Ποινή κάθειρξης 7 ετών σε λογιστή για υπεξαίρεση

Σε ποινή κά­θειρ­ξης 7 ετών με ανα­σταλ­τι­κό ως προς την έφεση απο­τέ­λε­σμα κα­τα­δι­κά­στη­κε από το Τρι­με­λές Εφε­τείο Δω­δε­κα­νή­σου επί κα­κουρ­γη­μά­των ένας λο­γι­στής, που ερ­γα­ζό­ταν ως ασφα­λι­στι­κός σύμ­βου­λος, που κρί­θη­κε ένο­χος υπε­ξαί­ρε­σης.

Η σε βάρος του κα­τη­γο­ρία συ­νί­στα­ται στο ό,τι «με πε­ρισ­σό­τε­ρες πρά­ξεις, που συ­νι­στούν εξα­κο­λού­θη­ση του ίδιου εγκλή­μα­τος, ιδιο­ποι­ή­θη­κε πα­ρά­νο­μα ξένο ολικά ή εν μέρει κι­νη­τό πράγ­μα, το οποίο του το είχαν εμπι­στευ­θεί λόγω της ιδιό­τη­τάς του ως εντο­λο­δό­χου και ήταν ιδιαί­τε­ρα με­γά­λης αξίας» και ει­δι­κό­τε­ρα ότι στη Ρόδο κατά το χρο­νι­κό διά­στη­μα των ετών από την 01.11.2006 έως και την 30.06.2008 με την ιδιό­τη­τά του ως πρά­κτο­ρα ασφα­λί­σε­ων της εται­ρεί­ας με την επω­νυ­μία “EUROSTATUS ΜΕ­ΣΙ­ΤΕΣ ΑΣΦΑ­ΛΙ­ΣΕ­ΩΝ Α.Ε.”, ιδιο­ποι­ή­θη­κε πα­ρά­νο­μα το συ­νο­λι­κό χρη­μα­τι­κό ποσό των 37.230,04 ευρώ, το οποίο του κα­τέ­βα­λαν τμη­μα­τι­κά, ως ασφά­λι­στρα, διά­φο­ροι ασφα­λι­σμέ­νοι στην ως άνω ασφα­λι­στι­κή εται­ρία προ­κει­μέ­νου να τα απο­δώ­σει σε αυτή.

Το ιστο­ρι­κό της υπό­θε­σης φέ­ρε­ται να έχει ως εξής:

Η πο­λι­τι­κώς ενά­γου­σα εται­ρία συ­νή­ψε με τον κα­τη­γο­ρού­με­νο την 11.09.2006 σύμ­βα­ση συ­νερ­γα­σί­ας. Στα πλαί­σια της συ­νερ­γα­σί­ας των δύο πλευ­ρών κύριο κα­θή­κον του κα­τη­γο­ρου­μέ­νου ήταν να πα­ρου­σιά­ζει, να προ­τεί­νει και να προ­πα­ρα­σκευά­ζει ασφα­λι­στι­κές ερ­γα­σί­ες, σύμ­φω­να με τους εκά­στο­τε από την εται­ρία κα­θο­ρι­ζό­με­νους όρους και τις εν γένει εντο­λές στο όνομά της.

Πε­ραι­τέ­ρω συμ­φω­νή­θη­κε να ει­σπράτ­τει κατά κλάδο προ­μή­θεια εκ των ασφα­λι­στη­ρί­ων συμ­βο­λαί­ων, τα οποία θα εκ­δί­δο­νταν μετά από με­σο­λά­βη­σή του, ενώ πα­ράλ­λη­λα είχε την υπο­χρέ­ω­ση να απο­δί­δει στην εται­ρία, το αρ­γό­τε­ρο εντός τριών μηνών από το τέλος του μήνα της χρέ­ω­σης, τα ει­σπρατ­τό­με­να από αυτόν ασφά­λι­στρα, αφαι­ρου­μέ­νου του ποσού της προ­μή­θειας που εδι­καιού­το, το οποίο κα­θο­ρί­στη­κε σε πο­σο­στό επί των κα­θα­ρών ασφα­λί­στρων, για τον κλάδο πυρός 30% και για τον κλάδο αυ­το­κι­νή­των στο 22%.

Κα­τό­πιν τού­των ο κα­τη­γο­ρού­με­νος πα­ρε­λάμ­βα­νε από την εται­ρία συμ­βό­λαια του κλά­δου αυ­το­κι­νή­των και πυρός, και τα πα­ρέ­δι­δε στους ασφα­λι­σμέ­νους ει­σπράτ­το­ντας τα ασφά­λι­στρα, που είχε την υπο­χρέ­ω­ση να απο­δί­δει στην εται­ρία.

Η βε­βαί­ω­ση και εκ­κα­θά­ρι­ση των υπο­χρε­ώ­σε­ων του κα­τη­γο­ρου­μέ­νου γι­νό­ταν σε μη­νιαία βάση, ενώ η πο­λι­τι­κώς ενά­γου­σα εται­ρία εξέ­δι­δε ετή­σιες κα­τα­στά­σεις στις οποί­ες συ­μπε­ρι­λαμ­βα­νό­ντου­σαν όλα τα ασφα­λι­στή­ρια συμ­βό­λαια που υπέ­γρα­φε ο κα­τη­γο­ρού­με­νος για λο­γα­ρια­σμό της και το τε­λι­κό χρε­ω­στι­κό υπό­λοι­πο το οποίο απο­τυ­πω­νό­ταν σε αυτές το ποσό το οποίο όφει­λε ο κα­τη­γο­ρού­με­νος να απο­δώ­σει στην εται­ρία.

Το σύ­νο­λο των οι­κο­νο­μι­κών δο­σο­λη­ψιών απο­τυ­πώ­νο­νταν σε συ­νε­χή βάση σε απλό δο­σο­λη­πτι­κό λο­γα­ρια­σμό, ο οποί­ος ετη­ρεί­το από την πο­λι­τι­κώς ενά­γου­σα εται­ρία με απο­τύ­πω­ση με κάθε λε­πτο­μέ­ρεια των δο­σο­λη­ψιών των δύο πλευ­ρών, ήτοι ο αριθ­μός του συμ­βο­λαί­ου, το όνομα του πε­λά­τη, ο αριθ­μός κυ­κλο­φο­ρί­ας του αυ­το­κι­νή­του, το ποσό τou ασφα­λί­στρου, η προ­μή­θεια του κα­τη­γο­ρου­μέ­νου και το ποσό που όφει­λε να της απο­δώ­σει.

Από τις ανω­τέ­ρω κα­τα­στά­σεις προ­έ­κυ­ψε ότι κατά το χρο­νι­κό διά­στη­μα από 01.11.2006 έως και την 30.06.2008 ο κα­τη­γο­ρού­με­νος ει­σέ­πρα­ξε ασφά­λι­στρα τα οποία ανέρ­χο­νταν στο ποσό των 36.330,04 ευρώ, τα οποία όμως δεν απέ­δω­σε στην ασφα­λι­στι­κή εται­ρία, ιδιο­ποιού­με­νος πα­ρά­νο­μα το ως άνω ποσό. Μετά ταύτα η πο­λι­τι­κώς ενά­γου­σα εται­ρία διέ­κο­ψε την με­τα­ξύ τους συ­νερ­γα­σία και προ­έ­βη στην κα­τά­θε­ση εγκλή­σε­ως.

Ως συ­νή­γο­ρος υπε­ρά­σπι­σής του πα­ρέ­στη ο δι­κη­γό­ρος κ. Ηλίας Ζω­γρα­φί­δης.

– Αθώοι κρί­θη­καν από το ίδιο δι­κα­στή­ριο δύο λο­γι­στές, πα­τέ­ρας και κόρη, κα­τη­γο­ρού­με­νοι για υπε­ξαί­ρε­ση από κοι­νού.

Η δια­φο­ρά τους με τον μη­νυ­τή έκλει­σε εξω­δι­κα­στι­κώς, συμ­βι­βα­στι­κά.

Η πο­λι­τι­κώς ενά­γου­σα δια­τη­ρεί κα­τά­στη­μα ετοί­μων εν­δυ­μά­των στην Παλιά Πόλη και είχε ανα­θέ­σει, κα­τό­πιν σχε­τι­κής εντο­λής, την διεκ­πε­ραί­ω­ση των λο­γι­στι­κών της υπο­θέ­σε­ων στους κα­τη­γο­ρου­μέ­νους, οι οποί­οι δια­τη­ρούν λο­γι­στι­κό γρα­φείο.

Είχε ισχυ­ρι­στεί ότι πα­ρέ­δω­σε στους κα­τη­γο­ρου­μέ­νους για κα­τα­βο­λή των φο­ρο­λο­γι­κών υπο­χρε­ώ­σε­ών της το συ­νο­λι­κό ποσό των 14.436 ευρώ για ασφα­λι­στι­κές ει­σφο­ρές προς το Ι.Κ.Α το συ­νο­λι­κό ποσό των 18.939,75 ευρώ, ήτοι συ­νο­λι­κά το ποσό των 33.376,57 ευρώ το οποίο ιδιο­ποι­ή­θη­καν.