Ηχοχρώματα: Μια ξεχωριστή μουσική βραδιά

Ηχο­χρώ­ματα εν χορώ…

Με αυτές τις λέξεις θα μπο­ρούσε να περι­γρά­ψει κανείς τη μονα­δι­κής αισθη­τι­κής και ποιό­τη­τας συναυ­λία της Χορω­δίας Δημο­τι­κού Ωδείου του ΔΟΠΑ Ρόδου που παρα­κο­λου­θή­σαμε το Σάββατο 6 Μαΐου 2023 στο Δημο­τικό Θέατρο της Ρόδου.

Το κοινό στο κατά­με­στο θέατρο ξαφ­νιά­στηκε ευχά­ρι­στα όταν ακού­στη­καν οι πρώτες τυμπα­νο­κρου­σίες, που έδωσαν το σύνθημα για την έναρξη της παρά­στα­σης. Σαράντα ένα (41) χορωδοί στο σκοτάδι, με ένα κερί στο χέρι κατέ­κλυ­σαν εν πομπή όλους τους δια­δρό­μους, τρα­γου­δώ­ντας ένα εκρη­κτικό τρα­γούδι από τη μακρινή Σκαν­δι­να­βία. Αυτός ήταν ο τρόπος τους να κατα­λή­ξουν στη σκηνή, δίνο­ντας το στίγμα για τη μυστα­γω­γία που θα ακο­λου­θούσε.

Το χορω­διακό σύνολο συνε­πήρε το κοινό από την πρώτη νότα ως την τελευ­ταία, με μία επιλογή τρα­γου­διών πλούσια και εμπνευ­σμένη. Με ιδιαί­τε­ρες εναλ­λα­γές φωνών και μου­σι­κών ειδών, η παν­δαι­σία ηχο­χρω­μά­των αγκά­λιασε το παρόν και ανέ­δειξε το παρελ­θόν, προ­σφέ­ρο­ντας στους επι­σκέ­πτες ακού­σματα από συν­θέ­σεις κλα­σι­κών δημιουρ­γών (Brahms, Mozart, Vulpius, Pleyer), τρα­γού­δια του σύγ­χρο­νου ελλη­νι­κού και ρεμπέ­τι­κου (N. Μαυ­ρου­δής, Κ. Κακο­γιάν­νης, Μ. Χατζι­δά­κις, Μ. Θεο­δω­ρά­κης), αλλά και του διε­θνούς ρεπερ­το­ρίου (S. Linda, R. Noble-J. Cambell-R. Connelly). Από τα εντυ­πω­σιακά «κρε­σέ­ντο» της βραδιάς, ένα τρα­γούδι από τη ναυτική παρά­δοση της Νέας Ζηλαν­δίας που ερμή­νευ­σαν με ενθου­σιώδη ορμή οι άνδρες της χορω­δίας. Ακόμα πιο ηχηρό,  ένα παρα­δο­σιακό της Κύπρου με παρα­μυ­θιακό χαρα­κτήρα, που σε γνήσια κυπριακή διά­λε­κτο «αφη­γή­θηκε» η χορωδία, με την αρι­στο­τε­χνική συμβολή των χορωδών-μελών της κου­κλο­θε­α­τρι­κής ομάδας Καρα­μπόλα, που  παρου­σί­α­ζαν τον θρύλο επί σκηνής, μέσα από το crankie – ένα κινού­μενο πανό­ραμα που υπήρξε ο πρό­δρο­μος του πρώιμου κινη­μα­το­γρά­φου. Επι­στέ­γα­σμα σε αυτόν τον μουσικό περί­πατο, το «Καλ­ντε­ρίμι» του Ρόδιου συνθέτη Αντώνη Κυζούλη, ο οποίος ήταν παρών και έγινε μάρ­τυ­ρας του θερμού χει­ρο­κρο­τή­μα­τος που απέ­σπασε ο ξεχω­ρι­στός αυτός…μύθος της Οδού Ιπποτών.

Λυρικές «νότες» σε ολό­κληρη τη συναυ­λία προ­σέ­δι­δαν τα ευρη­μα­τικά και ζωηρά  κείμενα του Βαγγέλη Κατσο­γρι­δάκη που απέδωσε, όπως πάντα με μαε­στρία, ο Ευάγ­γε­λος Σπάρ­τα­λης, συντρο­φεύ­ο­ντας τη μέθεξη των θεατών.

Πλήθος από τρυφερά χαμό­γελα και δρο­σε­ρές φωνές γέμισε η σκηνή, όταν τρα­γού­δησε το πολλά υπο­σχό­μενο για το μέλλον εργα­στήρι παι­δι­κής χορω­δίας του Δημο­τι­κού Ωδείου ΔΟΠΑ Ρόδου, ερμη­νεύ­ο­ντας με αβίαστη αρτιό­τητα τρία τρα­γού­δια – ένα από αυτά με τη συνο­δεία της χορω­δίας ενη­λί­κων, δημιουρ­γώ­ντας μια ιδιαί­τερα συγκι­νη­τική αρμονία κατερ­γα­σμέ­νων και ακα­τέρ­γα­στων χορδών.

Άξια Μαέ­στρος η Άντζελα Σπανού, που με την ευγε­νική της αύρα έδωσε ρυθμό και πνοή στο έργο αυτό και κατά­φερε να καθο­δη­γή­σει το σύνολό της σε ένα απο­τέ­λε­σμα που από­λαυσε και επι­δο­κί­μασε το κοινό της Ρόδου.

Στη συνο­δεία του πιάνου η Σεβαστή Χατζη­στρατή, στην κιθάρα ο Janez Spendov, στα κρουστά η Άννα Νικη­τιάδη, στο crankie η Φαίη Ρεϊ­ζί­δου. Αφίσα: Ρένα Βου­τυ­ράκη. Δημιουρ­γία λογό­τυ­που: Σπύρος Πλατής.