Συζήτηση για τα παιδιά ενός κατώτερου Θεού

Εισά­γε­ται από την κυβέρ­νηση νομο­θε­τική ρύθμιση με την οποία προ­βλέ­πε­ται «η εγγραφή μαθητών με ανα­πη­ρία ή/και ειδικές εκπαι­δευ­τι­κές ανάγκες στα ιδιω­τικά σχολεία, με τους ίδιους όρους, προ­ϋ­πο­θέ­σεις και προ­σαρ­μο­γές που ισχύουν για τα δημόσια σχολεία» καθώς επίσης και η απα­γό­ρευση «της άρνησης εγγρα­φής μαθητών, εξαι­τίας της ανα­πη­ρίας ή των ειδικών εκπαι­δευ­τι­κών αναγκών τους». Και ω! ναι -εάν είναι δυνατόν ξεκινά συζή­τηση γύρω από την ευαί­σθητη κοι­νω­νική κατη­γο­ρία των παιδιών ενός “κατώ­τε­ρου Θεού”. Για το αυτο­νό­ητο σε μια χώρα που θέλει να λέγεται πολι­τι­σμένη, με απο­τέ­λε­σμα να δια­βά­ζουμε μια ανα­κοί­νωση από τον Σύν­δε­σμο Ιδιω­τι­κών Σχο­λείων που θα την ζήλευαν κι οι Χρυ­σαυ­γή­τες , με γελοία σχόλια  “σοβιε­τι­κού τύπου νομο­θε­τή­μα­τος” . Ευκαι­ρίας δοθεί­σης δεν έλειψαν και οι «αντι­πο­λί­τευση να’ ναι κι ότι να’ναι». Είναι υπο­κρι­τικό, βέβαια, από την Πολι­τεία να επι­βά­λει μια τέτοια απόφαση όταν οι δικές της δομές σε θέματα ειδικής αγωγής είναι οπι­σθο­δρο­μι­κές, βασί­ζο­νται στην πολι­τική των αριθμών και της «οικο­νο­μίας» και οι πολι­τι­κές της γίνο­νται κάθε χρόνο και χει­ρό­τε­ρες, σπρώ­χνο­ντας τα παιδιά με ειδικές ανάγκες στο περι­θώ­ριο. Είναι εξίσου υπο­κρι­τικό όμως από την πλευρά των ιδιω­τι­κών σχο­λείων να δηλώ­νουν ότι έχουν τις καλύ­τε­ρες υπο­δο­μές για τις περι­πτώ­σεις παιδιών με ειδικές μαθη­σια­κές ανάγκες, την στιγμή που ελά­χι­στοι τελικά τις χρη­σι­μο­ποιούν. Ο πολι­τι­σμός μιας κοι­νω­νίας φαί­νε­ται από το πώς φέρεται στα αδύναμα μέλη της. Κι αυτό δεν χωρά αντι­πο­λί­τευση. Δημόσια και ιδιω­τική εκπαί­δευση στην Ελλάδα απλώς δεν θέλουν το… πρό­βλημα στην πόρτα τους.

ΥΓ. Ενδια­φέ­ρον έχει εδώ να κατα­θέ­σουμε σχόλιο από έρευνα : « Εδώ και χρόνια μεγάλα σχολεία της χώρας (κυρίως φημι­σμένα ιδιω­τικά) δεν βλέπουν με «καλό μάτι» τις περι­πτώ­σεις παιδιών που ρίχνουν τις επι­δό­σεις τους στα ποσοστά εισα­γω­γής στα ΑΕΙ της χώρας και έτσι τα ωθούν σε μια «ευγε­νική» έξοδο από τα προ­γράμ­ματα τους. Σε αυτήν την κατη­γο­ρία των «προ­βλη­μα­τι­κών» εντάσ­σο­νται ακόμη και εκείνοι που απλά είναι μέτριοι μαθητές, αλλά οι εκπαι­δευ­τι­κοί τους δεν θέλουν να σπα­τα­λή­σουν χρόνο για να τους προ­πο­νή­σουν. Οπότε τους… επι­στρέ­φουν στους γονείς τους με εντολή ελέγχου για μαθη­σια­κές δυσκο­λίες. (Μάρνυ Παπα­ματ­θαίου)»