Προσφυγή τριών ξενοδόχων των Κολυμπίων κατά της ΔΕΥΑΡ

• Η δη­μο­τι­κή επι­χεί­ρη­ση κα­τη­γο­ρεί­ται για πα­ρά­νο­μες και κα­τα­χρη­στι­κές χρε­ώ­σεις
• Οι σχέ­σεις τους οξύ­νο­νται πα­ρα­πά­νω

Ενώ­πιον του Πο­λυ­με­λούς Πρω­το­δι­κεί­ου Ρόδου προ­σέ­φυ­γαν τρείς ξε­νο­δο­χεια­κές επι­χει­ρή­σεις των Κο­λυ­μπί­ων κατά της ΔΕΥΑΡ και του προ­έ­δρου της, για την ακύ­ρω­ση της υπ’ αρ. 180/24-08-2012 από­φα­σης του διοι­κη­τι­κού συμ­βου­λί­ου της περί με­τα­βο­λής της τι­μο­λο­για­κής της πο­λι­τι­κής και κάθε άλλης συ­να­φούς από­φα­σής της κατά το σκέ­λος που αφορά την επι­βο­λή τελών υπο­νό­μων και νέων έργων, υπο­λο­γι­ζο­μέ­νων ως πο­σο­στό επί τεκ­μαρ­τής κα­τα­νά­λω­σης νερού σε βάρος λει­τουρ­γού­ντων στα Κο­λύ­μπια ξε­νο­δο­χεια­κών κα­τα­λυ­μά­των, που δια­θέ­τουν ιδιω­τι­κές γε­ω­τρή­σεις και ιδιω­τι­κούς βιο­λο­γι­κούς κα­θο­ρι­σμούς

Με την ίδια αγωγή ζη­τεί­ται να πα­ρα­λεί­πει στο μέλ­λον η Δ.Ε.ΥΑ.Ρ. την επι­βο­λή σε βάρος των εται­ρειών τελών ή πάσης φύ­σε­ως χρε­ώ­σε­ων για μη πα­ρε­χό­με­νες υπη­ρε­σί­ες καθώς και για υπη­ρε­σί­ες που πα­ρέ­χει μεν, αλλά τι­μο­λο­γεί ως πο­σο­στό επί τεκ­μαρ­τής κα­τα­νά­λω­σης νερού και να υπο­χρε­ω­θούν οι ενα­γό­με­νοι, ευ­θυ­νό­με­νοι αλ­λη­λεγ­γύ­ως και εις ολό­κλη­ρον έκα­στος εξ αυτών, να κα­τα­βά­λουν σε κάθε μια από τις εται­ρεί­ες το ποσό των 30.000 ευρώ.

Όπως έγρα­ψε η «δη­μο­κρα­τι­κή», οι τρείς εται­ρεί­ες υπο­στη­ρί­ζουν ότι ου­δε­μία υπη­ρε­σία χρή­σης υπο­νό­μων και απο­χέ­τευ­σης πα­ρέ­χε­ται από την Δ.Ε.Υ.Α.Ρ., ενώ το­νί­ζουν πα­ρα­πέ­ρα ότι η επι­βο­λή ει­δι­κού τέ­λους νέων έργων μετά τη συ­μπλή­ρω­ση τριά­ντα ετών από τη σύ­στα­ση της Δ.Ε.Υ.Α.Ρ. αντί­κει­ται στις κεί­με­νες δια­τά­ξεις.

Προ­σθέ­τουν επι­πλέ­ον ότι ο υπο­λο­γι­σμός των ανω­τέ­ρω τελών επί τη βάσει τεκ­μαρ­τής δα­πά­νης κα­τα­νά­λω­σης, αντί­κει­ται στον αντα­πο­δο­τι­κό χα­ρα­κτή­ρα των πα­ρε­χο­μέ­νων από τη Δ.Ε.Υ.Α.Ρ. υπη­ρε­σιών.

Πα­ρά­νο­μη και κα­τα­χρη­στι­κή τυγ­χά­νει, όπως υπο­στη­ρί­ζουν και η επι­βο­λή σε βάρος των κα­τα­να­λω­τών της Δ.Ε.Υ.Α.Ρ. του προ­βλε­πο­μέ­νου στο άρθρο 11 παρ. 1 του Ν. 1069/1980 προ­σθέ­του τέ­λους νέων έργων, καθώς από τη σύ­στα­σή της (23-01-1978) έως σή­με­ρα έχει πα­ρέλ­θει χρο­νι­κό διά­στη­μα με­γα­λύ­τε­ρο των τριά­ντα (30) ετών, που ο Έλ­λη­νας Νο­μο­θέ­της επι­τρέ­πει ως απώ­τα­το όριο την εί­σπρα­ξή του. Παρά ταύτα, η Δ.Ε.ΥΑ.Ρ. εξα­κο­λου­θεί έως σή­με­ρα να αξιώ­νει την εί­σπρα­ξη του ανω­τέ­ρω προ­σθέ­του τέ­λους και μά­λι­στα υπο­λο­γι­ζο­μέ­νου όχι επί της πραγ­μα­τι­κής αλλά επί τεκ­μαρ­τής κα­τα­νά­λω­σης νερού.

Ση­μειω­τέ­ον ότι οι εται­ρεί­ες υπο­χρε­ού­νται κατά νόμο να δια­θέ­τουν ιδιω­τι­κό βιο­λο­γι­κό κα­θα­ρι­σμό για την ολο­κλη­ρω­μέ­νη δια­χεί­ρι­ση των λυ­μά­των, που πα­ρά­γο­νται στις εγκα­τα­στά­σεις τους, επι­βα­ρυ­νό­με­νες ασφα­λώς και με το κό­στος εγκα­τά­στα­σης, λει­τουρ­γί­ας και συ­ντή­ρη­σής του, που ανέρ­χε­ται σε αρ­κε­τές δε­κά­δες χι­λιά­δες ευρώ.

Συ­νε­πώς, η επι­βο­λή του εν λόγω τέ­λους δεν αντί­κει­ται μόνον στον αντα­πο­δο­τι­κό χα­ρα­κτή­ρα των πα­ρε­χο­μέ­νων υπη­ρε­σιών της Δ.Ε.ΥΑ.Ρ., που επι­βάλ­λουν τα άρθρα Ν. 1069/1980, αλλά πα­ράλ­λη­λα πα­ρα­βιά­ζει και τους κα­νό­νες του ελεύ­θε­ρου αντα­γω­νι­σμού και ανά­πτυ­ξης της οι­κο­νο­μι­κής δρα­στη­ριό­τη­τας, που προ­στα­τεύ­ο­νται ευ­θέ­ως από το Σύ­νταγ­μα.

Οι εται­ρεί­ες δια­τεί­νο­νται ότι επα­νει­λημ­μέ­νως έχουν απευ­θυν­θεί στις υπη­ρε­σί­ες της Δ.Ε.ΥΑ.Ρ. για τη διευ­θέ­τη­ση και εξό­φλη­ση των τι­μο­λο­γί­ων της κατά το σκέ­λος που αφο­ρούν σύν­νο­μες χρε­ώ­σεις, αί­τη­μα που επα­να­λαμ­βά­νουν και πάλι, αρ­νού­με­νοι ωστό­σο να εξο­φλή­σουν το τέλος υπο­νό­μων και απο­χέ­τευ­σης καθώς και το ει­δι­κό τέλος νέων έργων.

Το­νί­ζουν πα­ρα­πέ­ρα ότι την 24η Απρι­λί­ου 2015 ο πρό­ε­δρος του διοι­κη­τι­κού συμ­βου­λί­ου της Δ.Ε.ΥΑ.Ρ. υπέ­γρα­ψε και απέ­στει­λε στις εται­ρεί­ες επι­στο­λή με τίτλο «ει­δο­ποί­η­ση δια­κο­πής», με την οποία τους ενη­με­ρώ­νει ότι «η επι­χεί­ρη­σή μας θα προ­χω­ρή­σει άμεσα στη δια­κο­πή υδρο­δό­τη­σης του ακι­νή­του σας λόγω των ανε­ξό­φλη­των λο­γα­ρια­σμών ύδρευ­σης», κα­λώ­ντας τες να προ­σέλ­θουν «εντός τριών ημε­ρών από τη λήψη της πα­ρού­σης στα γρα­φεία της ΔΕΥΑΡ για τα­κτο­ποί­η­ση των όποιων εκ­κρε­μο­τή­των σας για την ομαλή πα­ρο­χή των υπη­ρε­σιών μας προς την επι­χεί­ρη­σή σας».

Ση­μειώ­νουν εξάλ­λου ότι ο νό­μι­μος εκ­πρό­σω­πος της ΔΕΥ.ΑΡ. κοι­νο­ποί­η­σε πα­ρα­νό­μως, ως μη όφει­λε, την ανω­τέ­ρω επι­στο­λή του τόσο στην Πυ­ρο­σβε­στι­κή Υπη­ρε­σία όσο και στο Υπουρ­γείο Του­ρι­σμού / Πε­ρι­φε­ρεια­κή Υπη­ρε­σία Δω­δε­κα­νή­σου (Ε.Ο.Τ.)., προ­δή­λως προς άσκη­ση πε­ραι­τέ­ρω πί­ε­σης για την εξό­φλη­ση των ανω­τέ­ρω ανα­λυ­τι­κώς πε­ρι­γρα­φό­με­νων πα­ρά­νο­μων και κα­τα­χρη­στι­κών χρε­ώ­σε­ων.

Η ΔΕΥΑΡ δια­τεί­νε­ται ότι το τέλος απο­χέ­τευ­σης και υπο­νό­μων για τα μη συν­δε­δε­μέ­να ακί­νη­τα, στις πε­ριο­χές δη­λα­δή που δεν υπάρ­χει δί­κτυο απο­χέ­τευ­σης, επι­βάλ­λε­ται από όλες τις ΔΕΥΑ στην Ελ­λά­δα.

Για το ει­δι­κό τέλος έργων δια­τεί­νε­ται ότι η επι­βο­λή του είναι καθ’ όλα νό­μι­μη διότι ο νόμος προ­βλέ­πει ότι αυτό επι­βάλ­λε­ται για μία δε­κα­ε­τία από την σύ­στα­ση μίας ΔΕΥΑ. Σε ό,τι αφορά την επι­βο­λή της τεκ­μαρ­τής κα­τα­νά­λω­σης, υπο­στη­ρί­ζει, ότι προ­έ­κυ­ψε από την ανά­γκη προσ­διο­ρι­σμού της πραγ­μα­τι­κής κα­τα­νά­λω­σης, η οποία ισχύ­ει μόνο για τους κα­τα­να­λω­τές, ως επί το πλεί­στον ξε­νο­δο­χεια­κές επι­χει­ρή­σεις, οι οποί­ες δια­θέ­τουν ιδιω­τι­κά συ­στή­μα­τα υδρο­δό­τη­σης, χρη­σι­μο­ποιούν όμως με οποιον­δή­πο­τε τρόπο το απο­χε­τευ­τι­κό δί­κτυο και τον βιο­λο­γι­κό κα­θα­ρι­σμό της ΔΕΥΑΡ, για τους μήνες που αυτές είναι σε λει­τουρ­γία το τέλος έργων και το τέλος απο­χέ­τευ­σης χρε­ώ­νε­ται επί της πραγ­μα­τι­κής κα­τα­νά­λω­σης.

Την υπό­θε­ση χει­ρί­ζο­νται οι δι­κη­γό­ροι κ.κ. Νι­κό­λα­ος Κόλ­λιας και Γιάν­νης Ρω­μαί­ος.