Βαρθολομαίος: Αδιανόητο να ζει κανείς με εσωστρέφεια και αυταρέσκεια

«Σήμερα, στον 21ο αι. είναι αδια­νό­η­τον και αδύ­να­τον να ζει κανείς με εσω­στρέ­φεια, με αυτάρ­κεια και με αυτα­ρέ­σκεια. Πρέπει να ευρί­σκε­ται εν διαρκεί κοι­νω­νία με τον Θεό και επι­κοι­νω­νία με τους συναν­θρώ­πους του, με διάλογο, και αγάπη και αλλη­λο­πε­ρι­χώ­ρηση» τόνισε ο Οικου­με­νι­κός Πατριάρ­χης Βαρ­θο­λο­μαίος στον κατά­με­στο από προ­σκυ­νη­τές Ναό της Πανα­γίας των Βλα­χερ­νών, όπου χορο­στά­τησε, σύμφωνα με παλαιό έθιμο, κατά την Ιερά Ακο­λου­θία της Γ’ Στάσεως των Χαι­ρε­τι­σμών.

Αμέσως μετά, σε ομιλία του στην κοι­νο­τική αίθουσα, ο Οικου­με­νι­κός Πατριάρ­χης ανα­φέρ­θηκε στην ιστορία της περιο­χής «του 6ου λόφου της Επτα­λό­φου Πόλεως, όπου βρί­σκε­ται ο ιστο­ρι­κός Ναός της Πανα­γίας και το Αγίασμα των Βλα­χερ­νών, στον τόπο όπου για πρώτη φορά εψάλη ο Ακά­θι­στος Υμνος και υπήρχε, κατά τα βυζα­ντινά χρόνια, το περι­καλ­λές Παλάτι των Βλα­χερ­νών».

Απευ­θυ­νό­με­νος στις φοι­τή­τριες και τους φοι­τη­τές εκπαι­δευ­τι­κού σεμι­να­ρίου με τίτλο «Κων­στα­ντι­νού­πολη, πόλη και κοι­νω­νία», τους κάλεσε να επι­σκέ­πτο­νται όσο πιο συχνά μπορούν την Πόλη και το Οικου­με­νικό Πατριαρ­χείο.

Με αφορμή την παρου­σία των φοι­τη­τών από τα Ιωάν­νινα, ο Οικου­με­νι­κός Πατριάρ­χης εξέ­φρασε «την ευγνω­μο­σύνη της Μητέρας Εκκλη­σίας προς την Ηπειρο που προ­σέ­φερε στην Εκκλη­σία τον μεγάλο Πατριάρχη Αθη­να­γόρα, ο οποίος έλαβε τις πρω­το­βου­λίες για την έναρξη των δια­λό­γων ανάμεσα στην Ορθο­δο­ξία και τον υπό­λοιπο χρι­στια­νικό κόσμο».

«Και πού θα φτάσει η ανθρω­πό­της;»

Σε άλλο σημείο της ομιλίας του διε­ρω­τή­θηκε: «Πώς αλλιώς θα ζήσουμε, αντί να δια­λε­γώ­μεθα και να σεβό­μεθα ο ένας την ταυ­τό­τητα, την ιδιο­προ­σω­πία του άλλου, να πάρουμε τα όπλα και να σκο­τώ­νουμε ο ένας τον άλλον; Και πού θα φτάσει η ανθρω­πό­της; Το μέλλον της ανθρω­πό­τη­τας είναι, βεβαίως, στα χέρια του Θεού, και όλα είναι στα χέρια του Θεού, αλλά σ’ εμάς τους ανθρώ­πους, τη σημε­ρινή γενιά μας και τη δική σας αυριανή γενιά, που θα πάρετε στα στιβαρά χέρια σας τις τύχες της Ελλάδος και ευρύ­τερα της Ευρώπης και του κόσμου, ενα­πό­κει­ται – και είναι χρέος μας – να συμ­βάλ­λουμε ο καθένας από το μετε­ρίζι του, σε αυτήν τη μεγάλη υπόθεση, της των πάντων ενώσεως και της ειρήνης του σύμπα­ντος κόσμου, για την οποία, σε όλες τις Ακο­λου­θίες της, εύχεται και προ­σεύ­χε­ται η Αγία Εκκλη­σία μας».

Ο Οικου­με­νι­κός Πατριάρ­χης ανα­φέρ­θηκε και στο ποίμνιο του Πατριαρ­χείου στην Πόλη «το οποίο σήμερα μπορεί να είναι μικρόν και ολίγον και αύριο να είναι πολύ, αυτό το ξέρει μόνον ο Θεός».

«Εμείς “οίδαμεν”, δηλαδή γνω­ρί­ζουμε, “και περισ­σεύ­ειν και υστε­ρεί­σθαι”, να ζούμε και με λίγα και με πολλά, και λίγοι και πολλοί» είπε, προ­σθέ­το­ντας πως «το μέλλον είναι στα χέρια του Θεού και μπορεί, αλλά­ζο­ντας οι συν­θή­κες και οι περι­στά­σεις, να απο­κα­τα­στα­θούν οι αδικίες, πολλές και συσ­σω­ρευ­μέ­νες αδικίες εις βάρος του στοι­χείου μας, που έγιναν και κατά το πρό­σφατο παρελ­θόν και να επα­νέλ­θουν καλύ­τε­ρες και ευνοϊ­κό­τε­ρες ημέρες για το Οικου­με­νικό Πατριαρ­χείο μας και για το Γένος μας σε αυτήν την ιστο­ρική πόλη των Πατέρων μας».