ΣτΕ: Απορρίφθηκε η αίτηση για την ακύρωση της απόφασης Μπαλτά για το γκολφ Αφάντου!!

Με την υπ’ αρίθμ. Α202/2021 από­φα­ση του Ε’ τμή­μα­τος του Συμ­βου­λί­ου της Επι­κρα­τεί­ας (Πε­ντα­με­λής Σύν­θε­ση) απορ­ρί­φθη­κε η αί­τη­ση της Πε­ρι­φέ­ρειας Νο­τί­ου Αι­γαί­ου για την ακύ­ρω­ση της από­φα­σης του πρώην υπουρ­γού Πο­λι­τι­σμού κ. Αρ. Μπαλ­τά με την οποία, μετά από ανα­ο­ριο­θέ­τη­ση του αρ­χαιο­λο­γι­κού χώρου Ερη­μο­κά­στρου, χα­ρα­κτη­ρί­στη­κε ως αρ­χαιο­λο­γι­κός χώρος μεί­ζων έκτα­ση 10.000 στρεμ­μά­των πε­ρί­που, από το Λα­δι­κό έως τον Λου­τά­νη πο­τα­μό, στα Κο­λύ­μπια.

Όπως έγρα­ψε η “δη­μο­κρα­τι­κή”, την προ­σφυ­γή υπο­γρά­φουν η Πε­ρι­φέ­ρεια Νο­τί­ου Αι­γαί­ου, νο­μί­μως εκ­προ­σω­πού­με­νη από τον πε­ρι­φε­ρειάρ­χη Νο­τί­ου Αι­γαί­ου κ. Γ. Χα­τζη­μάρ­κο και οι κ.κ. Νι­κό­λα­ος Κου­μνά­κης, αρ­χι­τέ­κτο­νας – μη­χα­νι­κός, κά­τοι­κος Ρόδου και Αντι­γό­νη Μι­χα­λά­κη, δι­κη­γό­ρος, κά­τοι­κος Ρόδου.

Η Πε­ρι­φέ­ρεια Νο­τί­ου Αι­γαί­ου, στην αί­τη­ση ακύ­ρω­σης, που υπέ­βα­λε ο νο­μι­κός της σύμ­βου­λος κ. Γ. Φι­λιπ­πά­κος, επι­ση­μαί­νει ότι έχει νό­μι­μο συμ­φέ­ρον για την άσκη­ση της προ­σφυ­γής, διότι αφε­νός μεν έχει αρ­μο­διό­τη­τα σε θέ­μα­τα που αφο­ρούν την αει­φό­ρο ανά­πτυ­ξη, τα ρυθ­μι­στι­κά ή χω­ρο­τα­ξι­κά ή πο­λε­ο­δο­μι­κά σχέ­δια και τις απο­φά­σεις χω­ρο­θέ­τη­σης εγκα­τα­στά­σε­ων και λοι­πών δρα­στη­ριο­τή­των και για τα οποία εκ­φρά­ζει γνώμη υπο­χρε­ω­τι­κά στο πλαί­σιο έκ­δο­σης της οποιασ­δή­πο­τε κα­νο­νι­στι­κής πρά­ξης, αφε­τέ­ρου δε γνω­μο­δο­τεί και για κάθε θέμα το­πι­κού ή ευ­ρύ­τε­ρου εν­δια­φέ­ρο­ντος για το οποίο ζη­τεί­ται η πα­ρο­χή γνώ­μης, όπως είναι εν προ­κει­μέ­νω και τα θέ­μα­τα που αφο­ρούν στην ανά­πτυ­ξη της πε­ριο­χής (ει­δι­κό­τε­ρα αυτής που ανα­γνω­ρί­ζε­ται ως Ερη­μό­κα­στρο και που βρί­σκε­ται στα διοι­κη­τι­κά όρια του Δήμου Ρόδου και συ­γκε­κρι­μέ­να, στα όρια των πρώην Δήμων Καλ­λι­θέ­ας και Αφά­ντου).

Ο κ. Κου­μνά­κης είναι ιδιο­κτή­της ακι­νή­των συ­νο­λι­κού εμ­βα­δού 4 στρεμ­μά­των πε­ρί­που, άρτια και οι­κο­δο­μή­σι­μα στην πε­ριο­χή “Σα­ντά­λια” Αφά­ντου, που πλήτ­το­νται από την συ­γκε­κρι­μέ­νη Υπουρ­γι­κή Από­φα­ση, ενώ η κ. Μι­χα­λά­κη είναι ιδιο­κτή­τρια έκτα­σης εμ­βα­δού 4.460 τ.μ που βρί­σκε­ται στη πε­ριο­χή “Μέσα Βα­στα­ός” Αφά­ντου, άρ­τιας και οι­κο­δο­μή­σι­μης. Με την προ­σφυ­γή υπο­στη­ρί­χθη­κε ότι ο πρώην υπουρ­γός Πο­λι­τι­σμού και Αθλη­τι­σμού απο­φά­σι­σε την ανα­ο­ριο­θέ­τη­ση του κη­ρυγ­μέ­νου αρ­χαιο­λο­γι­κού χώρου Ερη­μο­κά­στρου -Τρα­ου­νού -Αφά­ντου, για λό­γους προ­στα­σί­ας του συ­νό­λου των αρ­χαιο­τή­των, που έχουν απο­κα­λυ­φθεί στα νότια του λόφου του Ερη­μο­κά­στρου Κα­λυ­θιών μετά την κή­ρυ­ξη του ομώ­νυ­μου αρ­χαιο­λο­γι­κού χώρου και τη διε­ξα­γω­γή νε­ώ­τε­ρων ανα­σκα­φι­κών ερευ­νών, όπως ερ­γα­στη­ρια­κές εγκα­τα­στά­σεις, που χρο­νο­λο­γού­νται από την ελ­λη­νι­στι­κή έως την ύστε­ρο­ρω­μαϊ­κή πε­ρί­ο­δο, διευ­ρύ­νο­ντας υπέρ­με­τρα τα όρια της αρ­χαιο­λο­γι­κής ζώνης. Κατά την έκ­δο­σή της, ο πρώην υπουρ­γός, έχο­ντας υπόψη έγ­γρα­φα, με­τα­ξύ των άλλων, έλαβε γνώ­μες τόσο από το Κε­ντρι­κό Αρ­χαιο­λο­γι­κό Συμ­βού­λιο Κ.Α.Σ. (συ­νε­δρία 5/9.2.2016) όσο και από την KB’ Εφο­ρεία Προϊ­στο­ρι­κών και Κλα­σι­κών Αρ­χαιο­τή­των (Δω­δε­κα­νή­σου) η οποία και δια­βί­βα­σε σε αυτόν το υπ’ αριθ­μό. 3719/10-6-2013 έγ­γρα­φο της, στο οποίο ανα­φέ­ρε­ται, με­τα­ξύ άλλων, όπως απε­κά­λυ­ψε η “δη­μο­κρα­τι­κή”, ότι «μέσα στα όρια του πα­ρα­πά­νω χώρου έχουν εντο­πι­στεί πολ­λές αρ­χαιό­τη­τες, οι οποί­ες κα­θι­στούν επι­τα­κτι­κή την ανά­γκη της προ­τει­νό­με­νης κή­ρυ­ξής του, ως χώρου αρ­χαιο­λο­γι­κού ελέγ­χου, κα­θό­σον μά­λι­στα η οι­κο­δό­μη­ση της πε­ριο­χής με στόχο την κακώς εν­νο­ού­με­νη «του­ρι­στι­κή αξιο­ποί­η­ση» έχουν αρ­χί­σει να αλ­λοιώ­νουν τον έως τώρα αγρο­τι­κό της χα­ρα­κτή­ρα». Σε σχέση με την προ­σβαλ­λό­με­νη πράξη τέ­θη­καν ζη­τή­μα­τα τα οποία αντι­στοι­χούν στους εξής προ­βαλ­λό­με­νους με την αί­τη­ση ακυ­ρώ­σε­ως λό­γους:

1. Αναρ­μο­δί­ως εκ­δό­θη­κε η προ­σβαλ­λό­με­νη πράξη με υπουρ­γι­κή από­φα­ση και όχι με προ­ε­δρι­κό διά­ταγ­μα (πα­ρα­βί­α­ση του άρ­θρου 43 παρ. 2 του Συντ.).

2. Πα­ρα­βιά­στη­κε εν προ­κει­μέ­νω ου­σιώ­δης τύπος της δια­δι­κα­σί­ας καθώς δεν ζη­τή­θη­κε προη­γου­μέ­νως η γνώμη της Πε­ρι­φέ­ρειας Νο­τί­ου Αι­γαί­ου (σύμ­φω­να με το άρθρο 188 του ν. 3852/2010), του Υπουρ­γού Του­ρι­σμού και του ΤΑΙ­ΠΕΔ.

3. Πα­ρα­βιά­στη­κε το άρθρο 91 του ν. 1892/1990 κατά την οποία η δια­δι­κα­σία οριο­θε­τή­σε­ως των ζωνών και του κα­θο­ρι­σμού των όρων και πε­ριο­ρι­σμών δό­μη­σης πρέ­πει να ολο­κλη­ρώ­νε­ται εντός εξα­μή­νου από την υπο­βο­λή της σχε­τι­κής προ­τά­σε­ως από την αρ­μό­δια αρ­χαιο­λο­γι­κή Εφο­ρεία.

Η κα­θυ­στέ­ρη­ση στην δια­δι­κα­σία συ­νι­στά και ελ­λι­πή αι­τιο­λο­γία».

Το ΣτΕ απέρ­ρι­ψε τους λό­γους αυ­τούς και η από­φα­σή του ανα­μέ­νε­ται να κα­θα­ρο­γρα­φεί το προ­σε­χές διά­στη­μα.