Το εμβληματικό κτήριο της Νέας Αγοράς έχει μετατραπεί σε «κουφάρι»

Τρία ολό­κληρα χρόνια έχουν περάσει από την απόφαση του τέως δημάρ­χου Ρόδου κ. Φώτη Χατζη­διά­κου, να προ­χω­ρή­σει στην αξιο­ποί­ηση της μαρίνας Μαν­δρα­κίου «πακέτο» με το κτήριο της Νέας Αγοράς, όπως τότε είχε απο­κα­λύ­ψει η «δ», προ­κα­λώ­ντας σάλο.

Η απόφαση του κ. Φ. Χατζη­διά­κου, οδήγησε σε μεγάλη κόντρα με τους μισθω­τές της Νέας Αγοράς, σε δικα­στική εμπλοκή ανάμεσα στις δύο πλευρές, δίχασε την τοπική κοι­νω­νία και μετέ­τρεψε ένα εμβλη­μα­τικό μνημείο στο κέντρο της πόλης της Ρόδου όπου άλλοτε χτυ­πούσε η καρδιά του εμπο­ρίου, σε κτήριο-φάντασμα, βου­λιά­ζο­ντας στην εγκα­τά­λειψη τα κατα­στή­ματα των λίγων, ενα­πο­μει­νά­ντων ενοι­κια­στών που όλα αυτά τα χρόνια υπήρξαν συνε­πείς στις υπο­χρε­ώ­σεις τους.

Άλλη μια του­ρι­στική περί­ο­δος φτάνει στο τέλος της, με το εμβλη­μα­τικό κτήριο παρα­δο­μένο στην εγκα­τά­λειψη και στον αδυ­σώ­πητο χρόνο.

Η εικόνα είναι απο­καρ­διω­τική τόσο στον περι­βάλ­λο­ντα χώρο, όπου λει­τουρ­γούν λιγοστά πια κατα­στή­ματα μετά τις εξώσεις των κακο­πλη­ρω­τών, όσο και εντός του κτηρίου, όπου στε­γά­ζο­νται γραφεία αλλά και υπη­ρε­σίες του Δήμου.

Η εγκα­τά­λειψη ενός κτηρίου, που θα μπο­ρούσε να απο­τε­λεί την κορω­νίδα του εμπο­ρι­κού κέντρου της πόλης, είναι εμφανής σε κάθε σημείο, προ­κα­λώ­ντας αλγεινή εντύ­πωση στους του­ρί­στες που επι­σκέ­πτο­νται το συγκρό­τημα είτε για να απο­λαύ­σουν τον καφέ ή το φαγητό τους σε ένα από τα ενα­πο­μεί­να­ντα κατα­στή­ματα υγειο­νο­μι­κού ενδια­φέ­ρο­ντος, είτε για να κάνουν την βόλτα τους.

Η δημο­τική αρχή του κ. Αντώνη Καμπου­ράκη, προ­σπα­θεί να συμ­μα­ζέ­ψει τα σημάδια του χρόνου αλλά και την εγκα­τά­λειψη της προη­γού­με­νης δημο­τι­κής αρχής με τους άστο­χους χει­ρι­σμούς της οποίας, το εμβλη­μα­τικό κτήριο μετα­τρά­πηκε σε «κουφάρι».

Κλει­στές επι­χει­ρή­σεις, ερει­πω­μένα κατα­στή­ματα, παρα­τη­μέ­νος εξο­πλι­σμός και σκόρπια αντι­κεί­μενα συν­θέ­τουν την εικόνα του κτηρίου, που κάποτε απο­τε­λούσε σημείο ανα­φο­ράς για το ροδιακό εμπόριο, για τους ντό­πιους αλλά και για τους επι­σκέ­πτες.

Ακόμα και τα φρο­ντι­σμένα και περι­ποι­η­μένα κατα­στή­ματα που λει­τουρ­γούν, χάρις στην ευθιξία των ιδιο­κτη­τών τους, «χάνο­νται» μέσα στην γενι­κό­τερη εικόνα της εγκα­τά­λει­ψης.

Και παρά τις «τυμπα­νο­κρου­σίες» του κ. Φ. Χατζη­διά­κου στις αλλε­πάλ­λη­λες συζη­τή­σεις του θέματος σε συνε­δριά­σεις των τοπικών συμ­βου­λίων, πως με την «αξιο­ποί­ηση» της Νέας Αγοράς θα αλλάξει η εικόνα του κέντρου της πόλης, επί του παρό­ντος το μόνο που έχει επι­τευ­χθεί είναι η υπο­βάθ­μισή του η οποία φέρει τη σφρα­γίδα του κ. Χατζη­διά­κου, ο οποίος είχε κλείσει εμμο­νικά τα μάτια του και τα αυτιά του, στις εναλ­λα­κτι­κές προ­τά­σεις που κατα­τέ­θη­καν τόσο από τους κατα­στη­μα­τάρ­χες όσο και από μέλη της μειο­ψη­φίας για την αξιο­ποί­ηση του εμβλη­μα­τι­κού κτηρίου.

Οι κατα­στη­μα­τάρ­χες της Νέας Αγοράς και όσοι δρα­στη­ριο­ποιού­νται γύρω από το κτήριο, οι περί­οι­κοι αλλά και η κοι­νω­νία ενα­πο­θέ­τουν πλέον τις ελπίδες τους στην δημο­τική αρχή και τον κ. Αντώνη Καμπου­ράκη, προ­κει­μέ­νου να τρέξουν οι δια­δι­κα­σίες για να πάρει το μνημείο ζωή και να αξιο­ποι­η­θεί έτσι ώστε να μετα­τρα­πεί και πάλι σε πόλο έλξης για τους επι­σκέ­πτες και σε στολίδι για το κέντρο της Ρόδου, μακριά από την δυσά­ρε­στη εικόνα που παρου­σιά­ζει σήμερα.