Ισαποστάκηδες

Αρτι προ­σγειω­θείσα από άλλον πλανήτη εμφα­νί­ζε­ται η  Επί­τρο­πος Γιό­χαν­σον, της ΕΕ και απαντά  για την ασυ­δο­σία Ερνογάν, υπο­στη­ρί­ζο­ντας ότι η ΕΕ και η Τουρκία παρα­μέ­νουν προ­ση­λω­μέ­νες στην εφαρ­μογή της δήλωσης ΕΕ-Τουρκίας του Μαρτίου 2016, η οποία έχει απτά απο­τε­λέ­σματα όσον αφορά τη μείωση του αριθμού των παρά­τυ­πων διε­λεύ­σεων προ­σφύ­γων στην Ελλάδα. Προχθές αυτό, την ώρα που ο Ερντο­γάν άνοιξε τα σύνορα και στέλνει, κατά χιλιά­δες,  μετα­νά­στες και πρό­σφυ­γες η Επί­τρο­πος είδε μείωση. Η Καγκε­λα­ρία στο Βερο­λίνο , αρνεί­ται να κατα­δι­κά­σει το καθε­στώς Ερντο­γάν και κατα­λή­γει στην υπο­κρι­τική «ευχή» … «να τηρηθεί η συμ­φω­νία Ε.Ε- Τουρ­κίας για το προ­σφυ­γικό»,  με την Άνγκελα Μέρκελ να δια­τη­ρεί τις γνωστές ισορ­ρο­πίες. Το  Στέϊτ Ντι­πάρ­τμεντ κάλεσε ως συνήθως  « και τις δύο πλευρές να επι­δεί­ξουν αυτο­συ­γκρά­τηση, να δια­σφα­λί­σουν ότι θα δια­χει­ρι­στούν τη συγκε­κρι­μένη κατά­σταση κατά έναν τρόπο που θα είναι συμ­βα­τός τόσο με το διεθνές δίκαιο για τα ανθρώ­πινα δικαιώ­ματα όσο και με το διεθνές προ­σφυ­γικό δίκαιο.» Για ακόμα, μία φορά, οι Ηνω­μέ­νες Πολι­τείες εξο­μοιώ­νουν τον «θύτη» με το «θύμα». παρα­γνω­ρί­ζο­ντας πως η μόνη χώρα που παρα­βιά­ζει το διεθνές δίκαιο είναι η Τουρκία. Ο ΟΗΕ προ­τρέ­πει,  κυρίως την Ελλάδα να δείξει αυτο­συ­γκρά­τηση στην χρήση «υπερ­βο­λι­κής βίας». Καμία λέξη για το κράτος-διακινητή των μετα­να­στευ­τι­κών ροών, τη χώρα που παρα­βιά­ζει κάθε έννοια διε­θνούς προ­σφυ­γι­κού δικαίου και κατα­πατά τα ανθρώ­πινα δικαιώ­ματα. Χορ­τά­σαμε από Δίκαιο. Χορ­τά­σαμε από λόγια. Ώρα να δείξει η κυβέρ­νηση με τη στήριξη και της Αντι­πο­λί­τευ­σης προς τους έξω ότι η πλάκα τελεί­ωσε. Ας μην κοροϊ­δεύ­ο­μα­στε μεταξύ μας- κυβέρ­νηση, κόμματα, μέσα ενη­μέ­ρω­σης και οπαδοί ένθεν κακεί­θεν. Στον ωμό εκβια­σμό του Ταγίπ Ερντο­γάν που εργα­λειο­ποιεί δεκάδες χιλιά­δες κατα­τρεγ­μέ­νους πρό­σφυ­γες και μετα­νά­στες, η Ελλάδα είναι σχεδόν μόνη της. Εάν ο «προ­βλέ­ψι­μος» εταίρος και σύμ­μα­χος δεν γίνει απρό­βλε­πτος και δυνα­μι­κός, εάν δεν απαι­τή­σει ευρω­παϊκή αλλη­λεγ­γύη και δεν απει­λή­σει, γι αυτό, ακόμα και με μπλο­κά­ρι­σμα κρί­σι­μων ευρω­παϊ­κών απο­φά­σεων, η “εθνική μας μοναξιά”,  η υπο­κρι­σία της διε­θνούς κοι­νό­τη­τας, οι ισα­πο­στά­κη­δες θα διευ­ρύ­νο­νται. Κάποιοι  έχουν πει πως «η πολι­τική είναι τέχνη του εφικτού». Κάποιοι άλλοι, προ­φα­νώς σοφό­τε­ροι, έχουν πει πως αυτή η «τέχνη», δεν πρέπει να εξα­σκεί­ται κατόπιν εορτής αλλά σε προ­γε­νέ­στερο χρόνο, από την βέβαιη εξέλιξη των γεγο­νό­των.