Ηλεκτρονικά και αιτιολογημένα από σήμερα η αναγγελία απόλυσης

Στην ΕΡΓΑΝΗ και σε ειδική εφαρ­μογή θα δηλώ­νο­νται στο εξής οι απο­λύ­σεις εργα­ζο­μέ­νων με σχέση εργα­σίας αορί­στου χρόνου, οι οποίες πλέον, θα πρέπει είναι αιτιο­λο­γη­μέ­νες.

Με εγκύ­κλιο του γενικού γραμ­μα­τέα του υπουρ­γείου Εργα­σίας Ανδρέα Νεφε­λούδη, σήμερα θα πραγ­μα­το­ποι­η­θεί ανα­βάθ­μιση του πλη­ρο­φο­ρια­κού συστή­μα­τος ΕΡΓΑΝΗ στο Έντυπο Ε6 – Καταγ­γε­λία σύμ­βα­σης εργα­σίας αορί­στου χρόνου (με ή χωρίς προει­δο­ποί­ηση).

Σύμφωνα με την εγκύ­κλιο, προ­στί­θε­ται νέο πεδίο στο οποίο θα ανα­φέ­ρε­ται ο βάσιμος λόγος καταγ­γε­λίας της σύμ­βα­σης εργα­σίας αορί­στου χρόνου, ο οποίος θα επι­λέ­γε­ται από μία λίστα τιμών που θα δίνει τρεις επι­λο­γές, όπως αυτές καθο­ρί­ζο­νται από το άρθρο 24 του Ανα­θε­ω­ρη­μέ­νου Ευρω­παϊ­κού Κοι­νω­νι­κού Χάρτη, που κυρώ­θηκε με το άρθρο 1 του ν. 4359/2016 (Α’ 5) ως εξής:

• Ικα­νό­τητα εργα­ζο­μέ­νου κατά την εκτέ­λεση της εργα­σίας.
• Συμπε­ρι­φορά του εργα­ζο­μέ­νου.
• Λει­τουρ­γι­κές απαι­τή­σεις της επι­χεί­ρη­σης.

Αυτό σημαί­νει ότι η επι­χεί­ρηση που θα αναγ­γέλ­λει μία απόλυση, υπο­χρε­ω­τικά θα σημειώ­νει και έναν από τους τρεις λόγους για τους οποίους την απο­φά­σισε.

Υπεν­θυ­μί­ζε­ται ότι το νέο πλαίσιο των απο­λύ­σεων ισχύει από τις 17 Μαΐου 2019 και περι­γρά­φε­ται στο άρθρο 48 του ν. 4359/2019, το οποίο προ­βλέ­πει ότι: «Η καταγ­γε­λία της εργα­σια­κής σχέσης θεω­ρεί­ται έγκυρη μόνο αν οφεί­λε­ται σε βάσιμο λόγο, κατά την έννοια του άρθρου 24 του Ανα­θε­ω­ρη­μέ­νου Ευρω­παϊ­κού Κοι­νω­νι­κού Χάρτη, που κυρώ­θηκε με το άρθρο 1 του ν. 4359/2016 (A’ 5), έχει γίνει εγγρά­φως, έχει κατα­βλη­θεί η οφει­λό­μενη απο­ζη­μί­ωση και έχει κατα­χω­ρη­θεί η απα­σχό­ληση του απο­λυό­με­νου στα τηρού­μενα για τον ΕΦΚΑ (τ. ΙΚΑ) μισθο­λό­για ή έχει ασφα­λι­στεί ο απο­λυό­με­νος. Σε περί­πτωση αμφι­σβή­τη­σης, το βάρος επί­κλη­σης και από­δει­ξης της συν­δρο­μής των προ­ϋ­πο­θέ­σεων έγκυρης καταγ­γε­λίας φέρει ο εργο­δό­της».

Η παρα­πο­μπή στο άρθρο 24 του Ανα­θε­ω­ρη­μέ­νου Ευρω­παϊ­κού Κοι­νω­νι­κού Χάρτη σημαί­νει ότι βάσιμος λόγος απο­λύ­σεως θα πρέπει να ανα­ζη­τη­θεί «στην ικα­νό­τητα ή τη συμπε­ρι­φορά του εργα­ζο­μέ­νου και στις λει­τουρ­γι­κές απαι­τή­σεις της επι­χεί­ρη­σης, της εγκα­τά­στα­σης ή της υπη­ρε­σίας».

Αιχμές από τον ΣΕΒ

Σημειώ­νε­ται ότι το νέο καθε­στώς των απο­λύ­σεων έχει προ­κα­λέ­σει τις αντι­δρά­σεις του ΣΕΒ, ο οποίος επα­νήλθε προχθές με νέα αιχμηρή ανα­κοί­νωσή του, στην οποία κάνει λόγο για «μια ακόμη ελλη­νική πρω­το­τυ­πία».

Ειδι­κό­τερα, σημειώ­νει ότι «το άρθρο 48 του νόμου αυτού, καθο­ρί­ζει εκ νέου τις προ­ϋ­πο­θέ­σεις έγκυρης καταγ­γε­λίας μιας εργα­σια­κής σχέσης. Συγκε­κρι­μένα, προ­στί­θε­ται ως όρος για την εγκυ­ρό­τητα της καταγ­γε­λίας της σύμ­βα­σης εργα­σίας η συν­δρομή “βάσιμου λόγου κατά την έννοια του άρθρου 24 του Ανα­θε­ω­ρη­μέ­νου Ευρω­παϊ­κού Κοι­νω­νι­κού Χάρτη”, πέραν της κατα­βο­λής απο­ζη­μί­ω­σης, του έγγρα­φου τύπου, και της ασφά­λι­σης του εργα­ζο­μέ­νου. Έτσι, ο “βάσιμος λόγος” και η απο­ζη­μί­ωση ισχύουν πλέον στην Ελλάδα σωρευ­τικά και όχι εναλ­λα­κτικά. Όμως, κατά την έννοια του Ανα­θε­ω­ρη­μέ­νου Ευρω­παϊ­κού Κοι­νω­νι­κού Χάρτη, η κατα­βολή απο­ζη­μί­ω­σης και ο βάσιμος λόγος δεν προ­βλέ­πο­νται σωρευ­τικά, αλλά μόνο εναλ­λα­κτικά».

Με αυτή την έννοια, σύμφωνα με τον ΣΕΒ, η απο­ζη­μί­ωση, ή άλλη κατάλ­ληλη επα­νόρ­θωση, προ­βλέ­πε­ται ως δικαί­ωμα σε περί­πτωση λύσης της σύμ­βα­σης χωρίς βάσιμο λόγο ή όταν ο βάσιμος λόγος δεν εγκρί­νε­ται δικα­στικά. Αυτό, όπως εξη­γεί­ται αρμο­δίως, είναι κατά βάση το μοντέλο προ­στα­σίας σε κράτη όπου προ­βλέ­πε­ται αντι­κει­με­νικό σύστημα καταγ­γε­λίας. Ισχύει στην πλειο­νό­τητα των κρατών-μελών του Συμ­βου­λίου της Ευρώπης, των οποίων η παρά­δοση στο δίκαιο της από­λυ­σης επη­ρέ­ασε τη δια­τύ­πωση των εγγυ­ή­σεων και στον Χάρτη. Επίσης, με τη νέα διάταξη ο εργο­δό­της φέρει πρω­το­γε­νώς το βάρος να επι­κα­λε­στεί τον λόγο και να τον απο­δεί­ξει. Οι αλλαγές αυτές εισή­χθη­σαν ενώ το ελλη­νικό δίκαιο προ­στα­σίας από καταγ­γε­λία ήταν, ήδη, απο­λύ­τως συμβατό με τις επι­τα­γές του ΑνΕΚΧ.

Ίσως μάλιστα, λένε στον Σύν­δε­σμο, ο συν­δυα­σμός νομο­λο­για­κής και νομο­θε­τι­κής προ­στα­σίας να το είχε κατα­στή­σει και πλη­ρέ­στερο από άποψη ουσια­στι­κής προ­στα­σίας. Επι­πλέον, με τη νέα διάταξη ανα­τρέ­πε­ται τελείως ο αρχικός σκοπός του νόμου για σύντο­μες απο­σβε­στι­κές προ­θε­σμίες που εκδι­κά­ζο­νται κατά προ­τε­ραιό­τητα. Και αυτό γιατί οι προ­θε­σμίες ανα­στέλ­λο­νται στο χρονικό διά­στημα που μεσο­λα­βεί από την κατά­θεση αίτησης του εργα­ζό­με­νου στην αρμόδια υπη­ρε­σία του ΣΕΠΕ μέχρι να συντα­χθεί, σε πιθα­νό­τατα πολύ μακρινό χρόνο, το προ­βλε­πό­μενο πρα­κτικό.

«Όμως», προ­στί­θε­ται στην ανα­κοί­νωση, «γενι­κό­τερα και για πρα­κτι­κούς λόγους, οι δια­φο­ρές από την καταγ­γε­λία της συμ­βά­σεως εργα­σίας πρέπει να επι­λύ­ο­νται άμεσα λόγω ποι­κί­λων ζητη­μά­των που συν­δέ­ο­νται με αυτές (οφειλή μισθών υπε­ρη­με­ρίας κ.λπ.). Η Ελλάδα πρέπει να συγκλί­νει στους διε­θνείς και ευρω­παϊ­κούς κανόνες και όχι να απο­κλί­νει συστη­μα­τικά από αυτούς».

«Η μεταρ­ρύθ­μιση του δικαίου της από­λυ­σης στην Ελλάδα, αξιο­ποιώ­ντας το γράμμα και το πνεύμα του άρθρου 24 του ΑνΕΚΧ, και η απλο­ποί­ηση και κωδι­κο­ποί­ησή του παρα­μέ­νουν μια ανα­γκαία μεταρ­ρύθ­μιση για την απε­λευ­θέ­ρωση των προ­σλή­ψεων και τη δημιουρ­γία νέων θέσεων εργα­σίας», κατα­λή­γει ο ΣΕΒ.

Πηγή naftemporiki.gr