Γίνονται αισθητές οι επιπτώσεις από το κλείσιμο των τραπεζών

Αρ­χι­σαν να γί­νο­νται ιδιαί­τε­ρα αι­σθη­τές οι επι­πτώ­σεις από το τρα­πε­ζι­κό ολι­γο­πώ­λιο που απέ­μει­νε να εκ­με­ταλ­λεύ­ε­ται την ελ­λη­νι­κή αγορά.

Το κλεί­σι­μο σει­ράς τρα­πε­ζών (Εμπο­ρι­κή, Millenium, Συ­νε­ται­ρι­στι­κές, κλπ) έχει οδη­γή­σει εκα­το­ντά­δες δα­νειο­λή­πτες ενώ­πιον των γκισέ των νέων, ισχυ­ρών τρα­πε­ζών και τους έχει ανα­γκά­σει να ξε­κι­νή­σουν νέο κύκλο δια­πραγ­μα­τεύ­σε­ων για τα δά­νεια που είχαν λάβει τα προη­γού­με­να χρό­νια.

Στη Ρόδο οι δα­νειο­λή­πτες αυτής της κα­τη­γο­ρί­ας ανέρ­χο­νται σε αρ­κε­τές εκα­το­ντά­δες και όλοι τους σή­με­ρα βρί­σκο­νται σε πραγ­μα­τι­κά δύ­σκο­λη θέση. Οι τρά­πε­ζες που έχουν κυ­ριαρ­χή­σει, έχουν ατύ­πως θε­σπί­σει τον όρο «απα­ρά­δε­κτος δα­νει­σμός», που ση­μαί­νει ότι δεν απο­δέ­χο­νται τους όρους του συμ­βο­λαί­ου που αρ­χι­κώς είχε υπο­γρα­φεί από τα δύο μέρη.

Δεν απο­δέ­χο­νται, δη­λα­δή, την πι­θα­νή ύπαρ­ξη χα­μη­λών επι­το­κί­ων (για δά­νεια της πε­ρα­σμέ­νης δε­κα­ε­τί­ας) και με­γά­λους χρό­νους απο­πλη­ρω­μής. Μά­λι­στα οι τρά­πε­ζες, προ­κει­μέ­νου να ισχυ­ρο­ποι­ή­σουν τη θέση τους ένα­ντι των δα­νειο­λη­πτών, εφήρ­μο­σαν μια μέ­θο­δο προ­κει­μέ­νου να ανα­γκά­σουν τους πά­ντες (συ­νε­πείς και ασυ­νε­πείς δα­νειο­λή­πτες) να βρε­θούν σε μειο­νε­κτι­κή θέση.

Η μέ­θο­δός τους ήταν απλή και εφαρ­μό­σθη­κε για όλους ανε­ξαι­ρέ­τως. Με το πρό­σχη­μα της εκ­κα­θά­ρι­σης, δεν δέ­χθη­καν από τους δα­νειο­λή­πτες τις δό­σεις που έπρε­πε να κα­τα­βά­λουν εμπρό­θε­σμα για τα εξυ­πη­ρε­τού­με­να δά­νειά τους. Η κα­θυ­στέ­ρη­ση της υπο­τι­θέ­με­νης εκ­κα­θά­ρι­σης των πρώην τρα­πε­ζών, τη­ρή­θη­κε για πε­ρί­που τρεις. Ετσι με τον τρόπο αυτό, ακόμα και τα εξυ­πη­ρε­τού­με­να δά­νεια, εμ­φα­νί­σθη­καν στη λίστα με τα κόκ­κι­να δά­νεια. Από τη μια στιγ­μή στην άλλη οι δα­νειο­λή­πτες βρέ­θη­καν εγκλω­βι­σμέ­νοι σε μια με­γά­λη πλε­κτά­νη, από την οποία είναι εξαι­ρε­τι­κά δύ­σκο­λο να απε­μπλα­κούν.

Οι τρα­πε­ζί­τες τώρα κα­λούν τους δα­νειο­λή­πτες των «κόκ­κι­νων δα­νεί­ων» να υπο­γρά­ψουν νέες συμ­βά­σεις, με υψηλά επι­τό­κια, και μι­κρό­τε­ρους χρό­νους απλη­ρω­μής.

Πρέ­πει να ση­μειω­θεί ότι οι νέες συμ­βά­σεις πε­ρι­λαμ­βά­νουν και κε­φα­λαιο­ποί­η­ση των κα­θυ­στε­ρη­μέ­νων τόκων, γε­γο­νός που ση­μαί­νει ότι η μέγ­γε­νη γύρω από τους αν­θρώ­πους αυ­τούς σφίγ­γει ακόμα πε­ρισ­σό­τε­ρο.

Το πρό­βλη­μα είναι εξαι­ρε­τι­κά σο­βα­ρό. Εκεί­νοι που δεν υπο­γρά­φουν τις νέες συμ­βά­σεις έρ­χο­νται αντι­μέ­τω­ποι με με­γά­λες απει­λές κα­τα­σχέ­σε­ων πε­ριου­σια­κών στοι­χεί­ων, με ό,τι αυτό μπο­ρεί να συ­νε­πά­γε­ται. Εκεί­νο πάλι που υπο­γρά­φουν, γνω­ρί­ζουν πολύ καλά είναι η ορι­στι­κή τους κα­τα­δί­κη, διότι μια υψηλή δόση είναι αδύ­να­τον να κα­λυ­φθεί υπό τις τρέ­χου­σες οι­κο­νο­μι­κές συν­θή­κες.

Το­πι­κά τρα­πε­ζι­κά στε­λέ­χη που ομί­λη­σαν προς τη “Δη­μο­κρα­τι­κή”, εξή­γη­σαν ότι «αυτή είναι η μέ­θο­δος που ακο­λου­θούν όλα τα τρα­πε­ζι­κά κα­τα­στή­μα­τα. Είναι αδύ­να­τον να υπάρ­ξει πα­ρέκ­κλι­ση από αυτήν, ακόμα κι αν υπάρ­χει θέ­λη­ση του διευ­θυ­ντή του εκά­στο­τε υπο­κα­τα­στή­μα­τος. Ολες οι σχε­τι­κές απο­φά­σεις λαμ­βά­νο­νται από τις αντί­στοι­χες τρα­πε­ζι­κές επι­τρο­πές πι­στώ­σε­ων, στην Αθήνα».

Τα ίδια στε­λέ­χη έκα­ναν γνω­στό ότι «ο μόνος πα­ρά­γο­ντας που είναι δυ­να­τόν να δια­πραγ­μα­τευ­τεί, υπό συ­γκε­κρι­μέ­νες προ­ϋ­πο­θέ­σεις, είναι ο χρό­νος απο­πλη­ρω­μής. Τα επι­τό­κια είναι αδια­πραγ­μά­τευ­τα». Ωστό­σο, έκα­ναν γνω­στό πως «οι πλη­ρο­φο­ρί­ες που μας έρ­χο­νται από την Αθήνα ανα­φέ­ρουν ότι επί­κει­ται μεί­ω­ση των επι­το­κί­ων. Το ύψος της μεί­ω­σης και για ποια τρα­πε­ζι­κά προ­ϊ­ό­ντα δεν έχουν γίνει ακόμα γνω­στά».