Σύμπραξη του ΠΑΣΟΚ με το Ποτάμι ζητεί ο Βενιζέλος

Την ανά­γκη συ­γκρό­τη­σης του «προ­ο­δευ­τι­κού Κέ­ντρου», που θα ανα­σχέ­σει τον «τε­χνη­τό δι­πο­λι­σμό» με­τα­ξύ ΣΥ­ΡΙ­ΖΑ και ΝΔ επι­ση­μαί­νει ο Ευάγ­γε­λος Βε­νι­ζέ­λος, σε άρθρο του στο Βήμα της Κυ­ρια­κής.

Ο τέως πρό­ε­δρος του ΠΑΣΟΚ διευ­κρι­νί­ζει ότι δεν εκ­φρά­ζει προ­σω­πι­κή άποψη ανά­με­σα σε άλλες ή σε αντί­θε­ση με την ιδέα της συ­σπεί­ρω­σης της Κε­ντρο­α­ρι­στε­ράς ή της Σο­σιαλ­δη­μο­κρα­τί­ας, καθώς υπεν­θυ­μί­ζει ότι η συ­γκρό­τη­ση του προ­ο­δευ­τι­κού Κέ­ντρου συ­νι­στά ομό­φω­νη από­φα­ση του συ­νε­δρί­ου του κόμ­μα­τος για συ­γκρό­τη­ση σχή­μα­τος με «προ­ο­δευ­τι­κές, ρι­ζο­σπα­στι­κές, δη­μο­κρα­τι­κές, οι­κο­λο­γι­κές και με­ταρ­ρυθ­μι­στι­κές δυ­νά­μεις».

Όπως ση­μειώ­νει, η από­φα­ση του συ­νε­δρί­ου του ΠΑΣΟΚ εφαρ­μό­ζει στην Ελ­λά­δα αυτό που εδώ και χρό­νια έχει κάνει το Ευ­ρω­παϊ­κό Σο­σια­λι­στι­κό Κόμμα που προ­σέ­θε­σε στον τίτλο του και τους «Δη­μο­κρά­τες». Στο δε Ευ­ρω­παϊ­κό Κοι­νο­βού­λιο συ­γκρο­τή­θη­κε η «Προ­ο­δευ­τι­κή Συμ­μα­χία των Ευ­ρω­παί­ων Σο­σια­λι­στών και Δη­μο­κρα­τών» ακρι­βώς για να πε­ρι­λη­φθούν δυ­νά­μεις που δεν αυ­το­το­πο­θε­τού­νται στο χώρο του Σο­σια­λι­σμού ή της Σο­σιαλ­δη­μο­κρα­τί­ας, αλλά σε έναν ευ­ρύ­τε­ρο προ­ο­δευ­τι­κό δη­μο­κρα­τι­κό χώρο.

«Το ζη­τού­με­νο άλ­λω­στε πρα­κτι­κά είναι να δια­σφα­λι­σθεί του­λά­χι­στον η σύ­μπρα­ξη της Δη­μο­κρα­τι­κής Συ­μπα­ρά­τα­ξης (ΠΑΣΟΚ/ΔΗΜΑΡ/Κι­νή­σεις) με το Πο­τά­μι που εφά­πτε­ται και με τον πο­λι­τι­κά και κοι­νω­νι­κά φι­λε­λεύ­θε­ρο χώρο και κα­λύ­πτε­ται από την έν­νοια του Προ­ο­δευ­τι­κού Κέ­ντρου», το­νί­ζει ο κ. Βε­νι­ζέ­λος, ο οποί­ος επι­ση­μαί­νει το εν­δια­φέ­ρον του και για την εκλο­γι­κή και κοι­νω­νι­κή βάση της Ένω­σης Κε­ντρώ­ων.

«Δια­δι­κα­σί­ες που κι­νού­νται και κυ­ρί­ως ολο­κλη­ρώ­νο­νται με τις υφι­στά­με­νες δυ­νά­μεις ΠΑΣΟΚ/ΔΗΜΑΡ αδια­φο­ρώ­ντας για τις άλλες κοι­νο­βου­λευ­τι­κές οντό­τη­τες του με­σαί­ου χώρου, δεν προ­σφέ­ρουν κάτι στο θε­με­λιώ­δη στόχο της συ­γκρό­τη­σης ενός ισχυ­ρού τρί­του πόλου που σπάει τον τε­χνη­τό δι­πο­λι­σμό και δίνει προ­ο­πτι­κή εναλ­λα­κτι­κής κυ­βερ­νη­τι­κής λύσης υπέρ του εθνι­κού συμ­φέ­ρο­ντος», το­νί­ζει ο πρώην υπουρ­γός.

Ο ίδιος ανα­φέ­ρει ότι ο τε­λι­κός λόγος ανή­κει στη βάση, μέσω ενός ιδρυ­τι­κού συ­νε­δρί­ου, ωστό­σο, υπο­γραμ­μί­ζει ότι έχει με­γά­λη ση­μα­σία «να δη­μιουρ­γη­θούν προ­ϋ­πο­θέ­σεις εμπι­στο­σύ­νης και συ­μπό­ρευ­σης με­τα­ξύ των ηγε­σιών των επί μέ­ρους ορ­γα­νω­τι­κών οντο­τή­των του με­σαί­ου χώρου και να ανα­λη­φθούν το τα­χύ­τε­ρο πρω­το­βου­λί­ες συ­ντο­νι­σμέ­νης κοι­νο­βου­λευ­τι­κής δρά­σης».