“Πολύ φοβάμαι πως η Κως θα γίνει θύμα των «ΟΧΙ» με ανυπολόγιστη ζημιά στον Τουρισμό”

της Κων­στα­ντί­νας Σβύ­νου

Προ­έ­δρου της Ένω­σης Ξε­νο­δό­χων Κω

Το νησί της Κω δια­νύ­ει τη με­γα­λύ­τε­ρη κρίση των τε­λευ­ταί­ων επο­χών λόγω των έντο­νων με­τα­να­στευ­τι­κών ροών.

Το νησί έχει τα­ξι­δέ­ψει με τις χει­ρό­τε­ρες ει­κό­νες σε όλο τον κόσμο, με όλη την πόλη να είναι ένας απέ­ρα­ντος κα­ταυ­λι­σμός , με αν­θρώ­πους να στοι­βά­ζο­νται προ­κει­μέ­νου να πά­ρουν το χαρτί της επι­βί­ω­σής τους, με μια κοι­νω­νία να έχει φτά­σει στα όρια της αντο­χής της και με τις επι­χει­ρή­σεις πα­ράλ­λη­λα να βρί­σκο­νται στα δικά τους οι­κο­νο­μι­κά όρια.

Και η πραγ­μα­τι­κό­τη­τα μας λέει πως είναι τέ­τοια η γε­ω­πο­λι­τι­κή θέση της Κω που είτε το θέ­λου­με είτε όχι θα έχου­με ροές.

Και από τη στιγ­μή που η Κως είναι Ευ­ρω­παϊ­κό έδα­φος με εν λει­τουρ­γία τμήμα αλ­λο­δα­πών, εί­μα­στε υπο­χρε­ω­μέ­νοι να κα­τα­γρά­φου­με όλους αυ­τούς που πα­ρά­νο­μα ει­σέρ­χο­νται στη χώρα μας.

Κατά τα λε­γό­με­να πολ­λών φο­ρέ­ων και πο­λι­τών, εκ­φρά­ζο­νται διά­φο­ρες και δια­φο­ρε­τι­κές από­ψεις. «ΑΝ φυ­λάσ­σο­νταν τα σύ­νο­ρα», «ΑΝ στα­μα­τή­σει ο πό­λε­μος», «ΑΝ γί­νουν τα hot spot στην Τουρ­κία», «ΑΝ φεύ­γουν απευ­θεί­ας χωρίς κα­τα­γρα­φή», «ΑΝ μπει κα­ρά­βι», «ΑΝ με­τα­φέ­ρο­νται σε γει­το­νι­κά νησιά», «ΑΝ», «ΑΝ», «ΑΝ»… όλα αυτά τα «ΑΝ» δε μας δί­νουν τη λύση και μας απο­προ­σα­να­το­λί­ζουν από το στόχο, ο οποί­ος είναι το συμ­μά­ζε­μα-νοι­κο­κύ­ρε­μα της πόλης με μια ορ­θο­λο­γι­κή δια­χεί­ρι­ση.

Δε μας επι­τρέ­πε­ται να μεί­νου­με στα «ΑΝ».

Όπως δε μας επι­τρέ­πο­νται ούτε τα λάθη.

ΠΡΕ­ΠΕΙ ΝΑ ΔΙΑ­ΧΕΙ­ΡΙ­ΣΤΟΥ­ΜΕ την κα­τά­στα­ση.

Και η ορθή δια­χεί­ρι­ση επι­βάλ­λει συ­νερ­γα­σία – συ­νεν­νό­η­ση – συ­νέρ­γεια κυ­βέρ­νη­σης, το­πι­κής αυ­το­διοί­κη­σης και φο­ρέ­ων.

Και ει­δι­κά όταν έχου­με μια δυ­να­τή πε­ρι­φέ­ρεια έτοι­μη να στα­θεί αρω­γός στις απο­φά­σεις μας.

Σε όλα αυτά ως πρό­ε­δρος της Ένω­σης Ξε­νο­δό­χων Κω έδωσα αγώνα, μαζί με την πλειο­ψη­φία του διοι­κη­τι­κού συμ­βου­λί­ου, προ­σπα­θώ­ντας να ανα­τρέ­ψου­με κα­τα­στά­σεις, πιέ­ζο­ντας για λύ­σεις προ­κει­μέ­νου να απο­φορ­τι­στεί το νησί από το βάρος της κα­τα­γρα­φής-ταυ­το­ποί­η­σης.

Κά­ποιες προ­τά­σεις έπε­σαν στο κενό άλλες ως μη ρε­α­λι­στι­κές, άλλες ως μη εφαρ­μό­σι­μες, άλλες ως πολύ ακρι­βές.

Κά­ποιες άλλες προ­τά­σεις έπια­σαν τόπο.

Σε όλο αυτό τον αγώνα απο­κτή­θη­καν εμπει­ρί­ες και γνώ­σεις. Και είμαι σε τέ­τοια θέση τη δε­δο­μέ­νη στιγ­μή ώστε να μπορώ να υπο­στη­ρί­ξω συ­γκε­κρι­μέ­νες από­ψεις. Ψη­φί­στη­κε πρό­σφα­τα η δη­μιουρ­γία ΚΕΠΥ για τη δια­χεί­ρι­ση της ροής. Τυ­πι­κά τα ΚΕΠΥ είναι φυ­λασ­σό­με­νες δομές στις οποί­ες πα­ρα­μέ­νουν οι πρό­σφυ­γες και οι με­τα­νά­στες μέχρι την ολο­κλή­ρω­ση της δια­δι­κα­σί­ας ταυ­το­ποί­η­σής τους. Τα ΚΕΠΥ δεν είναι hot spot, δεν βά­ζουν τα­μπέ­λες στο νησί, απο­τε­λούν απλά μια δομή δια­χεί­ρι­σης. Ζη­τά­με ως φο­ρείς εως τώρα τη με­τα­κί­νη­ση του τμή­μα­τος αλ­λο­δα­πών σε χώρο εκτός ιστού πόλης και εκτός του­ρι­στι­κού ιστού ώστε να γί­νε­ται εκεί η ταυ­το­ποί­η­ση. Μα ου­σια­στι­κά αυτό μας προ­σφέ­ρουν με την πρό­σφα­τη από­φα­σή τους, με το επι­πλέ­ον όμως του πε­ριο­ρι­σμού της ελευ­θε­ρί­ας των προ­σφύ­γων-με­τα­να­στών μέχρι την ολο­κλή­ρω­ση της δια­δι­κα­σί­ας. Η πο­λι­τι­κή του «ΟΧΙ» σε όλα δε δίνει λύ­σεις.

Αντί να μέ­νου­με σε στεί­ρες αντι­δρά­σεις ας επι­κε­ντρω­θού­με ώστε να δια­σφα­λί­σου­με τις απαι­τού­με­νες προ­ϋ­πο­θέ­σεις για την ορθή λει­τουρ­γία της δομής υπερ των επι­χει­ρή­σε­ων και της κοι­νω­νί­ας, διεκ­δι­κώ­ντας:

1. Την αλ­λα­γή της το­πο­θε­σί­ας της δομής ΚΕΠΥ σε χώρο εκτός του­ρι­στι­κού ιστού, εκτός πόλης-οι­κι­σμού και σε χώρο ΜΗ ΟΡΑΤΟ από τους διερ­χό­με­νους.

2. Την τή­ρη­ση του νόμου περί πε­ριο­ρι­σμού της ελευ­θε­ρί­ας των προ­σφύ­γων-με­τα­να­στών μέχρι την ολο­κλή­ρω­ση της δια­δι­κα­σί­ας

3. Την εγ­γύ­η­ση μέ­γι­στου χρό­νου ολο­κλή­ρω­σης της ταυ­το­ποί­η­σης (72 ώρες)

4. Τη δια­σφά­λι­ση αν­θρώ­πι­νων συν­θη­κών υγιει­νής, υγεί­ας και σί­τι­σης των δια­με­νό­ντων

5. Την δια­σφά­λι­ση ναύ­λω­σης ει­δι­κού πλοί­ου σε πε­ρι­πτώ­σεις που η δομή ξε­περ­νά τα όρια χω­ρη­τι­κό­τη­τάς της ή όταν λόγω πλη­ρό­τη­τας κα­ρα­βιού οι ταυ­το­ποι­η­μέ­νοι δεν μπο­ρούν να φύ­γουν

6. Να μην με­τα­φέ­ρο­νται επου­δε­νή στην Κω πρό­σφυ­γες-με­τα­νά­στες από άλλα νησιά προς ταυ­το­ποί­η­ση

7. Οι οι­κο­νο­μι­κοί με­τα­νά­στες να κρα­τού­νται και να δια­σφα­λι­στεί η άμεση με­τα­γω­γή τους στην πρω­τεύ­ου­σα για τις δια­δι­κα­σί­ες απέ­λα­σής τους.

Αι­σθά­νο­μαι την ανά­γκη να ξε­κα­θα­ρί­σω ένα πράγ­μα:

Δεν ήμουν ποτέ υπέρ της δη­μιουρ­γί­ας hot spot και ούτε πρό­κει­ται να είμαι καθώς και μόνη της ως έν­νοια μπο­ρεί να προ­κα­λέ­σει εντο­νό­τε­ρες ροές ή να χρη­σι­μο­ποι­η­θεί στο μέλ­λον ως χώρος μο­νι­μό­τε­ρης εγκα­τά­στα­σης.

Στη χώρα μας η προ­χει­ρό­τη­τα και η αστά­θεια δυ­στυ­χώς μας χα­ρα­κτη­ρί­ζουν. Θεωρώ όμως πως η φυ­λασ­σό­με­νη δομή των ΚΕΠΥ θα συμ­βάλ­λει ου­σια­στι­κά στη δια­χεί­ρι­ση των ροών και οι δρά­σεις μας πρέ­πει να στρα­φούν προς τη δια­σφά­λι­ση όλων αυτών που προ­α­νέ­φε­ρα, που σε συν­δυα­σμό με την πρό­τα­ση της δη­μο­τι­κής αρχής για πρό­σλη­ψη εται­ρί­ας security θα συμ­βάλ­λουν απο­τε­λε­σμα­τι­κά στην επα­να­φο­ρά της ει­κό­νας της πόλης και του νη­σιού. Θέλω να το­νί­σω επί­σης πως η επι­λο­γή της το­πο­θε­σί­ας στο Λι­νο­πό­τι είναι άκρως ακα­τάλ­λη­λη και ελ­πί­ζω έστω και την ύστα­τη στιγ­μή να ει­σα­κου­στεί ο κό­σμος και να επι­λε­χθεί άλλος χώρος. Για να γίνει όμως αυτό πρέ­πει να υπάρ­ξει πρό­τα­ση συ­γκε­κρι­μέ­νη!

Κλεί­νο­ντας να ανα­φέ­ρω πως σε αυτή την κρί­σι­μη στιγ­μή όλοι κρι­νό­μα­στε. Και όλες οι από­ψεις έχουν τη δική τους οπτι­κή. Το θέμα όμως είναι να αντι­με­τω­πί­ζου­με με ρε­α­λι­σμό τα δε­δο­μέ­να μας και να μη ζούμε σε άλλο κόσμο επη­ρε­ά­ζο­ντας και άλ­λους να βρε­θούν στον κόσμο αυτό. Αν όντως απο­φα­σι­στεί να μην γίνει καμία δομή στο νησί όπως πολ­λοί ζη­τούν, ας μας πουν με ποιο τρόπο θα δια­χει­ρι­στού­με τις ροές.

Και ο κα­θέ­νας ας ανα­λά­βει την ευ­θύ­νη του. Πολύ φο­βά­μαι πως η Κως θα γίνει στο τέλος το θύμα των «ΟΧΙ» με ανυ­πο­λό­γι­στη ζημιά στον του­ρι­στι­κό της χάρτη.

Σε­βό­με­νη τη δια­φο­ρε­τι­κό­τη­τα από­ψε­ων, όπως αυτές εκ­φρά­ζο­νται και στο δικό μου χώρο, οφεί­λω να δια­χω­ρί­σω τη θέση μου και να εκ­φρά­σω την προ­σω­πι­κή μου άποψη, άποψη που έχει έρθει από τον αγώνα που έδωσα, από τους αν­θρώ­πους με τους οποί­ους μί­λη­σα, από τις επα­φές μου με το πο­λι­τι­κό σύ­στη­μα και την απο­κο­μι­σθεί­σα εμπει­ρία όλων αυτών.

kostoday.gr