό­δου για την εντα­ξια­κή πο­ρεία της Τουρ­κί­ας;

Η Ελ­λά­δα από την πρώτη ώρα της απρό­κλη­της ει­σβο­λής της Ρω­σί­ας κατά ενός ανε­ξάρ­τη­του και κυ­ρί­αρ­χου κρά­τους στά­θη­κε στο πλευ­ρό της Ου­κρα­νί­ας με κάθε τρόπο. Κα­τα­δί­κα­σε, όπως και η υπό­λοι­πη Ευ­ρώ­πη, το ρω­σι­κό ανα­θε­ω­ρη­τι­σμό, ένα ιδιό­τυ­πο νε­ο­τσα­ρι­σμό που απει­λεί την ει­ρή­νη και τη στα­θε­ρό­τη­τα στην ευ­ρω­παϊ­κή ήπει­ρο. Ένας ανα­θε­ω­ρη­τι­σμός εφά­μιλ­λος του αντί­στοι­χου τουρ­κι­κού. Που απο­στα­θε­ρο­ποιεί την ευ­ρύ­τε­ρη πε­ριο­χή μας. Ένας ιδιό­τυ­πος νε­ο­ο­θω­μα­νι­σμός που εκ­φρά­στη­κε σε μία «κα­κό­γου­στη πα­ρά­στα­ση» την ημέρα της Άλω­σης της Κων­στα­ντι­νού­πο­λης και θα πρέ­πει να μας προ­βλη­μα­τί­σει έντο­να. Ο Τούρ­κος πρό­ε­δρος φα­ντα­σιώ­νε­ται τον εαυτό του σαν τον Μω­ά­μεθ τον Πορ­θη­τή. Και επι­χει­ρεί 100 χρό­νια μετά από την ίδρυ­ση του νέου κο­σμι­κού κρά­τους της Τουρ­κί­ας το 1923 να σβή­σει από τη μνήμη των συ­μπα­τριω­τών του τον ιδρυ­τή της σύγ­χρο­νης Τουρ­κί­ας τον Κεμάλ Ατα­τούρκ και να μεί­νει αυτός στο συλ­λο­γι­κό υπο­συ­νεί­δη­το. Στην ομι­λία του, που η μόνη ανα­φο­ρά στο όνομα «Κεμάλ Ατα­τούρκ» ήταν ο χώρος που διε­ξή­χθη η «εκ­δή­λω­ση» στο αε­ρο­δρό­μιο της Πόλης δή­λω­σε προ­κλη­τι­κά: «Γνω­ρί­ζε­τε πως ο σουλ­τά­νος Μω­ά­μεθ ο Πορ­θη­τής δεν είναι μόνο κα­τα­κτη­τής της Κων­στα­ντι­νού­πο­λης αλλά και ο κα­τα­κτη­τής της Σερ­βί­ας, της Πε­λο­πον­νή­σου, της Αθή­νας, της Βλα­χί­ας, της Μολ­δα­βί­ας, της Βοσ­νί­ας, της Ερ­ζε­γο­βί­νης και της Αλ­βα­νί­ας. Όπως οι πρό­γο­νοι μας έθα­ψαν το Βυ­ζά­ντιο, ας ελ­πί­σου­με ότι σή­με­ρα χτί­ζο­ντας το όραμα μας για το 2053 –έτος που συ­μπλη­ρώ­νο­νται 600 χρό­νια από την Άλωση- κα­τα­φέ­ρου­με και εμείς να βά­λου­με στο χρο­νο­ντού­λα­πο της ιστο­ρί­ας τους ση­με­ρι­νούς Βυ­ζα­ντι­νούς που στή­νουν ίντρι­γκες ενα­ντί­ον μας».

Ενώ όλες αυτές τις τε­λευ­ταί­ες ημέ­ρες, πέραν των συ­νε­χι­ζό­με­νων προ­κλη­τι­κών ενερ­γειών με τις υπερ­πτή­σεις πάνω από κα­τοι­κη­μέ­να ελ­λη­νι­κά νησιά και τις συ­νε­χείς πα­ρα­βιά­σεις του ελ­λη­νι­κού ενα­έ­ριου χώρου, με δη­λώ­σεις Τούρ­κων αξιω­μα­τού­χων αμ­φι­σβη­τεί­ται η κυ­ριαρ­χία των ελ­λη­νι­κών νη­σιών του Ανα­το­λι­κού Αι­γαί­ου.

Με μια βα­ρυ­σή­μα­ντη πα­ρέμ­βα­σή του, μετά το τέλος των ερ­γα­σιών της συ­νό­δου του Ευ­ρω­παϊ­κού Συμ­βου­λί­ου, ο πρό­ε­δρος της Γαλ­λι­κής Δη­μο­κρα­τί­ας, Εμα­νου­έλ Μα­κρόν, κα­τα­δί­κα­σε τις δη­λώ­σεις της τουρ­κι­κής πο­λι­τι­κής ηγε­σί­ας με τις οποί­ες αμ­φι­σβη­τεί­ται η ελ­λη­νι­κή κυ­ριαρ­χία σε νησιά του Ανα­το­λι­κού Αι­γαί­ου, με το ψευ­το­ε­πι­χεί­ρη­μα ότι η στρα­τιω­τι­κο­ποί­η­σή τους είναι πα­ρά­νο­μη.

Την απά­ντη­ση, όμως, στην τουρ­κι­κή επι­θε­τι­κό­τη­τα και προ­κλη­τι­κό­τη­τα απέ­να­ντι στην Ελ­λά­δα και στην Κύπρο δίνει με τον πιο σαφή και κα­τη­γο­ρη­μα­τι­κό τρόπο η Έκ­θε­ση Προ­ό­δου της εντα­ξια­κής πο­ρεί­ας της Τουρ­κί­ας που υπερ­ψη­φί­στη­κε με συ­ντρι­πτι­κή πλειο­ψη­φία στην πρό­σφα­τη Ολο­μέ­λεια του Ευ­ρω­παϊ­κού Κοι­νο­βου­λί­ου στο Στρα­σβούρ­γο.

Το κεί­με­νο της Έκ­θε­σης δεν στέ­κε­ται μόνο στις επι­ση­μάν­σεις για την συ­νο­λι­κή οπι­σθο­δρό­μη­ση της Δη­μο­κρα­τί­ας στην Τουρ­κία και την κα­τα­στρο­φι­κή κα­τά­στα­ση στο θέμα των θε­με­λιω­δών δι­καιω­μά­των και του Κρά­τους Δι­καί­ου που συ­νε­χί­ζουν να επι­δει­νώ­νο­νται με ευ­θύ­νη της πο­λι­τι­κής της ηγε­σί­ας αλλά κα­τα­δι­κά­ζει απε­ρί­φρα­στα τις πρό­σφα­τες δη­λώ­σεις των τουρ­κι­κών αρχών που αμ­φι­σβη­τούν την κυ­ριαρ­χία της Ελ­λά­δας σε ορι­σμέ­να από τα νησιά της, την πα­ρε­νό­χλη­ση ερευ­νη­τι­κών σκα­φών εντός των ορίων της κυ­πρια­κής ΑΟΖ, τις πα­ρα­βιά­σεις του ελ­λη­νι­κού ενα­έ­ριου χώρου συ­μπε­ρι­λαμ­βα­νο­μέ­νων των υπερ­πτή­σε­ων.

Καλεί, επί­σης, την τουρ­κι­κή πλευ­ρά να εγκα­τα­λεί­ψει την απα­ρά­δε­κτη πρό­τα­σή της για μία «λύση δύο κρα­τών» στην Κύπρο και κα­τα­δι­κά­ζει απε­ρί­φρα­στα τη στάση της Τουρ­κί­ας που πα­ρα­βιά­ζο­ντας τα σχε­τι­κά ψη­φί­σμα­τα του Ορ­γα­νι­σμού Ηνω­μέ­νων Εθνών έχει προ­χω­ρή­σει στο άνοιγ­μα των Βα­ρω­σί­ων.

Πα­ράλ­λη­λα, με έκ­πλη­ξη δια­βά­σα­με όλοι μας την αντί­δρα­ση του τουρ­κι­κού υπουρ­γεί­ου Εξω­τε­ρι­κών. Μία άκρως προ­σβλη­τι­κή δή­λω­ση τόσο για το Ευ­ρω­παϊ­κό Κοι­νο­βού­λιο, ένα Θεσμό της Ευ­ρω­παϊ­κής Ένω­σης όσο και για τους εκλεγ­μέ­νους ευ­ρω­βου­λευ­τές. Εν­δει­κτι­κά σας πα­ρα­θέ­τω ένα μικρό από­σπα­σμα: «Δεν απο­δε­χό­μα­στε και απορ­ρί­πτου­με τις προ­κα­τει­λημ­μέ­νες και μη ρε­α­λι­στι­κές εκτι­μή­σεις του ΕΚ που απο­τε­λεί μία ρηχή και χωρίς ορά­μα­τα προ­σέγ­γι­ση. Το ΕΚ ανέ­χε­ται να φω­λιά­ζουν μέσα του ακόμη και μέλη τρο­μο­κρα­τι­κών ορ­γα­νώ­σε­ων και να κά­νουν τρο­μο­κρα­τι­κή προ­πα­γάν­δα. Το ΕΚ έχει κα­τα­στεί ερ­γα­λείο στε­νό­μυα­λων κύ­κλων. Αυτή η έκ­θε­ση αξιο­λο­γεί την Τουρ­κία με μία ρηχή προ­ο­πτι­κή και απο­τε­λεί ένα νέο πα­ρά­δειγ­μα της απο­στα­σιο­ποι­η­μέ­νης, ιδε­ο­λο­γι­κής και προ­κα­τει­λημ­μέ­νης στά­σης του ΕΚ και βλά­πτει μόνο τη φήμη του».

Μία απα­ρά­δε­κτη και προ­σβλη­τι­κή ανα­κοί­νω­ση για την οποία κα­τέ­θε­σα σχε­τι­κή ερώ­τη­ση προς την Ευ­ρω­παϊ­κή Επι­τρο­πή και που ασφα­λώς δεν τιμά μία υπό έντα­ξη χώρα. Απλώς κα­τα­δει­κνύ­ει τον εκνευ­ρι­σμό της.

• Πρό­σφα­τα οι ευ­ρω­βου­λευ­τές ζή­τη­σαν στο­χευ­μέ­νη πε­ρι­φε­ρεια­κή πο­λι­τι­κή για τα νησιά με σχε­τι­κό ψή­φι­σμα που είχε θέμα «Νήσοι και πο­λι­τι­κή συ­νο­χή: τρέ­χου­σα κα­τά­στα­ση και μελ­λο­ντι­κές προ­κλή­σεις». Μπο­ρού­με εμείς οι νη­σιώ­τες να εί­μα­στε αι­σιό­δο­ξοι;

Οι κοι­νω­νι­κές, οι­κο­νο­μι­κές και πε­ρι­βαλ­λο­ντι­κές προ­κλή­σεις που αντι­με­τω­πί­ζουν τα νησιά της ΕΕ απαι­τούν στο­χευ­μέ­νες, βιώ­σι­μες και απο­τε­λε­σμα­τι­κές πε­ρι­φε­ρεια­κές πο­λι­τι­κές και δρά­σεις για τα νησιά, τα οποία βρί­σκο­νται στην πρώτη γραμ­μή της κλι­μα­τι­κής αλ­λα­γής και αντι­με­τω­πί­ζουν την άνοδο της στάθ­μης της θά­λασ­σας, απε­ρή­μω­ση και συ­χνές φυ­σι­κές κα­τα­στρο­φές. Επι­πλέ­ον, οι πε­ριο­χές αυτές εξαρ­τώ­νται από τις θα­λάσ­σιες και αε­ρο­πο­ρι­κές με­τα­φο­ρές, έχουν συ­νή­θως δύ­σκο­λη μορ­φο­λο­γία και αντι­με­τω­πί­ζουν σο­βα­ρές κοι­νω­νι­κές δυ­σκο­λί­ες, όπως η μεί­ω­ση του πλη­θυ­σμού, η «διαρ­ροή εγκε­φά­λων» και δε­ξιο­τή­των και η ανερ­γία.

Υπ’ αυτό το πρί­σμα, στο εγκρι­θέν Ψή­φι­σμα το Ευ­ρω­παϊ­κό Κοι­νο­βού­λιο εκ­φρά­ζει τη λύπη του για την έλ­λει­ψη ορά­μα­τος της ΕΕ για τα ευ­ρω­παϊ­κά νησιά και ζητά να ανα­λη­φθεί σειρά δρά­σε­ων για την αντι­με­τώ­πι­ση των ανι­σο­τή­των με­τα­ξύ των νη­σιών και των εξό­χως από­κε­ντρων πε­ρι­φε­ρειών από τη μία και των πλέον ανε­πτυγ­μέ­νων πε­ρι­φε­ρειών από την άλλη.

Επι­θυ­μεί η Επι­τρο­πή να κη­ρύ­ξει το 2024 Ευ­ρω­παϊ­κό Έτος Νήσων, να ζη­τή­σει πρό­σθε­τη χρη­μα­το­δο­τι­κή στή­ρι­ξη και να προ­τεί­νει τη σύ­στα­ση ει­δι­κής ομά­δας για τα νησιά. Ζητά, επί­σης, την επα­να­ξιο­λό­γη­ση των κα­νό­νων για τις κρα­τι­κές ενι­σχύ­σεις και μια πιο ευ­έ­λι­κτη προ­σέγ­γι­ση, ιδίως όσον αφορά στις αε­ρο­πο­ρι­κές και θα­λάσ­σιες εται­ρεί­ες που δρα­στη­ριο­ποιού­νται σε νη­σιω­τι­κές πε­ριο­χές.

Ακόμη, ζητά να διε­ρευ­νη­θούν οι συ­νέ­πειες της νέας νο­μο­θε­σί­ας, όπως η δέσμη μέ­τρων προ­σαρ­μο­γής στον στόχο του 55% στις πε­ριο­χές αυτές, ενώ το­νί­ζουν την ανά­γκη για έκτα­κτα μέτρα που θα επι­τρέ­ψουν στα νησιά να τις αντι­με­τω­πί­σουν. Το Ευ­ρω­παϊ­κό Κοι­νο­βού­λιο επι­θυ­μεί μια πραγ­μα­τι­κή ευ­ρω­παϊ­κή ατζέ­ντα και μια ευ­ρω­παϊ­κή στρα­τη­γι­κή, ζη­τώ­ντας την κα­τάρ­τι­ση ενός «συμ­φώ­νου για τα νησιά».

Στο Ευ­ρω­παϊ­κό Κοι­νο­βού­λιο δη­μιουρ­γή­θη­κε ένα πο­λι­τι­κό μέ­τω­πο για να δια­σφα­λι­στεί η δια­μόρ­φω­ση μιας πραγ­μα­τι­κής ευ­ρω­παϊ­κής νη­σιω­τι­κής πο­λι­τι­κής, η οποία είναι πια επεί­γου­σα προ­τε­ραιό­τη­τα. Οι ιδιαι­τε­ρό­τη­τες του νη­σιω­τι­κού χα­ρα­κτή­ρα πρέ­πει να λαμ­βά­νο­νται υπόψη όταν χα­ράσ­σο­νται ευ­ρω­παϊ­κοί κα­νό­νες και να απο­τε­λούν αντι­κεί­με­νο ει­δι­κών πο­λι­τι­κών, καθώς τα νησιά έχουν συ­γκε­κρι­μέ­νες αδυ­να­μί­ες και πλε­ο­νε­κτή­μα­τα. Αυτή η ευ­ρω­παϊ­κή φι­λο­δο­ξία για τα νησιά πρέ­πει να επι­τευ­χθεί έως το 2023. Αυτό είναι απα­ραί­τη­το για να είναι η Ευ­ρώ­πη δίπλα στους πο­λί­τες της.

• Η Αξιω­μα­τι­κή Αντι­πο­λί­τευ­ση διά του προ­έ­δρου του, Αλέξη Τσί­πρα, ζητά προ­σφυ­γή στις κάλ­πες και μά­λι­στα σύ­ντο­μα. Πώς θα πρέ­πει να αντι­δρά­σει η κυ­βέρ­νη­ση;

Η χώρα μας εξα­ντλη­μέ­νη από μία δε­κα­ε­τή οι­κο­νο­μι­κή πε­ρι­πέ­τεια, μετά από τέσ­σε­ρα χρό­νια δια­κυ­βέρ­νη­σης από έναν άκρι­το λαϊ­κι­σμό τον Ιού­λιο του 2019 άλ­λα­ξε σε­λί­δα. Η κυ­βέρ­νη­ση της Νέας Δη­μο­κρα­τί­ας έβαλε τη χώρα στις ράγες της ανά­τα­ξης. Παρά τις αλ­λε­πάλ­λη­λες προ­κλή­σεις που αντι­με­τω­πί­σα­με. Με­τα­να­στευ­τι­κή ει­σβο­λή στον Έβρο ορ­γα­νω­μέ­νη από την Τουρ­κία. Επι­θε­τι­κές κι­νή­σεις της Τουρ­κί­ας στο Αι­γαίο και στην Ανα­το­λι­κή Με­σό­γειο. Μία πρω­τό­γνω­ρη πα­γκό­σμια υγειο­νο­μι­κή κρίση. Ενώ σή­με­ρα, αντι­με­τω­πί­ζου­με μία νέα φάση της τουρ­κι­κής προ­κλη­τι­κό­τη­τας με τις δη­λώ­σεις αμ­φι­σβή­τη­σης της κυ­ριαρ­χί­ας μας.

Πα­ρό­λα αυτά πε­τύ­χα­με:

– Να ανα­στη­λώ­σου­με την οι­κο­νο­μία,

– Να γε­φυ­ρώ­σου­με τα ρήγ­μα­τα του πα­ρελ­θό­ντος.

– Να απο­κα­τα­στή­σου­με τη διε­θνή αξιο­πι­στία της χώρας.

– Να ανα­κου­φί­σου­με τους πο­λί­τες από τους βα­ρύ­τα­τους φό­ρους. Να εκ­συγ­χρο­νί­σου­με και να ψη­φιο­ποι­ή­σου­με το κρά­τος.

– Να θω­ρα­κί­σου­με τη χώρα και τις Ένο­πλες Δυ­νά­μεις της.

Ο πρω­θυ­πουρ­γός πολ­λές φορές έχει δη­λώ­σει ότι οι εκλο­γές θα πραγ­μα­το­ποι­η­θούν στο τέλος της τε­τρα­ε­τί­ας γιατί η κυ­βέρ­νη­ση έχει μπρο­στά της ακόμη πολλά να κάνει.

Από την άλλη, η αξιω­μα­τι­κή αντι­πο­λί­τευ­ση ζητά άμεση προ­σφυ­γή στις κάλ­πες. Μάλ­λον ένα αί­τη­μα οξύ­μω­ρο καθώς σε όλες τις δη­μο­σκο­πή­σεις, ακόμη και σε αυτές που διε­νερ­γού­νται για φι­λι­κά του έντυ­πα, υπο­λεί­πε­ται σχε­δόν 10 πο­σο­στιαί­ες μο­νά­δες από την Νέα Δη­μο­κρα­τία. Βέ­βαια στο ΣΥ­ΡΙ­ΖΑ έχουν βρει τη «μα­γι­κή λύση» και γι’ αυτό. Μι­λούν για «στη­μέ­νες ή πλη­ρω­μέ­νες» δη­μο­σκο­πή­σεις. Αλλά δυ­στυ­χώς για αυ­τούς, αν τα νού­με­ρα δεν σου βγαί­νουν δεν φταί­νε τα νού­με­ρα.