Με καταγωγή από τη Ρόδο η μητέρα του υποψήφιου προέδρου της Τουρκίας

Πο­ντά­ρει τόσο στις ψή­φους των Κούρ­δων όσο και των ακρο­δε­ξιών
Οι δη­μο­σκο­πή­σεις που δί­νουν το μή­νυ­μα εκλο­γής του νυν Πρω­θυ­πουρ­γού στο προ­ε­δρι­κό αξί­ω­μα από τις 10 Αυ­γού­στου, απο­θαρ­ρύ­νουν πολ­λούς να δια­κό­ψουν τις δια­κο­πές τους

Με­τα­ξύ Κούρ­δων και ακρο­δε­ξιών παί­ζει το εκλο­γι­κό επι­τε­λείο του Ταγίπ Ερ­ντο­γάν, για να κα­τα­φέ­ρει να εξα­σφα­λί­σει πάνω από 50% που χρειά­ζε­ται ο Τούρ­κος Πρω­θυ­πουρ­γός για να εκλε­γεί στο προ­ε­δρι­κό αξί­ω­μα από τον πρώτο γύρο των εκλο­γών στις 10 Αυ­γού­στου. Πα­ρό­λο που οι δη­μο­σκο­πή­σεις τον δεί­χνουν να παίρ­νει πο­σο­στό κοντά στο 55%, πο­λι­τι­κοί ανα­λυ­τές εκτι­μούν ότι κα­νείς δεν μπο­ρεί να εγ­γυ­η­θεί στον Ταγίπ Ερ­ντο­γάν ότι θα κερ­δί­σει από τον πρώτο γύρο.

Τον συμ­φέ­ρει η αποχή
Για τον Ερ­ντο­γάν, η εκλο­γή από τον πρώτο γύρο είναι κάτι πολύ ση­μα­ντι­κό, καθώς θα είναι ισχυ­ρός αρ­κε­τά για να προ­ω­θή­σει την πο­λι­τι­κή του ατζέ­ντα χωρίς εμπό­δια.

Γι’ αυτό και τα παι­χνί­δια έχουν ήδη ξε­κι­νή­σει. Ένα βα­σι­κό όπλο στα χέρια των επι­κοι­νω­νιο­λό­γων του Τούρ­κου Πρω­θυ­πουρ­γού είναι οι δη­μο­σκο­πή­σεις, οι οποί­ες δί­νουν το μή­νυ­μα πως ο Ταγίπ Ερ­ντο­γάν εκλέ­γε­ται από τον πρώτο γύρο, κάτι που απο­θαρ­ρύ­νει τη με­σαία τάξη της Τουρ­κί­ας, η οποία πα­ρα­θε­ρί­ζει στις τουρ­κι­κές ακτές, να εγκα­τα­λεί­ψει τις δια­κο­πές της εν μέσω Αυ­γού­στου, επι­στρέ­φο­ντας πίσω για να ασκή­σει το δι­καί­ω­μα της ψήφου: «Αφού θα εκλε­γεί ο Ερ­ντο­γάν στα σί­γου­ρα από τον πρώτο γύρο, δεν αξί­ζει να τρέ­χου­με στις κάλ­πες».



Η χα­μη­λή συμ­με­το­χή στις εκλο­γές συμ­φέ­ρει στον Ταγίπ Ερ­ντο­γάν, καθώς ανε­βαί­νουν τα πο­σο­στά του, αν οι ψη­φο­φό­ροι της αντι­πο­λί­τευ­σης δεν πάνε στις κάλ­πες. Αυτός είναι και ο λόγος που τις τε­λευ­ταί­ες μέρες η αντι­πο­λί­τευ­ση προ­σπα­θεί να πεί­σει τους ψη­φο­φό­ρους της να ασκή­σουν το δι­καί­ω­μα ψήφου τους.

Αν πάλι επα­λη­θευ­τεί δη­μο­σκό­πη­ση που προ­βλέ­πει συμ­με­το­χή στις εκλο­γές στο 90%, τότε ο Ταγίπ Ερ­ντο­γάν μπο­ρεί να τα βρει σκού­ρα και να χρεια­στεί να γίνει και δεύ­τε­ρος γύρος στις 25 Αυ­γού­στου.



Το εθνι­κι­στι­κό χαρτί
Οι δη­μο­σκο­πή­σεις πά­ντως απο­τε­λούν ση­μα­ντι­κό ερ­γα­λείο στα χέρια του εκλο­γι­κού επι­τε­λεί­ου του Ταγίπ Ερ­ντο­γάν και για έναν άλλο λόγο. Με­λε­τούν ανά πάσα στιγ­μή τις τά­σεις εντός των κομ­μά­των και προ­σαρ­μό­ζουν την προ­ε­κλο­γι­κή εκ­στρα­τεία ανά­λο­γα με τα απο­τε­λέ­σμα­τα που έχουν κάθε φορά στα χέρια τους. Δεν είναι τυ­χαίο που την εβδο­μά­δα που μας πέ­ρα­σε ο Ταγίπ Ερ­ντο­γάν πέ­τα­ξε το εθνι­κι­στι­κό χαρτί, λέ­γο­ντας υπο­τι­μη­τι­κά για τον ηγέτη της αντι­πο­λί­τευ­σης ότι είναι Αλε­βί­της, μέλος δη­λα­δή της με­γα­λύ­τε­ρης θρη­σκευ­τι­κής μειο­νό­τη­τας της Τουρ­κί­ας.

Ο Τούρ­κος Πρω­θυ­πουρ­γός δεν παίρ­νει ποτέ την ψήφο των Αλε­βι­τών. Μπο­ρεί όμως να πάρει την ψήφο των ακρο­δε­ξιών του Κόμ­μα­τος Εθνι­κής Δρά­σης (MHP), χρη­σι­μο­ποιώ­ντας το εθνι­κι­στι­κό χαρτί. Και αυτό έκανε ο Ταγίπ Ερ­ντο­γάν για να αυ­ξή­σει τη ροή της βάσης του MHP προς την υπο­ψη­φιό­τη­τά του. Ήδη κά­ποιες δη­μο­σκο­πή­σεις πριν από τρεις βδο­μά­δες έλε­γαν πως οι διαρ­ρο­ές από το ακρο­δε­ξιό κόμμα προς τον Ταγίπ Ερ­ντο­γάν φτά­νουν μέχρι το 20%.

Ντε­μιρ­τάς, ο υπο­ψή­φιος του HDP
Για να κα­τα­φέ­ρει όμως ο Τούρ­κος Πρω­θυ­πουρ­γός να ξε­πε­ρά­σει το 50% χρειά­ζε­ται και ψήφο από τους Κούρ­δους. Οι Κούρ­δοι έχουν τον δικό τους υπο­ψή­φιο, τον Σε­λα­χα­τίν Ντε­μιρ­τάς.

Είναι υπο­ψή­φιος του φι­λο­κουρ­δι­κού Λαϊ­κού Δη­μο­κρα­τι­κού Κόμ­μα­τος (HDP). Γεν­νή­θη­κε το 1973 στην πόλη Ελα­ζίγ της νο­τιο­α­να­το­λι­κής Τουρ­κί­ας και εκλέ­γη­κε για πρώτη φορά βου­λευ­τής στις εκλο­γές της 12ης Ιου­νί­ου του 2011 ως ανε­ξάρ­τη­τος στην επαρ­χία Χα­κά­ρι, επί­σης της νο­τιο­α­να­το­λι­κής Τουρ­κί­ας. Είναι από­φοι­τος του Νο­μι­κού Τμή­μα­τος του Πα­νε­πι­στη­μί­ου της Άγκυ­ρας και άσκη­σε το επάγ­γελ­μα του δι­κη­γό­ρου για ένα διά­στη­μα.

Διε­τέ­λε­σε πρό­ε­δρος της Ένω­σης Αν­θρω­πί­νων Δι­καιω­μά­των του Ντι­γιάρ­μπα­κιρ. Διε­τέ­λε­σε επί­σης συ­μπρό­ε­δρος του Κόμ­μα­τος Ει­ρή­νης και Δη­μο­κρα­τί­ας (BDP) που ιδρύ­θη­κε το 2010, έπει­τα από το κλεί­σι­μο του Δη­μο­κρα­τι­κού Κοι­νο­τι­κού Κομ­μα­τος (DTP). Το 2010 κα­τα­δι­κά­στη­κε σε ποινή φυ­λά­κι­σης δέκα μηνών για δή­λω­σή του που είχε κάνει το 2006, ότι «θα πρέ­πει να αξιο­λο­γη­θεί ο ρόλος του Αμπ­ντου­λάχ Οτσα­λάν για τη λύση του Κουρ­δι­κού», ωστό­σο η ποινή δεν εφαρ­μό­στη­κε. Στις 22 Ιου­νί­ου του 2014 εκλέ­γη­κε συ­μπρό­ε­δρος μαζί με τη Φι­γκέν Γιουκ­σέ­νταγ του HDP.

Είναι πα­ντρε­μέ­νος και έχει δύο παι­διά.



Ελ­πί­ζουν και οι δυο


Πά­ντως οι δη­μο­σκο­πή­σεις φέ­ρουν τον Ντε­μιρ­τάς να λαμ­βά­νει πο­σο­στό κοντά στο 7%, αν και οι ίδιοι πι­στεύ­ουν ότι θα κα­τα­φέ­ρουν να ξε­πε­ρά­σουν κατά πολύ το πο­σο­στό αυτό, προ­σβλέ­πο­ντας στη δυ­σα­ρε­στη­μέ­νη βάση του Ρε­που­μπλι­κα­νι­κού Λαϊ­κού Κόμ­μα­τος (CHP), λόγω της κακής επι­λο­γής του υπο­ψη­φί­ου του κόμ­μα­τος.

Ωστό­σο, ο Ταγίπ Ερ­το­γάν ελ­πί­ζει να κερ­δί­σει ένα πο­σο­στό και από τους Κούρ­δους. Έτσι οι Κούρ­δοι έχουν να επι­λέ­ξουν με­τα­ξύ Ερ­ντο­γάν και Ντε­μιρ­τάς. Αυτές είναι οι δύο τά­σεις που επι­κρα­τούν. Από τη μια η τάση που θέλει τον Ερ­ντο­γάν να εκλέ­γε­ται από τον πρώτο γύρο με τη στή­ρι­ξη των Κούρ­δων εκ­προ­σω­πεί­ται από τον Ιχσάν Αρ­σλάν, ο οποί­ος υπο­στη­ρί­ζει ότι πρέ­πει να πάρει μια ισχυ­ρή νίκη για να συ­νε­χί­σει τη δια­δι­κα­σία επί­λυ­σης του Κουρ­δι­κού. «Θυ­μά­μαι τις μέρες που στην Τουρ­κία απα­γο­ρευό­ταν κα­νείς να μι­λή­σει Κουρ­δι­κά, να ακού­σει ένα κουρ­δι­κό τρα­γού­δι, που δεν γι­νό­ταν απο­δε­χτή η κουρ­δι­κή ύπαρ­ξη και απο­τε­λού­σε ποι­νι­κό αδί­κη­μα να πει κα­νείς ‘είμαι Κούρ­δος’», ανα­φέ­ρει ο Αρ­σλάν, λέ­γο­ντας ότι πρέ­πει ο Ταγίπ Ερ­ντο­γάν να κερ­δί­σει από τον πρώτο γύρο, για να μπο­ρέ­σει να ολο­κλη­ρώ­σει τη δια­δι­κα­σία λύσης του Κουρ­δι­κού.

Από την άλλη, η τάση που εκ­προ­σω­πεί ο Ντεν­γκίρ Μιρ Μεχ­μέτ Φιράτ, που πρό­σφα­τα είχε πα­ραι­τη­θεί από το ΑΚΡ, υπο­στη­ρί­ζει πως η δια­δι­κα­σία ει­ρή­νευ­σης δεν κιν­δυ­νεύ­ει, ο Ερ­ντο­γάν θα εκλε­γεί έτσι κι αλ­λιώς, και αυτό που είναι ση­μα­ντι­κό είναι να μην εκλε­γεί από τον πρώτο γύρο αλλά στον δεύ­τε­ρο, έτσι ώστε να φανεί στον πρώτο γύρο η δύ­να­μη των Κούρ­δων, μέσω της υπο­ψη­φιό­τη­τας Ντε­μιρ­τάς. «Η εκλο­γή Ντε­μιρ­τάς είναι αδύ­να­τη, αλλά είναι ση­μα­ντι­κό οι Κούρ­δοι να δεί­ξουν ότι έχουν μια δύ­να­μη του 20% στην Τουρ­κία», υπο­στη­ρί­ζει ο Φιράτ, προ­σθέ­το­ντας ότι είναι η πρώτη φορά που έχουν μια τέ­τοια ευ­και­ρία οι Κούρ­δοι.



Αντι­δρά­σεις για τον Ιχ­σά­νο­γλου


Πά­ντως, ο υπο­ψή­φιος της αντι­πο­λί­τευ­σης Εκ­με­λε­ντίν Ιχ­σά­νο­γλου δεν φαί­νε­ται να εμπνέ­ει τη βάση των δύο κομ­μά­των της αντι­πο­λί­τευ­σης CHP και MHP που τον στη­ρί­ζουν. Γεν­νή­θη­κε το 1943 στο Κάιρο της Αι­γύ­πτου. Ο πα­τέ­ρας του κα­τα­γό­ταν από το Γιόζ­κατ της Τουρ­κί­ας και η μη­τέ­ρα του ήταν κόρη μιας τουρ­κι­κής οι­κο­γέ­νειας από τη Ρόδο. Ο πα­τέ­ρας του είχε εγκα­τα­στα­θεί στην Αί­γυ­πτο το 1924 και το 1951 ίδρυ­σε εκεί τμήμα Τουρ­κι­κής Γλώσ­σας και Λο­γο­τε­χνί­ας στο Πα­νε­πι­στή­μιο Αΐν Σεμς, όπου σπού­δα­σε και ο Εκ­με­λε­ντίν Ιχ­σά­νο­γλου. Πήγε στην Τουρ­κία το 1970 και άρ­χι­σε να ερ­γά­ζε­ται στο Πα­νε­πι­στή­μιο Αγκύ­ρας. Πα­ντρεύ­τη­κε το 1972 με τη Φου­σούν Μπιλ­γκίτς και απέ­κτη­σε μαζί της τρία παι­διά. Έκανε δι­δα­κτο­ρι­κό στην Τουρ­κία και στη Βρε­τα­νία.



Το 1980 ανέ­λα­βε πρό­ε­δρος του Κέ­ντρου Ερευ­νών Ισλα­μι­κής Ιστο­ρί­ας, Τέ­χνης και Πο­λι­τι­σμού (IRCICA). Από το 2004 μέχρι το 2014 διε­τέ­λε­σε γε­νι­κός γραμ­μα­τέ­ας του διε­θνούς Ορ­γα­νι­σμού Ισλα­μι­κής Συ­νερ­γα­σί­ας. Είναι δι­πλω­μά­της, κα­θη­γη­τής, ακα­δη­μαϊ­κός και συγ­γρα­φέ­ας. Έχει γρά­ψει πολλά βι­βλία και άρθρα για τις τουρ­κο­α­ρα­βι­κές σχέ­σεις, καθώς και τις σχέ­σεις του ισλα­μι­κού κό­σμου με τον δυ­τι­κό κόσμο. Για τη συμ­βο­λή του στην ιστο­ρία έχει βρα­βευ­θεί με το Κρα­τι­κό Με­τάλ­λιο Ανώ­τα­της Προ­σφο­ράς.

Ο τε­χνο­κρά­της… παπ­πούς
Ωστό­σο ο Ιχ­σά­νο­γλου είναι ένας 70ρης παπ­πούς που πέ­ρα­σε τη ζωή του σε τε­χνο­κρα­τι­κά πόστα. Μά­λι­στα, μόλις τα δύο κόμ­μα­τα της αντι­πο­λί­τευ­σης ανα­κοί­νω­σαν την υπο­ψη­φιό­τη­τά του, οι αντι­δρά­σεις εντός και των δύο κομ­μά­των ήταν με­γά­λες. Στε­λέ­χη του CHP κα­τη­γό­ρη­σαν τον ηγέτη του κόμ­μα­τός τους Κεμάλ Κι­λιτσ­ντά­ρο­γλου ότι έκανε μια κακή επι­λο­γή, υπο­δει­κνύ­ο­ντας έναν υπο­ψή­φιο που κα­νείς δεν τον γνω­ρί­ζει και δεν απο­τε­λεί μια ισχυ­ρή πο­λι­τι­κή προ­σω­πι­κό­τη­τα. Ο Τούρ­κος Πρω­θυ­πουρ­γός, μά­λι­στα, αντι­λαμ­βα­νό­με­νος το αδύ­να­μό του ση­μείο, κα­τη­γό­ρη­σε τον Εκ­με­λε­ντίν Ιχ­σά­νο­γλου πως δεν ξέρει τί­πο­τα από πο­λι­τι­κή κι ας ξέρει τόσες ξένες γλώσ­σες.

«Δεν ψά­χνου­με με­τα­φρα­στή, θέ­λου­με πο­λι­τι­κό», είπε ο Ταγίπ Ερ­ντο­γάν. Αλλά και η προ­ε­κλο­γι­κή του εκ­στρα­τεία είναι αδύ­να­μη μπρο­στά στη με­γα­λο­πρε­πή προ­ε­κλο­γι­κή εκ­στρα­τεία του Ταγίπ Ερ­ντο­γάν. Ακόμη και το σλό­γκαν που επέ­λε­ξαν οι επι­κοι­νω­νιο­λό­γοι του «Για ψωμί ψη­φί­στε Εκ­με­λε­τίν» σχο­λιά­στη­κε ως αδύ­να­μο και απλοϊ­κό. Να ση­μειω­θεί ότι οι επι­κοι­νω­νιο­λό­γοι του προ­σπά­θη­σαν να κά­νουν λο­γο­παί­γνιο με τη λέξη ψωμί που στα τουρ­κι­κά είναι Εκμέκ και το όνομα του υπο­ψη­φί­ου των κομ­μά­των της αντι­πο­λί­τευ­σης Εκ­με­λε­ντίν.