Στον Δήμαρχο με αγάπη

Κοι­νές οι δια­πι­στώ­σεις τόσα χρό­νια, φίλε Δή­μαρ­χε,επα­νά­λη­ψη και επα­να­δια­τύ­πω­ση των ίδιων πραγ­μά­των. Σί­γου­ρα είναι ανα­γκαί­ες, είναι το πρώτο βήμα, η διά­γνω­ση,αλλά πα­ρα­μέ­νει η διά­γνω­ση αχρεί­α­στη αν δεν ακο­λου­θή­σει η επι­βε­βλη­μέ­νη θε­ρα­πεία.

Η άσκη­ση, ή ακόμα η απλη δια­χεί­ρη­ση εξου­σί­ας είναι μα­ρα­θώ­νιος που όμως έχει ένα τέρμα, μια κα­τά­λη­ξη, ένα στόχο, αν όχι, τότε δεν είναι τί­πο­τα άλλο παρά μια αχρεί­α­στη και ανώ­φε­λη πε­ρι­πλά­νη­ση.

Χρή­σι­μα τα μικρά και εμ­βα­λω­μα­τι­κά, χά­νο­νται όμως στο χρόνο και τη χρήση.

Μια επι­τυ­χη­μέ­νη πραγ­μά­τω­ση του­στό­χου προ­ϋ­πο­θέ­τει,συ­νέ­χεια,συ­νέ­πεια,επι­μο­νή,υπο­μο­νή και υπέρ­βα­ση των εμπο­δί­ων που βά­ζουν ή το θε­σμι­κό πλαί­σιο ή η ανό­η­τη σύ­γκρου­ση συμ­φε­ρό­ντων.

Βιώ­νου­με ίσως την πιο τα­ραγ­μέ­νη και συ­γκε­χυ­μέ­νη συ­γκυ­ρία οι­κο­νο­μι­κών,κοι­νω­νι­κών και γε­ω­πο­λι­τι­κών εξε­λί­ξε­ων χωρίς εύ­κο­λη διά­γνω­ση ούτε της πο­ρεί­ας της ούτε της κα­τά­λη­ξης της.

Η κρίση λένε ότι γεννά ευ­και­ρί­ες, η γέν­νη­ση όμως χρειά­ζε­ται, μήτρα,επι­βή­το­ρα και μαιευ­τή­ρα.

Από τους τρεις πα­ρα­γο­ντες που συμ­βάλ­λουν στη γέν­νη­ση δια­θέ­του­με σε επάρ­κεια και ποιό­τη­τα την κα­λύ­τε­ρη μήτρα που δεν είναι άλλο από το νησί και την πόλη μας,ανα­ζη­τού­νται λοι­πόν επει­γό­ντως,επι­βή­το­ρας και μαιευ­τή­ρας.

Από στεί­ρους επι­βή­το­ρες χορ­τά­σα­με, έχου­με ανα­γκη γό­νι­μων επι­βη­τό­ρων.

Τον ρόλο του επι­βή­το­ρα κα­λού­νται να τον παί­ξουν οι ασκού­ντες την εξου­σία,αυτοί που έχουν την ευ­θύ­νη της δια­χεί­ρι­σης των πλε­ο­νε­κτη­μά­των και μειο­νε­κτη­μά­των του τόπου.

Η γε­ω­γρα­φι­κή θέση του νη­σιού και η ιστο­ρία του μας οδη­γεί αβί­α­στα στις εν­δει­κνυό­με­νες και επι­βε­βλη­μέ­νες επι­λο­γες.

Το εμπό­ριο με μοχλό κί­νη­σης τον Ρο­δια­κό στόλο, τα γράμ­μα­τα και οι τέ­χνες κα­τέ­στη­σαν το νησί μας κυ­ρί­αρ­χο για αιώ­νες στη Με­σο­γεια­κή λε­κά­νη, σε όλον τον τότε γνω­στό κόσμο.

Το τότε εμπό­ριο δεν είναι τί­πο­τα άλλο για εμάς σή­με­ρα παρά ο Του­ρι­σμός μαζί με όλες τις άλλες πα­ρά­πλευ­ρες πα­ρα­γω­γι­κές δρα­στη­ριό­τη­τες.

Η και­νο­το­μία, η ποιό­τη­τα και η ιδιαι­τε­ρό­τη­τα κα­θι­στούν ενα προ­ϊ­όν ελ­κυ­στι­κό και εμπο­ρεύ­σι­μο.

Μέσα στον σκλη­ρό διε­θνή αντα­γω­νι­σμό το του­ρι­στι­κό μας προ­ϊ­όν χάνει μέρα με τη μέρα,χρόνο με τον χρόνο την αντα­γω­νι­στι­κή του αξία,πολλά πα­ρό­μοια προ­ϊ­ό­ντα ανα­δύ­θη­καν τα τε­λευ­ταία χρό­νια σε Πα­γκό­σμιο επί­πε­δο.

Αδή­ρι­τη και επι­τα­κτι­κή η ανά­γκη από­κτη­σης ταυ­τό­τη­τας ξε­χω­ρι­στής και ελ­κυ­στι­κής.

Ταυ­τό­τη­τα δεν μπο­ρούν να προσ­δώ­σουν οι δια­χει­ρι­στι­κές λο­γι­κές της ση­με­ρι­νής ζο­φε­ρής κα­τά­στα­σης και οι κού­φιες εγω­ι­στι­κές αντι­πα­λό­τη­τες.

Ο Ήλιος, η θά­λασ­σα και οι ξε­νο­δο­χεια­κές κλί­νες δεν δη­μιουρ­γούν τις «ικα­νές και ανα­γκαί­ες συν­θή­κες» από­κτη­σης ταυ­τό­τη­τας.

Το πα­ρελ­θόν λένε ότι δι­δά­σκει, οι Ιτα­λοί κα­τα­κτη­τές για δι­κούς τους λό­γους είχαν κάνει τις επι­λο­γές τους για το νησί, θέ­λη­σαν να του προσ­δώ­σουν ξε­χω­ρι­στή ταυ­τό­τη­τα και να το κα­τα­στή­σουν τον πιο δη­μο­φι­λή του­ρι­στι­κό προ­ο­ρι­σμό στο χωρο της Με­σο­γεια­κής λε­κά­νης.

Κυ­ρί­αρ­χο στοι­χείο υλο­ποί­η­σης αυτου του στό­χου ήταν η ανά­δει­ξη της πόλης της Ρόδου σε κο­σμο­πο­λί­τι­κο κέ­ντρο και της Ιστο­ρι­κής κλη­ρο­νο­μιάς του νη­σιού σύμ­φω­να όμως με τις από­ψεις και τις θέ­σεις του Ιτα­λι­κού Φα­σι­στι­κού κα­θε­στώ­τος.

Ο χρό­νος όμως φθεί­ρει και τα δύο, πόλη- ιστο­ρι­κή κλη­ρο­νο­μιά, σχε­δόν «εξέ­πνευ­σαν» και  στις ση­με­ρι­νές συν­θή­κες δεν μπο­ρούν πλέον να προ­σφέ­ρουν αυτό το κάτι που έχου­με ανα­γκη.

Οι Αρ­χαιο­λο­γι­κοί μας χώροι που κου­βα­λούν αιώ­νων ιστο­ρία πα­ρα­μέ­νουν ανα­ξιο­ποί­η­τοι και η ανά­δει­ξη τους, η συ­ντή­ρη­ση τους και η εκ­με­τάλ­λευ­ση τους θυ­μί­ζει τρι­το­κο­σμι­κές κα­τα­στά­σεις.

Η πόλη έχασε τον κο­σμο­πο­λί­τι­κο χα­ρα­κτή­ρα της και σε επί­πε­δο οι­κι­στι­κών δομών και υπο­δο­μών και σε επί­πε­δο λει­τουρ­γί­ας, έπαψε να είναι ελ­κυ­στι­κή για το επί­πε­δο των επι­σκε­πτών που επι­θυ­μού­με.

Αν τυχόν και δεν ξε­χω­ρί­ζεις μέσα στο ανώ­νυ­μο πλή­θος δεν θα κα­τα­φέ­ρεις ποτέ σου να γί­νεις επώ­νυ­μος, πα­ρα­μέ­νεις πάντα ένα απλό νού­με­ρο λη­ξιαρ­χεί­ου,το ίδιο ισχύ­ει και για τις πό­λεις και για τις χώρες.

Οι προ­ϋ­πο­θέ­σεις υπάρ­χουν, οι μο­χλοί κί­νη­σης θα πρέ­πει να τε­θούν σε λει­τουρ­γία.

ΠΑ­ΡΑ­ΣΚΕΥΑΣ ΓΙΑΝ­ΝΗΣ

10/8/2016

Υστε­ρό­γρα­φο:

Αφορ­μή και αιτία αυτής της επι­στο­λής η συ­νά­ντη­ση φο­ρέ­ων που συ­γκά­λε­σες προ ημε­ρών.