Παραπέμφθηκαν σε δίκη για απιστία 4 παράγοντες της ΔΕΥΑ Ιαλυσού!

Σε δίκη ενώ­πιον του Τρι­με­λούς Εφε­τεί­ου Δω­δε­κα­νή­σου επί κα­κουρ­γη­μά­των πα­ρα­πέ­μπο­νται με βού­λευ­μα του Συμ­βου­λί­ου Εφε­τών Δωδ­κε­να­νή­σου, ο πρό­ε­δρος ο αντι­πρό­ε­δρος και δύο μέλη της της διοί­κη­σης της πρώην ΔΕΥΑ Ια­λυ­σού, όλοι αι­ρε­τοί, κα­τη­γο­ρού­με­νοι για απι­στία από κοι­νού κατ’ εξα­κο­λού­θη­ση με πε­ριου­σια­κή ζημία άνω των 30.000 ευρώ σε βάρος Νο­μι­κού Προ­σώ­που Ιδιω­τι­κού Δι­καί­ου και συ­γκε­κρι­μέ­να σε βάρος της δη­μο­τι­κής κοι­νω­φε­λούς επι­χεί­ρη­σης.

Οι 4 αι­ρε­τοί, με­τα­ξύ των οποί­ων και ο πρώην πρό­ε­δρος της ΔΕΥΑ Ια­λυ­σού κ. Στέρ­γος Στά­γκας, είχαν αφε­θεί τον Μάρ­τιο του 2017, ελεύ­θε­ροι χωρίς όρους μετά την απο­λο­γία τους με ομό­φω­νη από­φα­ση του Ει­δι­κού Ανα­κρι­τή Δια­φθο­ράς και του Ει­σαγ­γε­λέ­ως Υπη­ρε­σί­ας.

Βρέ­θη­καν συ­γκε­κρι­μέ­να υπό­λο­γοι στην πο­λύ­κρο­τη υπό­θε­ση της με­τα­τρο­πής συμ­βά­σε­ων ερ­γα­ζο­μέ­νων της επι­χεί­ρη­σης σε αο­ρί­στου χρό­νου.

Η έρευ­να που προ­κλή­θη­κε μετά από επι­βα­ρυ­ντι­κή έκ­θε­ση του ΑΣΕΠ, είχε τεθεί στο αρ­χείο στο σκέ­λος αυτής που αφο­ρού­σε μέλη του διοι­κη­τι­κού συμ­βου­λί­ου της ΔΕΥΑ Ρόδου για την εν­σω­μά­τω­ση των ίδιων ερ­γα­ζο­μέ­νων στο δυ­να­μι­κό της ενιαί­ας ΔΕΥΑ μετά την εφαρ­μο­γή του Καλ­λι­κρά­τη.

Σύμ­φω­να με το πό­ρι­σμα της εκ­θέ­σε­ως, υπήρ­ξαν εν­δεί­ξεις ότι ο πρό­ε­δρος και τα μέλη του διοι­κη­τι­κού συμ­βου­λί­ου της ΔΕΥΑΡ ευ­θύ­νο­ντο ποι­νι­κά για πα­ρά­βα­ση κα­θή­κο­ντος, γιατί ενέ­τα­ξαν στο προ­σω­πι­κό της ΔΕΥΑΡ 57 υπαλ­λή­λους, της πρώην Δη­μο­τι­κής Επι­χεί­ρη­σης Ύδρευ­σης και Απο­χέ­τευ­σης Ια­λυ­σού (ΔΕΥΑΙ), η οποία συγ­χω­νεύ­θη­κε στη ΔΕΥΑΡ, αν και είχαν ακυ­ρω­θεί οι απο­φά­σεις της ΔΕΥΑΙ που με­τέ­τρε­ψαν τις συμ­βά­σεις τους σε αο­ρί­στου χρό­νου και παρά το ό,τι μη νο­μί­μως απα­σχο­λού­ντο αυτοί, με απο­τέ­λε­σμα την εφε­ξής κα­τα­βο­λή απο­δο­χών τους χωρίς νό­μι­μη αιτία.

Ο πρό­ε­δρος του διοι­κη­τι­κού συμ­βου­λί­ου της ΔΕΥΑΙ , που ήταν και δή­μαρ­χος κ. Σ. Στά­γκας, καθώς και τα μέλη του διοι­κη­τι­κού της συμ­βου­λί­ου (με­τα­ξύ των οποί­ων και δη­μο­τι­κοί σύμ­βου­λοι), από το έτος 2004 ως και το τέλος του 2007, απα­σχο­λού­σαν στη ΔΕΥΑΙ πρό­σω­πα με τα οποία είχαν συ­νά­ψει συμ­βά­σεις μί­σθω­σης έργου, τη­ρώ­ντας τη δια­δι­κα­σία του ν. 2527/1997.

Με την από­φα­ση 50/30-6-2006 του συμ­βου­λί­ου αυτού, οι συμ­βά­σεις 45 υπαλ­λή­λων με­τα­τρά­πη­καν σε συμ­βά­σεις ιδιω­τι­κού δι­καί­ου αο­ρί­στου χρό­νου.

Το ίδιο επα­να­λή­φθη­κε με την υπ’ αριθμ. 87/14-9-2006 όμοια από­φα­ση για άλ­λους δύο υπαλ­λή­λους.

Ως έρει­σμα για τη με­τα­τρο­πή αυτήν η ΔΕΥΑΙ επι­κα­λέ­στη­κε τον Ορ­γα­νι­σμό Εσω­τε­ρι­κής Υπη­ρε­σί­ας της, και συ­γκε­κρι­μέ­να την από­φα­ση 4/2003 του διοι­κη­τι­κού της συμ­βου­λί­ου, που εγκρί­θη­κε με την από­φα­ση του δη­μο­τι­κού συμ­βου­λί­ου Ια­λυ­σού και την αρ­μό­δια Γε­νι­κή Γραμ­μα­τεία της Πε­ρι­φέ­ρειας Νο­τί­ου Αι­γαί­ου και δη­μο­σιεύ­θη­κε στο ΦΕΚ.

Το άρθρο 16 (παρ. 4) του Ορ­γα­νι­σμού αυτού προ­έ­βλε­πε ότι οι συμ­βά­σεις έργου των υπαλ­λή­λων οι οποί­οι συ­μπλή­ρω­ναν χρόνο απα­σχό­λη­σης 24 μηνών θα μπο­ρού­σαν, με από­φα­ση του διοι­κη­τι­κού συμ­βου­λί­ου της ΔΕΥΑΙ, να με­τα­τρέ­πο­νται σε συμ­βά­σεις αο­ρί­στου χρό­νου.

Οι προ­α­να­φε­ρό­με­νες απο­φά­σεις της ΔΕΥΑΙ ακυ­ρώ­θη­καν με απο­φά­σεις του γε­νι­κού γραμ­μα­τέα της Πε­ρι­φέ­ρειας Νο­τί­ου Αι­γαί­ου.

Κατά των ως άνω δύο ακυ­ρω­τι­κών απο­φά­σε­ων του γε­νι­κού γραμ­μα­τέα ασκή­θη­καν ενώ­πιον του Διοι­κη­τι­κού Εφε­τεί­ου Πει­ραιώς (ΔΕφ­Πειρ) οι από 13 και 23 Νο­εμ­βρί­ου 2006 δύο αι­τή­σεις ακυ­ρώ­σε­ως, αντι­στοί­χως, με αι­τού­ντες σε κα­θε­μιά αί­τη­ση τη ΔΕΥΑΙ και τους από τις απο­φά­σεις βλα­πτό­με­νους υπαλ­λή­λους.

Εκ­δό­θη­καν οι υπ’ αριθμ. 2193 και 2194/2008 απο­φά­σεις του ΔΕφ­Πειρ, πα­ρα­πεμ­πτι­κές στο Συμ­βού­λιο της Επι­κρα­τεί­ας (ΣτΕ). Το ΣτΕ εξέ­δω­σε ισά­ριθ­μες πρά­ξεις του Προ­έ­δρου του αρ­μό­διου Τμή­μα­τος, με τις οποί­ες πα­ρα­πέ­μπο­νται οι αι­τή­σεις ακυ­ρώ­σε­ως, στο Διοι­κη­τι­κό Εφε­τείο Αθη­νών (ΔΕφΑΘ) αυτή τη φορά.

Από έρευ­να προ­έ­κυ­ψε ότι στο ΔΕφΑΘ (ακυ­ρω­τι­κή δια­δι­κα­σία) η μια αί­τη­ση έχει λάβει ΑΚ 3596/13-10-2011 και είχε ει­σα­χθεί στο Γ τμήμα, με δι­κά­σι­μο την 28-9-2012. Όταν συ­ντά­χθη­κε η έκ­θε­ση ελέγ­χου (11-6-2013) δεν είχε δη­μο­σιευ­θεί από­φα­ση, ήδη όμως έχει δη­μο­σιευ­θεί η υπ’ αριθμ. 1766/14-6-2013 απορ­ρι­πτι­κή από­φα­ση του ΔΕφΑΘ, κατά της οποί­ας δεν χωρεί έν­δι­κο μέσο. Η άλλη είχε προσ­διο­ρι­σθεί στο Θ’ Τμήμα με δι­κά­σι­μο την 16-10-2014.

Το έτος 2010, υπάλ­λη­λοι που, κατά τα προ­ε­κτι­θέ­με­να, προ­σλή­φθη­καν στη ΔΕΥΑΙ και οι συμ­βά­σεις τους με­τα­τρά­πη­καν σε συμ­βά­σεις ιδιω­τι­κού δι­καί­ου αο­ρί­στου χρό­νου, άσκη­σαν ανα­γνω­ρι­στι­κές αγω­γές στο Μο­νο­με­λές (Πο­λι­τι­κό) Πρω­το­δι­κείο Ρόδου (δια­δι­κα­σία ερ­γα­τι­κών δια­φο­ρών) κατά της ΔΕΥΑΙ, με αί­τη­μα να ανα­γνω­ρι­στεί ότι υπη­ρε­τού­σαν στη δη­μο­τι­κή επι­χεί­ρη­ση αυτή με σχέση ερ­γα­σί­ας ιδιω­τι­κού δι­καί­ου αο­ρί­στου χρό­νου. Εκ­δό­θη­καν σχε­τι­κά 4 απο­φά­σεις του δι­κα­στη­ρί­ου, με τις οποί­ες απορ­ρί­φθη­καν οι αγω­γές 57 υπαλ­λή­λων.

Μάρ­τυ­ρας υπέρ των ενα­γό­ντων υπαλ­λή­λων κα­τέ­θε­σε ο κ. Στέρ­γος Στά­γκας, δή­μαρ­χος Ια­λυ­σού και πρό­ε­δρος του διοι­κη­τι­κού συμ­βου­λί­ου της ΔΕΥΑΙ.

Η ει­δι­κή, εμπε­ρι­στα­τω­μέ­νη και εκτε­τα­μέ­νη αι­τιο­λο­γία της απόρ­ρι­ψης συ­νο­ψί­ζε­ται στο ό,τι η πρό­σλη­ψη των υπαλ­λή­λων αυτών, καθώς και η με­τα­τρο­πή των συμ­βά­σε­ων τους σε αό­ρι­στου χρό­νου, έγινε κατά πα­ρά­βα­ση των δια­τά­ξε­ων του άρ­θρου 103 του Συ­ντάγ­μα­τος και των άρ­θρων 14,18 και 21 του νόμου 2190/1994, γιατί πα­ρα­κάμ­φθη­κε το ΑΣΕΠ, ανε­ξαρ­τή­τως της ρύθ­μι­σης του Ορ­γα­νι­σμού Εσω­τε­ρι­κής Υπη­ρε­σί­ας, η οποία δεν βρί­σκει έρει­σμα στην οδη­γία 99/70/ΕΚ.

Απο­λο­γού­με­νοι οι 4 κα­τη­γο­ρού­με­νοι αρ­νή­θη­καν κα­τη­γο­ρη­μα­τι­κά τις κα­τη­γο­ρί­ες που τους απο­δί­δο­νται.

Τό­νι­σαν με­τα­ξύ άλλων ότι ο Δήμος Ια­λυ­σού ήταν από τους Δή­μους με την με­γα­λύ­τε­ρη πλη­θυ­σμια­κή άνοδο και εξυ­πη­ρε­τού­σε του­λά­χι­στον 100 ξε­νο­δο­χεια­κές μο­νά­δες, οι πε­ρισ­σό­τε­ρες πο­λυ­τε­λεί­ας πε­ρί­που 40.000 κλι­νών συ­νο­λι­κά.

Ο Δήμος Ια­λυ­σού αντι­με­τώ­πι­ζε σο­βα­ρά προ­βλή­μα­τα υδρο­δό­τη­σης αλλά και απο­χέ­τευ­σης. Το δί­κτυο δεν επαρ­κού­σε για την ομαλή υδρο­δό­τη­ση, αλλά και ελ­λεί­ψει απο­χε­τευ­τι­κού υπήρ­χε κίν­δυ­νος από τα 10.000 νοι­κο­κυ­ριά να μο­λυν­θεί ανε­πα­νόρ­θω­τα ο υδρο­φό­ρος ορί­ζο­ντας.

Για να κα­λύ­ψει τις ανά­γκες σε προ­σω­πι­κό το Δ.Σ της ΔΕΥΑ απο­φά­σι­σε να ζη­τή­σει γνω­μο­δό­τη­ση τόσο από την νο­μι­κή του υπη­ρε­σία, όσο και από την νο­μι­κή υπη­ρε­σία του Δήμου Ια­λυ­σού αλλά και από τον εξει­δι­κευ­μέ­νο δι­κη­γό­ρο Πα­να­γιώ­τη Δη­μη­τρό­που­λο δι­δά­κτο­ρα του Πα­νε­πι­στη­μί­ου Αθη­νών. Επι­πλέ­ον η από­φα­ση αυτή υπο­βλή­θη­κε για έγκρι­ση στο Δ.Σ του Δήμου Ια­λυ­σού και ενε­κρί­θη.

Απε­στά­λη­σαν όλες οι απο­φά­σεις στην Πε­ρι­φέ­ρεια για έγκρι­ση και είχαν όλοι την πε­ποί­θη­ση ότι ενήρ­γη­σαν νο­μό­τυ­πα και στο πλαί­σιο της εξυ­πη­ρέ­τη­σης του δη­μό­σιου συμ­φέ­ρο­ντος, αφού η Ια­λυ­σός είχε ανά­γκη την λει­τουρ­γία της Υπη­ρε­σί­ας Υδρευ­σης αλλά και του απο­χε­τευ­τι­κού.

Σε καμία πε­ρί­πτω­ση οι απο­φά­σεις δεν ελή­φθη­σαν για να ωφε­λη­θούν οι ερ­γα­ζό­με­νοι. Οι ανά­γκες της ΔΕΥΑ Ια­λυ­σού ήταν πά­γιες και διαρ­κείς και μά­λι­στα υπήρ­χαν προ­θε­σμί­ες για την ολο­κλή­ρω­ση του έργου.

Επι­πλέ­ον όταν δη­μιουρ­γή­θη­κε το θέμα με τις απο­φά­σεις του πε­ρι­φε­ρειάρ­χη Νο­τί­ου Αι­γαί­ου, οι οποί­ες ση­μειω­τέ­ον είχαν εκ­δο­θεί αναρ­μο­δί­ως και απευ­θύν­θη­καν στην Ευ­ρω­παϊ­κή Ένωση η οποία και τους δι­καί­ω­σε, ου­σια­στι­κά ανα­γνω­ρί­ζο­ντας την οδη­γία 99/70/ΕΚ και την ανα­γκαιό­τη­τα του έργου

Η Δ.Ε.Υ.Α Ια­λυ­σού επι­πλέ­ον δη­μο­σί­ευε και ενη­με­ρω­τι­κό φυλ­λά­διο με το προ­σω­πι­κό και τα έργα που πραγ­μα­το­ποιεί , αφού αρχή της ήταν η δια­φά­νεια αλλά και η ενη­μέ­ρω­ση των κα­τοί­κων της Ια­λυ­σού για την πρό­ο­δο και την πραγ­μα­το­ποί­η­ση των έργων ύδρευ­σης και απο­χέ­τευ­σης.

Επί­σης ότι κάθε έτος δη­μο­σιευό­ταν ισο­λο­γι­σμός και ανά­λυ­ση των εσό­δων και εξό­δων της Υπη­ρε­σί­ας. Επί­σης κα­ταρ­τί­ζε­το απο­λο­γι­σμός και προ­ϋ­πο­λο­γι­σμός νέου έτους ως και έκ­θε­ση ελέγ­χου από ορ­κω­τούς λο­γι­στές.

Ση­μειω­τέ­ον ότι όλες οι δα­πά­νες υπε­βάλ­λο­ντο στο Ελεγ­κτι­κό Συ­νέ­δριο και ου­δέ­πο­τε υπήρ­ξε απόρ­ρι­ψη των υπο­βλη­θέ­ντων εξό­δων.

Στο πλαί­σιο αυτό και έχο­ντας εξα­ντλή­σει την επι­μέ­λεια του μέσου αν­θρώ­που, αφού ου­δείς από το Δ.Σ είχε ει­δι­κές γνώ­σεις, πολλώ μάλ­λον νο­μι­κές, απο­φά­σι­σαν την με­τα­τρο­πή των συμ­βά­σε­ων ερ­γα­σί­ας, θε­ω­ρώ­ντας την ενέρ­γεια αυτή νό­μι­μη και απα­ραί­τη­τη για την συ­νέ­χι­ση της λει­τουρ­γί­ας της ΔΕΥΑ αλλά και την ολο­κλή­ρω­ση του απο­χε­τευ­τι­κού έργου και την προ­ά­σπι­ση των κον­δυ­λί­ων.