Ενα “ποτήρι” αισιοδοξίας στην αυλή του “Πεταλά”

Ρε­πορ­τάζ-συ­νέ­ντευ­ξη της Μα­ρί­λιας Δή­μη­τρας Φούρ­λα

Θε­α­μα­τι­κή του­ρι­στι­κή αύ­ξη­ση στο νησί δεί­χνουν όλοι οι δεί­κτες, με τον Αύ­γου­στο να κα­τα­γρά­φει πλη­ρό­τη­τα μέχρι και 100% και την του­ρι­στι­κή σεζόν, σύμ­φω­να με τους διευ­θυ­ντές των ξε­νο­δο­χεί­ων, να πα­ρα­τεί­νε­ται μέχρι και τις πρώ­τες εβδο­μά­δες του Νο­εμ­βρί­ου. ‘ Αραγε αυτή η θε­α­μα­τι­κή αύ­ξη­ση είχε και θε­α­μα­τι­κή αύ­ξη­ση στο «τα­μείο»; Διότι καλοί οι αριθ­μοί των στα­τι­στι­κών στοι­χεί­ων, αλλά το απο­τέ­λε­σμα φαί­νε­ται όταν κάθε του­ρι­στι­κή επι­χεί­ρη­ση κάνει «τα­μείο», σε μια χρο­νιά σαν την φε­τι­νή, κατά την οποία ο του­ρι­σμός ήρθε «αντι­μέ­τω­πος» με έναν κα­ται­γι­σμό οι­κο­νο­μι­κών μέ­τρων, όπως η κα­τάρ­γη­ση των μειω­μέ­νων συ­ντε­λε­στών ΦΠΑ και η υπέρ­με­τρη φο­ρο­λό­γη­ση. Κυ­ρί­ως τι αντί­κρι­σμα είχε αυτή η αύ­ξη­ση στις το­πι­κές επι­χει­ρή­σεις εκτός ξε­νο­δο­χεί­ων.

Πρό­σφα­τα, εί­δα­με έντο­να να αντι­δρούν με ανα­κοί­νω­ση του σω­μα­τεί­ου τους, οι εστιά­το­ρες της Ρόδου στο σύ­στη­μα all inclusive που κυ­ριο­λε­κτι­κά «κα­τα­τρώ­ει» τις το­πι­κές επι­χει­ρή­σεις κυ­ριαρ­χώ­ντας στις πε­ρισ­σό­τε­ρες ξε­νο­δο­χεια­κές μο­νά­δες του νη­σιού, αλλά και έχει αυ­ξη­θεί σύμ­φω­να με τους διευ­θυ­ντές των ξε­νο­δο­χεί­ων.

Για μειω­μέ­να έσοδα μι­λούν όλοι οι επι­χει­ρη­μα­τί­ες του του­ρι­σμού, καθώς οι του­ρί­στες είναι χα­μη­λού οι­κο­νο­μι­κού επι­πέ­δου. Δια­βά­ζο­ντας και ακού­γο­ντας όλα αυτά μια με­λαγ­χο­λία την πα­θαί­νεις, καθώς βλέ­πεις άδεια μα­γα­ζιά σε ένα νησί που βου­λιά­ζει από επι­σκέ­πτες. Μπο­ρεί όμως και να βρεις κά­ποιους, που το πο­τή­ρι το βλέ­πουν μι­σο­γε­μά­το. Που εξα­κο­λου­θούν να ελ­πί­ζουν και να θε­ω­ρούν την κρίση αυτή, ευ­και­ρία για να διώ­ξου­με «τον κακό μας εαυτό» και να ξε­κα­θα­ρί­σει η ήρα από το στάρι.

Ενας τέ­τοιος άν­θρω­πος είναι ο Πα­να­γιώ­της Πε­τα­λάς, ιδιο­κτή­της του ομώ­νυ­μου εστια­το­ρί­ου στο Κιο­τά­ρι. Τον συ­νά­ντη­σα στην βόλτα που έκανα, με σκοπό ένα ρε­πορ­τάζ για το πώς απο­τι­μούν οι επι­χει­ρη­μα­τί­ες της Νό­τιας Ρόδου την φε­τει­νή σεζόν. Η αλή­θεια είναι πως μαύ­ρι­σε η ψυχή μου από το ύφος και μόνον όταν συ­νά­ντη­σα κά­ποιους από αυ­τούς στο άκου­σμα της ερώ­τη­σης «πώς πήγε η σεζόν».

Στην αυλή του «Πε­τα­λά», άλ­λα­ξε η ψυ­χο­λο­γία μου από τις πρώ­τες κου­βέ­ντες του ιδιο­κτή­τη και ο προ­γραμ­μα­τι­σμός μου. Προ­τί­μη­σα το μι­σο­γε­μά­το πο­τή­ρι, την πα­ρά­θε­ση μόνον μιας δια­φο­ρε­τι­κής απο­τί­μη­σης, με πολ­λές οπτι­κές γω­νί­ες, που κρύ­βουν αι­σιο­δο­ξία αλλά και αυ­το­κρι­τι­κή. Η αλή­θεια είναι πως έχου­με έλ­λει­ψη και από τα δύο…

Ας απο­λαύ­σου­με το γε­μά­το θα έλεγα «πο­τή­ρι» του «Πε­τα­λά» με αι­σιο­δο­ξία και μπό­λι­κη αυ­το­κρι­τι­κή.

• Πώς πήγε φέτος σεζόν με δε­δο­μέ­νη την αύ­ξη­ση επι­σκε­πτών που κα­τα­γρά­φε­ται;

Ανα­λό­γως των συν­θη­κών που έχουν δια­μορ­φω­θεί και των δυ­σκο­λιών καλά. Οι δυ­σκο­λί­ες είναι ίδιες για όλους. Ο κα­θέ­νας προ­σπα­θεί να τις αντι­με­τω­πί­σει με τον κα­λύ­τε­ρο δυ­να­τό τρόπο.

• Θέ­λε­τε να μας πείτε ποιες είναι αυτές οι δυ­σκο­λί­ες;

Αύ­ξη­ση ΦΠΑ, αύ­ξη­ση τιμών, στα­σι­μό­τη­τα στις τιμές των εστια­το­ρί­ων,διότι ο εστιά­το­ρας είναι δύ­σκο­λο να αυ­ξή­σει την τιμή του. Μεί­ω­ση κί­νη­σης καθώς έχει συρ­ρι­κνω­θεί το ει­σό­δη­μα όλων. Αγρα πε­λα­τών.

• Αγρα πε­λα­τών και στο Κιο­τά­ρι;

Υπάρ­χει άγρα πε­λα­τών, όπως υπάρ­χει σε όλη τη Ρόδο.

• Δεν σας άκου­σα να ανα­φέ­ρε­τε το all inclusive. Πρό­σφα­τα το σω­μα­τείο σας αντέ­δρα­σε με μια ιδιαί­τε­ρα αιχ­μη­ρή ανα­κοί­νω­ση για το θέμα αυτό.

Ναι, σαφώς και υπάρ­χει ως πρό­βλη­μα και το all inclusive. Δυ­στυ­χώς δεν μπο­ρού­με να το απο­φύ­γου­με και ας ελ­πί­σου­με ότι θα βρε­θούν οι χρυ­σές τομές για να μη γίνει πιο all inclusive απ’ ότι είναι.

• Όπως; Θα μας πείτε με­ρι­κές χρυ­σές τομές που θα μπο­ρού­σαν να βρε­θούν;

Θεωρώ ότι τα ξε­νο­δο­χεία all inclusive δε νο­εί­ται να έχουν εστια­τό­ρια με δω­ρε­άν γεύμα. Επί­σης, θα μπο­ρού­σαν τα bar των ξε­νο­δο­χεί­ων να κλεί­νουν νωρίς, ώστε να μπο­ρούν οι επι­σκέ­πτες να βγουν, να κά­νουν μια βόλτα έξω. Ή να υπήρ­χε μια ημέρα της εβδο­μά­δας όπου οι επι­σκέ­πτες θα έβγαι­ναν έξω για φα­γη­τό. Παρ’ όλα αυτά όμως, το all inclusive, δεν πρέ­πει να απο­τε­λεί το άλ­λο­θί μας. Aς στα­μα­τή­σου­με την κα­ρα­μέ­λα «φταί­ει ο ΦΠΑ, φταί­ει το all inclusive…». Φταί­ει και ο κακός μας εαυ­τός. Ο του­ρι­σμός αυτή την στιγ­μή βρί­σκε­ται δε­κα­ε­τί­ες πίσω, δεν είναι επαγ­γελ­μα­τι­κός, τόσο στο χώρο της εστί­α­σης όσο και συ­νο­λι­κά. Δεν ζούμε πια στην εποχή λίγο κρασί, λίγη θά­λασ­σα. Πρέ­πει να παρ­θούν απ’ την πο­λι­τεία – και μιλώ για τον χώρο της εστί­α­σης- σο­βα­ρά μέτρα .

• Θέ­λε­τε να μας πείτε κά­ποια από αυτά τα μέτρα;

Ενας προ­γραμ­μα­τι­σμός κι ένα φρένο στις άδειες. Ο τόπος δεν χωρά άλλες επι­χει­ρή­σεις, γι’ αυτό πρέ­πει να δί­νο­νται με αυ­στη­ρά κρι­τή­ρια . Να υπο­χρε­ού­ται οποιοσ­δή­πο­τε επι­χεί­ρη­ση να προ­σλαμ­βά­νει υπαλ­λή­λους με εξει­δί­κευ­ση και προ­ϋ­πη­ρε­σία και σερ­βι­τό­ρους εξει­δι­κευ­μέ­νους που να μι­λούν αν μη τι άλλο μια ξένη γλώσ­σα. Να υπο­χρε­ώ­νο­νται οι επι­χει­ρη­μα­τί­ες να κά­νουν το αυ­το­νό­η­το, όπως, να συ­μπε­ρι­λαμ­βά­νουν στις επι­χει­ρή­σεις τους το­πι­κά προ­ϊ­ό­ντα, ό,τι φυ­τρώ­νει στον τόπο μας. Ο του­ρι­σμός χρειά­ζε­ται εξει­δί­κευ­ση και επαγ­γελ­μα­τί­ες. Κι αυτά είναι βή­μα­τα απλά που δεν χρειά­ζο­νται κόστη. Ετσι, θα στη­ρι­χθούν οι πα­ρα­γω­γοί και θα γνω­ρί­ζουν οι επι­σκέ­πτες τα προ­ϊ­ό­ντα του τόπου που επι­σκέ­πτο­νται, την ντό­πια κου­ζί­να, θα αντι­κα­τα­στα­θεί το ρι­ζό­το με τον τρα­χα­νά ,θα πλου­τί­σουν οι σα­λά­τες με κά­πα­ρη, θα ανα­δει­χθούν τα κρα­σιά μας. Η γα­στρο­νο­μία μπο­ρεί και πρέ­πει να είναι πρε­σβευ­τής μας. Και πρε­σβευ­τής χωρίς την ντό­πια κου­ζί­να, τα ντό­πια προ­ϊ­ό­ντα δεν νο­εί­ται. Πρέ­πει να γί­νου­με αντα­γω­νι­στι­κοί απέ­να­ντι σε χώρες, όπως η Ισπα­νία, η Γαλ­λία. Λα­μπρό πα­ρά­δειγ­μα η Ισπα­νία, η οποία εκτό­ξευ­σε την δη­μο­φι­λία της μέσα από την γα­στρο­νο­μία και τον του­ρι­σμό της. Ακόμη, ακού­με την πο­λι­τεία να μιλά για επι­χει­ρη­μα­τι­κό­τη­τα, αλλά ποια επι­χει­ρη­μα­τι­κό­τη­τα χωρίς καμιά βο­ή­θεια; Το μόνο που γί­νε­ται είναι να θε­ω­ρού­με­θα a priori κλέ­φτες. Θα μπο­ρού­σαν να δο­θούν κί­νη­τρα για μια νέα επι­χεί­ρη­ση. Αν για πα­ρά­δειγ­μα μια και­νούρ­για επι­χεί­ρη­ση δεν πλή­ρω­νε για 2-3 χρό­νια ΦΠΑ, θα μπο­ρού­σε να ανε­βά­σει και την ποιό­τη­τά της και να αυ­ξή­σει τις θέ­σεις ερ­γα­σί­ας.

• Ολοι μι­λούν για πτώση της ποιό­τη­τας των του­ρι­στών. Συμ­φω­νεί­τε;

Δυ­στυ­χώς βλέ­που­με να ανθεί ο μα­ζι­κός του­ρι­σμός. Η ποιό­τη­τα του επι­σκέ­πτη έχει πέσει. Αλλά ας μη ξε­χνά­με και την δική μας ποιό­τη­τα υπη­ρε­σιών που έχει κα­τα­βα­ρα­θρω­θεί, λογω οι­κο­νο­μι­κής πί­ε­σης. Ετσι το απο­τέ­λε­σμα γί­νε­ται εκρη­κτι­κό. Δεν της αξί­ζει της Ρόδου αυτός ο του­ρι­σμός με τέ­τοια ιστο­ρία, με τέ­τοιο πο­λι­τι­σμό. Αλλά δεν της αξί­ζει και η δική μας συ­μπε­ρι­φο­ρά σε πολ­λές των πε­ρι­πτώ­σε­ων. Μέσα από όλα αυτά, δεν θέλω να βγει μαύρο. Θέλω να δούμε την κρίση σαν ευ­και­ρία. Ο του­ρι­σμός μπο­ρεί να περνά μια από τις χει­ρό­τε­ρες πε­ριό­δους, αλλά θέλω να δώσω ένα αι­σιό­δο­ξο μή­νυ­μα. Ότι κα­νείς δεν έχει χάσει από την προ­σφο­ρά του μίγ­μα­τος ποιό­τη­τας και επαγ­γελ­μα­τι­σμού. Πόσω μάλ­λον τώρα, που όλοι έχουν γίνει πιο επι­λε­κτι­κοί. Προ­σέ­χουν πού θα πάνε να δια­σκε­δά­σουν, να φάνε, πού θα αφή­σουν τα λεφτά τους, τα οποία πλέον δεν πε­ρισ­σεύ­ουν. Απ’ το κακό μπο­ρεί να βγει καλό. Πρέ­πει να επι­μεί­νου­με στον επαγ­γελ­μα­τι­σμό και την ποιό­τη­τα. Πρέ­πει ν’ αντέ­ξου­με… Κάπως έτσι θα ανα­γκα­σθούν να εγκα­τα­λεί­ψουν τον χώρο και οι «αε­ρη­τζή­δες». Ο κα­θέ­νας χω­ρι­στά και όλοι μαζί θα ξα­να­φέ­ρου­με την Ρόδο εκεί που της αξί­ζει.

• Πώς σας φαί­νο­νται όλα αυτά που ακού­γο­νται σχε­τι­κά με την επι­μή­κυν­ση της σεζόν;

Ας δούμε πρώτα πώς θα ανε­βά­σου­με την υπάρ­χου­σα, πώς δεν θα την συρ­ρι­κνώ­σου­με κι άλλο και σε χρόνο και σε ποιό­τη­τα και βλέ­που­με. Θέλω να πι­στεύω πως οι προ­σπά­θειες που γί­νο­νται από την πλευ­ρά της πε­ρι­φε­ρεια­κής αρχής θα έχουν απο­τέ­λε­σμα.

• Πού πι­στεύ­ε­τε ότι οφεί­λε­ται η επι­τυ­χία μιας επι­χεί­ρη­σης;

Στην ποιό­τη­τα της εμπει­ρί­ας που χα­ρί­ζεις στον πε­λά­τη κατά τη διάρ­κεια της επί­σκε­ψής του. ‘Οσον αφορά το χώρο της εστί­α­σης, μέσα από την εμπει­ρία μου , βλέπω πως ο άν­θρω­πος είναι ευ­χα­ρι­στη­μέ­νος με απλά πράγ­μα­τα. Οπως, το να τον τα­ξι­δέ­ψεις νοερά με ένα πιάτο στα παι­δι­κά του χρό­νια, με την ωρι­μό­τη­τα τού τώρα, σε­βό­με­νος πάντα τον ίδιο και τις εμπει­ρί­ες του, οι οποί­ες σχη­μα­τί­ζουν τε­λι­κά και την άποψη του.

• Και πως πι­στεύ­ε­τε ότι δια­τη­ρεί­ται τε­λι­κά η επι­τυ­χία;

Η επι­τυ­χία δια­μορ­φώ­νε­ται και δια­τη­ρεί­ται όταν στη βάση της υπάρ­χει μια ομάδα ενω­μέ­νη, που ανε­ξάρ­τη­τα από τις δυ­σκο­λί­ες, θα δώσει κα­θη­με­ρι­νά τον κα­λύ­τε­ρο της εαυτό. Όσοι ασχο­λού­νται συ­γκε­κρι­μέ­να με την εστί­α­ση, γνω­ρί­ζουν τη σκλη­ρή πλευ­ρά της. Παρ’ όλα αυτά, εί­μα­στε εδώ κα­θη­με­ρι­νά πα­λεύ­ο­ντας πολ­λές φορές με δύ­σκο­λες συν­θή­κες. Στό­χος μας όμως είναι ο σε­βα­σμός στον πε­λά­τη που μας επι­λέ­γει και η άψογη εξυ­πη­ρέ­τη­ση του με απώ­τε­ρο σκοπό να τον δι­καιώ­σου­με για την επι­λο­γή του και να έχου­με την τιμή να τον εξυ­πη­ρε­τή­σου­με ξανά. Αυτή είναι άλ­λω­στε και η με­γα­λύ­τε­ρη αντα­μοι­βή μας. Η ανα­γνω­ρί­ση των πιά­των μας και των υπη­ρε­σιών μας!