Σπασμένοι δεσμοί

Μελέτη που δημο­σιεύ­τηκε την Τρίτη στο έγκριτο επι­στη­μο­νικό περιο­δικό Lancet, μετά από 10 μήνες έρευνας, απαντά σε ένα ερώτημα που έχει ονο­μα­στεί ως το «επι­δη­μιο­λο­γικό μυστή­ριο» της παν­δη­μίας: Γιατί ο κορω­νο­ϊός έπληξε ορι­σμέ­νες χώρες σκλη­ρό­τερα από άλλες; Γιατί ορι­σμέ­νες χώρες τα πήγαν καλύ­τερα στην παν­δη­μία; Τα θετι­κό­τερα απο­τε­λέ­σματα όσον αφορά στη δια­χεί­ριση της παν­δη­μίας συμ­βα­δί­ζουν με τα υψηλά επίπεδα εμπι­στο­σύ­νης στην κυβέρ­νηση και στους άλλους πολίτες. Η αίσθηση ότι υπάρ­χουν κυβερ­νη­τι­κές παλι­νω­δίες, αντι­φα­τικά μηνύ­ματα,  συσχε­τί­στη­καν με χει­ρό­τερα απο­τε­λέ­σματα. Η έρευνα συνιστά από­δειξη για αυτό που ήδη πολλοί υπο­στή­ρι­ζαν: Η εμπι­στο­σύνη στην κυβέρ­νηση και η δύναμη της δέσμευ­σης στην κοι­νό­τητα είναι κρί­σι­μες για την δια­χεί­ριση της δημό­σιας υγείας. Η μελέτη υπο­λό­γισε ότι αν κάθε χώρα είχε το ίδιο επίπεδο εμπι­στο­σύ­νης στην κυβέρ­νηση όπως στη Δανία, μια από τις χώρες με μεγα­λύ­τερη εμπι­στο­σύνη μεταξύ των χωρών υψηλού εισο­δή­μα­τος, θα είχαν μολυν­θεί από τον κορω­ναϊό λιγό­τε­ροι άνθρω­ποι κατά 13% παγκο­σμίως. Μια χώρα ,η Δανία, που έχει το υψη­λό­τερο ποσοστό εμβο­λια­σμού στους άνω των 60 (99,5). «Η παν­δη­μία έχει δια­βρώ­σει την εμπι­στο­σύνη στις κυβερ­νή­σεις” κατα­λή­γει η έκθεση. Η επόμενη μέρα θα είναι σίγουρα πολύ δύσκολη και θα πρέπει συλ­λο­γικά ως κοι­νω­νίες να απο­κα­τα­στή­σουμε αυτούς τους σπα­σμέ­νους δεσμούς.