Σε απόγνωση ο Ξάνθος Πάτμου για το γηπεδικό, έκκληση για στήριξη και βοήθεια!

Ο Ξάνθος Πάτμου απευ­θύ­νει έκκληση- πρό­σκληση σε όλους τους φορείς του αθλη­τι­σμού και ζητάει την τοπο­θέ­τηση άμεσα μίας ”φούσκας”, αφού το κλειστό γυμνα­στή­ριο επί σειρά ετών παρα­μέ­νει μόνο στα… λόγια. Η ανα­κοί­νωση του συλ­λό­γου: ”Προς όλους τους εμπλε­κό­με­νους φορείς του αθλη­τι­σμού και του μπάσκετ Είναι πραγ­μα­τικά λυπηρό το γεγονός ότι, εν έτει 2026, ένα μικρό νησί της Δωδε­κα­νή­σου, η Πατμος ,βιώνει τέτοια απα­ξί­ωση και περι­φρό­νηση από όλους τους εμπλε­κό­με­νους στον αθλη­τι­σμό. Και αυτό, παρά τις επί­μο­νες και πολυ­ε­τείς προ­σπά­θειές μας να ανα­δεί­ξουμε το πρό­βλημα και να το κατα­στή­σουμε γνωστό σε κάθε αρμόδιο φορέα. Στο νησί μας, εδώ και πολλά χρόνια, δεκάδες παιδιά ασχο­λού­νται με το μπάσκετ. Παρ’ όλα αυτά, δεν υπάρχει κανένας κλει­στός χώρος άθλησης. Τους χει­με­ρι­νούς μήνες οι προ­πο­νή­σεις πραγ­μα­το­ποιού­νται σπο­ρα­δικά ή ακυ­ρώ­νο­νται πλήρως, λόγω των δυσμε­νών και­ρι­κών συν­θη­κών. Κι όμως, τα παιδιά αυτά καλού­νται να συμ­με­τέ­χουν σε επίσημα πρω­τα­θλή­ματα με γει­το­νικά νησιά. Πώς να είναι αντα­γω­νι­στικά;

Πώς να μη κιν­δυ­νεύ­ουν με τραυ­μα­τι­σμούς, όταν αγω­νί­ζο­νται σχεδόν απρο­πό­νητα; Περισ­σό­τερα από 100 παιδιά περι­μέ­νουν απλώς να «φτιάξει ο καιρός» για να μπο­ρέ­σουν να κάνουν το άθλημα που αγαπούν. Αυτό δεν είναι αθλη­τι­σμός. Είναι εγκα­τά­λειψη. Ο κόμπος έχει φτάσει στο χτένι. Οι άνθρω­ποι που προ­σπα­θούμε να δια­χει­ρι­στούμε αυτή την κατά­σταση – προ­πο­νη­τές, παρά­γο­ντες, γονείς – δεν αντέ­χουμε άλλο. Οι εκά­στοτε δήμαρ­χοι παλεύ­ουν με πολε­ο­δο­μικά ζητή­ματα, νομο­θε­σίες, αρχαιο­λο­γία και ατε­λεί­ω­τες δια­δι­κα­σίες, ώστε να ξεκι­νή­σει ένα μεγάλο έργο, το οποίο, ρεα­λι­στικά, δεν γνω­ρί­ζουμε πότε – και αν – θα ολο­κλη­ρω­θεί.

Τα παιδιά όμως δεν μπορούν να περι­μέ­νουν άλλα χρόνια.

ΑΠΑΙΤΟΥΜΕ ΜΙΑ ΑΜΕΣΗ ΛΥΣΗ.

ΤΕΡΜΑ ΤΑ ΛΟΓΙΑ. ΤΕΡΜΑ ΟΙ ΚΑΘΥΣΤΕΡΗΣΕΙΣ.

Ζητάμε εδώ και τώρα την αγορά και τοπο­θέ­τηση ενός γηπέδου τύπου “μπαλόνι” (φούσκας). Πρό­κει­ται για μια προ­σω­ρινή, μη μόνιμη κατα­σκευή, που μπορεί να υλο­ποι­η­θεί άμεσα και να προ­σφέ­ρει στα παιδιά:

-ασφαλείς προ­πο­νή­σεις τους χει­με­ρι­νούς μήνες

-κανονική διε­ξα­γωγή αγώνων

-προστασία από βροχή, αέρα, υγρασία και κρύο

Την ώρα που γήπεδα- φούσκες ξεφυ­τρώ­νουν σε όλη την Ελλάδα μέσα σε μία μέρα, στο νησί μας συνε­χί­ζουμε να ταλαι­πω­ρού­μα­στε από τα στοι­χεία της φύσης. Αγώνες ακυ­ρώ­νο­νται, ομάδες ταξι­δεύ­ουν από άλλα νησιά χωρίς να μπορούν να αγω­νι­στούν και ο αθλη­τι­σμός στο νησί μας μαρα­ζώ­νει. Σας καλούμε, για ακόμη μία φορά, να σκε­φτείτε αυτά τα παιδιά και να δείξετε ευαι­σθη­σία για την παρα­με­θό­ριο. Είναι πραγ­μα­τικά αμαρτία αυτή η συνεχής περι­φρό­νηση.

Θέλουμε λύση τώρα. Έχουμε όλοι εξα­ντλη­θεί: αθλητές, γονείς, προ­πο­νη­τές, παρά­γο­ντες. Αν δεν υπάρξει άμεση παρέμ­βαση, θα ανα­γκα­στούμε να εγκα­τα­λεί­ψουμε τα πρω­τα­θλή­ματα και να στα­μα­τή­σουμε κάθε αθλη­τική δρα­στη­ριό­τητα. Όχι από αδια­φο­ρία, αλλά από αδυ­να­μία να συνε­χί­σουμε να παλεύ­ουμε σε τόσο άνισες και άδικες συν­θή­κες. Κάντε κάτι άμεσο και γρήγορο για τα παιδιά.

Και στη συνέ­χεια, με τον χρόνο και τις δια­δι­κα­σίες που απαι­τού­νται, φρο­ντί­στε να υλο­ποι­η­θεί το μεγάλο έργο: ένα σύγ­χρονο, κανο­νικό κλειστό γυμνα­στή­ριο για το νησί μας. Όμως σήμερα, απαι­τούμε την τοπο­θέ­τηση ενός γηπέδου τύπου φούσκας. Σας παρα­κα­λούμε. Βοη­θή­στε μας”.