Υπάρχει απάντηση;

Θα ήταν ανό­η­το να κάνω τον ει­δι­κή στην αντι­με­τώ­πι­ση πυρ­κα­γιών και να υπο­δει­κνύω λύ­σεις χωρίς να ξέρω την τύφλα μου. Εντού­τοις, αυτό με το 112 και οι  εκ­κε­νώ­σεις πε­ριο­χών ολό­κλη­ρων από τους κα­τοί­κους τους και χωριά μετά να πα­ρα­δί­νο­νται αβο­ή­θη­τα στις φλό­γες με πα­ρα­ξέ­νε­ψε. Ξέρω ότι το Μάτι με τους εκατό νε­κρούς είναι πρό­σφα­τη τρα­γω­δία και τρέ­μουν, τρέ­μου­με στην ιδέα πως θα μπο­ρού­σε να επα­να­λη­φθεί. Όπως ξέρω, ότι ανέ­κα­θεν όταν καί­γο­νταν δάση και πριν η φωτιά απει­λή­σει τα χωριά, γι­νό­ταν γε­νι­κή κι­νη­το­ποί­η­ση του πλη­θυ­σμού βοη­θώ­ντας στην κα­τά­σβε­σή της, Εκ του απο­τε­λέ­σμα­τος, εί­δα­με στις τη­λε­ο­ρά­σεις μας και ακού­με σή­με­ρα για σπί­τια που σώ­θη­καν, για φωτιά που εμπο­δί­στη­κε να μπει σε χωριά, γιατί κά­τοι­κοι -αφού έδιω­ξαν ανή­μπο­ρους και παι­διά- σε πεί­σμα του σχε­δια­σμού για εκ­κέ­νω­ση  έμει­ναν μέχρι να αντι­κρί­σουν τις φλό­γες – βουνά και με λά­στι­χα να κα­τα­βρέ­ξουν τα πάντα, με πριό­νια να ανοί­ξουν αντι­πυ­ρι­κές ζώνες, με ψε­κα­στι­κά, λά­στι­χα, κλα­ριά. Τε­λι­κά ήταν ή όχι σω­στές αυτές οι συ­νε­χείς κλή­σεις για εκ­κε­νώ­σεις και με τα χωριά να πα­ρα­δί­δο­νται μετά στις φλό­γες; Υπάρ­χει απά­ντη­ση; Υπάρ­χει και μά­λι­στα επι­στη­μο­νι­κή από τον  Γα­βρι­ήλ Ξαν­θό­που­λο, έναν από τους κο­ρυ­φαί­ους  διε­θνούς φήμης δα­σο­λό­γους στο ζή­τη­μα των δα­σι­κών πυρ­κα­γιών, Διευ­θυ­ντής Ερευ­νών στον Ελ­λη­νι­κό Γε­ωρ­γι­κό Ορ­γα­νι­σμό «ΔΗ­ΜΗ­ΤΡΑ» και ερευ­νη­της στο Ιν­στι­τού­το Με­σο­γεια­κών & Δα­σι­κών Οι­κο­συ­στη­μά­των και ένας εκ των συ­νο­μι­λη­τών του πρω­θυ­πουρ­γού, στην πε­ρί­φη­μης επι­τρο­πή Γκολ­ντά­μερ:

«Το ερ­γα­λείο των εκ­κε­νώ­σε­ων χρη­σι­μο­ποι­ή­θη­κε με έναν τρόπο, ο οποί­ος είναι δρα­μα­τι­κός. Η οδη­γία ήταν “κάντε εκ­κέ­νω­ση” ώστε να μην υπάρ­χουν θύ­μα­τα, αλλά και αν υπάρ­ξουν η ευ­θύ­νη να ανή­κει σε όσους δεν έφυ­γαν. Συ­μπέ­ρα­σμα: αυτό θα έπρε­πε να γί­νε­ται όταν υπάρ­χει πραγ­μα­τι­κή ανά­γκη. Εδώ όμως η φι­λο­σο­φία και το κί­νη­τρο για τον κάθε πυ­ρο­σβέ­στη αξιω­μα­τι­κό είναι ότι μπο­ρείς να υπο­στείς κρι­τι­κή αν σου καεί κά­ποιος, αλλά δε θα υπο­στείς κρι­τι­κή αν τσά­μπα έκα­νες την εκ­κέ­νω­ση» ση­μειώ­νει ο κ. Ξαν­θό­που­λος.  «Γί­νε­ται τυφλά η εκ­κέ­νω­ση κι αυτό δεν είναι χωρίς συ­νέ­πειες. Όταν εκ­κε­νώ­νεις μετά χρειά­ζε­ται να φυ­λά­ξεις τα σπί­τια. Δεν μπο­ρείς να τα αφή­σεις να καούν και όταν συμ­βεί αυτό αντί να κυ­νη­γάς το μέ­τω­πο, κυ­νη­γάς τα σπί­τια. Γί­νε­σαι ήρωας στα ΜΜΕ τα οποία σε κα­τα­γρά­φουν εκεί­νη την ώρα, αλλά αυτό που πλη­ρώ­νεις είναι η ανι­κα­νό­τη­τα συ­νο­λι­κού σχε­δια­σμού και δρά­σης» συ­μπλή­ρω­σε.