“Τον πιο σημαντικό ρόλο στην καριέρα μου έπαιξε ο Κολοσσός”!

Ο Άγ­γε­λος Τσά­μης απο­σύρ­θη­κε απ’ την ενερ­γό δράση και μί­λη­σε στο δια­δι­κτυα­κό ρα­διό­φω­νο της Ε.Ο.Κ. για τον Κο­λοσ­σό, για τον οποίο στά­ζει ”μέλι”, το­νί­ζο­ντας ότι έπαι­ξε τον πιο ση­μα­ντι­κό ρόλο στην κα­ριέ­ρα του. Ανα­λυ­τι­κά, όσα είπε ο Πα­τρι­νός αθλη­τής, που φό­ρε­σε για έξι χρο­νιά τη ”θα­λασ­σί” φα­νέ­λα, κά­νο­ντας τα πια ση­μα­ντι­κά άλ­μα­τα στην ”πλού­σια” μπα­σκε­τι­κή του δια­δρο­μή.

Για τη φράση που έγρα­ψε «Και ενός μόνο παι­διού τον δρόμο να φώ­τι­σα, άξιζε που έγινα αυτό που έγινα»: «Σε όλη αυτήν τη δια­δρο­μή μου σκε­φτό­μουν πάντα αν μπο­ρού­σα να βοη­θή­σω ένα παιδί, γιατί θυ­μά­μαι τον εαυτό μου πόσο δύ­σκο­λα ήταν να φτάσω εδώ που είμαι αυτήν τη στιγ­μή. Επει­δή τα τε­λευ­ταία χρό­νια ασχο­λού­μαι πάρα πολύ με τα παι­διά, σκέ­φτο­μαι ότι αυτά με βλέ­πουν με τόσο θαυ­μα­σμό και χαρά που αν μπό­ρε­σα να τα βοη­θή­σω έστω και λίγο θα ήμουν ευ­τυ­χι­σμέ­νος που κα­τά­φε­ρα να γίνω αυτό που είμαι».

Για το πόσο καιρό σκε­φτό­ταν να απο­συρ­θεί: «Όταν βρί­σκε­σαι στα 41-42, αυτό έρ­χε­ται χρόνο με το χρόνο. Απ’ την αρχή της σεζόν είχα αρ­χί­σει να το σκέ­φτο­μαι και, ενώ μπορώ ακόμα να συ­νε­χί­ζω να παίζω μπά­σκετ, δεν έχει καμία άλλη αξία. Το γε­γο­νός του να προ­χω­ρή­σω στο επό­με­νο επί­πε­δο, με κάνει να πρέ­πει να σκε­φτώ λίγο πιο ρε­α­λι­στι­κά την επό­με­νη κί­νη­σή μου και το πώς θα βοη­θή­σω στο χώρο αυτόν και από έναν άλλο ρόλο. Ήμουν από­λυ­τα συ­νει­δη­το­ποι­η­μέ­νος και για ν’ ανα­κοι­νώ­σω την από­συρ­σή μου και για να το πάρω ως από­φα­ση».

Για το αν ήταν δύ­σκο­λο να πάρει την από­φα­ση: «Με σώζει λίγο το γε­γο­νός το ότι είμαι στο γή­πε­δο κάθε μέρα. Είτε προ­πο­νού­μαι εγώ, είτε προ­πο­νώ, κατά κά­ποιον τρόπο έχω την ίδια κα­τα­νό­η­ση. Νο­μί­ζω ότι αυτό συμ­βαί­νει τα τε­λευ­ταία χρό­νια και είμαι καλά μέσα μου. Τώρα δεν ξέρω τι θα γίνει όταν θα ξε­κι­νή­σουν τα παι­χνί­δια και είμαι είτε έξω απ’ το γή­πε­δο είτε μέσα».

Για την επό­με­νή του κί­νη­ση: «Θέλω να μείνω στο χώρο, τα τε­λευ­ταία χρό­νια είμαι προ­πο­νη­τής. Αν μπο­ρέ­σω να βοη­θή­σω με κά­ποιο ρόλο θα το δούμε τις επό­με­νες μέρες. Δεν έχω συ­ζη­τή­σει ακόμη με την ομάδα μου, γιατί παί­ζει πολύ ση­μα­ντι­κό ρόλο η ομάδα στην οποία βρί­σκο­μαι ήδη, η Μύ­κο­νος. Θα δούμε, εύ­χο­μαι να είμαι εδώ».

Για τη λέξη που χα­ρα­κτη­ρί­ζει την κα­ριέ­ρα του: «Ήταν δύ­σκο­λη δια­δρο­μή όσον αφορά εμένα, γιατί κά­πο­τε ήταν τα δελ­τία τα οποία σε κρα­τού­σαν και δε μπο­ρού­σες να φύ­γεις εύ­κο­λα. Όταν έφτα­σα στην Ολυ­μπιά­δα Πα­τρών γιατί δεν ολο­κλη­ρώ­θη­κε η με­τα­γρα­φή στον Ηρα­κλή, δεν πε­ρί­με­να ποτέ ότι θα κάνω 8 χρό­νια να βρεθώ στην Α1, ούτε ότι θα επέ­με­να τόσο πολύ. Αν με χα­ρα­κτή­ρι­ζε μια λέξη είναι η «επι­μο­νή», αυτό θα έβαζα σαν επι­κε­φα­λί­δα στην κα­ριέ­ρα μου. Είχα υπο­μο­νή και επέ­με­να πάρα πολύ να πε­τύ­χω τα όνει­ρά μου. Βρέ­θη­κα στην Α1 σε με­γά­λη ηλι­κία, όπως κι άλλα παι­διά και έκανα μια καλή κα­ριέ­ρα πι­στεύω».

Για το πόσο ση­μα­ντι­κό ρόλο έπαι­ξε στην κα­ριέ­ρα του ο Κο­λοσ­σός Ρόδου: «Τον πιο ση­μα­ντι­κό, ο ση­μα­ντι­κό­τε­ρος ever. Είναι η ομάδα μου, το νησί μου, το μέρος μου, το αγα­πάω και θα το αγαπώ μια ζωή. Θα αγαπώ πάντα αυτήν την ομάδα, γιατί μου έδωσε την ευ­και­ρία να αν­δρω­θώ. Πέ­ρα­σαν ση­μα­ντι­κοί προ­πο­νη­τές και συ­μπαί­κτες οι οποί­οι με βο­ή­θη­σαν να γίνω αυτό που είμαι μέχρι τώρα. Οπότε τούς έχω μέσα στην καρ­διά μου και θα τούς έχω για μια ζωή».

Για το πέ­ρα­σμά του απ’ τον Α.Ο. Μυ­κό­νου: «Με “κυ­νη­γούν” τα νησιά εμένα γε­νι­κώς. Πριν 3-3.5 χρό­νια που ήρθα στην ομάδα ήξερα ότι θα ήταν ο τε­λευ­ταί­ος μου σταθ­μός, το είχα απο­φα­σί­σει κιό­λας. Λαμ­βά­νω την ίδια αγάπη και εκτί­μη­ση και γι’ αυτόν το λόγο τούς ευ­χα­ρι­στώ πάρα πολύ. Δε νο­μί­ζω ότι θα μπο­ρού­σε να υπάρ­ξει κα­λύ­τε­ρη ομάδα για να τε­λειώ­σω την κα­ριέ­ρα μου».