ΤΟΠΙΚΕΣ ΕΙΔΗΣΕΙΣ

Ο Γιώργος Χατζημάρκος θέτει επί τάπητος τον ΦοΔΣΑ, τη ΔΕΥΑΡ και τις ευθύνες Κολιάδη και Βαγιανού

Δαμιανός Αθανασίου 6 λεπτά ανάγνωση
ΧΑΤΖΗΜΑΡΚΟΣ Γ

• Δύο συνε­ντεύ­ξεις στον RealVoice και στον Topfm μετα­τρέ­πουν την αντι­πα­ρά­θεση σε κρίσιμο τεστ σοβα­ρό­τη­τας για τον δημόσιο διάλογο, την ακρί­βεια των αριθμών και τη διοι­κη­τική επάρ­κεια των θεσμών

Η δημόσια σφαίρα της Ρόδου κλυ­δω­νί­ζε­ται από μια αντι­πα­ρά­θεση που πλέον δεν αφορά μόνο πρόσωπα αλλά τον ίδιο τον τρόπο με τον οποίο συζη­τούμε για την αυτο­διοί­κηση.

Ο περι­φε­ρειάρ­χης Νοτίου Αιγαίου Γιώργος Χατζη­μάρ­κος από το Παλέρμο όπου συμ­με­τείχε στη συνέ­λευση ARLEM μίλησε στον RealVoice και στον Topfm επι­λέ­γο­ντας αιχ­μη­ρές δια­τυ­πώ­σεις αλλά και συγκε­κρι­μένα παρα­δείγ­ματα για να περι­γρά­ψει αυτό που θεωρεί εσκεμ­μένη παρα­μόρ­φωση της πραγ­μα­τι­κό­τη­τας γύρω από τον ΦοΔΣΑ Νοτίου Αιγαίου και τη ΔΕΥΑΡ.

Οι τοπο­θε­τή­σεις του στρέ­φο­νται στον δήμαρχο Ρόδου Αλέ­ξαν­δρο Κολιάδη και στον πρόεδρο της ΔΕΥΑΡ Σωτήρη Βαγιανό ανοί­γο­ντας μια συζή­τηση για την ποιό­τητα του δημό­σιου λόγου την ευθύνη των θεσμι­κών ρόλων και την αξία των αριθμών όταν χρη­σι­μο­ποιού­νται στον πολι­τικό διάλογο.

Οι δύο παρεμ­βά­σεις δια­τυ­πώ­θη­καν σε διά­στημα ωρών και έφεραν τον τόνο μιας ευρύ­τε­ρης αγωνίας για το επίπεδο της τοπικής πολι­τι­κής.

Η στιγμή που αλλάζει το επίπεδο της σύγκρου­σης

Ο περι­φε­ρειάρ­χης περιέ­γραψε το νέο πεδίο αντι­πα­ρά­θε­σης ως προ­σχε­δια­σμένο. Τοπο­θέ­τησε στο κέντρο τον ΦοΔΣΑ, έναν φορέα που όπως τόνισε είναι οικο­νο­μικά υγιής και μετρή­σιμα παρα­γω­γι­κός. Η πολι­τική διά­σταση είναι ξεκά­θαρη. Όταν ο διά­λο­γος εγκα­τα­λεί­πει τα δεδο­μένα και διο­λι­σθαί­νει σε ρητο­ρικά τεχνά­σματα η τάξη των πραγ­μά­των αντι­στρέ­φε­ται και οι θεσμοί εκτί­θε­νται.

Στον RealVoice συμπύ­κνωσε αυτή την αγωνία σε μια φράση έστω και προ­κλη­τική. «Λοιπόν σήμερα να κλείσει ο ΦοΔΣΑ να ησυ­χά­σουμε από τις επι­θέ­σεις όλων αυτών των τύπων. Να μείνουν ανοιχτά όλα τα χαμαι­τυ­πεία εστίες μόλυν­σης και ελλειμ­μά­των». Πρό­κει­ται για μια υπερ­βολή που επι­διώ­κει να φωτίσει την αντί­φαση. Την ώρα που ένας δια­βαθ­μι­δι­κός οργα­νι­σμός παρου­σιά­ζε­ται ως παρά­δειγμα ο δημό­σιος διά­λο­γος επι­μέ­νει να τον στο­χο­ποιεί με ισχυ­ρι­σμούς που ο περι­φε­ρειάρ­χης θεωρεί ανα­κρι­βείς.

Ο άξονας των αριθμών και η αξιο­πι­στία του λόγου

Στον Topfm ο Γιώργος Χατζη­μάρ­κος ανέβασε τον πήχη της τεκ­μη­ρί­ω­σης επι­μέ­νο­ντας ότι η αντι­πα­ρά­θεση έχει πλέον μετρή­σιμο περιε­χό­μενο. Στάθηκε στο ποσό που ο Δήμος Ρόδου κατα­βάλ­λει στον ΦοΔΣΑ επι­κα­λού­με­νος ως πραγ­μα­τικό το νούμερο των τριών εκα­τομ­μυ­ρίων και εβδο­μή­ντα δύο χιλιά­δων ευρώ για το 2025, ενώ απέδωσε στον δήμαρχο την αναφορά σε οκτώ εκα­τομ­μύ­ρια.

Η ουσία βρί­σκε­ται λιγό­τερο στον ίδιο τον αριθμό και περισ­σό­τερο στη συνή­θεια πολι­τι­κών δια­τυ­πώ­σεων που προη­γού­νται της λογι­στι­κής ακρί­βειας. Οι αριθμοί δεν είναι δια­κό­σμηση. Ορίζουν προ­τε­ραιό­τη­τες, επη­ρε­ά­ζουν απο­φά­σεις, καθο­ρί­ζουν την εμπι­στο­σύνη των πολιτών. Όταν λαν­θα­σμένα ποσά εκφέ­ρο­νται από θεσμικό στόμα, τότε το σφάλμα δεν είναι απλώς επι­κοι­νω­νιακό. Είναι διοι­κη­τικό.

Το βάρος του ρόλου του δημάρ­χου

Ο περι­φε­ρειάρ­χης δεν έκρυψε ότι θεωρεί τον δήμαρχο Ρόδου κεντρικό πρό­βλημα στην παρούσα φάση. Το σκε­πτικό του είναι θεσμικό. Ο δήμαρ­χος είναι αντι­πρό­ε­δρος του ΦοΔΣΑ και έχει υπο­χρέ­ωση να υπε­ρα­σπί­ζε­ται την ακε­ραιό­τητα του φορέα όταν αυτός βάλ­λε­ται. Η επιλογή να επι­βρα­βεύ­σει ρητο­ρικά τον θόρυβο αντί να τον απο­δο­μή­σει παρου­σιά­ζε­ται ως ένδειξη διοι­κη­τι­κής ανε­τοι­μό­τη­τας.

Η αυτο­διοι­κη­τική εκπρο­σώ­πηση σε δια­βαθ­μι­δι­κούς οργα­νι­σμούς δεν είναι τιμη­τι­κός τίτλος. Είναι εργα­λείο πολι­τι­κής που απαιτεί συνέ­πεια γραμμής και ποιό­τητα τεκ­μη­ρί­ω­σης. Εκεί ακριβώς στέ­κε­ται η κριτική. Ότι η ηγεσία του Δήμου μετα­τό­πισε τη συζή­τηση από την ουσία των έργων στη ρητο­ρική της αντι­πα­ρά­θε­σης.

Η ΔΕΥΑΡ ως καθρέ­φτης επάρ­κειας

Η επίθεση προς τον πρόεδρο της ΔΕΥΑΡ είναι σκληρή και επίμονη. «Αυτόν τον τύπο ο τόπος θα τον πλη­ρώ­σει πολύ ακριβά» είπε ο περι­φε­ρειάρ­χης υπο­στη­ρί­ζο­ντας ότι δια­κι­νεί ψευδείς ισχυ­ρι­σμούς για την Περι­φέ­ρεια, για το φράγμα Γαδουρά και για τον ίδιο τον ΦοΔΣΑ και ότι αλλάζει γραμμή όταν δια­ψεύ­δε­ται.

Στον Topfm μίλησε για μια μέθοδο που δεν οικο­δο­μεί, αλλά υπο­νο­μεύει. Η ΔΕΥΑΡ δεν αντέχει τόσο ελαφρά τη καρδία να γίνεται πεδίο πολι­τι­κών πει­ρα­μά­των. Η ασφά­λεια του νερού, οι αντοχές του δικτύου, οι βλάβες, η απο­χέ­τευση, οι χρη­μα­το­δο­τή­σεις για έργα ανθε­κτι­κό­τη­τας είναι τεστ διοι­κη­τι­κής εντι­μό­τη­τας. Κάθε δημόσια ανα­κρί­βεια σε αυτό το πεδίο δεν είναι σφάλμα θεά­μα­τος. Είναι κίν­δυ­νος για την εμπι­στο­σύνη που χρειά­ζε­ται η επι­χεί­ρηση για να λει­τουρ­γεί.

Χαρα­κτη­ρι­στικά απο­σπά­σματα που σκια­γρα­φούν το κλίμα

«Δεν θα αφήσω απρο­στά­τευ­τους ποτέ ούτε συνερ­γά­τες ούτε εργα­ζό­με­νους ούτε τον τόπο έρμαιο σε παρακ­μιακή συμπε­ρι­φορά. Οι παρακ­μια­κοί μας σέρνουν στον βούρκο, σε μια πεζο­δρο­μιακή ζωή και δεν θα απα­ντή­σουμε;».

«Η συζή­τηση δεν είναι ποιο είναι το καλύ­τερο αύριο. Η συζή­τηση είναι το πεζο­δρό­μιο. Με τον ρυθμό που το πάνε σε λίγο θα μας φαί­νε­ται σαν Λυρική Σκηνή».

«Προχθές είπε ότι ο ΦοΔΣΑ μπήκε σε εξυ­γί­ανση. Τόσος είναι τόσο μπορεί. Και ο τόπος θα τον πλη­ρώ­σει αυτόν τον τύπο» στον Topfm.

«Απα­ντάμε μόνο. Ούτε θα μας βρείτε να είμαστε επι­τι­θέ­με­νοι. Θα έπρεπε να αφή­σουμε όλη αυτή τη συκο­φα­ντία ανα­πά­ντητη».

«Σήμερα να κλείσει ο ΦοΔΣΑ. Έχει αφήσει μια κλη­ρο­νο­μιά. Να μείνουν ανοιχτά όλα τα χαμαι­τυ­πεία που δημιουρ­γούν ελλείμ­ματα».

Η εργα­λειο­ποί­ηση των υπαλ­λή­λων και το όριο της πολι­τι­κής συμπε­ρι­φο­ράς

Μια από τις σοβα­ρό­τε­ρες ενστά­σεις του περι­φε­ρειάρχη αφορά στην επιμονή να ζητεί­ται το όνομα του συντά­κτη δελτίου Τύπου του ΦοΔΣΑ. Η κριτική δεν είναι τυπική.

Όταν η πολι­τική διαμάχη μετα­φέ­ρει τη σύγκρουση στο επίπεδο του διοι­κη­τι­κού υπαλ­λή­λου η εικόνα του δημό­σιου θεσμού τραυ­μα­τί­ζε­ται. Ο μηχα­νι­σμός υπάρχει για να υπη­ρε­τεί πολι­τι­κές απο­φά­σεις, όχι για να γίνεται αλε­ξι­κέ­ραυνο μικρο­κομ­μα­τι­κής πίεσης. Η αναφορά σε περι­στα­τικά όπου εργα­ζό­με­νοι βρέ­θη­καν στο στό­χα­στρο δημό­σιας όχλησης φέρνει στο τραπέζι ένα ερώτημα που αφορά όλους. Πώς θωρα­κί­ζο­νται οι υπη­ρε­σίες από την τοξι­κό­τητα χωρίς να στε­ρεί­ται από τους αιρε­τούς το δικαί­ωμα της αυστη­ρής κρι­τι­κής.

Τι σημαί­νει υπευ­θυ­νό­τητα για τον Δήμο, τον ΦοΔΣΑ και τη ΔΕΥΑΡ

Αν απο­μο­νώ­σει κανείς την ένταση απο­μέ­νει ένα σαφές τρίγωνο ευθύνης. Ο Δήμος οφείλει να μιλά με ακριβή στοι­χεία, ιδιαί­τερα όταν τοπο­θε­τεί­ται για οικο­νο­μι­κές ροές προς δια­βαθ­μι­δι­κούς φορείς. Ο ΦοΔΣΑ οφείλει να δια­τη­ρεί υψηλό επίπεδο δια­φά­νειας ώστε να μην υπάρχει παρα­θυ­ράκι καχυ­πο­ψίας. Η ΔΕΥΑΡ οφείλει να προ­στα­τεύει την τεχνική της υπό­σταση από την ευκολία των επι­κοι­νω­νια­κών πυρο­τε­χνη­μά­των.

Η αντι­πα­ρά­θεση που ζούμε μπορεί να γίνει αφορμή για μια νέα συμ­φω­νία σε αρχές. Μετρή­σιμα χρο­νο­δια­γράμ­ματα, δημό­σιες ανα­φο­ρές προόδου, σαφή πρω­τό­κολλα απά­ντη­σης στην κριτική και μηδε­νική ανοχή σε ανα­κρί­βειες. Το κέρδος δεν είναι επι­κοι­νω­νιακό. Είναι πρα­κτικό. Έργα που ωρι­μά­ζουν γρη­γο­ρό­τερα υπη­ρε­σίες που αντα­πο­κρί­νο­νται γρη­γο­ρό­τερα, πολίτες που εμπι­στεύ­ο­νται περισ­σό­τερο.

Η πολι­τική ως ευθύνη  όχι ως διαρκής σκηνή

Οι δύο συνε­ντεύ­ξεις λει­τουρ­γούν ως σημείο καμπής. Επι­βάλ­λουν να απο­φα­σί­σουμε αν η πολι­τική στο νησί θα παρα­μεί­νει στην ακμή του θεά­μα­τος ή θα επι­στρέ­ψει στο έδαφος των τεκ­μη­ρίων. Ο αιχ­μη­ρός λόγος του περι­φε­ρειάρχη, είτε συμ­φω­νεί κανείς, είτε δια­φω­νεί, είναι πρό­σκληση για μια πιο αυστηρή λογο­δο­σία.

Απαι­τεί­ται δέσμευση ότι οι θεσμοί θα υπη­ρε­τού­νται με σεβασμό και ότι τα πρόσωπα θα κρί­νο­νται από τη συνέ­πεια των πράξεών τους και όχι από την ικα­νό­τητά τους να μονο­πω­λούν το μικρό­φωνο.

Όταν ο ίδιος ο περι­φε­ρειάρ­χης επι­μέ­νει πως «απα­ντάμε μόνο» δημιουρ­γεί έναν κανόνα που μπορεί να γίνει συλ­λο­γι­κός. Απα­ντή­σεις με στοι­χεία και όχι με ετι­κέ­τες. Διά­λο­γος με τεχνικό περιε­χό­μενο και όχι με φράσεις που λει­τουρ­γούν σαν πυρο­βο­λι­σμοί. Αν ο κανόνας αυτός γίνει απο­δε­κτός και από τη δημο­τική αρχή, τότε η Ρόδος θα έχει κάθε λόγο να διεκ­δι­κή­σει μια αυτο­διοί­κηση που δεν φοβάται την αλήθεια των αριθμών, ούτε την πει­θαρ­χία των σχεδίων. Εκεί κρί­νε­ται το αύριο του νησιού.

Πώς σας φάνηκε το άρθρο;

Ένα πάτημα, χωρίς λογαριασμό. Μία ψήφος ανά συσκευή.

Σχολιασμός άρθρου

Προσθέστε ένα σχόλιο

Εμφανίζεται μετά από έγκριση · το e-mail δεν δημοσιεύεται0 / 2000

Τα σχόλια εκφράζουν τον σχολιαστή, όχι τη Δημοκρατική. Όροι σχολιασμού

Τα σχόλια εκφράζουν αποκλειστικά τον εκάστοτε σχολιαστή. Η Δημοκρατική δεν υιοθετεί αυτές τις απόψεις. Διατηρούμε το δικαίωμα να διαγράψουμε όποια σχόλια θεωρούμε προσβλητικά ή περιέχουν ύβρεις, χωρίς καμία προειδοποίηση. Χρήστες που δεν τηρούν τους όρους χρήσης αποκλείονται. Τα σχόλια δημοσιεύονται μετά από έγκριση· το e-mail δεν δημοσιεύεται.

Γίνετε ο πρώτος που θα σχολιάσει.