Υποκριτική ευαισθησία

Σκο­πός της θε­σμο­θέ­τη­σης το 1975 από τον ΟΗΕ, της 8ης Μαρ­τί­ου ως Ημέρα της Γυ­ναί­κας ήταν να συμ­βά­λει στην ισό­τη­τα με­τα­ξύ των δύο φύλων . «Πόσες χώρες στον κόσμο έχουν πε­τύ­χει την ισό­τη­τα με­τα­ξύ των δυο φύλων; Καμία». Η ερώ­τη­ση και η απά­ντη­ση ανή­κουν στην Dagmar Schumacher, διευ­θύ­ντρια και υπεύ­θυ­νη για θέ­μα­τα ισό­τη­τας των Ηνω­μέ­νων Εθνών στις Βρυ­ξέλ­λες. Όχι, φυ­σι­κά και δεν έπεσα από τα σύν­νε­φα, όπως πι­στεύω κα­νείς όταν ανα­λο­γι­στεί: Αφού οι γυ­ναί­κες σε εντυ­πω­σια­κά πο­σο­στά μορ­φώ­νο­νται, παίρ­νουν πτυ­χία, με­τα­πτυ­χια­κά και δι­δα­κτο­ρι­κά, γιατί μέ­νουν πίσω στην αγορά ερ­γα­σί­ας, γιατί είναι τα πρώτα θύ­μα­τα της οι­κο­νο­μι­κής κρί­σης, της φτώ­χειας και της ανερ­γί­ας, γιατί αντι­με­τω­πί­ζουν συ­νε­χώς είτε φα­νε­ρές είτε επι­με­λώς κρυμ­μέ­νες δια­κρί­σεις, γιατί δεν τα έχου­με κα­τα­φέ­ρει ως κοι­νω­νία να εξα­λεί­ψου­με τη βία κατά των γυ­ναι­κών. Διότι τα στε­ρε­ό­τυ­πα είναι θεριά. Και ζουν στο σχο­λείο, μέσα στην οι­κο­γέ­νεια, στα μέσα μα­ζι­κής ενη­μέ­ρω­σης, στον χώρο ερ­γα­σί­ας, στην κα­θη­με­ρι­νή ζωή. Είναι πολύ δύ­σκο­λο να αλ­λά­ξει από τις γυ­ναί­κες ένα σύ­στη­μα που η δό­μη­σή του έχει εδώ και αιώ­νες στη­ρι­χθεί στον αντρι­κό τρόπο σκέ­ψης και δρά­σης. Είναι πιο εύ­κο­λο για τις γυ­ναί­κες να εντα­χθούν στο σύ­στη­μα αντί να το ανα­τρέ­ψουν. Είναι πολύ δύ­σκο­λο να αλ­λά­ξει από τις γυ­ναί­κες ένα σύ­στη­μα που η δό­μη­σή του έχει εδώ και αιώ­νες στη­ρι­χθεί στον αντρι­κό τρόπο σκέ­ψης και δρά­σης. Ας μην ξε­χνά­με άλ­λω­στε ότι η πε­τυ­χη­μέ­νη αντι­γρα­φή των αν­δρι­κών συ­μπε­ρι­φο­ρών είναι αυτό ακρι­βώς που χά­ρι­σε σε αρ­κε­τές γυ­ναί­κες την κα­τα­ξί­ω­ση σε επαγ­γελ­μα­τι­κό και κοι­νω­νι­κό επί­πε­δο.  Η κα­τά­στα­ση από πλευ­ράς χει­ρα­φέ­τη­σης των ση­με­ρι­νών γυ­ναι­κών είναι πολύ πιο προ­χω­ρη­μέ­νη από ότι ήταν για τη γενιά των μα­νά­δων τους ή των για­γιά­δων τους. Η ελ­λη­νι­κή κοι­νω­νία πα­ρα­μέ­νει μία σε­ξι­στι­κή αν­δρο­κρα­τού­με­νη κοι­νω­νία. Εξα­κο­λου­θεί να έχει σε­ξι­στι­κές συ­μπε­ρι­φο­ρές και μάτσο νο­ο­τρο­πία. Από αυτήν την πλευ­ρά ο εορ­τα­σμός είναι υπο­κρι­τι­κός. Γε­νι­κό­τε­ρα πι­στεύω ότι όλες οι επε­τεια­κές γιορ­τές γί­νο­νται για το θε­α­θή­ναι. Aν στον κόσμο μας βα­σί­λευαν με­τα­ξύ άλλων ισό­τη­τα, λο­γι­κή, δι­καιο­σύ­νη και σε­βα­σμός, δεν θα χρεια­ζό­ταν ο εορ­τα­σμός κα­μί­ας ημέ­ρας της γυ­ναί­κας, όπως και πολ­λές άλλες.