Διατάχθηκε η άρση απαλλοτρίωσης ιδιωτικών ακινήτων στο Γκολφ Αφάντου

Mε την υπ’ αρίθμ. 3202/2015 από­φα­ση του Στ’ Τμή­μα­τος του Συμ­βου­λί­ου της Επι­κρα­τεί­ας δια­τά­χθη­κε η άρση της απαλ­λο­τρί­ω­σης, για του­ρι­στι­κούς λό­γους, που είχε επι­βλη­θεί στην πε­ριου­σία δύο κα­τοί­κων της Ρόδου και ενός κα­τοί­κου των Αθη­νών για την αξιο­ποί­η­ση του Γκολφ Αφά­ντου.

Οι τρεις ιδιο­κτή­τες στρά­φη­καν συ­γκε­κρι­μέ­να κατά των υπουρ­γών Οι­κο­νο­μι­κών και Πο­λι­τι­σμού και Του­ρι­σμού, ενώ στην δίκη πα­ρε­νέ­βη­σαν το  Τ.Α.Ι.ΠΕ.Δ. Α.Ε και ο   Ε.Ο.Τ..

Με την αί­τη­σή τους οι ιδιο­κτή­τες πέ­τυ­χαν να ακυ­ρω­θεί η σιω­πη­ρή απόρ­ρι­ψη της από 27.11.2011 αι­τή­σε­ώς τους προς τον υπουρ­γό Οι­κο­νο­μι­κών, τον υπουρ­γό Πο­λι­τι­σμού και Του­ρι­σμού, τον Ελ­λη­νι­κό Ορ­γα­νι­σμό Του­ρι­σμού και την Εται­ρεία Του­ρι­στι­κής Ανά­πτυ­ξης περί άρ­σε­ως της, συ­ντε­λε­σμέ­νης διά της υπ’ αριθμ. Α 19327/7362/6.8.1970 κοι­νής απο­φά­σε­ως των υπουρ­γών Οι­κο­νο­μι­κών και Συ­ντο­νι­σμού (ΦΕΚ Δ΄ 182/21.8.1970), ανα­γκα­στι­κής απαλ­λο­τριώ­σε­ως ακι­νή­του τους και κάθε άλλη σχε­τι­κή πράξη ή πα­ρά­λει­ψη της Διοι­κή­σε­ως.

Το δι­κα­στή­ριο έκρι­νε τα εξής:

Προς το σκοπό της του­ρι­στι­κής αξιο­ποι­ή­σε­ως της όλης πε­ριο­χής Αφά­ντου, ο Ε.Ο.Τ. επε­δί­ω­ξε και απέ­κτη­σε με διά­φο­ρες πρά­ξεις (απαλ­λο­τριώ­σεις, αγορά, πα­ρα­χώ­ρη­ση από το Ελ­λη­νι­κό Δη­μό­σιο και με ανα­κή­ρυ­ξη εκτά­σε­ων ως Του­ρι­στι­κών Δη­μο­σί­ων Κτη­μά­των) πε­ρισ­σό­τε­ρες όμο­ρες εκτά­σεις, που απο­τέ­λε­σαν μια έκτα­ση συ­νο­λι­κής επι­φά­νειας 1.992.978 τ.μ., στην οποία πε­ρι­λαμ­βά­νε­ται και το επί­δι­κο ακί­νη­το.

Εντός της προ­α­να­φερ­θεί­σης συ­νο­λι­κής εκτά­σε­ως και σε τμή­μα­τα αυτής ο Ε.Ο.Τ. έχει εκτε­λέ­σει τα εξής έργα και εγκα­τα­στά­σεις: Γή­πε­δο γκολφ, χώρο στάθ­μευ­σης οχη­μά­των, κτή­ριο club house, προ­σω­ρι­νές εγκα­τα­στά­σεις εξυ­πη­ρέ­τη­σης μο­νά­δας Γκολφ (γρα­φεία, κυ­λι­κείο, απο­δυ­τή­ρια κλπ), κτί­ριο, στο οποίο λει­τούρ­γη­σε το ξε­νο­δο­χείο «ΞΕΝΙΑ», εγκα­τα­στά­σεις κο­λύμ­βη­σης και απο­δυ­τη­ρί­ων και εγκα­τα­στά­σεις στην πα­ρα­λία για εξυ­πη­ρέ­τη­ση των λουο­μέ­νων.

Επί­σης, εντός της όλης ιδιο­κτη­σί­ας λει­τουρ­γούν δί­κτυα ηλε­κτρο­δό­τη­σης, υδρο­δό­τη­σης από γε­ω­τρή­σεις και απο­χέ­τευ­σης ομ­βρί­ων υδά­των και λυ­μά­των. Ορι­σμέ­να τμή­μα­τα της όλης εκτά­σε­ως, με­τα­ξύ των οποί­ων και το επί­μα­χο, έχουν πα­ρα­μεί­νει ανα­ξιο­ποί­η­τα, χωρίς να προ­κύ­πτει ότι συ­νι­στούν ανα­γκαίο λει­τουρ­γι­κό χώρο των χρή­σε­ων που έχουν ήδη, κατά τα προ­ε­κτε­θέ­ντα, επι­χει­ρη­θεί. Από το 1993 ολό­κλη­ρη η ιδιο­κτη­σία του Ε.Ο.Τ. θε­σμο­θε­τή­θη­κε ως ζώνη του­ρι­σμού και ανα­ψυ­χής με κα­θο­ρι­σμέ­νες χρή­σεις γης, η οποία πε­ρι­λαμ­βά­νει του­ρι­στι­κές εγκα­τα­στά­σεις, κα­τοι­κί­ες, εμπο­ρι­κές χρή­σεις και συ­να­φείς.

Ο Ε.Ο.Τ. προ­σπά­θη­σε δύο φορές κατά τη δε­κα­ε­τία 1980-1990 να ολο­κλη­ρώ­σει την αξιο­ποί­η­ση της όλης εκτά­σε­ως μέσω μα­κρο­χρό­νιας εκ­μι­σθώ­σε­ως σε ιδιώ­τη επεν­δυ­τή, που θα επι­λε­γό­ταν κα­τό­πιν δια­γω­νι­σμού, όμως ο προ­κη­ρυ­χθείς δη­μό­σιος δια­γω­νι­σμός, ελ­λεί­ψει προ­σφο­ρών, λόγω, με­τα­ξύ άλλων, πα­ρα­λεί­ψε­ως εγκρί­σε­ως χω­ρο­θε­τή­σε­ως της πε­ριο­χής και μη υπάρ­ξε­ως κι­νή­τρων για επεν­δύ­σεις σ’ αυτήν από τον ισχύ­ο­ντα ανα­πτυ­ξια­κό νόμο, κη­ρύ­χθη­κε και τις δύο φορές άγο­νος.

Η πα­ρεμ­βαί­νου­σα «ΕΤ.Α.Δ. Α.Ε.», αφό­του ανέ­λα­βε τη διοί­κη­ση, δια­χεί­ρι­ση και εκ­με­τάλ­λευ­ση της ιδιο­κτη­σί­ας του Ε.Ο.Τ., προ­ώ­θη­σε το χα­ρα­κτη­ρι­σμό του αρ­χαιο­λο­γι­κού χώρου εντός της απαλ­λο­τριω­θεί­σης εκτά­σε­ως, όπως προ­κύ­πτει από το σχε­τι­κό ΦΕΚ τ. Β΄ 1399/2000. Εξ άλλου, προ­σέ­λα­βε ως χρη­μα­το­οι­κο­νο­μι­κό σύμ­βου­λο την εται­ρεία «Mizuho Corporate Advisory CO, LTD» προς κα­τάρ­τι­ση στρα­τη­γι­κού σχε­δί­ου αξιο­ποι­ή­σε­ως της ακί­νη­της πε­ριου­σί­ας του Ε.Ο.Τ., η δε σχε­τι­κή σύμ­βα­ση φέ­ρε­ται υπο­γρα­φεί­σα το Φε­βρουά­ριο 2001. Προς το σκοπό της τα­χεί­ας ολο­κλη­ρω­μέ­νης του­ρι­στι­κής αξιο­ποι­ή­σε­ως της εκτά­σε­ως με συμ­με­το­χή της ιδιω­τι­κής πρω­το­βου­λί­ας και προ­σέλ­κυ­ση ιδιω­τι­κών κε­φα­λαί­ων και τε­χνο­γνω­σί­ας απο­φα­σί­σθη­κε, με απο­φά­σεις της Δι­υ­πουρ­γι­κής Επι­τρο­πής Απο­κρα­τι­κο­ποι­ή­σε­ων, η ιδιω­τι­κο­ποί­η­ση της εκτά­σε­ως μέσω διε­θνούς δια­γω­νι­σμού.

Κατά το έτος 2002, στο πλαί­σιο σχε­τι­κής απο­φά­σε­ως του Δ.Σ. της πα­ρεμ­βαί­νου­σας «ΕΤ.Α.Δ. Α.Ε.», προ­κη­ρύ­χθη­κε διε­θνής δια­γω­νι­σμός για την ανά­δει­ξη στρα­τη­γι­κού συ­νερ­γά­τη, που θα ανα­λά­βει την ανά­πτυ­ξη της υφι­στά­με­νης υπο­δο­μής.

Τε­λι­κά, κα­τό­πιν κα­τα­θέ­σε­ως απο­κλει­στι­κώς μίας προ­σφο­ράς, ο δια­γω­νι­σμός ακυ­ρώ­θη­κε με την υπ’ αριθμ. 47/10.1.2005 από­φα­ση της «Δ.Ε.Α.» και την υπ’ αριθμ. 180/24.1.2005 από­φα­ση του Δ.Σ. της «ΕΤ.Α.Δ. Α.Ε.». Πε­ραι­τέ­ρω, εκ­δό­θη­κε η υπ’ αριθμ. 58/17.10.2005 από­φα­ση της «Δ.Ε.Α.», η οποία εξέ­φρα­ζε την προ­ο­πτι­κή αξιο­ποί­η­σης, με­τα­ξύ άλλων και της εκτά­σε­ως Αφά­ντου.

Στη συ­νέ­χεια, με την υπ’ αριθμ. 16768/18.11.2005 από­φα­ση του Γε­νι­κού Γραμ­μα­τέα Πε­ρι­φέ­ρειας Νο­τί­ου Αι­γαί­ου επι­κυ­ρώ­θη­κε έκ­θε­ση, της, κατά το άρθρο 3 του ν. 2971/2001, αρ­μό­διας επι­τρο­πής περί κα­θο­ρι­σμού ορίων αι­για­λού και πα­ρα­λί­ας κατά μήκος της ακτής της ευ­ρύ­τε­ρης απαλ­λο­τριω­θεί­σης εκτά­σε­ως (ΦΕΚ Δ΄ 1372/2005).

Εξ άλλου, στις 15.3.2006 υπε­γρά­φη με­τα­ξύ της πα­ρεμ­βαί­νου­σας «ΕΤ.Α.Δ. Α.Ε.», της «Δ.Ε.Α.» και της Alpha Bank σύμ­βα­ση περί ανα­θέ­σε­ως στην τε­λευ­ταία χρη­μα­το­οι­κο­νο­μι­κών υπη­ρε­σιών.

Πε­ραι­τέ­ρω, όπως προ­κύ­πτει από το υπ’ αριθμ. ΔΚ1151/25.5.2006 έγ­γρα­φο της Κτη­μα­τι­κής Υπη­ρε­σί­ας Δω­δε­κα­νή­σου, επι­τρέ­πε­ται πλέον η κα­τα­σκευή επε­κτά­σε­ως του υφι­στα­μέ­νου γη­πέ­δου γκολφ εντός της κοι­νό­χρη­στης ζώνης της πα­ρα­λί­ας.

Η πα­ρεμ­βαί­νου­σα «ΕΤ.Α.Δ. Α.Ε.» ισχυ­ρί­ζε­ται, εξ άλλου, ότι εντός του έτους 2006 ξε­κί­νη­σε τη δια­δι­κα­σία οριο­θε­τή­σε­ως των ρε­μά­των εντός του ευ­ρύ­τε­ρου ακι­νή­του και συ­νέ­τα­ξε τα από 8.9.2006 και από 15.12.2006 το­πο­γρα­φι­κά δια­γράμ­μα­τα της πε­ριο­χής. Στη συ­νέ­χεια, προ­κά­λε­σε την υπ’ αριθμ. 2492/13.7.2007 πράξη χα­ρα­κτη­ρι­σμού του Δα­σαρ­χεί­ου Δω­δε­κα­νή­σου, συ­νο­δευό­με­νη από σχε­τι­κό το­πο­γρα­φι­κό διά­γραμ­μα και με­λέ­τη οριο­θε­τή­σε­ως των δα­σι­κών εκτά­σε­ων.

Πε­ραι­τέ­ρω, η πα­ρεμ­βαί­νου­σα «ΕΤ.Α.Δ. Α.Ε.» προ­έ­βη κατά τη διάρ­κεια του έτους 2007 στην υλο­ποί­η­ση της Α΄ φάσης του δια­γω­νι­σμού με αντι­κεί­με­νο «την αξιο­ποί­η­ση με μα­κρο­χρό­νια μί­σθω­ση ακι­νή­του στην Αφά­ντου Ρόδου». Στη συ­νέ­χεια, το έτος 2009 η πα­ρεμ­βαί­νου­σα επι­χεί­ρη­σε τη διε­νέρ­γεια της Β΄ φάσης του ως άνω δια­γω­νι­σμού, η οποία όμως ανα­βλή­θη­κε λόγω των εκλο­γών του Σε­πτεμ­βρί­ου 2009.

Εξ άλλου, η πα­ρεμ­βαί­νου­σα «ΕΤ.Α.Δ. Α.Ε.» επι­κα­λεί­ται την πρω­το­βου­λία, εκ μέ­ρους της, ενο­ποι­ή­σε­ως επί μέ­ρους κτη­μα­το­με­ρί­δων με απο­τέ­λε­σμα αυτές να μειω­θούν από 420 σε 25 συ­νο­λι­κώς.

Τέλος, κατά τους ισχυ­ρι­σμούς της τε­λευ­ταί­ας, με την προ­πα­ρα­τε­θεί­σα από­φα­ση υπ’ αριθμ. 202/21.2.2012 της Δι­υ­πουρ­γι­κής Επι­τρο­πής Ανα­διαρ­θρώ­σε­ων και Απο­κρα­τι­κο­ποι­ή­σε­ων, εκ­δο­θεί­σα βάσει των δια­τά­ξε­ων του ν. 3986/2011 και δη­μο­σιευ­θεί­σα την επο­μέ­νη της συ­ντε­λέ­σε­ως της προ­σβαλ­λό­με­νης πα­ρα­λεί­ψε­ως, ήτοι την 7.3.2012, με­τα­βι­βά­σθη­καν και πε­ρι­ήλ­θαν κατά πλήρη κυ­ριό­τη­τα στο πα­ρεμ­βαί­νον Τ.Α.Ι.ΠΕ.Δ. όλα τα δι­καιώ­μα­τα που ανή­καν στον Ε.Ο.Τ. επί του ακι­νή­του «ΓΚΟΛΦ ΑΦΑ­ΝΤΟΥ ΡΟΔΟΥ», εν πάση δε πε­ρι­πτώ­σει και το έν­δι­κο ακί­νη­το, με αριθ­μό κτη­μα­το­λο­γι­κής με­ρί­δας 3423, ενώ η διοί­κη­ση και δια­χεί­ρι­ση αυτού πα­ρέ­μει­νε στην πα­ρεμ­βαί­νου­σα «ΕΤ.Α.Δ. Α.Ε.».

Το δι­κα­στή­ριο έκρι­νε ότι από τη συ­ντέ­λε­ση της απαλ­λο­τριώ­σε­ως (22.2.1971), που είχε κη­ρυ­χθεί για την εκτέ­λε­ση έργων του­ρι­στι­κής αξιο­ποι­ή­σε­ως, μέχρι την εκ­δή­λω­ση της προ­σβαλ­λο­μέ­νης πα­ρα­λεί­ψε­ως (6.3.2012) πα­ρήλ­θαν σα­ρά­ντα (40) και πλέον έτη, μέσα στα οποία η Διοί­κη­ση προ­έ­βη μεν σε ποι­κί­λες νο­μι­κές ενέρ­γειες και δια­δι­κα­σί­ες, οι οποί­ες απέ­βλε­παν στην αξιο­ποί­η­ση της ευ­ρύ­τε­ρης απαλ­λο­τριω­θεί­σης εκτά­σε­ως Αφά­ντου Ρόδου, έγι­ναν δε πολλά σχέ­δια και προ­ω­θή­θη­καν ενέρ­γειες για την αξιο­ποί­η­ση της πε­ριο­χής, ωστό­σο δια­πι­στώ­νε­ται ότι ούτε οι δια­δι­κα­σί­ες απέ­λη­ξαν σε συ­γκε­κρι­μέ­νο και αμέ­σως εφαρ­μό­σι­μο απο­τέ­λε­σμα ούτε, πολλώ μάλ­λον, εκτε­λέ­σθη­καν έργα, πέραν εκεί­νων που είχαν κα­τα­σκευα­σθεί κατά το αρ­χι­κό στά­διο υλο­ποι­ή­σε­ως του σκο­πού της απαλ­λο­τριώ­σε­ως.

Πά­ντως δε, στο συ­γκε­κρι­μέ­νο επί­μα­χο τμήμα, στο οποίο κεί­ται το έν­δι­κο ακί­νη­το, ευ­ρι­σκό­με­νο, εν πάση πε­ρι­πτώ­σει, εκτός της πε­ρι­φρά­ξε­ως της πε­ριο­χής που έτυχε ήδη εκ­με­ταλ­λεύ­σε­ως, ουδέν έργο πραγ­μα­το­ποι­ή­θη­κε.

Δεν συ­νά­γε­ται δε από τα στοι­χεία του φα­κέ­λου ότι για την υλο­ποί­η­ση του συ­γκε­κρι­μέ­νου σκο­πού της απαλ­λο­τριώ­σε­ως, ήτοι για την του­ρι­στι­κή αξιο­ποί­η­ση της πε­ριο­χής, θα είναι απα­ραί­τη­το, στο μέλ­λον, το συ­γκε­κρι­μέ­νο έν­δι­κο ακί­νη­το.