Δύο εκπρόσωποι εταιρείας παροχής νομικών και οικονομικών συμβουλών αρνούνται την κατηγορία της απάτης

Συ­ζη­τή­θη­κε την Πα­ρα­σκευή ενώ­πιον του Συμ­βου­λί­ου Εφε­τών Δω­δε­κα­νή­σου η έφεση που άσκη­σαν μια γυ­ναί­κα και ένας άν­δρας, εκ­πρό­σω­ποι εται­ρεί­ας πα­ρο­χής νο­μι­κών και οι­κο­νο­μι­κών συμ­βου­λών, κατά του Βου­λεύ­μα­τος του Συμ­βου­λί­ου Πλημ­με­λειο­δι­κών Ρόδου με το οποίο πα­ρα­πέμ­φθη­καν σε δίκη για κα­κουρ­γη­μα­τι­κή εξα­κο­λου­θη­τι­κή απάτη.

Οι δύο κα­τη­γο­ρού­με­νοι, όπως έγρα­ψε η «δη­μο­κρα­τι­κή», φέ­ρο­νται να δια­φή­μι­ζαν λύ­σεις για την αντι­με­τώ­πι­ση προ­βλη­μά­των υπερ­χρε­ω­μέ­νων νοι­κο­κυ­ριών.

Σύμ­φω­να με το κα­τη­γο­ρη­τή­ριο τον Φε­βρουά­ριο του 2011 κα­τό­πιν σχε­τι­κής δια­φή­μι­σης της εται­ρεί­ας τους σε το­πι­κή εφη­με­ρί­δα, φέ­ρο­νται μαζί με τους συ­νερ­γά­τες τους να πα­ρεί­χαν νο­μι­κές, οι­κο­νο­μι­κές και συμ­βου­λευ­τι­κές υπη­ρε­σί­ες και να είχαν τη δυ­να­τό­τη­τα να ρυθ­μί­ζουν οφει­λές σε τρα­πε­ζι­κά ιδρύ­μα­τα και να εκ­δί­δουν δά­νεια ακόμη και σε άτομα που είναι κα­τα­χω­ρη­μέ­να στο σύ­στη­μα «Τει­ρε­σί­ας», κι έτσι κα­τόρ­θω­σαν να βρούν πε­λα­τεία και να αφαί­ρε­σαν με απα­τη­λές υπο­σχέ­σεις 24.600 ευρώ, 8.700 ευρώ, 53.180 ευρώ και 14.900 ευρώ από 4 ημε­δα­πούς στη Ρόδο.
Μά­λι­στα φέ­ρο­νται να έπει­σαν θύ­μα­τά τους ότι είχαν «άκρη» στο Τα­μείο Πα­ρα­κα­τα­θη­κών και Δα­νεί­ων, ενώ από την μέχρι τώρα έρευ­να έχει προ­κύ­ψει ότι δεν είχαν γνω­ρι­μί­ες με υψη­λό­βαθ­μα στε­λέ­χη τρα­πε­ζών, ούτε και μπο­ρού­σαν να εξα­σφα­λί­σουν την έγκρι­ση και εκτα­μί­ευ­ση με­γά­λων ποσών δα­νεί­ων.

Το όφε­λος που απε­κό­μι­σαν από 4 θύ­μα­τα τους φέ­ρε­ται να ανέρ­χε­ται σε 101.380 ευρώ.

Υπο­στη­ρί­ζουν ότι ο πρώ­τος, οι­κο­νο­μο­λό­γος, σύ­ζυ­γος της δεύ­τε­ρης, είχε ενη­με­ρω­θεί, ότι ένα δι­κη­γο­ρι­κό γρα­φείο της Αθή­νας, περί τα τέλη του 2010, ανα­ζη­τού­σε συ­νερ­γά­τη-οι­κο­νο­μο­λό­γο, στην Ρόδο, ο οποί­ος θα ανε­λάμ­βα­νε την ανεύ­ρε­ση πο­λι­τών που είχαν πρό­βλη­μα με δά­νειά τους καθώς και πε­λά­τες-δη­μό­σιους υπάλ­λη­λους που θα ήθε­λαν να λά­βουν δά­νεια από το Τα­μείο Πα­ρα­κα­τα­θη­κών και Δα­νεί­ων.

Έτσι απευ­θύν­θη­κε στο ως άνω γρα­φείο και συμ­φώ­νη­σε να ανα­λά­βει, βοη­θού­με­νος από τη σύ­ζυ­γό του, την ως άνω ερ­γα­σία, με την συμ­φω­νία πως θα ει­σέ­πρατ­τε 20% από τις αμοι­βές του ως άνω δι­κη­γο­ρι­κού γρα­φεί­ου, μιας και το ποσό που θα κα­τα­βαλ­λό­ταν από τους πε­λά­τες, ει­σπρατ­τό­ταν για το γρα­φείο. Ξε­κί­νη­σε η συ­νερ­γα­σία και οι μη­νύ­τριες ήταν με­τα­ξύ των πε­λα­τών τους, οι οποί­ες, όμως, όπως είπαν, κα­τέ­βα­λαν ποσά όχι για να λά­βουν δά­νεια, αν και ήταν στα δυ­σμε­νή των τρα­πε­ζών, αλλά για να εκ­δώ­σει το Δι­κη­γο­ρι­κό Γρα­φείο δά­νεια με ευ­νοϊ­κούς όρους, τα ήδη υπάρ­χο­ντα δά­νειά τους.
Αρ­νή­θη­καν εξάλ­λου ότι εκεί­νοι υπο­σχέ­θη­καν σί­γου­ρη και εγ­γυ­η­μέ­νη θε­τι­κή έκ­βα­ση της εκά­στο­τε υπό­θε­σης και ότι σε πε­ρί­πτω­ση που τα αι­τή­μα­τα για τη χο­ρή­γη­ση των δα­νεί­ων δεν είχαν θε­τι­κή έκ­βα­ση ότι θα επι­στρέ­φο­νταν οι αμοι­βές του γρα­φεί­ου. Ισχυ­ρί­στη­καν ότι όταν το δι­κη­γο­ρι­κό γρα­φείο απέ­τυ­χε στις πε­ρισ­σό­τε­ρες δε­σμεύ­σεις του και δεν είχαν τα προσ­δο­κώ­με­να απο­τε­λέ­σμα­τα, με συ­νέ­πεια οι πε­λά­τες να εκ­φρά­ζουν δυ­σα­ρέ­σκεια, περί τα τέλη Δε­κεμ­βρί­ου 2012, στα­μά­τη­σαν την συ­νερ­γα­σία με το συ­γκε­κρι­μέ­νο γρα­φείο και ξε­κί­νη­σαν συ­νερ­γα­σία με άλλον δι­κη­γό­ρο των Αθη­νών, ο οποί­ος τους υπο­σχέ­θη­κε πως με την άσκη­ση αρ­νη­τι­κών αγω­γών ενα­ντί­ον των Τρα­πε­ζών, θα μπο­ρού­σαν οι πε­λά­τες τους, με­τα­ξύ των οποί­ων και οι μη­νύ­τριες, να τύ­χουν ευ­νοϊ­κών ρυθ­μί­σε­ων για τα δά­νειά τους ή ακόμη και να τα ακυ­ρώ­σουν.

Ο δι­κη­γό­ρος αυτός άσκη­σε εξάλ­λου για λο­γα­ρια­σμό των κα­τη­γο­ρού­με­νων και αγωγή κατά του πρώ­του δι­κη­γό­ρου με τον οποί­ον είχαν συ­νερ­γα­σία αλλά και για λο­γα­ρια­σμό πε­λα­τών του γρα­φεί­ου στο Ει­ρη­νο­δι­κείο Ρόδου.

Ο Ει­σαγ­γε­λέ­ας Εφε­τών έχει ει­ση­γη­θεί στο δι­κα­στι­κό συμ­βού­λιο την απόρ­ρι­ψη της εφέ­σε­ως τους.

Με υπό­μνη­μά τους, προς το δι­κα­στι­κό συμ­βού­λιο, το οποίο άλ­λω­στε ανέ­πτυ­ξε την Πα­ρα­σκευή ο συ­νή­γο­ρός τους, δι­κη­γό­ρος κ. Μα­νώ­λης Βλά­χος, δια­τεί­νο­νται ότι υφί­στα­ται από­λυ­τη ακυ­ρό­τη­τα στην προ­δι­κα­σία.

Ση­μειώ­νε­ται ότι οι ίδιοι κα­τη­γο­ρού­με­νοι έχουν προ­σφύ­γει ενώ­πιον του Ει­σαγ­γε­λέ­ως Πλημ­με­λειο­δι­κών Λα­μί­ας, με μη­νυ­τή­ρια ανα­φο­ρά κατά κατά συ­γκε­κρι­μέ­νων προ­σώ­πων και συ­γκε­κρι­μέ­να δι­κη­γό­ρων, υπο­στη­ρί­ζο­ντας ότι τους έμπλε­ξαν εν αγνοία τους στην υπό­θε­ση που κα­λού­νται να λο­γο­δο­τή­σουν.