Δεν υπάρχουν κίνητρα για τους τουρίστες για να βγουν από τα ξενοδοχεία στην αγορά

Γρά­φει

ο Νε­κτά­ριος Κα­λο­γή­ρου

Η πλη­ρό­τη­τα στα ξε­νο­δο­χεία της Ρόδου ήδη έχει ξε­πε­ρά­σει το 70% και σε ορι­σμέ­νες πε­ρι­πτώ­σεις ακόμα και το 80%, ωστό­σο φέτος η αγορά στε­νά­ζει και το γε­γο­νός αυτό έχει προ­κα­λέ­σει όργιο σε­να­ρί­ων περί συ­μπαι­γνί­ας των ξε­νο­δό­χων κατά των κα­τα­στη­μα­ταρ­χών του νη­σιού. Η πραγ­μα­τι­κό­τη­τα, όμως είναι εντε­λώς δια­φο­ρε­τι­κή, καθώς οι ξε­νο­δό­χοι είναι οι πρώ­τοι που δεν θέ­λουν τους του­ρί­στες όλη μέρα στις μο­νά­δες τους, να τρώνε και να πί­νουν τζά­μπα. Το πρό­βλη­μα στην αγορά εντο­πί­ζε­ται σε σειρά άλλων πα­ρα­γό­ντων, που έχουν «δη­λη­τη­ριά­σει» το κί­νη­τρο του του­ρί­στα για έξοδο σε Ρόδο και Λίνδο.

Πιο ανα­λυ­τι­κά, τα στοι­χεία όλα δεί­χνουν ότι η πλη­ρό­τη­τα στα ξε­νο­δο­χεία της πό­λε­ως Ρόδου, του Φα­λη­ρα­κί­ου, των Κο­λυ­μπί­ων, της Λίν­δου, της Ια­λυ­σού και της Νό­τιας Ρόδου, βρί­σκε­ται σε πο­σο­στό που υπερ­βαί­νει το 70%. Το στοι­χείο αυτό δό­θη­κε στη “δη­μο­κρα­τι­κή” από την Ενωση Ξε­νο­δό­χων Ρόδου, από όπου ξε­κα­θα­ρί­στη­κε ότι υπάρ­χουν πολλά ξε­νο­δο­χεία των οποί­ων η πλη­ρό­τη­τα βρί­σκε­ται πάνω από το 80%. Οι μόνες μο­νά­δες που φέτος έχουν πρό­βλη­μα είναι εκεί­νες που χα­ρα­κτη­ρί­στη­καν ως «low cost» και έτσι πε­τά­χτη­καν έξω από την αγορά, καθώς δεν μπό­ρε­σαν να ακο­λου­θή­σουν τις αυ­ξη­μέ­νες επι­τα­γές των του­ρι­στι­κών ορ­γα­νι­σμών.

Η πλειο­νό­τη­τα των ξε­νο­δο­χεί­ων λει­τουρ­γεί με το σύ­στη­μα all inclusive, που ση­μαί­νει ότι οι ξε­νο­δό­χοι υπο­χρε­ώ­νο­νται να δα­πα­νούν τε­ρά­στια χρη­μα­τι­κά ποσά σε φα­γη­τά και ποτά, εκτι­νάσ­σο­ντας στα ύψη το κο­στο­λό­γιό τους. Υπό το πρί­σμα αυτό, ο ξε­νο­δό­χος προ­τι­μά ο του­ρί­στας να βρί­σκε­ται εκτός ξε­νο­δο­χεί­ου, διότι με τον τρόπο αυτό πε­ριο­ρί­ζει το κα­θη­με­ρι­νό του κο­στο­λό­γιο. Είναι χα­ρα­κτη­ρι­στι­κή η δή­λω­ση που έκανε προς τη “δη­μο­κρα­τι­κή” ο ξε­νο­δό­χος και τα­μί­ας της διοί­κη­σης της Ενω­σης Ξε­νο­δό­χων Ρόδου Μα­νώ­λης Μαρ­κό­που­λος: «Είναι λάθος αυτό που δια­δί­δε­ται στην αγορά και θέλει τους ξε­νο­δό­χους να επι­διώ­κουν να κρα­τή­σουν τους του­ρί­στες μέσα στις μο­νά­δες τους. Απε­να­ντί­ας, εμείς προ­σπα­θού­με να δί­νου­με κί­νη­τρα στους πε­λά­τες μας ώστε να βγαί­νουν στην αγορά».

Με­τα­ξύ των κι­νή­τρων, που δί­δο­νται στους του­ρί­στες είναι το κα­λά­θι «lounge basket». Αυτό το κα­λά­θι πε­ριέ­χει δυο σά­ντουιτς και ένα ανα­ψυ­κτι­κό. Το κα­λά­θι αυτό ο του­ρί­στας το παίρ­νει μαζί του βγαί­νο­ντας από το ξε­νο­δο­χείο και με τον τρόπο αυτό έχει την αί­σθη­ση ότι δεν έχασε αυτό που πλή­ρω­σε (διότι με το all inclusive πλή­ρω­σε κα­θη­με­ρι­νό φα­γη­τό και ανα­ψυ­κτι­κό, πρωί – με­ση­μέ­ρι και βράδυ). Βέ­βαια, ένα κα­λά­θι με δυο σά­ντουιτς δεν υπο­κα­θι­στά ένα καλό γεύμα ή δεί­πνο σε κά­ποιο εστια­τό­ριο, άρα επα­φί­ε­ται στον εστιά­το­ρα να κερ­δί­σει τον του­ρί­στα.

Βέ­βαια, η πραγ­μα­τι­κό­τη­τα είναι πιο πε­ρί­πλο­κη, καθώς και ο εστιά­το­ρας είναι δύ­σκο­λο να αντα­γω­νι­στεί τις τιμές που έχει κατά νου ο του­ρί­στας, αλλά και ο ξε­νο­δό­χος θα επι­διώ­ξει να κρα­τή­σει τον επι­σκέ­πτη μέσα στη μο­νά­δα κατά τις ώρες που μπο­ρεί να κερ­δί­σει κά­ποια χρή­μα­τα (από εκ­δη­λώ­σεις, μου­σι­κές βρα­διές και συ­να­φείς δρα­στη­ριό­τη­τες).

Για ποιο λόγο να βγει

ο του­ρί­στας από

το ξε­νο­δο­χείο;

Το ει­σι­τή­ριο για την εί­σο­δο στο κά­στρο της Λίν­δου δι­πλα­σιά­στη­κε και από τα 6 ευρώ που ίσχυε πέ­ρυ­σι, φέτος δια­μορ­φώ­θη­κε στα 12 ευρώ. Ετσι, μια τε­τρα­με­λής οι­κο­γέ­νεια χρειά­ζε­ται 48 ευρώ μόνο για τα ει­σι­τή­ρια. Ο του­ρί­στας ρωτά να μάθει τις τιμές, ψά­χνει, κάνει υπο­λο­γι­σμούς, θέλει να ξέρει που δίνει τα χρή­μα­τά του. Δεν πάει που­θε­νά χωρίς προη­γου­μέ­νως να γνω­ρί­ζει το τι θα συ­να­ντή­σει μπρο­στά του. Ενα ακρι­βό ει­σι­τή­ριο σε αρ­χαιο­λο­γι­κό χώρο λει­τουρ­γεί ως αντι­κί­νη­τρο επί­σκε­ψης σε μια ολό­κλη­ρη πε­ριο­χή.

Ευ­τυ­χώς, για τους επι­σκέ­πτες, δεν ισχύ­ει το ίδιο για τους αρ­χαιο­λο­γι­κούς χώ­ρους της πό­λε­ως Ρόδου, όπου το ει­σι­τή­ριο έχει πα­ρα­μεί­νει στα 6 ευρώ και δω­ρε­άν για τα παι­διά, ωστό­σο το κί­νη­τρο αυτό χά­νε­ται λόγω των άλλων προ­βλη­μά­των. Η πόλη της Ρόδου έχει πάψει να είναι «φι­λι­κή» για τους πε­ρισ­σό­τε­ρους του­ρί­στες. Το κυ­κλο­φο­ρια­κό πρό­βλη­μα είναι τε­ρά­στιο και είναι σχε­δόν αδύ­να­τον να βρε­θεί θέση στάθ­μευ­σης στο κέ­ντρο της πόλης και πε­ρι­με­τρι­κά της Με­σαιω­νι­κής Πόλης. Η πιο του­ρι­στι­κή πόλη της Ελ­λά­δας, δεν έχει ούτε ένα μέτρο διευ­κό­λυν­σης για τα οχή­μα­τα των του­ρι­στών. Οι τε­λευ­ταί­οι τρέ­μουν στην ιδέα να πά­ρουν κλήση και να πλη­ρώ­σουν πρό­στι­μο για πα­ρά­νο­μη στάθ­μευ­ση.

Πρέ­πει να ση­μειω­θεί ότι δεν υπάρ­χουν πι­να­κί­δες στην πόλη που να εξη­γούν ποια είναι η δια­φο­ρά της μπλε από την κί­τρι­νη δια­γράμ­μι­ση στους δρό­μους, ενώ ούτε και πι­να­κί­δες υπάρ­χουν στις στά­σεις, που να πα­ρου­σιά­ζουν το πρό­γραμ­μα των λε­ω­φο­ρεί­ων.

Επι­πρό­σθε­τα, δεν είναι λίγοι οι του­ρί­στες, που ενώ έχουν ενοι­κιά­σει όχημα, το αφή­νουν γιατί πλέον έχουν την παι­δεία να μην οδη­γούν όταν έχουν κα­τα­να­λώ­σει αλ­κο­όλ. Υπεν­θυ­μί­ζε­ται ότι οι Ευ­ρω­παί­οι του­ρί­στες κα­τα­να­λώ­νουν πολύ αλ­κο­όλ. Ετσι, προ­τι­μούν να μέ­νουν στο ξε­νο­δο­χείο, από το να οδη­γή­σουν μετά από δύο πο­τη­ρά­κια ούζο.

Η έλ­λει­ψη επαρ­κών αστι­κών συ­γκοι­νω­νιών τους απο­τρέ­πει να φύ­γουν από το ξε­νο­δο­χείο. Για πα­ρά­δειγ­μα, το τε­λευ­ταίο λε­ω­φο­ρείο από Κο­λύ­μπια για Ρόδο είναι στις 20.30’ και η επι­στρο­φή από Ρόδο για Κο­λύ­μπια στις 23.00’. Αρα, ολό­κλη­ρη η αγορά (η νυ­χτε­ρι­νή αγορά στην προ­κει­μέ­νη πε­ρί­πτω­ση) είναι κα­τα­δι­κα­σμέ­νη να κλεί­νει όταν στα­μα­τούν και τα λε­ω­φο­ρεία.

Τα ταξί δεν τα επι­λέ­γουν εύ­κο­λα οι του­ρί­στες. Η δια­δρο­μές τούς  φαί­νο­νται ότι κο­στί­ζουν αρ­κε­τά. Για πα­ρά­δειγ­μα, η δια­δρο­μή από Ρόδο για Φα­λη­ρά­κι κο­στί­ζει 20 ευρώ, για Κο­λύ­μπια 40 ευρώ και για Νότια Ρόδο υπερ­βαί­νει τα 80 ευρώ. Πόσοι του­ρί­στες θα επι­λέ­ξουν να βγουν και να δια­σκε­δά­σουν στη νυ­χτε­ρι­νή Ρόδο και ακο­λού­θως να επι­στρέ­ψουν με ταξί στους προ­ο­ρι­σμούς τους, όταν με 40 ευρώ μπο­ρούν μέσα στο ξε­νο­δο­χείο να ανοί­ξουν σα­μπά­νια Moet & Chandon και να πε­ρά­σουν ένα βράδυ πο­λυ­τε­λεί­ας;

Στη σκέψη του μέσου Ρο­δί­τη, ποιο μπο­ρεί να είναι το ιδα­νι­κό κί­νη­τρο που θα κάνει τον του­ρί­στα (που δεν δια­μέ­νει στα ξε­νο­δο­χεία της Ρόδου) να επι­σκε­φτεί την το­πι­κή αγορά; Τι είναι εκεί­νο που θα τον πα­ρα­κι­νή­σει να έρθει στην πόλη, ή να πάει στην Λίνδο, όταν δεν του πα­ρέ­χο­νται οι στοι­χειώ­δεις διευ­κο­λύν­σεις;