“Το να περιμένεις σοβαρότητα από τον Μανώλη Γλυνό, είναι σαν να προσπαθείς να τετραγωνίσεις τον κύκλο!”

Απά­ντηση του Εντε­ταλ­μέ­νου Περι­φε­ρεια­κού Συμ­βού­λου, Χρήστου Μπάρδου, στον Μανώλη Γλυνό

Ματαιο­πο­νεί όποιος περι­μέ­νει από τον Μανώλη Γλυνό να προ­σεγ­γί­σει τις συν­θή­κες της πραγ­μα­τι­κής ζωής και να τοπο­θε­τη­θεί ανάλογα, με την σοβα­ρό­τητα που απαι­τεί­ται. Η παρέμ­βασή του στην απο­λο­γι­στική συνε­δρί­αση του Περι­φε­ρεια­κού Συμ­βου­λίου και η ανα­κοί­νωση που ακο­λού­θησε, μας θυμίζει παρω­χη­μέ­νες εποχές πολι­τι­κής, μιας πολι­τι­κής “παλαιάς κοπής”, όπου η κενό­τητα του πολι­τι­κού λόγου αντι­κα­θι­στούσε το επι­χεί­ρημα. Με έκδηλη την αγωνία του να βρει “πατή­ματα” για να απα­ξιώ­σει το έργο της Περι­φέ­ρειας, μπέρ­δεψε την κριτική με την μιζέρια.

Φαί­νε­ται πως ο Μανώλης Γλυνός θα προ­τι­μούσε το Νότιο Αιγαίο να βού­λιαζε στην δίνη της υγειο­νο­μι­κής κρίσης που έπληξε τον πλανήτη. Όμως , το Νότιο Αιγαίο βγήκε νικητής και σήμερα, στην κορύ­φωση του δεύ­τε­ρου κύματος της παν­δη­μίας, ένα χρόνο μετά το ξέσπα­σμα της, παρα­μέ­νει μεταξύ των ελά­χι­στων “καθαρών” Περι­φε­ρειών της Ευρώπης. Θα προ­τι­μούσε να κατέρ­ρεε η Περι­φέ­ρεια που άνοιξε του­ρι­στικά και κρα­τή­θηκε όρθια, όταν άλλες χώρες δεν άνοιξαν καν. Όμως το Νότιο Αιγαίο, πέτυχε έναν άθλο για τον οποίο μιλά όλη η Ευρώπη. Θα προ­τι­μούσε να στα­μα­τή­σει η παρα­γωγή έργου στις υπο­δο­μές. Όμως τα έργα προ­χω­ρούν κανο­νικά, με γρή­γο­ρους ρυθμούς και με δεκάδες ενεργά εργο­τά­ξια σε όλα τα νησιά. Όλα αυτά δεν έγιναν τυχαία, δεν ήταν αυτο­νό­ητα. Αυτά που βλέπει και ανα­γνω­ρί­ζει ολό­κληρη η κοι­νω­νία του Νοτίου Αιγαίου, ο Μανώλης Γλυνός αρνεί­ται να τα δει. Σίγουρα θα ήταν πολύ βολικό γι΄ αυτόν η Περι­φέ­ρεια να κρυφτεί πίσω από το άλλοθι της αδρά­νειας λόγω παν­δη­μίας, διότι τότε θα μπο­ρούσε ανέξοδα από τη θέση της μειο­ψη­φίας να ασκεί κριτική από την ασφά­λεια του καναπέ του.

Εκφρα­στής και συνε­χι­στής ενός πολι­τι­κού παρελ­θό­ντος που τα νησιά μας πλή­ρω­σαν πολύ ακριβά, ενός παρελ­θό­ντος που απώλεσε όσα προ­νό­μια και κεκτη­μένα είχε ο τόπος, με περίσ­σιο θράσος ήρθε να δώσει μαθή­ματα παρέμ­βα­σης και διεκ­δί­κη­σης! Με το ίδιο θράσος που ανα­φέρ­θηκε και στην “επάρ­κεια νερού από το Φράγμα Γαδουρά”! Με το ίδιο θράσος που ανα­φέ­ρε­ται στους μειω­μέ­νους συντε­λε­στές ΦΠΑ από την θέση του εκπρο­σώ­που του πολι­τι­κού φορέα που τους κατήρ­γησε! Με το ίδιο θράσος που κουνάει το δάκτυλο για το μετα­να­στευ­τικό σε αυτούς που δού­λε­ψαν για την μετα­φορά 11.000 προ­σφύ­γων και μετα­να­στών από τα νησιά, το 2020! Αυτά συμ­βαί­νουν όταν στε­ρεί­σαι πολι­τι­κών επι­χει­ρη­μά­των. Προ­σπα­θείς να κρα­τη­θείς στην επι­φά­νεια, πια­σμέ­νος από μια… κούτα rapid, για να μην βυθι­στείς στην πολι­τική ανυ­παρ­ξία. Το ¨εμείς ή κανείς¨ αντι­κα­τέ­στησε εύκολα τις δικές του δηλώ­σεις για ομο­ψυ­χία, σε μια εποχή παγκό­σμιας κρίσης. Ο Μανώλης Γλυνός εφευ­ρί­σκει ένα πρό­βλημα για κάθε λύση, προ­σπα­θώ­ντας να δικαιο­λο­γή­σει την θέση του.

Τελικά, το να περι­μέ­νεις σοβα­ρό­τητα από τον Μανώλη Γλυνό, είναι σαν να προ­σπα­θείς να τετρα­γω­νί­σεις τον κύκλο!

Το Γραφείο Τύπου