Ροδίτες μέτοχοι ξενοδοχειακής εταιρείας αιτήθηκαν τη διενέργεια πλήρους διαχειριστικού ελέγχου

Ενώπιον του Μονο­με­λούς Πρω­το­δι­κείου Ρόδου, με την δια­δι­κα­σία της εκού­σιας δικαιο­δο­σίας, προ­σέ­φυ­γαν δύο συγ­γε­νείς, κάτοι­κοι Ρόδου, από τους πλέον γνω­στούς στον ξενο­δο­χειακό κλάδο του νησιού, κατά του νόμιμου εκπρο­σώ­που ανώ­νυ­μης ξενο­δο­χεια­κής εται­ρείας, που εδρεύει στην ανα­το­λική πλευρά του νησιού, στην οποία είναι μέτοχοι, κατά της εται­ρείας αυτής και ακόμη μιας άλλης, που εδρεύει στην Κρήτη, με αίτημα την διε­νέρ­γεια πλήρους δια­χει­ρι­στι­κού ελέγχου.

Οι δύο Ροδίτες κατέ­χουν συγκε­κρι­μένα το 50% του μετο­χι­κού κεφα­λαίου ξενο­δο­χεια­κής εται­ρείας, που λει­τουρ­γεί δύο ξενο­δο­χεια­κές μονάδες στην ανα­το­λική πλευρά του νησιού και το υπό­λοιπο ποσοστό ο νόμιμος εκπρό­σω­πος αυτής.

Δυνάμει ιδιω­τι­κού συμ­φω­νη­τι­κού μετόχων που υπε­γράφη το 1998 ρυθ­μί­στη­καν οι σχέσεις μεταξύ των μετόχων.

Το ίδιο έτος υπε­γράφη μεταξύ των εται­ρειών σύμβαση δια­χεί­ρι­σης και λει­τουρ­γίας ξενο­δο­χείων, που προ­έ­βλεπε συνο­πτι­κώς ότι ο δια­χει­ρι­στής και συγκε­κρι­μένα η εται­ρεία της Κρήτης θα ανε­λάμ­βανε την πλήρη δια­χεί­ριση των ξενο­δο­χείων της Ροδί­τι­κης εται­ρείας στο πλαίσιο του εγκε­κρι­μέ­νου σύμφωνα με τους όρους της σύμ­βα­σης, κατ’ έτος προ­ϋ­πο­λο­γι­σμού με τη δέσμευση, ο δια­χει­ρι­στής να ασκεί τις αρμο­διό­τη­τες του με στόχο τη μεγι­στο­ποί­ηση των καθαρών απο­τε­λε­σμά­των και ωφε­λειών της εται­ρείας από τη λει­τουρ­γία του ξενο­δο­χεια­κού συγκρο­τή­μα­τος και την απρό­σκο­πτη εξυ­πη­ρέ­τηση των δανεια­κών και λοιπών υπο­χρε­ώ­σεων της.

Όσον αφορά στους λογα­ρια­σμούς και στον έλεγχο αυτών, ο δια­χει­ρι­στής όφειλε να δίδει μηνιαίες ανα­φο­ρές εσόδων, εξόδων και τρα­πε­ζι­κών λογα­ρια­σμών καθώς και τρι­μη­νιαίες οικο­νο­μι­κές κατα­στά­σεις (ισο­ζύ­γιο) αλλά κυρίως προ­βλε­πό­ταν ότι «… όλα τα οικο­νο­μικά δια­θέ­σιμα ανήκουν στην εταιρία η οποία υπο­χρε­ού­ται να προ­βαί­νει στις πλη­ρω­μές προς το κράτος και τους τρίτους που είναι ανα­γκαίες για την λει­τουρ­γία της επι­χει­ρή­σεως.»

Επι­προ­σθέ­τως ο δια­χει­ρι­στής υπο­χρε­ούτο να συντάσ­σει και να δίδει ένα μήνα πριν το κλεί­σιμο εκάστου οικο­νο­μι­κού έτους, προ­ϋ­πο­λο­γι­σμό για το επόμενο έτος, προ­κει­μέ­νου να ελέγ­χε­ται η επί­τευξη των τιθέ­με­νων στόχων πωλή­σεων. Επίσης ο δια­χει­ρι­στής καθό­ριζε την τιμο­λο­γιακή πολι­τική της εται­ρείας κατά την κρίση του, ήταν υπεύ­θυ­νος για το Marketing, τα συμ­βό­λαια με τους του­ρι­στι­κούς πρά­κτο­ρες και την δια­φή­μιση και προ­ώ­θηση των ξενο­δο­χείων, των σχε­τι­κών δαπανών μη δυνα­μέ­νων να υπερ­βούν το 3% των μικτών ακα­θα­ρί­στων εσόδων της Εται­ρείας.

Εν τέλει ο δια­χει­ρι­στής, έχοντας λάβει κατά την υπο­γραφή της σύμ­βα­σης το ποσό των 263.733.967 δραχμών ως ταμείο της εται­ρείας, ήταν υπεύ­θυ­νος για την πληρωμή του συνόλου των δαπανών της εται­ρείας ως και για την είσπραξη του συνόλου των εσόδων της.

Η ανωτέρω σύμβαση, αντι­κα­τα­στά­θηκε με άλλη το 2012. Η νέα σύμβαση, δια­τή­ρησε τις ανωτέρω ανα­φε­ρό­με­νες πρό­νοιες, με σημα­ντι­κές αλλαγές στο σημείο που αφορά στο λογι­στή­ριο και τα αρχεία της εται­ρείας, που θα επι­βλέ­πο­νται πλέον από τον δια­χει­ρι­στή, παρα­με­νού­σης όμως της κατά προ­τε­ραιό­τητα πλη­ρω­μής από τα δια­θέ­σιμα, τα οποία παρα­μέ­νουν στην κυριό­τητα της εται­ρείας, των υπο­χρε­ώ­σεων προς το κράτος και τους τρίτους, δηλαδή τις Τρά­πε­ζες, που είναι ανα­γκαίες για την λει­τουρ­γία της εται­ρείας. Μετα­βολή υπήρξε και στα ποσοστά των αμοιβών του δια­χει­ρι­στή και στα κατα­βαλ­λό­μενα στους μετό­χους ποσά, όπου έχει αφαι­ρε­θεί το ποσοστό 3% επί του κύκλου εργα­σιών που θα ελάμ­βανε κάθε μέτοχος.

Η Ροδί­τικη εται­ρεία συνήψε με δύο τρά­πε­ζες ομο­λο­γιακό δάνειο συνο­λι­κού ποσού 24.500.000 ευρώ. Περαι­τέρω, συνήψε με τις τρά­πε­ζες το 2013 σύμβαση μεταξύ δανει­στών στην οποία συνε­βλή­θη­καν κι άλλοι.

Οι δια­χει­ρι­στές, πρώτος και δεύτερη των καθ’ ων, ανέ­λα­βαν, όπως τονί­ζουν, την συμ­βα­τική υπο­χρέ­ωση έναντι των τρα­πε­ζών, να εξο­φλού­νται κατά πρώτον οι δανεια­κές υπο­χρε­ώ­σεις της Ροδί­τι­κης εται­ρείας.

Οι δύο Ροδίτες έλαβαν τον Δεκέμ­βριο του 2017 επι­στολή δια­μαρ­τυ­ρίας από μια τράπεζα, με την οποία αφ’ ενός μεν δια­μαρ­τυ­ρό­ταν για την ύπαρξη ληξι­προ­θέ­σμων οφειλών εκ των δανεια­κών συμ­βά­σεων μεταξύ της τρίτης των καθ’ ων και της τρά­πε­ζας ποσού 93.000 ευρώ ληξι­πρό­θε­σμης δόσης εκ του Ομο­λο­για­κού Δανείου, ποσού 636.719,84 ευρώ ληξι­πρό­θε­σμους τόκους εκ του Ομο­λο­για­κού Δανείου και ποσού 8.731.942,24 ευρώ χρε­ω­στικό υπό­λοιπο εις βάρος της από Σύμβαση Αλλη­λό­χρεου Λογα­ρια­σμού (Πίστω­σης) συνο­λι­κού ποσού 9.900.000 ευρώ, παρά τις επα­νει­λημ­μέ­νες οχλή­σεις της, αφ’ ετέρου δε τους καλούσε να προβούν σε άμεση τακτο­ποί­ηση – εξό­φληση – των ληξι­προ­θέ­σμων οφειλών και τους δήλωνε ότι σε αντί­θετη περί­πτωση θα ελάμ­βανε κάθε νόμιμο μέτρο για την προ­στα­σία και δια­σφά­λιση κάθε δικαιώ­μα­τος της και την απο­κα­τά­σταση κάθε ζημίας που ήθελε υποστεί από την αντι­συμ­βα­τική συμπε­ρι­φορά της εται­ρείας.

Το γεγονός της απο­στο­λής από την τράπεζα τους δημιούρ­γησε ιδιαί­τερη ανη­συ­χία γιατί, με βάση τα ως άνω εκτε­θέ­ντα στις δανεια­κές συμ­βά­σεις, η εν λόγω επι­στολή σημα­το­δό­τησε την εκκί­νηση από την Τράπεζα των δια­δι­κα­σιών καταγ­γε­λίας των δανεια­κών συμ­βά­σεων, γεγονός που αφ’ εαυτού θα σήμαινε την ορι­στική απώλεια του κύριου περιου­σια­κού στοι­χείου τους.

Τον ίδιο μήνα συνήλθε εξάλλου σε συνε­δρί­αση το διοι­κη­τικό συμ­βού­λιο της εται­ρείας και ενη­με­ρώ­θηκε από τον πρόεδρο αυτού για τις αλλε­πάλ­λη­λες οχλή­σεις της δανεί­στριας, ενώ έγινε λόγος για τερά­στια προ­βλή­ματα ρευ­στό­τη­τας που αντι­με­τω­πί­ζει.

Πλέον των ανωτέρω, περι­ήλ­θαν εις γνώση των Ροδιτών φήμες, που κατ’ αρχήν δεν είχαν την δυνα­τό­τητα να επι­βε­βαιώ­σουν περί ευρύ­τε­ρης συμ­φω­νίας του δια­χει­ρι­στή και μετόχου κατά 50% της ροδί­τι­κης εται­ρείας στην οποία περι­λαμ­βά­νε­ται και η είσοδος στο μετο­χικό κεφά­λαιο της επεν­δυ­τι­κού οίκου (fund). Τις φήμες αυτές διέ­ψευσε πρώτος των καθ’ ων στην διάρ­κεια του ανωτέρω διοι­κη­τι­κού συμ­βου­λίου.

Ακο­λού­θησε η απο­στολή εξω­δί­κου με το οποίο ζητή­θη­καν οικο­νο­μικά στοι­χεία τα οποία, όπως υπο­στη­ρί­ζουν, δεν τους δόθηκαν.

Ζητούν έτσι να διε­νερ­γη­θεί δια­χει­ρι­στι­κός έλεγχος στην εται­ρεία για να απα­ντη­θούν συγκε­κρι­μένα ερω­τή­ματα, ενώ υπο­στη­ρί­ζουν ότι υπάρ­χουν υπερ­τι­μο­λο­γή­σεις για τερά­στια ποσά.

Ο δια­χει­ρι­στι­κός έλεγχος που ήθελε δια­τα­χθεί ζητεί­ται να περι­λά­βει το σύνολο των δια­χει­ρι­στι­κών περιό­δων από την έναρξη της δια­χεί­ρι­σης της ανώ­νυ­μης εται­ρείας από την 28η Απρι­λίου 1998 μέχρι σήμερα και μάλιστα να ταχθεί προ­θε­σμία τριών μηνών για τη διε­νέρ­γεια του εκτά­κτου ελέγχου, άλλως να ταχθεί εύλογη κατά την κρίση του Δικα­στη­ρίου προ­θε­σμία.

Την υπόθεση χει­ρί­ζε­ται η δικη­γό­ρος κ. Στα­μα­τία – Μαρία Χατζη­κων­στα­ντί­νου.