N. Φρόνας: «Υπήρξα πρόεδρος του Μουσείου και όχι των Τεχνικών Υπηρεσιών του Δήμου»!

Κύριε Φρόνα είναι γνω­στό πως είστε άν­θρω­πος που αγα­πά­ει και σέ­βε­ται την Τέχνη και τα Ει­κα­στι­κά. Δια­τε­λέ­σα­τε πρό­ε­δρος του Μου­σεί­ου Νε­ο­ελ­λη­νι­κής Τέ­χνης Ρόδου και θα ήθελα να ξε­κι­νή­σου­με από αυτό. Κατά την άποψή σας, τι πρέ­πει να γίνει για να βελ­τιω­θεί η λει­τουρ­γία του;

Το Μου­σείο Νε­ο­ελ­λη­νι­κής Τέ­χνης Ρόδου, θε­ω­ρεί­ται το κα­λύ­τε­ρο στην πε­ρι­φέ­ρεια της χώρας σε ση­μα­ντι­κό­τη­τα έργων τέ­χνης. Δεν αρκεί όμως αυτό. Η από­στα­ση από τις Πι­να­κο­θή­κες άλλων πό­λε­ων όλο και μι­κραί­νει, δεν θα πρέ­πει να επα­να­παυό­μα­στε στη φήμη των εξαι­ρε­τι­κών έργων τέ­χνης.

Πρέ­πει να γί­νουν πολλά, κά­ποια από αυτά είναι ζω­τι­κής ση­μα­σί­ας για να βελ­τιω­θεί και να ανα­βαθ­μι­στεί. Χρειά­ζο­νται πολ­λές σε­λί­δες για να ανα­φέ­ρω τις ανά­γκες με βάση την οκτά­χρο­νη εμπει­ρία μου.

Πολύ συ­νο­πτι­κά ανα­φέ­ρω: Δ.Σ με μέλη γνώ­στες των ει­κα­στι­κών, την πρό­σλη­ψη μό­νι­μου εξει­δι­κευ­μέ­νου προ­σω­πι­κού, αλ­λα­γή συ­στα­τι­κής πρά­ξης, συ­νέ­χι­ση της συ­ντή­ρη­σης των έργων τέ­χνης, δη­μιουρ­γία τμή­μα­τος κε­ρα­μι­κής τέ­χνης, δη­μιουρ­γία πω­λη­τη­ρί­ου, συ­νε­χής συ­ντή­ρη­ση κτη­ρί­ων, λει­τουρ­γι­κή ενο­ποί­η­ση Με­λά­θρου με Νέα Πτέ­ρυ­γα και αξιο­ποί­η­ση του πε­ρι­βάλ­λο­ντος χώρου, σύγ­χρο­να οπτι­κο­α­κου­στι­κά – ηλε­κτρο­νι­κά μέσα και πολλά άλλα, που δεν χω­ρούν σε αυτή τη συ­νέ­ντευ­ξη.

Τα πε­ρισ­σό­τε­ρα από αυτά τα προ­γραμ­μα­τί­σα­με αλλά η πε­ρί­ο­δος των «πέ­τρι­νων χρό­νων» του Δήμου (μο­να­δι­κού χρη­μα­το­δό­τη του Μου­σεί­ου) λόγω οι­κο­νο­μι­κής κρί­σης και οι απα­γο­ρευ­τι­κοί νόμοι (όπως στις προ­σλή­ψεις) τα κα­θυ­στέ­ρη­σαν. Τώρα πλέον από τις αρχές του 2019 κα­ταρ­γή­θη­κε ο προ­λη­πτι­κός έλεγ­χος από το ελεγ­κτι­κό συ­νέ­δριο και υπάρ­χει δυ­να­τό­τη­τα απευ­θεί­ας ανά­θε­σης με εντο­λή προ­έ­δρου μέχρι 24000 ευρώ.

Οι ηγε­σί­ες του τόπου πο­λι­τι­κές, πο­λι­τι­στι­κές, οι­κο­νο­μι­κές θα πρέ­πει να ανα­λά­βουν τις ευ­θύ­νες τους και να στα­θούν έμπρα­κτα αλ­λη­λέγ­γυ­ες στον πο­λι­τι­στι­κό αυτό φορέα που ανή­κει στο ρο­δια­κό λαό. Να προ­σμε­τρούν και να αξιο­λο­γούν την επι­τυ­χία ενός πο­λι­τι­στι­κού με κρι­τή­ριο τις καλ­λι­τε­χνι­κές επι­τυ­χί­ες και όχι τις οι­κο­νο­μι­κές ει­σπρά­ξεις..

Τα σύγ­χρο­να μου­σεία σε όλο τον κόσμο, έχουν συ­γκε­κρι­μέ­νη λει­τουρ­γία –πέραν των ει­δι­κών στην Τέχνη που απαρ­τί­ζουν τα δ.σ.- ενώ φι­λο­ξε­νούν εκ­θέ­σεις, ανα­δει­κνύ­ο­ντας καλ­λι­τέ­χνες. Η Ρόδος θα μπο­ρού­σε να γίνει ένα τέ­τοιο κέ­ντρο Πο­λι­τι­σμού;

Το Μου­σείο Νε­ο­ελ­λη­νι­κής Τέ­χνης του Δήμου Ρόδου δια­θέ­τει όλα τα εχέγ­γυα για να πε­ρά­σει σε άλλο επί­πε­δο, απαι­τεί­ται όμως η δη­μιουρ­γία κο­σμο­γο­νι­κών αλ­λα­γών σε όλα τα επί­πε­δα λει­τουρ­γί­ας του και προ­πά­ντων η απο­φα­σι­στι­κή βού­λη­ση εκ μέ­ρους της εκά­στο­τε Δη­μο­τι­κής Αρχής. Η Πι­να­κο­θή­κη δεν απο­τε­λεί ψη­φο­συλ­λε­κτι­κό ορ­γα­νι­σμό και ως εκ τού­του για τους εκά­στο­τε διοι­κού­ντες το Δήμο, δεν απο­τε­λεί πρω­τεύ­ου­σα προ­τε­ραιό­τη­τά.

Πριν με­ρι­κούς μήνες, δώ­σα­τε στη δη­μο­σιό­τη­τα μια επι­στο­λή, με αφορ­μή το θέμα που προ­έ­κυ­ψε μετά την από­φα­σή του Δ.Σ να κα­τε­βά­σει δύο εκ­θέ­σεις με έργα Κού­κου και Σε­μερ­τζί­δη. Μπο­ρεί­τε να μας το σχο­λιά­σε­τε;

Στη συ­γκε­κρι­μέ­νη από­φα­ση υπήρ­ξε κά­κι­στος χει­ρι­σμός του θέ­μα­τος, με πα­ράλ­λη­λη άγνοια βα­σι­κών κα­νό­νων σε­βα­σμού στις συμ­βά­σεις δω­ρε­άς. Με αλα­ζο­νι­κή συ­μπε­ρι­φο­ρά και πλήρη απα­ξί­ω­ση των δω­ρη­τών, κα­τέ­βα­σαν τα έργα του Δη­μή­τρη Κού­κου χωρίς έστω για λό­γους ευ­γε­νεί­ας να τον ενη­με­ρώ­σουν και ίσα που προ­λά­βα­με να μην κα­τα­στρέ­ψουν την έκ­θε­ση της με­γά­λης δω­ρε­άς της οι­κο­γέ­νειας του αεί­μνη­στου Βάλια Σε­μερ­τζί­δη. Γιατί το να κα­τε­βά­σεις την συ­γκε­κρι­μέ­νη έκ­θε­ση απο­τε­λεί ιε­ρο­συ­λία, αφού όλος ο χώρος δη­μιουρ­γή­θη­κε μετά από ει­δι­κή με­λέ­τη μου­σειο­λό­γου για να φι­λο­ξε­νή­σει αυτή την υπέ­ρο­χη έκ­θε­ση. Δεν θα μπο­ρού­σε να ξα­να­στη­θεί..

Ελ­πί­ζω μετά τον σάλο που προ­κλή­θη­κε σε το­πι­κό και πα­νελ­λα­δι­κό επί­πε­δο να μη προ­χω­ρή­σουν σε κα­θαί­ρε­ση της έκ­θε­σης. Δια­φο­ρε­τι­κά άμεσα θα ανα­στα­λεί η δωρεά και θα δω­ρι­θεί σε άλλη πι­να­κο­θή­κη.

Ο επι­με­λη­τής της έκ­θε­σης Κα­θη­γη­τής Ιστο­ρι­κός Τέ­χνης κ. Νίκος Χα­τζη­νι­κο­λά­ου έχει ήδη προ­βεί στις απα­ραί­τη­τες ενέρ­γειες.

Τις τε­λευ­ταί­ες ημέ­ρες ο κ. Δη­μή­τρης Κού­κος με ενη­μέ­ρω­σε ότι απέ­στει­λε εξώ­δι­κο και ζητά να μάθει πού βρί­σκο­νται τα έργα του, πού θα φυ­λα­χτούν και πότε θα επα­νεκ­θε­θούν. Εάν λάβει ασα­φείς απα­ντή­σεις θα κάνει χρήση των όρων του συμ­βο­λαί­ου και θα πάρει τα έργα του πίσω.

Και να σας πω και κάτι, εάν δεν τους αρέ­σουν τα έργα του και απο­τε­λούν «φωλιά του Κού­κου», όπως χαι­ρέ­κα­κα ανέ­φε­ρε κά­ποιος δη­μο­τι­κός σύμ­βου­λος, να του τα επι­στρέ­ψουν, υπάρ­χουν πολ­λές άλλες πι­να­κο­θή­κες που τα πε­ρι­μέ­νουν με «ανοι­χτές τις αγκά­λες».

 

Μετά την επι­στο­λή που δώ­σα­τε στη δη­μο­σιό­τη­τα, η διοί­κη­ση του Μου­σεί­ου στην απά­ντη­σή της, σας κα­τη­γό­ρη­σε ότι δεν προ­σέ­ξα­τε όσο έπρε­πε τα κτή­ρια της πι­να­κο­θή­κες, κυ­ρί­ως τις δω­ρε­ές της αεί­μνη­στης Πά­ο­λας Νε­στο­ρί­δου.

Υπήρ­ξα πρό­ε­δρος του Μου­σεί­ου και όχι των Τε­χνι­κών Υπη­ρε­σιών του Δήμου. Τα κτή­ρια ανή­κουν στο Δήμο Ρόδου ο οποί­ος είναι υπεύ­θυ­νος για τη συ­ντή­ρη­σή τους. Πα­ρό­λα αυτά έγι­ναν πολλά και απέ­μει­ναν βα­σι­κά το Νε­στο­ρί­δειο Μέ­λα­θρο κυ­ρί­ως εξω­τε­ρι­κά και η οροφή της Νέας Πτέ­ρυ­γας.

Για το κτή­ριο «Α. Ιω­άν­νου» στην εί­σο­δο της Με­σαιω­νι­κής Πόλης, οι προ­γραμ­μα­τι­σμέ­νες συ­ντη­ρή­σεις ακυ­ρώ­θη­καν, αφού μετά από πο­λύ­χρο­νες συ­ντο­νι­σμέ­νες προ­σπά­θειες σε συ­νερ­γα­σία με τους δη­μάρ­χους κ. Στάθη Κου­σουρ­νά, Φώτη Χα­τζη­διά­κο και τον αντι­δή­μαρ­χο Πο­λι­τι­σμού κ. Τέρη Χα­τζη­ιω­άν­νου, πε­τύ­χα­με την πα­ρα­χώ­ρη­ση από την Αρ­χαιο­λο­γι­κή Υπη­ρε­σία (ΤΑΠΑ) όλου του ισο­γεί­ου και ολο­κλη­ρώ­θη­κε η μου­σειο­λο­γι­κή με­λέ­τη για την πλήρη ανα­βάθ­μι­ση του κτη­ρί­ου-πι­να­κο­θή­κη που πε­ρι­λαμ­βά­νει με­τα­ξύ των άλλων και τη δη­μιουρ­γία πω­λη­τη­ρί­ου στο ισό­γειο. Για την τα­ρά­τσα της Νέας Πτέ­ρυ­γας η με­λέ­τη ήταν έτοι­μη, αλλά μετά τη νίκη της πα­ρού­σας δη­μο­τι­κής αρχής, δό­θη­κε έγ­γρα­φη εντο­λή μέχρι να ανα­λά­βουν επί­ση­μα να μη ξε­κι­νή­σει καμία ερ­γο­λα­βία. Αυτό είχε ως απο­τέ­λε­σμα να ξε­κι­νή­σουν οι ερ­γα­σί­ες ένα χρόνο αρ­γό­τε­ρα, με συ­νέ­πεια την κα­τα­στρο­φή της ψευ­δο­ρο­φής.

Επει­δή ανα­φερ­θή­κα­τε στην Πάολα Νε­στο­ρί­δου θα σας απο­κα­λύ­ψω άλλη μία με­γά­λη απρέ­πεια σε βάρος της με­γά­λης δω­ρή­τριας. Προ­κει­μέ­νου να δω­ρί­σει τη Νέα Πτέ­ρυ­γα έθεσε τότε ως απα­ρά­βα­το όρο τη δη­μιουρ­γία μι­κρού δω­μα­τί­ου που όλοι γνω­ρί­σα­με, στη με­γά­λη αυτήν αί­θου­σα.

Στο δω­μα­τιά­κι αυτό θα υπήρ­χαν κά­ποια από τα αγα­πη­μέ­να της αντι­κεί­με­να. Ανα­γνω­ρί­ζου­με ότι δεν ταί­ρια­ζε στο συ­γκε­κρι­μέ­νο χώρο, αλλά αυτό έγινε απο­δε­κτό ως όρος από τη δη­μο­τι­κή αρχή, του τότε δη­μάρ­χου κ. Χατζή Χα­τζηευ­θυ­μί­ου και εμείς το δια­σφα­λί­σα­με ως κόρη οφθαλ­μού. Δεν δέ­χθη­κα ποτέ, παρά τις ει­ση­γή­σεις κά­ποιων καλ­λι­τε­χνών όταν έκα­ναν έκ­θε­ση, να το κα­λύ­ψου­με προ­σω­ρι­νά. Αυτό λοι­πόν το δω­μά­τιο η ση­με­ρι­νή διοί­κη­ση το εξα­φά­νι­σε, αφού το εσώ­κλει­σε στον απο­θη­κευ­τι­κό ισό­γειο εκ­θε­σια­κό χώρο που έφτια­ξε για τα έργα τέ­χνης!!! Κο­ρο­ΐ­δευ­σε το Ίδρυ­μα Ι.& Π Νε­στο­ρί­δου, διότι όταν στην αρχή των ερ­γα­σιών αφαί­ρε­σαν τα τζά­μια του δω­μα­τί­ου και τα πε­ριε­χό­με­να αντι­κεί­με­να, ανέ­φε­ραν στο ίδρυ­μα που τυ­χαία το αντι­λή­φθη­κε ότι τα αφαί­ρε­σαν για να τα προ­στα­τέ­ψουν και θα τα ξα­να­έ­βα­ζαν όπως ήταν στη θέση τους.

Αυτό δεν έγινε ποτέ, τα πράγ­μα­τα τα με­τέ­φε­ραν στο δεξιό μέρος μετά την εί­σο­δο στο Μέ­λα­θρο, δίπλα από τη υπο­δο­χή, εκεί που αρ­χι­κά αυτό το τμήμα σχε­δί­α­ζαν να το με­τα­τρέ­ψουν σε απο­θή­κη!! Το Ίδρυ­μα με επι­στο­λή του προς το ΔΣ του Μου­σεί­ου Νε­ο­ελ­λη­νι­κής Τέ­χνης τους ενη­μέ­ρω­σε για την επι­θυ­μία της με­γά­λης δω­ρή­τριας και για την ανά­γκη προ­βο­λής της και στα δύο κτή­ρια. Άραγε η ηγε­σία της δη­μο­τι­κής αρχής και κά­ποιοι από τους οποί­ους διε­τέ­λε­σαν δη­μο­τι­κοί σύμ­βου­λοι και επί θη­τεί­ας Χα­τζηευ­θυ­μί­ου γνω­ρί­ζουν αυτή την πα­ρά­νο­μη πράξη η οποία απο­τε­λεί σαφή πα­ρα­βί­α­ση της σύμ­βα­σης δω­ρε­άς της Πά­ο­λας Νε­στο­ρί­δου;

 

Ο κο­ρω­νο­ϊ­ός, επη­ρέ­α­σε τα Μου­σεία και τις Γκα­λε­ρί. Ήδη κε­ντρι­κές γκα­λε­ρί ανα­κοι­νώ­νουν το άνοιγ­μά τους ενώ στην Ευ­ρώ­πη, γί­νο­νται προ­σπά­θειες για να μην στα­μα­τή­σει η επαφή του πο­λί­τη με την Τέχνη. Θα ήθελα το σχό­λιό σας.

Δυ­στυ­χώς τα Μου­σεία και οι Γκα­λε­ρί είναι από τους χώ­ρους εκεί­νους που πλήτ­το­νται πε­ρισ­σό­τε­ρο. Για να λει­τουρ­γή­σουν μαζί με τα πα­ρελ­κό­με­να (ει­σι­τή­ριο, πω­λη­τή­ριο, κα­φε­τέ­ρια, εστια­τό­ριο) προ­ϋ­πο­θέ­τουν προ­σέ­λευ­ση κοι­νού, η οποία με τα ση­με­ρι­νά δε­δο­μέ­να δεν γί­νε­ται. Εξάλ­λου και οι ίδιοι οι καλ­λι­τέ­χνες δεν επι­θυ­μούν να εκ­θέ­σουν αυτή την πε­ρί­ο­δο. Η δυ­να­τό­τη­τα ηθε­λη­μέ­νης ει­σβο­λής των έργων Τέ­χνης των Μου­σεί­ων μέσω δια­δι­κτύ­ου στα σπί­τια μας είναι αξιέ­παι­νη και όχι πρω­τό­γνω­ρη. Υπάρ­χει όμως μία ση­μα­ντι­κή δια­φο­ρά με την άμεση επαφή του επι­σκέ­πτη που θαυ­μά­ζει από κοντά ένα έργο τέ­χνης. Η ευ­χά­ρι­στη ψυ­χι­κή διά­θε­ση που προ­κα­λεί­ται πολ­λές φορές μπρο­στά στο οπτι­κό ερέ­θι­σμα, σου δίνει την αί­σθη­ση της αγαλ­λί­α­σης της ψυ­χι­κής ευ­χα­ρί­στη­σης γι αυτό που βλέ­πεις και πολ­λές φορές δεν το χορ­ταί­νεις.

Γνω­ρί­ζου­με ότι είστε συλ­λέ­κτης εδώ και χρό­νια. Ποια είναι η προ­σω­πι­κή σας σχέση με τα Ει­κα­στι­κά και ποια έκ­θε­ση θα θέ­λα­τε να φι­λο­ξε­νη­θεί στην Ρόδο –εάν ήταν αυτό δυ­να­τόν;

Η τέχνη των ει­κα­στι­κών με συ­νε­παίρ­νει και εν­δια­φέ­ρο­μαι γι’ αυτήν εδώ και πολλά χρό­νια. Ανα­πό­φευ­κτα έχω πε­ρά­σει από διά­φο­ρες πε­ριό­δους με αυ­ξη­μέ­νο εν­δια­φέ­ρον άλ­λο­τε άλλου βαθ­μού στις διά­φο­ρες τε­χνο­τρο­πί­ες (ρεύ­μα­τα ζω­γρα­φι­κής), προ­τι­μώ πε­ρισ­σό­τε­ρο τον ρε­α­λι­σμό και μετα-ιμπρεσ­σιο­νι­σμό. Μου αρέ­σει πολύ η χα­ρα­κτι­κή και η μικρο-με­σαία γλυ­πτι­κή.

Όσον αφορά τους καλ­λι­τέ­χνες που θα ήθελα να φι­λο­ξε­νη­θούν, ποιον να πρω­το­θυ­μη­θεί κα­νείς, έτσι πρό­χει­ρα από τους απο­θα­νό­ντες θα σας ανα­φέ­ρω τους Βο­λα­νά­κη, Ια­κω­βί­δη, Αλ­τα­μού­ρα, Μό­ρα­λη, Ακρι­θά­κη, Λά­μπερτ, το χα­ρά­κτη Δη­μή­τρη Γα­λά­νη κ.ά.

Από τους ζώ­ντες τον Από­στο­λο Γε­ωρ­γί­ου, Χρή­στο Μπο­κό­ρο, Γιώρ­γο Ρόρρη, Δη­μή­τρη Γέρο, Βα­σί­λη Σε­λι­μά, Δη­μή­τρη Ανα­στα­σί­ου κ.ά.

Με όλους αυ­τούς υπήρ­ξε προ­σω­πι­κή επαφή για να εκ­θέ­σουν στη Ρόδο, αλλά το πρό­βλη­μα είναι ότι δεν έχουν δια­θέ­σι­μα έργα, για τον απλού­στα­το λόγο ότι οι δη­μιουρ­γί­ες τους πω­λού­νται άμεσα.

Eύχο­μαι στην πα­ρού­σα Διοί­κη­ση να κα­τορ­θώ­σει να φι­λο­ξε­νή­σει έργα κά­ποιων από τους προ­α­να­φερ­θέ­ντες καλ­λι­τέ­χνες, για να μπο­ρέ­σουν οι φι­λό­τε­χνοι του τόπου μας θα θαυ­μά­σουν αυ­τούς τους αξιο­λο­γό­τα­τους καλ­λι­τέ­χνες.