Διαχειριστικός έλεγχος στο Δήμο Μεγίστης από τη Δ.Υ.Ε.Ε.! Eπικεντρώνεται στη διαχείριση οικοπέδων του Ελληνικού Δημοσίου

Τρεις επι­θε­ω­ρή­τριες της Δη­μο­σιο­νο­μι­κής Υπη­ρε­σί­ας Επο­πτεί­ας και Ελέγ­χου (Δ.Υ.Ε.Ε.) διε­νερ­γούν πο­λυ­ε­πί­πε­δη έρευ­να στο Δήμο Με­γί­στης κα­τό­πιν εντο­λής της Γε­νι­κής Διεύ­θυν­σης Δη­μο­σιο­νο­μι­κών Ελέγ­χων του Γε­νι­κού Λο­γι­στη­ρί­ου του Κρά­τους.

Ο έλεγ­χος διε­νερ­γεί­ται σε εκτέ­λε­ση δύο πα­ραγ­γε­λιών της Ει­σαγ­γε­λέ­ως Πλημ­με­λειο­δι­κών Ρόδου.

Οι επι­θε­ω­ρή­τριες έχουν ήδη απευ­θυν­θεί στην ΔΕΔ­ΔΗΕ ΑΕ και ανα­ζη­τούν στοι­χεία που αφο­ρούν στη βε­βαί­ω­ση και εί­σπρα­ξη του Τέ­λους Ακί­νη­της Πε­ριου­σί­ας και σχε­τι­κών απο­φά­σε­ων του δη­μο­τι­κού συμ­βου­λί­ου Με­γί­στης της πε­ριό­δου 2008 – 2015

Διε­νερ­γεί­ται ταυ­τό­χρο­να έλεγ­χος της πε­ριό­δου 2009 – 2014 και επι­κε­ντρώ­νε­ται κυ­ρί­ως στην δια­χεί­ρι­ση οι­κο­πε­δι­κών εκτά­σε­ων του Ελ­λη­νι­κού Δη­μο­σί­ου στο νησί. Ερευ­νά­ται εξάλ­λου και η ακί­νη­τη πε­ριου­σία του Δήμου, συ­μπε­ρι­λαμ­βα­νο­μέ­νου και του δι­κτύ­ου των κοι­νο­χρή­στων.

Το όλο θέμα απο­τε­λεί συ­νέ­χεια πα­ραγ­γε­λιών για δύο προ­κα­ταρ­κτι­κές εξε­τά­σεις που ξε­κί­νη­σαν το έτος 2010 και μια το έτος 2014.

Αφορ­μή απο­τέ­λε­σαν δια­πι­στώ­σεις του οι­κο­νο­μι­κού επι­θε­ω­ρη­τή Κρή­της και Δω­δε­κα­νή­σου Μα­νώ­λη Χρι­στο­δου­λά­κη λί­γους μήνες πριν φύγει από τη ζωή.

Είχε ζη­τή­σει από το υπουρ­γείο Οι­κο­νο­μι­κών να διε­νερ­γη­θεί ει­δι­κός έλεγ­χος σε όλους τους τί­τλους κτή­σε­ων των εκτά­σε­ων στο Κα­στελ­λό­ρι­ζο, ενώ η υψη­λής στρα­τη­γι­κής ση­μα­σί­ας θέση του νη­σιού κα­θι­στού­σε ανα­γκαίο να ξε­κα­θα­ρι­στεί εάν τε­λι­κοί απο­δέ­κτες συ­γκε­κρι­μέ­νων εκτά­σε­ων ήταν Τούρ­κοι ιδιώ­τες ή εται­ρεί­ες τουρ­κι­κών συμ­φε­ρό­ντων.

Οι φήμες, που έκα­ναν λόγο για «μαφία» που «αρ­πά­ζει» ιδιω­τι­κή αλλά και δη­μό­σια γη στο Κα­στελ­λό­ρι­ζο, κυ­κλο­φό­ρη­σαν για πρώτη φορά το 2005.

Σύμ­φω­να με αυτές, στο νησί δρού­σε κύ­κλω­μα που οι­κειο­ποιού­νταν πα­ρά­νο­μα εκτά­σεις, οι οποί­ες ανή­καν σε οι­κο­γέ­νειες που είχαν με­τα­να­στεύ­σει στο εξω­τε­ρι­κό, και στη συ­νέ­χεια τις με­τα­πω­λού­σαν σε ξέ­νους επεν­δυ­τές. Ωστό­σο, με τη δη­μο­σιο­ποί­η­ση του πο­ρί­σμα­τος Χρι­στο­δου­λά­κη το 2008 οι ψί­θυ­ροι έγι­ναν συ­γκε­κρι­μέ­νες κα­ταγ­γε­λί­ες και ευ­ρή­μα­τα και όλοι πε­ρί­με­ναν ότι θα χυθεί άπλε­το φως στην υπό­θε­ση.

Έκτο­τε με­σο­λά­βη­σαν έρευ­νες της Κτη­μα­τι­κής Υπη­ρε­σί­ας, αλ­λα­γές κυ­βερ­νή­σε­ων, πρω­θυ­πουρ­γών και αρ­μό­διων υπουρ­γών, ο θά­να­τος του οι­κο­νο­μι­κού επι­θε­ω­ρη­τή Κρή­της και Δω­δε­κα­νή­σου, επώ­νυ­μες κα­ταγ­γε­λί­ες, δε­κά­δες δι­κα­στή­ρια… Κι όμως, ποτέ κα­νείς δεν έμαθε τι ακρι­βώς συμ­βαί­νει στο ακρι­τι­κό Κα­στελ­λό­ρι­ζο.

Υπήρ­ξε εξάλ­λου ανα­φο­ρά για 1.500 (!) συμ­βο­λαιο­γρα­φι­κές πρά­ξεις μέσα σε μία δε­κα­ε­τία, σ’ ένα νη­σά­κι 200 κα­τοί­κων.

Ο επι­θε­ω­ρη­τής είχε απευ­θύ­νει έκ­κλη­ση προς το υπουρ­γείο Εθνι­κής Οι­κο­νο­μί­ας και Οι­κο­νο­μι­κών, το­νί­ζο­ντας την ανά­γκη αυ­το­ψί­ας από ει­δι­κούς, προ­κει­μέ­νου να εξα­κρι­βω­θούν αφε­νός η σκο­πι­μό­τη­τα και αφε­τέ­ρου η νο­μι­μό­τη­τα των με­τα­βι­βά­σε­ων αυτών.

Ένα από τα βα­σι­κά ερω­τή­μα­τα που έθετε τότε ο επι­θε­ω­ρη­τής αφο­ρού­σε στο ποιοι ήταν οι τε­λι­κοί ιδιο­κτή­τες της γης και των ακι­νή­των, αφού από τα συμ­βό­λαια προ­έ­κυ­πτε ότι επρό­κει­το στην πλειο­νό­τη­τά τους για ξέ­νους επεν­δυ­τές ή εται­ρεί­ες, αγνώ­στων λοι­πών στοι­χεί­ων.

Για τον λόγο αυτό ζη­τού­σε από το υπουρ­γείο Οι­κο­νο­μι­κών να γίνει ει­δι­κός έλεγ­χος όλων των τί­τλων κτή­σε­ων των εκτά­σε­ων, ώστε να δια­πι­στω­θεί ποιοι κρύ­βο­νταν πίσω από τις επί­μα­χες με­τα­βι­βά­σεις.

Η συ­ντρι­πτι­κή πλειο­νό­τη­τα των πρά­ξε­ων νο­μι­μο­ποί­η­σης είχε γίνει με τη μέ­θο­δο της «χρη­σι­κτη­σί­ας». Αυτό πρα­κτι­κά ση­μαί­νει ότι αρ­κού­σαν οι δη­λώ­σεις δύο κα­τοί­κων της πε­ριο­χής πως μια έκτα­ση -σε ορι­σμέ­νες πε­ρι­πτώ­σεις έφτα­νε με­ρι­κά χι­λιά­δες τε­τρα­γω­νι­κά μέτρα- ανή­κει σε κά­ποιο συ­γκε­κρι­μέ­νο πρό­σω­πο και μία βε­βαί­ω­ση από το δήμο ότι η έκτα­ση αυτή δεν οφεί­λει Τέλος Ακί­νη­της Πε­ριου­σί­ας (ΤΑΠ) για να γί­νουν συμ­βο­λαιο­γρα­φι­κές πρά­ξεις και να αλ­λά­ξουν χέρια τα οι­κό­πε­δα.

Σύμ­φω­να με το πό­ρι­σμα, μετά την αρ­χι­κή πράξη με τη μέ­θο­δο της χρη­σι­κτη­σί­ας, ακο­λου­θού­σαν γο­νι­κές πα­ρο­χές, δω­ρε­ές εν ζωή ή ακόμη και ει­κο­νι­κές πω­λή­σεις με­τα­ξύ των μελών της ίδιας οι­κο­γέ­νειας, ώστε να σβή­νο­νται τα ίχνη της αρ­χι­κής -αμ­φι­σβη­τού­με­νης- οι­κειο­ποί­η­σης της έκτα­σης.

Στις πε­ρι­πτώ­σεις που οι νό­μι­μοι ιδιο­κτή­τες των οι­κο­πέ­δων -κυ­ρί­ως κά­τοι­κοι του εξω­τε­ρι­κού- επι­σκέ­πτο­νταν το νησί και διεκ­δι­κού­σαν τις πε­ριου­σί­ες τους, οι ντό­πιοι, χωρίς δεύ­τε­ρη σκέψη, προ­χω­ρού­σαν σε ακυ­ρώ­σεις των με­τα­βι­βά­σε­ων με απο­ποί­η­ση ή ακύ­ρω­ση των συμ­βο­λαί­ων.