Φώτης Κωστόπουλος: «Ο Δικηγορικός Σύλλογος πρέπει να ανακτήσει το κύρος που του αξίζει»

Ποιο κίνητρο σάς ώθησε να διεκ­δι­κή­σετε την προ­ε­δρία του Δικη­γο­ρι­κού Συλ­λό­γου;

Διανύω το 36ο έτος μαχό­με­νης δικη­γο­ρίας και γνωρίζω πάρα πολύ καλά τα προ­βλή­ματα των δικη­γό­ρων και του δικη­γο­ρι­κού κλάδου γενι­κό­τερα. Έχω θητεύ­σει ταυ­τό­χρονα και πολλά χρόνια στα κοινά του τόπου μας.

Δεν είμαι από τους ανθρώ­πους, λόγω ιδιο­συ­γκρα­σίας, που αδια­φορώ γι’ αυτά που συμ­βαί­νουν ή δεν συμ­βαί­νουν γύρω μου. Έτσι, πιστεύ­ο­ντας ότι έχω την γνώση, την πείρα, την θέληση αλλά και την δυνα­τό­τητα να προ­σφέρω στον επαγ­γελ­μα­τικό μου χώρο, στον οποίο έχω ανα­λώ­σει το μεγα­λύ­τερο μέρος της ζωής μου, απο­φά­σισα να διεκ­δι­κήσω την προ­ε­δρία και να ζητήσω από τους συνα­δέλ­φους μου να με εμπι­στευ­θούν, στην δυσκο­λό­τερη μάλιστα περίοδο που διανύει το δικη­γο­ρικό σώμα, αφού τα προ­βλή­ματα είναι πολλά και απαι­τεί­ται ο πρό­ε­δρος να έχει τη γνώση αφενός αλλά και την εμπει­ρία και δυνα­τό­τητα αφε­τέ­ρου να αντα­πο­κρι­θεί σ’ αυτά τα αυξη­μένα καθή­κο­ντα εκπρο­σώ­πη­σης του Δικη­γο­ρι­κού μας Συλ­λό­γου.

Ποια είναι τα σημα­ντι­κό­τερα προ­βλή­ματα του Δικη­γο­ρι­κού Συλ­λό­γου και των δικη­γό­ρων σήμερα;

Το Δικη­γο­ρικό σώμα διανύει την χει­ρό­τερη περίοδο των τελευ­ταίων δεκα­ε­τιών.

Εκτός από την αφαί­ρεση μεγάλου μέρους της δικη­γο­ρι­κής ύλης και σε βάρος της ασφά­λειας των συναλ­λα­γών και την πλέον άγρια και άδικη φορο­λό­γηση των μικρο­με­σαίων δικη­γό­ρων, υπάρχει και μια γενι­κό­τερη τάση απα­ξί­ω­σης των δικη­γό­ρων.

Το κυριό­τερο πρό­βλημα των δικη­γό­ρων όμως είναι η επαγ­γελ­μα­τική μας επι­βί­ωση. Υπάρ­χουν συνά­δελ­φοι που δεν συγκε­ντρώ­νουν ούτε τον ελά­χι­στο αριθμό των παρα­στά­σεων. Οι νέοι κυρίως δικη­γό­ροι δεν μπορούν ούτε να συντη­ρή­σουν τα γραφεία τους ούτε να πλη­ρώ­σουν τις ασφα­λι­στι­κές τους εισφο­ρές.

Οι δικη­γό­ροι με την εφαρ­μο­ζό­μενη και στο χώρο της δικαιο­σύ­νης μνη­μο­νιακή πολι­τική (στο­χευ­μέ­νος περιο­ρι­σμός της επαγ­γελ­μα­τι­κής ύλης, αύξηση του κόστους πρό­σβα­σης στη δικαιο­σύνη, επιβολή τέλους επι­τη­δεύ­μα­τος, επιβολή ΦΠΑ, υψηλές -συνεχώς αναπροσαρμοζόμενες- ασφα­λι­στι­κές εισφο­ρές κλπ. ) εξω­θού­νται βίαια, εκτός επαγ­γέλ­μα­τος.

Ασφαλώς ο Σύλ­λο­γος δεν μπορεί να εξα­σφα­λί­σει δου­λειές για τα μέλη του. Μπορεί όμως να συμ­βά­λει ώστε να δημιουρ­γη­θούν νέα πεδία απα­σχό­λη­σης αλλά και να αμεί­βο­νται για την εργασία τους. Το ζήτημα «της χρο­νο­χρέ­ω­σης» εντός και εκτός γρα­φείου θα πρέπει να ανα­δει­χτεί και να εφαρ­μο­σθεί. Ο δικη­γό­ρος δεν είναι ούτε ψυχο­λό­γος ούτε παι­δα­γω­γός. Προ­σφέ­ρει γνώσεις και χρόνο και πρέπει να αμεί­βε­ται.

Οι καιροί για το δικη­γο­ρικό επάγ­γελμα είναι δύσκο­λοι. Η δικη­γο­ρική ύλη όπως σας είπα έχει συρ­ρι­κνω­θεί τα τελευ­ταία χρόνια. Η Δικαιο­σύνη, μέσα από μια σειρά μέτρων, έχει υπο­βαθ­μι­στεί. Ο ρόλος του Δικη­γό­ρου ως θεσμι­κού παρά­γο­ντα στο χώρο της Δικαιο­σύ­νης έχει υπο­χω­ρή­σει, με ταυ­τό­χρονη συρ­ρί­κνωση των δικαιω­μά­των των πολιτών.

Η δικη­γο­ρία τόσο ως ελεύ­θερο επάγ­γελμα, όσο και ως δημόσιο λει­τούρ­γημα πλήτ­τε­ται συνεχώς. Όλα αυτά σας είναι γνωστά.

Αντα­πο­κρι­νό­με­νος στην πρό­κληση αυτή και έχοντας επί­γνωση της πιο πάνω δύσκο­λης κατά­στα­σης, και πιστεύ­ο­ντας πώς ΟΛΟΙ ΜΑΖΙ, χωρίς εξαρ­τή­σεις, φανα­τι­σμούς, και ιδε­ο­λη­ψίες, αλλά με σαφή ιεράρ­χηση των προ­τε­ραιο­τή­των και δια­τύ­πωση ρεα­λι­στι­κών και εφαρ­μό­σι­μων προ­τά­σεων, με έμφαση στην αλλη­λεγ­γύη, με απο­τε­λε­σμα­τι­κό­τητα και πάντα με συλ­λο­γική δράση ΠΡΕΠΕΙ ΚΑΙ ΜΠΟΡΟΥΜΕ να βρούμε τις απα­ντή­σεις στα προ­βλή­ματα και να ανα­στρέ­ψουμε την κατά­σταση.

Πρέπει και μπο­ρούμε να κατα­φέ­ρουμε να ανα­κτή­σουμε τον σημα­ντικό θεσμικό μας ρόλο. Πρέπει να κατα­στή­σουμε σαφές στους υπό­λοι­πους λει­τουρ­γούς της Δικαιο­σύ­νης, αλλά και σε όλους τους παρά­γο­ντες της Πολι­τείας ότι ο Δικη­γο­ρι­κός Σύλ­λο­γος θα είναι καθη­με­ρινά παρών, δίπλα στον μαχό­μενο Δικη­γόρο για να αντι­με­τω­πί­σει κάθε είδους πρό­βλημα που δημιουρ­γεί­ται εις βάρος του. Πρέπει να δια­φυ­λά­ξουμε την επαγ­γελ­μα­τική μας υπό­σταση. Πρέπει να αμυν­θούμε στις εισπρα­κτι­κές καται­γί­δες που μας πλήτ­τουν και στα κάθε λογής «μέτρα» που μειώ­νουν ή σχεδόν εξα­φα­νί­ζουν το εισό­δημά μας, χωρίς όμως ποτέ να ξεχνούμε την υπο­χρέ­ωσή μας να στε­κό­μα­στε δίπλα σε όποιον έχει ανάγκη τις υπη­ρε­σίες μας, καθώς και τον κοι­νω­νικό ρόλο που οφείλει ο Δικη­γο­ρι­κός Σύλ­λο­γος Ρόδου να επι­δει­κνύει και να απο­δει­κνύει καθη­με­ρινά.

Πρέπει όμως, περισ­σό­τερο από όλα, να συμ­βάλ­λουμε με τις λύσεις που θα προ­τεί­νουμε και τα όσα θα εφαρ­μό­σουμε να κατα­στεί η Δικη­γο­ρία του μέλ­λο­ντος ελκυ­στι­κό­τερη, απο­δο­τι­κό­τερη, πιο ανθρώ­πινη, πιο απο­τε­λε­σμα­τική, με στόχο τον μαχό­μενο Δικη­γόρο, τον Πολίτη, την Κοι­νω­νία και όλα όσα έκαναν τον κάθε ένα από εμάς πριν από πολλά ή λίγα χρόνια να θελή­σουμε να γίνουμε Δικη­γό­ροι.

Αυτή την κατά­σταση καλεί­ται να αντι­με­τω­πί­σει η νέα διοί­κηση του Συλ­λό­γου που θα προ­κύ­ψει από τις εκλογές του Νοεμ­βρίου.

Ο νέος Πρό­ε­δρος μαζί με το Διοι­κη­τικό Συμ­βού­λιο πρέπει με σοβα­ρό­τητα, σωστό προ­γραμ­μα­τι­σμό και με δυνα­μικό τρόπο να δια­χει­ρι­στούν αυτή την κατά­σταση έτσι ώστε ο Δικη­γο­ρι­κός Σύλ­λο­γος με το κύρος που του αρμόζει να γίνεται σεβα­στός και οι Δικη­γό­ροι να αισθά­νο­νται ότι μπορούν να στη­ρι­χθούν στον Σύλλογο τους ως αρωγό στην επαγ­γελ­μα­τική τους καθη­με­ρι­νό­τητα.

Ποια είναι η άποψή σας για το Κτη­μα­το­λό­γιο και πώς σκο­πεύ­ετε να το αντι­με­τω­πί­σετε;

Ένα επίσης από τα μεγάλα προ­βλή­ματα που αντι­με­τω­πί­ζουμε οι δικη­γό­ροι της Ρόδου αλλά και η κοι­νω­νία γενι­κό­τερα είναι το Κτη­μα­το­λό­γιο Ρόδου το οποίο από ανα­πτυ­ξιακό εργα­λείο έχει μετα­τρα­πεί σε αντια­να­πτυ­ξιακό με τον τρόπο που λει­τουρ­γεί.

Δυστυ­χώς το Κτη­μα­το­λό­γιο αφέθηκε στην τύχη του και γι’ αυτό φέρουν ευθύνη και οι προη­γού­με­νες και μέχρι τώρα διοι­κή­σεις του Συλ­λό­γου, αφού δεν διέ­γνω­σαν έγκαιρα το πρό­βλημα και δεν ανα­φέ­ρο­μαι στο τελευ­ταίο μόνο διά­στημα.

Άποψη μου την οποία έχω κατα­θέ­σει στην συνέ­λευση που είχαμε για το θέμα αυτό πριν το καλο­καίρι, είναι ότι άμεσα πρέπει να συντά­ξουμε μελέτη για τον τρόπο υπα­γω­γής του Κτη­μα­το­λο­γίου μας στο Εθνικό Κτη­μα­το­λό­γιο, που κάποια στιγμή θα συμβεί και δεν πρέπει να μας βρει απρο­ε­τοί­μα­στους, και ενώ λήφθηκε απόφαση να συγκρο­τη­θεί ομάδα εργα­σίας για να μελε­τή­σει το θέμα και να προ­ε­τοι­μά­σουμε αυτή την υπαγωγή στο Εθνικό Κτη­μα­το­λό­γιο, δυστυ­χώς το Δ.Σ αδρά­νησε για μια ακόμα φορά.

Επίσης πρό­τεινα και προ­τείνω η υπαγωγή να γίνει σε δύο φάσεις.

Στην πρώτη φάση να γίνει μόνο διοι­κη­τική ένταξη στο Εθνικό Κτη­μα­το­λό­γιο έτσι ώστε να μπορούν να δια­τε­θούν κον­δύ­λια και εξο­πλι­σμός για την μετα­γραφή των εκκρε­μών πράξεων που ανέρ­χο­νται σε πάνω από 40.000 και μετά εφόσον δεν υπάρ­χουν εκκρε­μό­τη­τες να προ­ε­τοι­μά­σουμε και την κτη­μα­το­λο­γική μετά­ταξη λαμ­βά­νο­ντας υπ’ όψη τις ιδιαι­τε­ρό­τη­τες του Κτη­μα­το­λο­γίου μας. Με την σημε­ρινή δομή και τρόπο λει­τουρ­γίας του Κτη­μα­το­λο­γίου οι αμε­τά­γρα­πτες πράξεις συνεχώς θα αυξά­νο­νται.

Αν δεν γίνουν άμεσα αυτές οι ενέρ­γειες το Κτη­μα­το­λό­γιο μας όσο περνά ο χρόνος θα υπο­βαθ­μι­στεί ακόμα περισ­σό­τερο και στο τέλος θα φθά­σουμε σε αδιέ­ξοδο.

Δεν έχουμε άλλο χρόνο για χάσιμο, το πρό­βλημα δεν λύνεται με ευχο­λό­για, αλλά με συγκε­κρι­μέ­νες δράσεις, ο νέος Πρό­ε­δρος και η νέα διοί­κηση του Συλ­λό­γου πρέπει από την πρώτη ημέρα ανά­λη­ψης των καθη­κό­ντων τους να αντι­με­τω­πί­σουν άμεσα και κατά απόλυτη προ­τε­ραιό­τητα το θέμα αυτό.

Τι δεν έχει γίνει από τις προη­γού­με­νες διοι­κή­σεις του Δικη­γο­ρι­κού Συλ­λό­γου Ρόδου και ποιες ενέρ­γειες πρέπει να δρο­μο­λο­γη­θούν άμεσα;

Καταρ­χάς ανα­διορ­γά­νωση του ίδιου του Συλ­λό­γου μας. Οι υπη­ρε­σίες του Συλ­λό­γου θα πρέπει να οργα­νω­θούν με τέτοιο τρόπο ώστε να δρουν καθη­με­ρινά προς όφελος και εξυ­πη­ρέ­τηση των δικη­γό­ρων. Υπάρ­χουν πολλά που μπο­ρούμε να κάνουμε και να προ­σφέ­ρουμε στους συνα­δέλ­φους, ώστε να βελ­τιώ­σουμε την καθη­με­ρι­νό­τητα μας. Η άποψη μου είναι ότι ένας επι­στη­μο­νι­κός Σύλ­λο­γος με το κύρος του Δικη­γο­ρι­κού Συλ­λό­γου, θα μπο­ρούσε να κάνει πολλά αν δρούσε συλ­λο­γικά και με σχέδιο και σε συνερ­γα­σία και με άλλους επι­στη­μο­νι­κούς Συλ­λό­γους.

Από την πρώτη στιγμή θα επι­διώ­ξουμε «συμ­μα­χίες» από κοινού με τους υπό­λοι­πους φορείς των ελεύ­θε­ρων επαγ­γελ­μα­τιών έτσι ώστε να δια­μορ­φώ­σουμε κοινές προ­τά­σεις για τα προ­βλή­ματα που αντι­με­τω­πί­ζουμε.

Οι καιροί απαι­τούν συλ­λο­γική δράση και αντί­δραση, απέ­να­ντι σε απο­φά­σεις που θίγουν το σύνολο της επαγ­γελ­μα­τι­κής μας υπό­στα­σης και ωθούν πολλούς συνα­δέλ­φους μας στην εύρεση εργα­σίας σε δια­φο­ρε­τικά αντι­κεί­μενα ή στην φυγή στο εξω­τε­ρικό, ως έσχατη λύση επι­βί­ω­σης.

Επι­πλέον να γίνει πράξη η ίδρυση και λει­τουρ­γία γρα­φείου πλη­ρο­φό­ρη­σης του Συλ­λό­γου, έτσι ώστε να ενη­με­ρώ­νο­νται τα μέλη του συλ­λό­γου αλλά και οι απλοί πολίτες για κρίσιμα θέματα που μας αφορούν.

Πέρα από αυτά, το πλέον σημα­ντικό είναι να επι­διώ­ξουμε την δια­φά­νεια λει­τουρ­γίας του Συλ­λό­γου μας. Οι ετήσιοι ισο­λο­γι­σμοί αφού εγκρι­θούν από την Γ.Σ. θα δημο­σιεύ­ο­νται στην ιστο­σε­λίδα του Συλ­λό­γου.

Επίσης πρέπει επι­τέ­λους να λει­τουρ­γή­σουν τα συλ­λο­γικά όργανα και κυρίως η Γενική Συνέ­λευση, η οποία δεν έχει συγκλη­θεί ούτε μία φορά τα τελευ­ταία τέσσερα χρόνια, να δημο­σιο­ποιού­νται έγκαιρα οι ημε­ρή­σιες δια­τά­ξεις και να δίνεται δικαί­ωμα σε κάθε συνά­δελφο να ζητά την εισα­γωγή θεμάτων προς συζή­τηση, ενώ και οι συγκλή­σεις και η θεμα­το­λο­γία του Δ.Σ θα δημο­σιο­ποιεί­ται έγκαιρα μέσω της ιστο­σε­λί­δας του Συλ­λό­γου για να γνω­ρί­ζουν όλοι οι συνά­δελ­φοι τα θέματα που συζη­τού­νται και αν θέλουν να παρί­στα­νται. Ο Σύλ­λο­γος πρέπει να απο­κτή­σει συλ­λο­γι­κό­τητα και να ξανα­γί­νει το «σπίτι» μας και να ανα­κτή­σει το κύρος που του αξίζει ως ο πρώτος επι­στη­μο­νι­κός σύλ­λο­γος του τόπου μας.

Ένα δια­χρο­νικό πρό­βλημα είναι η περι­βό­ητη επέ­κταση του Δικα­στι­κού Μεγάρου. Εσείς στις προη­γού­με­νες εκλογές είχατε κάνει μια πρόταση, τι έγινε τελικά;

Ευχα­ρι­στώ γιατί μου δίνετε την δυνα­τό­τητα να απα­ντήσω σ’ ένα θέμα που απα­σχο­λεί τους δικη­γό­ρους, δικα­στές, δικα­στι­κούς υπαλ­λή­λους, αλλά και τους πολίτες τα τελευ­ταία 15 χρόνια του­λά­χι­στον.

Κατ’αρχήν να επι­ση­μάνω ότι οι στε­γα­στι­κές συν­θή­κες του Δικα­στι­κού Μεγάρου είναι πολύ κακές.

Σ’ένα κτήριο που κτί­σθηκε πριν 90 χρόνια για να εξυ­πη­ρε­τή­σει ανάγκες της εποχής εκείνης, συνε­χί­ζει χωρίς καμιά αλλαγή να εξυ­πη­ρε­τεί τις στε­γα­στι­κές ανάγκες των Δικα­στη­ρίων μέχρι σήμερα.

Το χει­ρό­τερο όμως είναι ότι δεν έχει δεχθεί καμιά σοβαρή επι­σκευή με απο­τέ­λε­σμα να καθί­στα­ται και επι­κίν­δυνο.

Στις εκλογές του 2014 και αφού ήδη από τότε ήταν φανερό ότι είχε ναυα­γή­σει η επέ­κταση των Δικα­στη­ρίων στο Παλαιό Νοσο­κο­μείο και μετά από σκέψη και έρευνα, πρό­τεινα να επε­κτα­θεί το Δικα­στικό Μέγαρο στο κτήριο που στε­γά­ζε­ται η Λέσχη Αξιω­μα­τι­κών, το κτήριο της οποίας είχε στο μεταξύ περιέλ­θει στον Δήμο.

Για τον σκοπό αυτό έκανα επαφές με τον τότε δήμαρχο κ. Κου­σουρνά, ο οποίος δημόσια δήλωσε ότι βλέπει θετικά το θέμα αυτό, αφού η ταλαι­πω­ρία εκα­το­ντά­δων πολιτών που συνω­στί­ζο­νται καθη­με­ρινά στο Δικα­στικό Μέγαρο αφορά όλες τις αρχές του τόπου.

Δυστυ­χώς η Διοί­κηση που εξελέγη το 2014 δεν συνέ­χισε αυτή την προ­σπά­θεια παρά το γεγονός ότι έστειλα έγγραφο, το οποίο ουδέ­ποτε εισήχθη στο Δ.Σ και βεβαίως ουδεμία επίσημη κρούση ή αίτημα υπο­βλή­θηκε στον Δήμο.

Σήμερα χαί­ρο­μαι γιατί ανθυ­πο­ψή­φιοι μου μέλη της απερ­χό­με­νης διοί­κη­σης συμ­φω­νούν με την πρόταση αυτή, την οποία το 2014 χαρα­κτή­ρι­ζαν ανέ­φι­κτη, όμως θα πρέπει να εξη­γή­σουν στους συνα­δέλ­φους γιατί ολι­γώ­ρη­σαν τα τελευ­ταία 4 χρόνια, όντας μέλη της απερ­χό­με­νης διοί­κη­σης και μάλιστα όχι απλά αλλά κατέ­χο­ντας θέσεις ευθύνης.

Εάν συνε­χι­ζό­ταν η προ­σπά­θεια που ξεκί­νησα το 2014 ίσως σήμερα η επέ­κταση να είχε ολο­κλη­ρω­θεί.

Όμως ποτέ δεν είναι αργά, εάν οι συνά­δελ­φοι μου με εμπι­στευ­θούν πιστεύω ότι μπορεί να υλο­ποι­η­θεί αυτός ο στόχος έτσι ώστε να βελ­τιω­θούν θεα­μα­τικά οι συν­θή­κες εργα­σίας των δικη­γό­ρων, δικα­στών, δικα­στι­κών υπαλ­λή­λων και των πολιτών.